The Beatles - A Hard Day's Night (1964)

En dan nu: de ultieme Beatlemania-plaat. De band was inmiddels zo populair geworden dat het gemiddelde tienermeisje alleen bij het zien van een foto van de band al uitbarstte in een bijna epileptische krijsstuip. Er zijn berichten over mensen die gewond raakten bij het beklimmen van de hotels waar de Beatles in overnachtten, en van meisjes die zo luid en langdurig aan het gillen waren dat hun stembanden letterlijk knapten. Geen slimme actie dat gegil, dus, ook niet omdat je zo heel wat prima muziek miste.

Een band die zo populair was, moest natuurlijk ook een film maken, en zo geschiedde. Het resultaat was A Hard Day's Night, een charmante maar melige film die door Beatlesfans vaak een beetje wordt overgewaardeerd als product op zich. De Beatlestracks die gebruikt werden in de film vormden, aangevuld met nog zes andere liedjes, hun derde en gelijknamige lp.

Trivia voor in de kroeg: A Hard Day's Night is de eerste Beatles-lp zonder covers, en de enige met alleen maar composities van Lennon & McCartney. Het machtige gitaarakkoord dat het titelnummer (en de plaat) opent, is waarschijnlijk een 'G11sus4' (Engelse naam), maar de discussie staat nog enigszins open. Misschien dat de gitaristen op de site meer duidelijkheid kunnen bieden.

Beatlesprofessor Ian MacDonald (R.I.P.) omschreef dit akkoord, en het pianoakkoord waarmee A Day In The Life eindigt ooit als 'the two opening and closing [chords of] the group's middle period of peak creativity'.
Mooi beeld: de Beatles hadden het gemaakt, en nu was het tijd om de popmuziek een poepje laten ruiken dat het nooit eerder zou ruiken en ook nooit meer zou ruiken.

Als we zeggen 'alleen maar liedjes geschreven door Lennon en McCartney' dan bedoelen we hier vooral: Lennon. De concurrentie met McCartney wordt hier op scherp gezet, misschien omdat de laatste hit van de Beatles, Can't Buy Me Love, de eerste single was met maar één leadzanger: McCartney. Lennon wilde een inhaalslag maken, en hoe: van de dertien nummers op deze plaat zijn er maar liefst tien voornamelijk van zijn hand.

Toch zet juist McCartney een hoge standaard neer: behalve Can't Buy Me Love vinden we op deze plaat twee briljante ballads van zijn hand, And I Love Her en Things We Said Today, beide onomstreden evergreens.

Lennon gaat vol de competitie met zijn bandmaat aan, en schudt het ene na het andere liedje uit zijn mouw. De Beatles schreven in die tijd onder grote druk, en niet alle liedjes van Lennon zijn juweeltjes. Als enige grote misser beschouw ik I'm Happy Just To Dance With You, een liedje dat bestaat omdat George nou eenmaal ook een liedje moest zingen. Voor hem hadden ze schijnbaar een rol in gedachten als het verlegen kleine broertje van de band (zie ook Do You Want To Know A Secret van het debuut). Het was een rol die niet bij hem paste en het nummer klinkt flauw en onuitgewerkt.

De andere liedjes hebben allemaal wel een klein of groter plaatsje in mijn hart veroverd. I Should Have Known Better is één van de stomste Beatlesnummers, maar onmogelijk om niet hard mee te brullen. En ik moet altijd grijnzen als Lennon in I'll Cry Instead aankondigt even in een hoekje te gaan huilen, maar dat hij terug zal keren: 'And when I do you better hide all the girls, 'cause I'm gonna break their hearts around the world!'

Toch zien we pas op het einde van het album de ware omvang van Lennons talent. You Can't Do That is, wat mij betreft, misschien wel de beste vroege Beatlesrocker, door sterke akkoorden, een koebel (!) en een Lennon die -na Twist and Shout- nog maar eens duidelijk maakt dat een intense rock 'n' roll-performance prima in zijn straatje past. Afsluiter I'll Be Back is een mysterieus, zweverig nummer, een van de eerste liedjes waar Lennon als mens en liedjesschrijver echt boven zichzelf uitstijgt, en we een glimp zien van de man die later Strawberry Fields Forever en I Am The Walrus zou schrijven, de man die ons nog steeds betovert en fascineert zoals bitter weinig andere rocksterren dat kunnen. Schitterend nummer.

Met dit sterke album perfectioneerden de Beatles de pop/rock-stijl waarmee ze beroemd waren geworden zover als mogelijk was: op de volgende platen horen we dan ook meer diepgang, experiment en (in toenemende mate) invloeden van drugsgebruik. Die doldwaze jongens zouden al snel hun nette pakjes aan de wilgen hangen en heel andere mensen en muzikanten worden. Daar hoeven we niet rouwig om te zijn, want er stonden Grote Dingen aan te komen. Toch ben ook ik wel een beetje verliefd op dat vroege popbandje, en A Hard Day's Night is hun beste plaat. Ik zal desondanks proberen niet te hard te gillen, dat is zo vervelend voor de buren.

