The Doors - The Doors (1967)

Waiting for the Sun is inmiddels mijn top 10 binnengedrongen ipv deze. Hij wordt niet vaak genoemd als de beste, maar ik vind hem zo ontzettend sfeervol. Hij neemt je bij de kladden en laat niet los. Ik hou wel van die albums die aanvoelen alsof ze zijn opgenomen in een donker afgelegen steegje.

Eerlijk gezegd vind ik het niveau tussen deze, Strange Days, Waiting For The Sun niet zo heel veel verschillen.. bevatten alledrie geniale nummers en de sfeer is ook behoorlijk gelijk. Die lekkere psychedelische en beetje obscure sfeer. Platen daarna vind ik toch wat minder puur en fris, alsof het heilige vuur er iets meer uit was. Staan ook nog steeds heerlijke nummers op, daar niet van. Maar de eerste drie zijn het sterkst.

Voorlopig vind ik deze super. Na de eerste luisterbeurt dacht ik nog een miskoop gedaan te hebben. Maar na 5 tot 6 luisterbeurten begon ik er wat aan te wennen. En nu vind ik hem super. Het klinkt een stuk moderner dan dat hij uit 1967 komt. Alle nummers zijn erg goed. Het spetterende begin als ook het prachtige laatste en toepasselijke nummer The End. Alabama Song vind ik het minst goede nummer, vooral door het wat zeurderige karakter ervan, en het wat zeurderige rifloopje erin. Ik geloof dat dat ook het enigste gecoverde nummer op dit album is.

Dat klopt het is het enige gecoverde album. Voormij past het lied toch wel in dit album. Naarmate je dit album meer en meer beluistert kun je het ook niet voorstellen zonder deze song... Deze indruk heb ik toch.

Nummer bedoel je zeker?

ja idd het enige gecoverde nummer...

En Back Door Man dan? Origineel van Willie Dixon.

Een erg goed album van The Doors. Deze muziek luisterde ik al toen ik vijf jaar was. Ja het klinkt vreemd maar zo was het.

Perfect album met maar 1 minder nummer, n.l Alabama Song ( Whisky Bar). Dat vind ik maar een vervelend zeiknummer, en die skip ik dan ook altijd wanneer ik dit album beluister. De rest is dik in orde, en is 1 van de beste studio albums die ik in bezit heb.

'Alabama Song' heb ik juist als favoriet aangevinkt. Tu tu tuuuu Tu tu tuuu.

Alabama Song (Whisky Bar) is vrij lichtvoetig maar vind ik erg goed en past ook op dit album, er staat gewoonweg geen enkel zwak nummer op dit album dat niet minder dan de volle 5* verdient.

Alabama Song, ik neem er nog ééntje.

Ik heb Break On Through, Light My Fire en The End als mijn 3 favo aangevinkt.

Weinig bands die zo'n sterk debuutalbum hebben. Staat na veertig jaar nog als een huis.

L.A. Woman vond ik al een prima album, maar ik was er niet kapot van. Met name de zang stond me wat tegen, geen nood, ik moest dit album eens beluisteren want de zang zou hier minder rauw zijn (daar is in principe niks mis mee, maar ik vond de stem van Jim Morrison gewoon niet zo heel mooi).

Eindelijk ben ik aan The Doors toegekomen, ik moet zeggen, de zang vind ik wel wat beter. Het is nog niet dat ik er een grote fan van ben maar ik kan er al weer wat beter naar luisteren. Qua instrumentaties is het wederom een prima album met als favoriet het al bekende Light My Fire. Dat is ook wel een beetje jammer, ik had gehoopt dat er nog een track meer zou zijn die mij kon verrassen. The Doors - The Doors komt al in de buurt van 4* en misschien ga ik het wel een keer verhogen zelfs.

Na enkele luisterbeurten zal deze wel groeien

Deze heb ik altijd veel en veel minder gevonden dat LA. Woman maar na vandaag weer eventjes 15. min snel geluisterd te hebben klinkt hij toch weer erg lekker. Deze zal ik de hele week goed luisteren en komen tot een eindoordeel of deze of LA. Woman nou beter is.

