menu

The Beatles - A Hard Day's Night (1964)

mijn stem
3,83 (642)
642 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Parlophone

  1. A Hard Day's Night (2:32)
  2. I Should Have Known Better (2:44)
  3. If I Fell (2:22)
  4. I'm Happy Just to Dance with You (1:58)
  5. And I Love Her (2:31)
  6. Tell Me Why (2:10)
  7. Can't Buy Me Love (2:14)
  8. Any Time at All (2:13)
  9. I'll Cry Instead (1:47)
  10. Things We Said Today (2:38)
  11. When I Get Home (2:18)
  12. You Can't Do That (2:37)
  13. I'll Be Back (2:20)
totale tijdsduur: 30:24
zoeken in:
avatar van Stijn_Slayer
3,5
Dit album is juist nogal 'tam'.

Father McKenzie
Stijn_Slayer schreef:
Dit album is juist nogal 'tam'.

Of nog véél te braaf?

In elk geval, als songwriter stond de tandem L-M nog lang niet op het toppunt van zijn kunnen. De experimenteerdrift in de studio was nog niet op gang gekomen, de liedjes waren nog héél braaf, echt véél "verhevener" dan bijvoorbeeld Gerry & The Pacemakers, het allerbraafste bandje uit Liverpool, was dit nog niet, dat is toch wel duidelijk?

Langs de andere kant, hier staan mooie charmante liedjes op, maar het klinkt nog allemaal zéér braafjes, netjes binnen de lijntjes gekleurd... dat zou later ontzettend veranderen zoals we allen weten, en de band daardoor nèt tijdloos maken.

Indien de band zich nà dit album bijvoorbeeld niet verder had ontwikkeld.... dan zaten nu geen duizenden nog 40 jaar na de split te discussiëren over dit bandje, want dan was dit bandje al lang vergeten en een gewoon "fait divers", een voetnoot in de popmuziekgeschiedenis. Dàt is nu wel even anders...

Dan zouden nu ook geen boxen met het gehele geremasterede oeuvre op de markt gebracht worden, dan zouden geen nieuwe en nieuwe en nog maar eens nieuwe generaties deze band gaan ontdekken, en de "reis" in de tijd terug herbeleven.
Wàt ben ik blij dat ze vanaf 1966 de studio definitief verkozen als hun natuurlijke biotoop...

avatar van LucM
5,0
In die tijd waren the Beatles nog geen studioband en dat hoor je ook op dit album, het lijkt een veredelde live-album. Maar anderzijds klonken the Beatles ook spontaan, enthousiast en passioneel (dát is de charme van hun vroegere werk) en de songs staan ook als een huis.

Maar the Beatles bleven steeds nieuwe wegen zoeken en dat is ook de reden waarom ze zich konden handhaven en tenslotte legendarisch werden. Concurrenten als de vernoemde Gerry & The Pacemakers (wiens nummers ik even charmant en nog wat braver vind) verdwenen van het toneel omdat ze de ontwikkelingen - die vaak door the Beatles werden ingezet - niet konden volgen.

avatar van George
5,0
Father , roept een interessante vraag bij mij op. Zouden de Beatles na A Hard Days Night zijn vergeten mocht dat hun laatste plaat zijn geweest ? Ik denk het niet ; vanwege de ongekende Beatles mania en de toen al imposante rol die zij speelden in de muziekwereld.
Maar vooral ook en niet in het minst door de muzikale kwaliteit van hun werk.
Zoals een nummer als Can't buy me love bijvoorbeeld.
Gewoon te goed , te origineel om vergeten te worden.
Of niet , Father ?

Misterfool
niet met george eens. ik denk dat de beatles hier nog niks bijzonders laten horen.(praang sound uitgezonderd). grote bekenheid is niet genoeg om een artiest 40 na het aflopen van hun carriere nog populariteit te verschaffen.