Favoriete track: Things We Said Today of I'll Be Back (onmogelijke keuze)

Ik kan gewoon van elk lied op deze cd genieten. Vooral 'Any Time At All'.
De film is ook leuk. Echt lache mannen.

Op "A Hard Day's Night" staan louter eigen composities van Lennon en McCartney. Waar ze op hun eerste platen, zoals gebruikelijk in de tijd, nummers van anderen coverden is "A Hard Day's Night" de eerste stap in de volwassenheid van het liedjeschrijversduo Lennon en McCartney. Daarom is deze plaat alleen al memorabel. Er wordt weinig geëxperimenteerd, zoals op hun latere platen, maar het geluid klinkt fris en energiek. Dit maakt "A Hard Day's Night" een prima klinkende rock & roll plaat. Mijn persoonlijke hoogtepunt is "If I Fell", waar met name de samenzang tussen Lennon en McCartney hemels is. Daarnaast bevat deze plaat een aantal klassiekers, zoals het titelnummer en "Can't Buy Me Love". De muziek klinkt af en toe wat gedateerd aan, maar dat geldt niet voor de opbouw en structuur van de liedjes. "A Hard Day's Night" is de eerste stap naar de meesterwerken die The Beatles later zullen afleveren.

Al een wat meer poppy dan hun vorige album 'With the Beatles' en daardoor ook beter naar mijn mening! De liedjes zijn catchy en verlopen ook leuk. Er worden namelijk geen standaard akkoordenschemaatjes afgewerkt, waardoor het af en toe verrassend klinkt en daarbij ook nog eens lekker in het oor. Jammer dat het album zo kort duurt, had wel wat meer willen horen, maar goed The Beatles hebben niet zo'n bescheiden oeuvre, dus er is nog genoeg te ontdekken .

Ook het 'opkrikken' van de mastertapes kan niet altijd verhullen, dat dit om echt oude opnames gaat. Af en toe klinkt het nog wat 'gruizig', maar dat heeft zeker z'n charme bij deze lekkere rock 'n roll / popliedjes van Lennon / McCartney. Hoewel het erg mooie And I Love Her juist weer prachtig klinkt in geremastered mono.

De liedjes zijn voor het eerst allemaal door het duo geschreven en zijn minimaal leuk te noemen. Maar vaker mooi, lekker tot echt goed. Naast And I Love Her springen de titelsong, If I Fell, Can't Buy Me Love, Any Time At All & Things We Said Today er bovenuit. Een erg fijne plaat van the Beatles, zeker als je bedenkt dat het 1964 was.

A Hard Day's Night heeft voor mij altijd al een beetje in de schaduw gestaan van de grotere albums als Abbey Road, The White Album en Revolver maar toch is het een mooie plaat.

Ik heb laatst de film gekeken omdat ik de Beatles wel leuk vond echter was het enige positieve aan die film de muziek. Dus toch maar even het album geluisterd en ik moet zeggen dat het toch wel een prima staaltje muziek is. Ik merk bij dit album dat de Beatles al een beetje een andere richting op wilden gaan maar nog steeds vooral in hun beginfase bleven hangen.

De titelsong en nummers als Can't Buy Me Love en And I Love Her vind ik erg mooi, daarnaast nog een handjevol nummers die prachtig zijn. And I Love Her is trouwens mijn favoriet, dat komt wellicht door de Kurt Cobain cover. Deze cover dus.

De film 2,0*, het nummer 4,5*, het album 4,0*.

Aan de hand van de scores zou dit het eerste echt goede album moeten zijn (volgens algemeen heersende consensus). Laat ik in mijn geval zeggen dat dit het eerste album is waarop ik me niet meerdere malen erger aan wat er gespeeld wordt. Het feit dat ik er ook geen covers op staan, scheelt ook al een stuk in dat opzicht. De hits ken ik vanzelfsprekend, al blijk ik niet warmlopen voor songs als A Hard Day's Night of Can't Buy Me Love. Things We Said Today vind ik dan weer wel een best aardig nummer en ook When I Get Home heeft een groove die me best aanstaat. Voor de rest blijft het me allemaal nog steeds te zoetsappig om echt te boeien. Er zit echter een stijgende lijn in.

Tekstueel blijf ik het overigens allemaal verschrikkelijk slecht vinden, maar dat zal wel het tijdsbeeld zijn.

Voorlopige tussenlijst:
1. A Hard Day's Night
2. With The Beatles
3. Please Please Me

Na een leuk debuut en een tegenvallend vervolg wordt hier de stijgende lijn ingezet. A Hard Day's Night begint leuk. De vrolijke toon maakt dit album voor mij. Hoewel de meeste songs niet heel speciaal zijn, is het wel een coherente plaat waar het plezier vanaf spat. Ook de fijne, vertrouwde Beatles-sound werkt goed mee. Wat me langzaamaan wel tegen gaat staan, zijn de vreselijk korte liedjes. Ruim twee minuten is echt veel te weinig om iets op te bouwen.

