Tom Robinson Band - TRB Two (1979)

Iets minder dan zijn eerste maar toch zeer de moeite waard
3.5 ster

Activistisch én creatief. Tom Robinson met de tweede van de naar hemzelf genoemde groep, welke in maart 1979 verscheen. Voorganger Power in the Darkness waardeerde ik met vier sterren en ook deze tweede mag er zijn.

Heerlijke rock 'n' roll in de punkgeest in opener All Right All Night, waarna met Why Should I Mind de gitaren even venijnig scheuren en de toetsen van nieuwe toetsenist Ian Parker eveneens prominent in de mix zitten. Geproduceerd door Todd Rundgren die de groep fris uit de boxen laat klateren. Een black gospelkoor versiert Black Angel, waarbij hij flirt met geloof maar de voorkeur geeft aan zijn grote liefde. Denk ik.
Meer gospelinvloeden sijpelen door in het eveneens stevige Let My People Be, dat net als het vorige nummer een verbinding naar de terminologie van zwarte kerken lijkt te slaan met een tekst over bevrijding. Met het rustiger Blue Murder sluit kant 1 af met meer maatschappijkritiek, de vuist op de hoes staat er niet voor niets. Met oprechte compassie en een open oog voor misstanden, die Robinson dan ook benoemt.

Kant 2 is muzikaal minder rockend. Bully for You haalde als single in maart #68. Parodie is te horen middels jaren 1930-boogie woogie in Law and Order; het is Parker die hier zingt. Op Days of Rage wordt het toch weer stevig en afsluiter Hold Out is eigenlijk een rockballade met opnieuw een pakkend dameskoor.

Een strijdbaar album dat vooral op de eerste helft pakkende muziek bevat. Met mijn voorkeur voor scheurende gitaren kan het echter zomaar zijn dat een ander juist de tweede helft prefereert. In 2004 verscheen een cd-editie met de nodige bonussen.

Mijn vorige station in de reis door new wave was A Different Kind of Tension van Buzzcocks. Ik spring terug naar september 1979 en omdat ik Fischer-Z's Word Salad al eerder besprak is New Picnic Time van Pere Ubu aan de beurt.