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Nou, dat gaat ook weer wat ver. De Beatles zijn hier niet meer de vier jongetjes die Little Richard kopiëren.

avatar van LucM
5,0
The Beatles waren in 1964 al legendarisch, hun impact was destijds enorm (de Beatlemania mag dan overtrokken zijn, ze was een feit) en talrijke jongeren begonnen een band nadat ze the Beatles aan het werk zagen. Maar ze zouden als ze toen waren gestopt wel niet die status hebben gehad als één van de meest belangwekkende bands.
Er zijn zelfs bands die met één enkel album legendarisch zijn geworden. Ik denk in de eerste plaats aan Velvet Underground, hun debuut was baanbrekend en kent iedereen.

avatar van George
5,0
@LucM , helemaal met je eens en in dit geval kan dat ook eigenlijk niet anders.

De muzikale ontwikkeling evenals de veelzijdigheid van The Beatles kent zijn gelijke in de popwereld niet.

avatar van devel-hunt
5,0
Stijn_Slayer schreef:
Nou, dat gaat ook weer wat ver. De Beatles zijn hier niet meer de vier jongetjes die Little Richard kopiëren.
Wat een onzin, The Beatles hadden hier al een uniek eigen geluid en waren hier al enorm invloedrijk. Op A hard days night staan bovendien een aantal nummers die momenteel tot de meest gecoverde nummers allertijden behoren. Ze waren feitelijk op de top van hun roem, de histerie in deze tijd zat aan zijn piek. De eerste vijf plaatsen van de Amerikaanse top 10 waren alleen Beatles nummers.

avatar van LucM
5,0
Dat is inderdaad zo, the Beatles hadden al vanaf hun debuutalbum enorme impact en met de wereldwijde doorbraak begin 1964 veranderden ze het popklimaat danig. Andere gelijkaardige Britse bands veroverden de wereld en de vorige popgeneratie werd van de kaart geveegd, zelfs Elvis Presley verzeilde op de achtergrond. Folkie Bob Dylan ruilde na het zien van the Beatles zijn akoestische gitaar in voor een elektrische en creëerde zo de folkrock, andere Amerikaanse bands als the Byrds en Beach Boys trokken zich op aan het succes van the Beatles.

avatar van George
5,0
De conclusie moet dus luiden dat zelfs als A Hard Days Night hun laatste plaat zou zijn geweest , ze niet waren vergeten .
Nou wist ik dat al wel , maar het doet een mens goed om dat op de maandagavond onderstreept te zien door mijn ervaren MuMe users.
Nou , Father nog.

avatar van rkdev
4,0
George schreef:
Father , roept een interessante vraag bij mij op. Zouden de Beatles na A Hard Days Night zijn vergeten mocht dat hun laatste plaat zijn geweest ?

Ik denk dat je zelf het antwoord al hebt gegeven in die post.
Nee ze zouden zeker niet vergeten zijn want daarvoor was de Beatlemania op dat moment al te belangrijk voor de muziekhistorie.
Maar ze zouden absoluut niet op dit moment nog steeds genoemd worden als de meest invloedrijke band ooit. Dat hebben ze toch écht te danken aan hun complete euvre, maar vooral aan de periode vanaf Revolver.

Doet er overigens niks aan af dat ik dit wel een heerlijke popplaat vind

avatar van Stijn_Slayer
3,5
devel-hunt schreef:
(quote)
Wat een onzin, The Beatles hadden hier al een uniek eigen geluid en waren hier al enorm invloedrijk. Op A hard days night staan bovendien een aantal nummers die momenteel tot de meest gecoverde nummers allertijden behoren. Ze waren feitelijk op de top van hun roem, de histerie in deze tijd zat aan zijn piek. De eerste vijf plaatsen van de Amerikaanse top 10 waren alleen Beatles nummers.


Devel-hunt, voor je je in een discussie mengt moet je eerst even goed lezen wat er geschreven is.

Misterfool was degene die zei dat ze hier niks bijzonders laten horen. Ik zeg juist dat dat niet waar is.

''zijn hier niet (!!) meer de vier jongetjes die Little Richard kopiëren''.

5,0
Met tam bedoel ik niet perse iets negatief. Meer dat de muziek hier spontaan klinkt, terwijl de latere albums toch meer studiobedenksels zijn. Misschien is "minder direct" een beter woord dan "tam".

avatar van LucM
5,0
In die tijd hadden the Beatles gewoon geen tijd om in de studio te experimenteren, ze hadden het veel te druk met hun live-optredens en singles en albums werden tijdens of tussen de vele optredens geschreven en opgenomen. Pas in de herfst van 1965 toen the Beatles voor het eerst vrijaf kregen begonnen ze in de studio te experimenteren met Rubber Soul als resultaat.
The Beatles hebben hun doorbraak te danken aan hun live-optredens, zonder live-optredens was er nooit een Beatlemania geweest. Na een tijd vonden ze het toeren te vermoeiend (mede door de gillende fans) en stopten ze ermee.

RollingStone_
Vroeger vond ik deze plaat van de beatles het best , maar toen ik de beatles beter leerde kennen vond ik de latere beter maar toch :
****

avatar van Pierre!
4,5
fantastisch album dit!

soms denk ik wel is dat de beatles dit album tevroeg hebben gemaakt. ze hadden nog niet de vaardigheden en de ervaring veel te experimenteren met verschillende instrumenten en stijlen. maar ieder nummer op deze plaat bevat een fantastische melodie en bridge. Lennon (naar mijn mening de beste beatle) schrijft dit album geweldig en heeft ook het grootste aandeel in dit album. dit is in ''de experimentele fase'' vaak niet meer het geval. jammer dat we nooit zullen weten hoe deze nummers geklonken hadden als hij ze later geschreven had. qua compeneren was hij voor mij inieder geval hier (ook al) op zijn hoogtepunt. vandaar de dikke 5 sterren

avatar van bawimeko
4,5
--->Pierre; hoe zou Anytime At All hebben geklonken in 1967? Ik vind dit album juist helemaal passen bij de Beatles in hun Merseybeat-fase: lekker 'directe' pop. Er zitten al kleine geluidsfoefjes in (gitaarsolo van het titelnummer, een akoestisch uitstapje (And I Love Her) en de eerste van een fraaie serie liefdesliedjes van Paul over zijn relatie met Jane Asher (Things We Said Today).
Je hebt wel gelijk over Lennon! In deze fase was hij duidelijk de baas in de band!

avatar van Sandokan-veld
4,0
En dan nu: de ultieme Beatlemania-plaat. De band was inmiddels zo populair geworden dat het gemiddelde tienermeisje alleen bij het zien van een foto van de band al uitbarstte in een bijna epileptische krijsstuip. Er zijn berichten over mensen die gewond raakten bij het beklimmen van de hotels waar de Beatles in overnachtten, en van meisjes die zo luid en langdurig aan het gillen waren dat hun stembanden letterlijk knapten. Geen slimme actie dat gegil, dus, ook niet omdat je zo heel wat prima muziek miste.

Een band die zo populair was, moest natuurlijk ook een film maken, en zo geschiedde. Het resultaat was A Hard Day's Night, een charmante maar melige film die door Beatlesfans vaak een beetje wordt overgewaardeerd als product op zich. De Beatlestracks die gebruikt werden in de film vormden, aangevuld met nog zes andere liedjes, hun derde en gelijknamige lp.

Trivia voor in de kroeg: A Hard Day's Night is de eerste Beatles-lp zonder covers, en de enige met alleen maar composities van Lennon & McCartney. Het machtige gitaarakkoord dat het titelnummer (en de plaat) opent, is waarschijnlijk een 'G11sus4' (Engelse naam), maar de discussie staat nog enigszins open. Misschien dat de gitaristen op de site meer duidelijkheid kunnen bieden.