Oei, en dan heb je nog niet geluisterd naar de handvol andere cd's van The Doors?

Ik luister al jaren naar the Doors en vind dit album samen met Strange Days en LA Woman hun beste werk, maar ik kan nog steeds niet kiezen tussen die 3, ik begrijp ook niet waarom dat nodig is.

Veel en veel minder? Maar je geeft voor deze wel de volle 5* hoor. Zoveel minder zul je deze dan ook niet vinden denk ik.

@ Ricardo
Dit album is geweldig maar LA. Woman behoort voor mij als 1 van de beste platen allertijden. Deze is ook nog 5* waard omdat de kwaliteit zeer hoog is.

En musician natuurlijk heb ik geluisterd naar de andere albums van The Doors maar voor mij zijn deze en LA. Woman altijd de beste geweest.

Inderdaad. Strange Days en Morrison Hotel zijn véél beter.

Nou ja op Morrison Hotel staat wel het geweldige Roadhouse Blues Geweldig nummer.

Welnee joh

Ja k op Morrison Hotel staat idd het schitterende Roadhouse Blues maar dat is voor mij dan ook een meer dan gemiddeld nummer op de plaat. De rest van de plaat slabakt wat bij mij.

Ik heb 3 platen van The Doors, dit magistrale debuut, Absolutly Live en nog een verzamelaar waar de meeste nummers van dit debuutalbum ook al opstaan. Soms ben ik nog wel eens geneigd om er nog 1 of 2 albums van The Doors bij te gaan kopen, maar ik denk dat ik toch voornamelijk het debuut of die verzamelaar ga afspelen als ik The Doors eens wil horen. Ik vind het daarom dan ook zonde als die andere albums om die reden bijna nooit gedraait zullen worden. En ook zonde van de aanschaf en het geld is.

Proest. Morrison Hotel vind ik toch wel wat oubollig vergeleken met deze en L.A. Woman die bovendien een stuk intenser zijn. Maar da's (nu) mijn mening.

Overigens kan ik me hier ook goed in vinden:


De laatste zin met name... Snap ook niet waarom je op zoek zou gaan naar een "eindoordeel" (zoals het hier letterlijk genoemd wordt), en al helemaal wanneer je nog maar 14 of 15 bent en je nog een heel leven voor je hebt waarin je naar The Doors kunt luisteren.

Je voorkeur kan altijd nog veranderen; dat hangt niet alleen af van de muziek, maar ook van je eigen (veranderende) referentiekader (muzikale bagage, levenservaring, levensfase, etc.).

Muziek is een vorm van expressie, geen uiting die zich een definitief label op laat plakken.

Je moet idd niet kiezen maar uiteindelijk in iedere fase van je leven kies je toch voor een van de 3. In mijn geval is dat op heden The Doors debuut album.

Door een beetje raar gequoot lijkt het er misschien op dat ík gezegd zou hebben dat Strange days en Morrison hotel véél beter zouden zijn, dat is toch niet de waarheid.

Ik vind deze eerste cd desgevraagd de beste studio cd van The Doors. Maar de andere cd's, met name Strange days, zijn allemaal ook voortreffelijk.

Mijn absolute voorkeur inzake de Doors gaat overigens uit naar een prachtig samengestelde compilatie (maar bij mijn weten nooit op cd gezet, moet je zelf branden of de LP kopen) Weird scenes inside the goldmine.

Wat is dit toch een schitterend debuut. Naar mijn gevoel hebben ze deze nooit meer kunnen evenaren. En als we over dit debuut praten, dan praten we over het lekker psychedelische karakter. Naar mijn gevoel een van de besten in dat typische genre. Eveneens is het orgelgeluid, een typische Doors-geluid, met grootse klasse in deze vinyl verpakt. Als we dan nog es de klasse van Morrison erbij rekenen, dan is het helemaal koekenbak. Eveneens zijn de covers Alabama Song en Back Door Man fantastisch te noemen.

Absoluut 1 van de sterkhouders uit 1967.