Ben Howard - Every Kingdom (2011)

Jemig. Wat word ik moe van mensen die, zodra ze een man met een akoestische gitaar horen, Jack Johnson er direct bij gaan halen. De dynamiek van de nummers is anders. De traditie van de nummers is anders. Ben Howard speelt voortdurend in andere stemmingen (open C) en gebruikt zijn gitaar als percussie. Zijn roots liggen in melancholische folk en blues. Als ik dan toch een artiest zou noemen om hem mee te vergelijken (ook al is het natuurlijk nooit 1 op 1): John Martyn.

Ja inderdaad het viel mij ook al op, ik heb niets met Jack Johnson maar vind dit geweldig. Zelfs op de site van Tivoli staat dat als je van Jack Johnson achtige muziek houdt je dit ook wel wat moet vinden.

Prachtig:

Publiek verrast Ben

van 3* verhoogd naar 4*
ik vond het in het begin allemaal wat op elkaar lijken, maar voor mij is het een groei album geweest.
Misschien groeit deze nog wel verder door, in ieder geval wel één van de betere albums van 2011!

Paar keer beluisterd. Toch wel een sterk album. Toen hij live speelde bij Giel Beelen pakte mij het niet, maar door het hoge gemiddelde was ik toch benieuwd! Lekker plaatje!

Moet nog een paar goed luisteren, maar eerste indruk is goed.
Hoor af en toe ook wat Afrikaanse ritmes en vibes en de naam Xavier Rudd komt ook bij me op (maar dan zonder digerido)

Vanwaar die adoratie voor deze plaat hier op Mume? Ik vind het een hél om die 50 minuten door te komen. Ben howard is een zagevent en zijn zang doet me los in m'n broek schijten. Mooie muziek maar saaie nummers en bovendien te lang in dit geval.

Kortom 1,5*, sorry people, I gave it a try.

...of Andrew Bird misschien? Jason Mraz ? Josh Rouse? Enfin,12de in een dozijn dus. Ze mogen nog 1000 mooie singer/songwritertjes naar m'n hoofd gooien, ik vrees dat geen enkele zal kunnen overtuigen. Toch blijf ik luisteren en hopen...

Ben wel van de gepolijste plaatjes, die toch een catchy kant hebben. Vind het ook echt een groeiplaat...Eigenlijk draai ik hem constant...

Leuke plaat, ik vind het niet zozeer een groeiplaat aangezien ik hem na slecht drie keer beluisteren al wel kan vatten. Anders moet er geïmpliceerd worden dat elke plaat een groeiplaat is;)

Ik zit er aan te denken om er misschien een halfje bij te doen.
Zo slecht vind ik dit nog niet, waar ik startte met een 3, neig ik nu naar de 4 sterren.

Aan de ene kant vind ik de uitspraak wat irritant overkomen, maar de melodietjes zijn zo pakkend..
Hij bespeeld zijn gitaar prima, en kan ook goede nummers schrijven.
Soms neigt het alleen voor mij net iets te veel naar pop.

Maar oh oh, wat zijn nummers als "Old Pine" en "The Fear" en "Black Flies" lekker.

Het zal vast eerder zijn aangegeven, maar ik moet regelmatig denken aan Damien Rice. En dat vind ik absoluut niet erg, aangezien damien rice het laat afweten mag iemand anders best zijn plek innemen. Een goede wissel zou ik zeggen

Ik ben toch geneigd om (iets minder extreem) in de richting van Lennonlover te stemmen. Howard maakt mooie liedjes. Maar het is me allemaal te lang en eentonig om werkelijk bij te blijven. Ik heb de plaat nu een aantal keer geluisterd en steeds zit ik tegen het einde te wachten tot het eindelijk afgelopen is. Als alle nummers nu mijn aandacht vast konden houden zoals Old Pine dat doet, dan heb ik geen enkel probleem met 50 minuten. Maar helaas, veel nummers kunnen dat niet. En dan begint de stem van Howard, die me een beetje doet denken aan James Morrison, al snel te irriteren.

Keep Your Head Up een paar keer op de radio gehoord, een erg aanstekelijk en motiverend liedje.
Wordt eens tijd om het gehele album maar eens te beluisteren.

En zoiets als Black Flies, dat is toch heerlijk?

Ondertussen het gehele album beluisterd en het klinkt op zich wel aardig moet ik zeggen, ik moet er alleen nog even ingroeien.

De nummers die er gelijk bij mij bovenuit steken zijn: Old Pine, Keep Your Head Up, Gracious en Promise.

3,5 Sterren voor nu.