Beatlesprofessor Ian MacDonald (R.I.P.) omschreef dit akkoord, en het pianoakkoord waarmee A Day In The Life eindigt ooit als 'the two opening and closing [chords of] the group's middle period of peak creativity'.
Mooi beeld: de Beatles hadden het gemaakt, en nu was het tijd om de popmuziek een poepje laten ruiken dat het nooit eerder zou ruiken en ook nooit meer zou ruiken.

Als we zeggen 'alleen maar liedjes geschreven door Lennon en McCartney' dan bedoelen we hier vooral: Lennon. De concurrentie met McCartney wordt hier op scherp gezet, misschien omdat de laatste hit van de Beatles, Can't Buy Me Love, de eerste single was met maar één leadzanger: McCartney. Lennon wilde een inhaalslag maken, en hoe: van de dertien nummers op deze plaat zijn er maar liefst tien voornamelijk van zijn hand.

Toch zet juist McCartney een hoge standaard neer: behalve Can't Buy Me Love vinden we op deze plaat twee briljante ballads van zijn hand, And I Love Her en Things We Said Today, beide onomstreden evergreens.

Lennon gaat vol de competitie met zijn bandmaat aan, en schudt het ene na het andere liedje uit zijn mouw. De Beatles schreven in die tijd onder grote druk, en niet alle liedjes van Lennon zijn juweeltjes. Als enige grote misser beschouw ik I'm Happy Just To Dance With You, een liedje dat bestaat omdat George nou eenmaal ook een liedje moest zingen. Voor hem hadden ze schijnbaar een rol in gedachten als het verlegen kleine broertje van de band (zie ook Do You Want To Know A Secret van het debuut). Het was een rol die niet bij hem paste en het nummer klinkt flauw en onuitgewerkt.

De andere liedjes hebben allemaal wel een klein of groter plaatsje in mijn hart veroverd. I Should Have Known Better is één van de stomste Beatlesnummers, maar onmogelijk om niet hard mee te brullen. En ik moet altijd grijnzen als Lennon in I'll Cry Instead aankondigt even in een hoekje te gaan huilen, maar dat hij terug zal keren: 'And when I do you better hide all the girls, 'cause I'm gonna break their hearts around the world!'

Toch zien we pas op het einde van het album de ware omvang van Lennons talent. You Can't Do That is, wat mij betreft, misschien wel de beste vroege Beatlesrocker, door sterke akkoorden, een koebel (!) en een Lennon die -na Twist and Shout- nog maar eens duidelijk maakt dat een intense rock 'n' roll-performance prima in zijn straatje past. Afsluiter I'll Be Back is een mysterieus, zweverig nummer, een van de eerste liedjes waar Lennon als mens en liedjesschrijver echt boven zichzelf uitstijgt, en we een glimp zien van de man die later Strawberry Fields Forever en I Am The Walrus zou schrijven, de man die ons nog steeds betovert en fascineert zoals bitter weinig andere rocksterren dat kunnen. Schitterend nummer.

Met dit sterke album perfectioneerden de Beatles de pop/rock-stijl waarmee ze beroemd waren geworden zover als mogelijk was: op de volgende platen horen we dan ook meer diepgang, experiment en (in toenemende mate) invloeden van drugsgebruik. Die doldwaze jongens zouden al snel hun nette pakjes aan de wilgen hangen en heel andere mensen en muzikanten worden. Daar hoeven we niet rouwig om te zijn, want er stonden Grote Dingen aan te komen. Toch ben ook ik wel een beetje verliefd op dat vroege popbandje, en A Hard Day's Night is hun beste plaat. Ik zal desondanks proberen niet te hard te gillen, dat is zo vervelend voor de buren.

Favoriete track: Things We Said Today of I'll Be Back (onmogelijke keuze)

avatar van George
5,0
Voor de belangstellende in het openingsakkoord van A Hard Days :

http://www.uk.rug.nl/archief/jaargang38/12/07a.php

incl. commentaar Beatles en link wat later toegevoegd n.a.v. Stijn's reactie :

The "A Hard Day's Night" Chord - Rock's Holy Grail@Everything2.com

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Jason Brown speelt zelf duidelijk geen gitaar, het lijkt totaal niet op een D majeur akkoord.

