John Lennon - Mind Games (1973)

Onbegrijpelijk dat er bij zo'n goed album nog geen berichten staan,laat ik het spits dan maar afbijten.
Dit is absoluut een echt Lennon album.
De wat rock 'n' roll achtige nummers (Thight As,Bring On The Lucie) worden afgewisselde met echt prachtige ballads. (Mind Games,Out The Blue) 'Intuition' heeft een blues-achtig tintje wat overigens erg mooi is. Het beste nummer is 'You Are Here',een shitterend meeslepend nummer. (één van de beste van Lennon) Ik vind het overigens onbegrijpelijk dat zo'n goed album zo weinig aandacht krijgt. Heeft iemand hier misschien een verklaring voor?

Komt gewoon door de doelgroep van MusicMeter. Veel mensen hier kijken wat naar TMF en nemen niet de moeite 'andere' muziek te ontdekken. Ik denk trouwens dat Lennon solo sowieso niet echt populair is in Nederland.

Nee,ik heb niet het idee dat Lennon erg populair is in Nederland idd. Waar dat nou aan ligt? het is mij een raadsel. Bij de 'kenners' word Lennon trouwens wel hoog gewaardeerd. Check deze site maar. http://www.acclaimedmusic.net/

ik geloof dat de doelgroep van MuMe niet de TMF-kijkers zijn, maar juist de mensen die verder zoeken

Dat ben ik met je eens,ik denk ook dat de meeste mensen mensen zijn die verder kijken. Daarom vind ik het ook zo raar dat dit album over het hoofd word gezien.

De doelgroep is inderdaad voor mensen die verder kijken, maar bij veel users is dat volgens mij niet het geval. Doelgroep is een verkeerd woord in m'n bericht.

Lennon is alweer een paar jaartjes dood en ja dan gaat de werkelijk glans er wel wat af. Hoe kunnen wij nu bepalen of de man nog popi is.

Mind Games een mooi nummer.

Trots dat ik mijn 500ste stem aan deze mijnheer mag geven!

Mind Games is een mooi album, beste Bob!

Bring on the lucie zit op de aftiteling van Children of Men,

wat een briljant nummer eigenlijk!

Moet hier maar eens naar luisteren. Dit riekt naar een ondergewaardeerd album!

Ik weet het niet zo goed met dit album. Er staan een aantal prachtige nummers op, zoals het titelnummer en Out The Blue. Maar over het geheel komt dit album wat halfslachtig en gemakzuchtig op mij over. Ik bedoel, het luistert prima weg, maar weinig écht geniale melodieen zoals op de eerste twee solo-albums en bij The Beatles en dat mag je toch wel van hem verwachten. Ik waardeer dit album echt wel hoor (het blijft immers John Lennon), maar begrijp niet zo goed waarom sommige mensen dit een meesterwerk noemen.

Ja , ik kan mij grotendeels in KG verhaal terug vinden. Bovendien hou ik nu eenmaal niet van die echo en dat wat 'koude' geluid van het album.
Maar het blijft John Lennon. Er staan mooie nummers op . Ik doe Mind Games dus absoluut niet weg !

het zijn de texte die van dit album een meesterwerk maken. En die muziek vind ik ook prachtig. Maar in eerste instantie een album voor het hersen

maar ik vinne da johnny vaak oope deure intrap
waar zitte jou hersen trauwens?

kan je dat even in het nederlands vertalen? Ik snap er geen meter van.

Waar mij hersenen zit? Waar bj sommige de probleme zitten...tussen de ooren

Ik vind dit ook absoluut NIET tot John's beste albums behoren.
Geef mij maar John Lennon/Plastic Ono Band, de plaat van Dr. Janov's oerschreeuw, en verder zeker ook Imagine en Walls and Bridges. Deze vind ik halfslachtig en middelmatig. Enkele betere tracks, ik heb het wel, gewoon omdat ik een vreselijke Beatlesfreak ben, die behalve alles van de band zelf, incluis de betere bootlegs, ook zowat héél het verkrijgbare solowerk van de vier Beatles in huis heb, maar echt vaak draaien doe ik dit album niet.
Echt niet meer dan een 3, Lennon of niet, hoe een grote Lennonfreak ik verder ook ben. Eerlijk is eerlijk.

*** 3 sterren

Ik vind dit ook absoluut NIET tot John's beste albums behoren.
Geef mij maar John Lennon/Plastic Ono Band, de plaat van Dr. Janov's oerschreeuw,

Daar heb ik al eerder een bericht over geschreven als oo uitgelegt waarom Mind Games volgen mij beter is als Wall and Bridges. En John Lennon/Plastic Ono Band heb ik een 5***** en Mind Games 4.5 **** .gegeven dus...who needs yesterdays papers?