Vraag me steeds vaker af of Ben niet veel interessanter zou zijn wanneer hij zijn album in een akoestische setting zou plaatsen. Zijn gitaarspel is erg fijn. Neem nu dat nummer Further Away, wat ik echt mis op het album. Dat is akoestisch zoveel sterker dan pak hem beet 'Keep year Head up' of zo. Juist de nummers waarin we he getokkel horen, zoals de twee afsluitende tracks en zijn EP vind ik Ben op zijn best. Deze man onderschat zichzelf heb ik het idee.

@Willemweetniet

Leuke stelling, ik begrijp wat je bedoelt. Maar ik vind het album nu net variërend genoeg, ik houd wel van die wisseling. Gezien jouw top10 ben je wel van het kale akoestiek, dus daarom is je stelling logisch.

Van een 3,5 naar een 4 naar een 4,5. Wat een heerlijke muziek, wat een heerlijke stem. Wat een frisse maar gevoelige muziek. Hij speelt zó heerlijk gitaar, komt met zúlke heerlijke melodieën; ik snap niet dat hier vergelijkingen met Jack Johnson en ander volk worden gemaakt. Persoonlijk heb ik een gruwelijke hekel aan Jack Johnson en menig ander commercieel singer/songwriter. Maar Ben heeft naar mijn idee iets heel eigens. Toen ik het album een week of twee geleden voor het eerst beluisterde, moest ik heel eventjes wennen, maar na één dag stond 'ie elke dag een aantal keer op; tot op de dag van vandaag.

Het gekke is, de ene keer maakt deze muziek me vrolijk en de andere keer word ik er een beetje emotioneel van. Toch best knap. En hij is nog zo jong! (Een week ouder dan ik zag ik net, de knapperd.)

Geen 5* voor deze man, omdat ik 2/10 nummers iets minder vind en me soms irriteer aan het refrein van Keep Your Head Up. Tja..

Heb eens wat live performances bekeken op YT en hij zingt en speelt echt verrukkelijk! Kijk nu al uit naar z'n optreden in Paradiso over een maand.


Edit: Hij steekt het voor mij zelfs boven Bon Iver, Bon Iver uit, wat één van m'n laatste albums was waar ik net zo enthousiast over was. Bon Iver's album is me toch iets te schommelend en er staan zelfs twee gruwelnummers op..

Mn stem voor dit album verhoogt naar 4.5. Ik blijf dit album vaak draaien!

Leuk dat zoveel mensen hun stem verhogen, bij mij bevalt hij iedere luisterbeurt meer.

Na het zien van dit zou ik gerust 10 sterren kunnen geven. Jezus wat een geniale muzikant...

Het heel even in de lach schieten bij Keep Your Head Up was ook een mooi momentje.

Wat was dat prachtig zeg. Ik ging naar zijn Pinkpop optreden terwijl ik nog geen enkel nummer kende. Was helemaal verkocht aan het einde van het optreden. Prachtige muziek!

Erg fijn en sfeervol album. Doet me ook wel een beetje aan Lindsey Buckingham denken...

Ben Howard - Every Kingdom

Deze plaat is me steeds beter gaan bevallen. De singles The Wolves en Keep Your Head Up vond ik altijd al wel mooi maar de rest van het album kon me toen niet boeien.

Ik ben daar heel anders over gaan denken en heb mijn stem steeds moeten verhogen. Nummers als Black Flies, The Fear, Promise en de singles zijn allen fantastisch. De overige nummers zijn ook zeer goed en er is geen misser te bekennen.

Stuk voor stuk prachtige liedjes die ik erg kan waarderen. 4,5*

Ik zag dat fragment ook voorbij komen op tv en ik wist meteen: hier moet ik meer van horen! Deze uitvoering van The Wolves was echt schitterend. Het bleef maar duren! Kippenvel. En dat thuis op de bank

Ben Howard heeft echt een heerlijke stem. Ik zal me eens op het hele album storten.

Iemand is ook zo aardig geweest om The Wolves in paradiso in zijn geheel op youtube te zetten

Staat nog veel meer op van de 2 concerten (Tivoli ook nog) die hij in Nederland gaf, zeker de moeite waard om te checken.

Heb deze cd al een tijdje maar was er nog niet goed voor gaan zitten om een oordeel te geven. Ik heb Ben tijdens de uitzending van Pinkpop een mooi optreden zien geven. Deze cd is meer dan de moeite waard. Ben wisselt goed gespeelde Up tempo nummers af met ingetogen ballads. Daar gaan we meer van horen.

Euh, een dozijn bestaat inderdaad uit twaalf.


Dit is degelijke singersongwriter, mooie stem, leuke liedjes. Een beetje minder doordringend dan andere artiesten in het genre, allemaal iets vluchtiger. Zowat de mumford en sons van de songwriters. Hopelijk is de houdbaarheidsdatum hiervan net ietsje langer.