Ik heb maar even tabs gezocht en het gecontroleerd. Het lijkt erop dat het inderdaad twee gitaren zijn, al kan ik dat lastig horen.

Gitaar 1:
e 3
B 1
G 0
D 0
A X
E X

Gitaar 2:
e 3
B 3
G 5
D 3
A 5
E X

Dat akkoord van gitaar 2 is het echt precies naar mijn mening (maar dan zonder piano en bas). Alleen weet ik niet uit m'n hoofd hoe dat akkoord heet, en ik heb niet veel zin om daar een uur naar te zoeken.

Maargoed, George Harrison speelde 'm natuurlijk op een 12 snarige gitaar i.p.v. een 6 snarige. Edit: ik vond hier meer info: A Hard Day's Night (song) - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

avatar van Reint
4,0
Stijn_Slayer schreef:
Jason Brown speelt zelf duidelijk geen gitaar, het lijkt totaal niet op een D majeur akkoord.

De meest correcte akkoorden zijn in mijn oren de
3
1
2
3
x
x
en inderdaad deze:
3
3
5
3
5
3
dat is hem ook gewoon volgens mij, maar dan op een 12-snarige Rickenbacker.

Misterfool
verhoogd naar 2*. ik zal nooit vrienden worden met dit album maar gezien de tijd(1964) en de plaats in de ontwikkeling van de beatles is hier een 0,5 ster zwaar overdreven. ik ben absoluut geen fan van het oude beatles geluid(zeg maar van voor help) maar laat me dit alsjeblieft wel eerlijk beoordelen.

Father McKenzie
De onzin die je tegenwoordig bij Beatlesplaten leest, ik denk dat ik stilaan te oud word voor deze stilaan- kindersite....

Misterfool
Begrijp me niet verkeerd ik heb in de loop van de jaren zekers de beatles leren waarderen ondanks eerder gedane uitspraken. Er staat zelfs een album van de beatles hoog in mijn top 10. Zelf ben ik alleen geen fan van het oudere geluid van the beatles. Vanaf help wordt het voor mij pas interresant.

Ik vind de beatles hier nog iets te zoetzappig en het geluid vind ik dan ook alleminst tijdloos. De beatles zijn(hoewel voor die tijd vooruitstrevend) nog niet zo begaaft met de mogelijkheden van de studio als tijdens pakweg Sgt peppers.

avatar van Arrie
3,5
Father McKenzie schreef:
De onzin die je tegenwoordig bij Beatlesplaten leest, ik denk dat ik stilaan te oud word voor deze stilaan- kindersite....

Nouja, ik vind 2 sterren overdreven, maar vier en een halve ster vind ik dan ook weer wat overdreven.

Father McKenzie
Dan zal de waarheid - for what it's worth - in het midden liggen, zoals zo vaak...
Ik ben zwaar Beatlesfan, mij mag je ook niet als objectieve maatstaf nemen, natuurlijk...

avatar van Maartenn
5,0
Maartenn (crew)
Ehm, een typisch gevalletje van smaken verschillen?

avatar van Arrie
3,5
Father McKenzie schreef:
Dan zal de waarheid - for what it's worth - in het midden liggen, zoals zo vaak...
Ik ben zwaar Beatlesfan, mij mag je ook niet als objectieve maatstaf nemen, natuurlijk...

Als het over muziek gaat, is er natuurlijk geen waarheid.

Misterfool
Maartenn schreef:
Ehm, een typisch gevalletje van smaken verschillen?
kan ook . het enige wat ik trachtte te doen is de onzin die ik eerder bij de beatles neergepent hebt te nuanceren door bij hun albums mijn mening milder te formuleren.

overigens gaan we stilaan offtopic

Gast
geplaatst: vandaag om 03:20 uur

geplaatst: vandaag om 03:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.