En gaat er ook niet daarom dat je een vreselijke Beatlesfreak bent -ben ik trouwens ook- en ook niet daarom dat je heet héél t verkrijgbare solowerk van de vier Beatles in huis heb -dat heb ik ook - ...meer dan 1000stuks trouwens.. maar het gaat daarom waarom je denkt dat Walls& bridges beter is dan Mind Games. Ik heb het al gedaan,

Onzin..John Lennon/Plastic Ono Band is niet de plaat van Dr. Janov's oerschreeuw,. Yoko had John het boek van Janov's gegeven, John heeft het goed gelezen en was naar een aantal gespreken met Janov's in staat zichzelf te vinden, overzich, over zijn angsten te schrijven. John heeft zijn heel leven door zoekt en wiste waarom hij soms zo vreeselijk als ook onzeker was. Mother had John zonder Yoko en Janov's niet kunnen schrijven. John wiste nu dat de dream over was ...Dream is over...now I'm John of luister Jealous Guy of Crippled Inside of God. Imagine en John Lennon/Plastic Ono band gaat het (inde meeste songs) over John Lennon en niet over Janov's oerschreeuw

Deze vind ik beter dan zijn eerst en komt zelfs aardig dicht in de buurt van imagine. Met meesterwerken als "out the blue", "tight ass", "mind games", "aisumasen", "intuition", "only people" kan onze lieftallige John ons doen dansen, wenen, nadenken en nog zoveel meer op 1 plaat! Dan ben je een écht grote!

Klopt, Mind Games dicht in de buurt van Imagine. Alleen de texten en messages op deze plaat zijn bijna 5 ***** waard. Sometimes in New York City als ook Mind Games zijn die politischen platen van John Lennon en nog vandag net zo geldig als in de jaaren 70

uhu. Idd. Veel van zijn teksten zijn nog zéér actueel. Denk maar aan "Working Class Hero" en "Woman is the nigger of the world". De lyrics heb ik altijd al zijn sterkste punt gevonden. Hij kan natuurlijk prachtige muziek maken. Maar het is eerlijkheidshalve niet de beste of moeilijkste compositie. Het is ook een kunst om met heel eenvoudige en beperkte kwaliteiten een meesterwerk te maken. Imagine, zijn bekendste nummer, is toch écht niet hoogstaand? Hij kon niet goed gitaar en piano spelen, en toch kon hij er zo'n muziek op maken. Soms hoor je hem zelfs wat fouten maken tijdens het spelen maar dat boeit niet vind ik. De emotie die er uit zijn muziek komt vind ik bij hem het mooiste!

Idd John was heel anders dan Paul. John had een idee en die moet dan meteen in een track op genomen worden en dan die volgende idee enz. John was geen perfektionist en wilde altijd gewoon zoals hij het zegte "Simple Rock 'n Roll " maken.

Een dag of twee voor het Live Peace optreden in Toronto belte John Klaus Voorman, Eric Clapton als ook Alan White op om even de informatie door tegeven waaneer ze dan morgen op de airport moeten zijn. Deze band heeft die tracklist van Toronto nog nooiet erder zamen gespeeld en in de plane hebben ze dan geoefend...zonder guitar en drums maar toch is Live Peace in Toronto een schitternde plaat geworden...niet perfekt en met fouten.

En toch.... Harald , deden ze ook weer hele tegenstrijdige dingen.
Toen ik Goodnight voor het eerst hoorde van de White , schreef ik dat toe aan Paul.
Het overgeproduceerde album rock and roll van John en het spontane , recht toe aan R& R geluid van het Russiche album van Paul.
Je raakt op die 2 nooit uitgestudeerd.
Een zaak is echter voor mij volstrekt helder . Voor hun meest geniale momenten hadden zij elkaar nodig.

Alle twee zijn giganten.

Wat ik wilde zeggen was: Paul konde een track dertig of viertig keer spelen tot hij met de opname tevreden was. John heeft geen geduld gehad, naar twee of maximal drie tracks had ie het gezien en wilde doorgaan met het volgende projekt. John was heel erg spontan. Daarom zijn Pauls komposities meestals muzkalisch beter maar die van John hebben meer spontaniteit.

Een het Toronto konzert was zeker niet Pauls ding, daar heeft ie meer tijd voor nodig gehad, meer planning en perfektion enz

Helemaal mee eens , Harald. Maak je geen zorgen.
Hoewel ...die spontaniteit...soms wel , soms niet ?

Als George Martin vragte wat aan deze song nog te verbeteren valt heeft John b.v. "More guitars" gezegt. Paul was nuancierter, toontje omlaag of omhoog, of met D beginnen enz

En ik me zorgen maken? No problems-only solutions zoals John het zegte.

in Toronto kende hij de lyrics zelfs niet meer. Je ziet op de beelden Yoko papieren voor John z'n neus houden en als hij het niet kon lezen, improviseerde hij gewoon.

Als je ziet in hoe een korte tijd "Instant Karma" werd geschreven...

Maar aan de andere kant werd er wel 55 (!) uur aan "strawberry fields" gewerkt...

Het is een feit dat de twee een andere visie hadden op muziek maken, maar je vindt altijd wel uitzonderingen.

wat john ook kenmerkt, en dat vind ik geweldig wanneer je zo'n banden hoort van in de studio tusssen opnames door, is dat hij altijd wel commentaar heeft op eender wat. En dan met die schelle stem En daartussen nog wat moppen vertellen, fantastische vent

Zo dacht ik eerst ook dat Sexy Sadie een vervolg op Honey Pie was. Blijkt dat ook van John te zijn. En Bungalow Bill is natuurlijk ook een verhaaltje. Maar dat kon John blijkbaar ook. Verwarrend. Maar toen haalde ik de stemmen ook vaak door elkaar, ik zag veel voor Paul aan, en George's stem vaak voor die van Paul of John.