Tussenstand:
1. A Hard Day's Night
2. Please, Please Me
3. With The Beatles

Eigenlijk is het gestoord om te zien hoeveel albums de Beatles in hun al bij al korte carrière hebben uitgebracht. De jongens uit Liverpool hadden de gave om menig memorabel popnummer af te leveren en tegelijkertijd heb ik altijd een dubbel gevoel gehad bij hun oeuvre. Vooral omdat er voor mezelf een periode is dat ik de eerste "simpele platen" (niet denigrerend bedoeld trouwens) het liefste hoorde en opeens keerde dat volledig om en ging ik voluit voor albums als Rubber Soul en Abbey Road. Ik had het gevoel alsof ik de vroege albums aan de kaak moest stellen om er echt bij te horen, maar ondertussen zijn we meer dan 10 jaar verder en ben ik oud (en semi-) wijs genoeg om te zeggen: fuck dat shit, ik luister zelf wel naar wat ik goed vind. Al moet ik daar dan ook eerlijk bij zeggen dat ik me hier af en toe toch een beetje stoor aan de gemakkelijkheid van sommige nummers. Als een jaren negentig kind heb ik natuurlijk nooit die aardschok ten volle gevoeld die de Beatles waren toen ze in de vroege jaren 60 ten tonele verschenen, maar er zit gevoelsmatig een wereld van verschil in nummers zoals A Hard Day's Night en Can't Buy Me Love ten opzichte van I'll Cry Instead en When I Get Home. Die laatste twee zijn meer niemendalletjes dan wat anders of misschien is het gewoon omdat de kwaliteit van de andere nummers wel zo hoog ligt? Things We Said Today blijft een wondermooie tekst hebben en zo'n Any Time at All is misschien wel één van de mooiste liefdesliedjes die ik ken. Misschien niet helemaal relevant, maar ook qua film vind ik A Hard Day's Night niet zo'n topper.

Het album opent met het titelnummer "A Hard Day's Night", een energiek nummer met een onvergetelijke gitaarriff die meteen de toon zet. Lennon's rauwe vocalen en de harmonieën van McCartney en Harrison maken dit nummer een instant klassieker. (Favoriet 1)

" I Should Have Known Better" volgt, met een vrolijk, harmonica-gedreven geluid. Het is een opgewekt nummer dat de luisteraar meeneemt in een zorgeloze, zomerse sfeer.

"If I Fell" is een van de eerste ballads op het album en toont de harmonieuze samenwerking tussen Lennon en McCartney. De complexe melodie en de emotionele tekst maken dit een van de hoogtepunten van het album.

"I'm Happy Just to Dance with You", gezongen door Harrison, heeft een sprankelende kwaliteit. Het is een luchtig nummer dat perfect past in de context van een zomerse hitfilm, waar het album ook de soundtrack voor was. "And I Love Her" is een prachtige ballad, gezongen door McCartney. Het nummer wordt gekenmerkt door zijn subtiele arrangement en de melancholieke gitaarriff, wat een gevoel van intieme sereniteit oproept.

"Tell Me Why" brengt de energie weer omhoog met zijn snelle tempo en vrolijke harmonieën. Dit nummer laat de onmiskenbare chemie tussen de bandleden zien en hun vermogen om catchy popsongs te schrijven. "Can't Buy Me Love" is een van de bekendste nummers op het album, met McCartney's krachtige vocalen en een aanstekelijk refrein. Het nummer benadrukt de eenvoud van geluk en de beperking van materiële bezittingen.

"Any Time at All" is een dynamisch nummer met sterke vocalen van Lennon en een sterke gitaarriff. Het nummer heeft een aanstekelijke energie die de luisteraar meesleept. "I'll Cry Instead" biedt een mix van rock en country, met Lennon's karakteristieke stem die een gevoel van frustratie en vastberadenheid overbrengt.

"Things We Said Today" is een reflectieve ballad gezongen door McCartney, met een donkere, melancholische ondertoon die contrasteert met de rest van het album. (Favoriet 2.) "When I Get Home" is een levendig nummer met een mix van rock en roll en soul invloeden. Lennon's krachtige stem en de strakke instrumentatie maken dit nummer tot een opwindende luisterervaring.

"You Can't Do That" laat een meer rauwe en bluesy kant van de Beatles zien, met Lennon's felle zang en een stuwende beat die het nummer aandrijft. "I'll Be Back" sluit het album af met een melancholische noot. De harmonieën en de introspectieve tekst maken dit een passende afsluiter voor een dynamisch album.

"A Hard Day's Night" is een album dat de veelzijdigheid en het talent van de Beatles toont. Elk nummer draagt bij aan het geheel, en het album blijft een tijdloos stuk muziekgeschiedenis.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl