Deutsch Amerikanische Freundschaft - Alles Ist Gut (1981)

Is alles op dit album zo tegendraads als Der Mussolini ?

Qua teksten is niet allemaal zo tegendraads als dat nummer, maar de muziek was - toen ik er kennis mee maakte - volstrekt overrompelend. Ik hoorde voor het eerst zo'n vet, strak geluid van pompende elektronica, minimaal maar erg dansbaar. Wat heb ik op Der Mussolini gedanst zeg, 'stuivers zoeken', zag ik ergens bij Simple Minds staan .

Ja, hetzelfde heb ik ook gedaan

leuke plaat dit...ooit op een alternatieve dansavond kennis mee gemaakt (der mussolini natuurlijk) en later voor 5 guldens tegen gekomen op vinyl, kon ik dus niet laten staan, heb ik m'n ouders toen wel mee gek gemaakt (ik woonde nog thuis toen ik hem had gekocht en had geen eigen platen speler )

die clip van der rauber und der prinz!!!!!!!!!!!!!!
om je te bescheuren! geweldig

Der Rauber und der Prinz : geweldig nummer !

Der Mussolini......

Wat een nummer!

Inderdaad, samen met Los Niños del Parque van Liaisons Dangereuses was dit dé stamper bij uitstek

Niet alles ist gut, maar wel een puik cult-plaatje.

Omsk zegt het, en zo voelt het bij mij ook.

Tijdens het zoeken naar nieuwe grootte hoezen voor deze site stuit je dan ineens op deze band. Vreemd is het dan ook dat ik me ineens herinner dat Deutsch Amerikanische Freundschaft in het voorprogramma stond van Ultravox in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Dat concert was georganiseerd door het Veronica programma Countdown. In dat programma ging alle aandacht uit naar Ultravox. Ik denk dan ook dat Deutsch Amerikanische Freundschaft een tandje te moeilijk was voor het Veronica-publiek. Daarentegen was Deutsch Amerikanische Freundschaft wel te horen bij de VPRO op Hilversum 3 destijds. Der Mussolini is een vreemde song maar door het pakkende ritme desalniettemin een heerlijk nummer ondanks de zware thematiek die in het nummer wordt behandeld.

Het is misschien een ultra-domme vraag, Gerards Dream, maar kan je eens in twee zinnen (mogen er ook drie zijn) uitleggen wat dat thema is...? Ik heb de clue niet.
Met dank bij voorbaat.

Der Mussolini gaat volgens mij over een fascistisch dictator die ten tijde van de Tweede Wereld Oorloog de baas van Italië was en tevens bevriend was met Hitler. Bepaald geen lichte kost voor een song. Vooral als je bedenkt wat de heren met hun beleid hebben aangericht in het verleden.

Gerards Dream, oké, goeie uitleg.
Ik dacht dat er op 1 of andere manier een politiek statement zou inzitten, en dan begreep ik die in elk geval niet; vandaar mijn vraag.
Dankjewel !

Der Mussolini: er wordt ook opgeroepen: "Und jetzt den Adolf Hitler" te dansen - eigenlijk gewoon onzinbenamingen voor dansen en voor een deels Duitse band (de andere helft is Spaans) is het best gewaagd om zo'n heftige (onzin)benaming voor een dans te hanteren; de tekst zelve bevat geen enkele verwijzing naar welke dictator dan ook.

Twee jaar eerder had B-52's met Dance This Mess Around al een aantal onzinbenamingen voor dansen gebruikt (misschien dat dat heeft meegespeeld):

Shy Tuna, Camel Walk, Hypocrite, Aqua Velva, The Dirty Dog (o.a.verlegen tonijn, aftershave-merk)

DAF: die politieke ondertoon leek me onwaarschijnlijk, maar goed je weet maar nooit.
En B52's: nooit bij stilgestaan dat dat geen 'echte' dansen waren. Hun allerbeste nummer vind ik dat trouwens...
They do all 16 dances ...

D'r worden wel echte dansen genoemd; even uit het blote hoofd, iig de hippy shake en camel walk; "Limburger" schijnt de - in US ogen - hoffelijke, overdreven (Duitse) manier te zijn om een dame ten dans te vragen I won't do no Limburger.

Toch konden ze best expliciet uit de hoek komen. Check de lyrics van Kebabträume eens, dat snijdt een onderwerp aan waar je 35 jaar later zó 35 zetels mee scoort.

Moest even nazoeken: het rare is dat die single uit 1980 dateert - dus van vóór dit album, maar pas in 1982 op een album belandde.

Ik herinnerde me dat nummer als buitengewoon cynisch - werd wel altijd luid meegeblerd (voorafgaand aan een concert); denk ook niet dat het een haatsong is, eerder een grim portret. Het probleem is evenwel dat de somtijds 'mankelhafte' semantiek bij de luisteraar voor een andersoortige duiding kan zorgen. Een duidelijk voorbeeld: menigeen hier zal "No Woman, No Cry" opvatten als als er geen vrouw in je leven is, hoef je niet te janken Marley bedoelde: no woman, don't cry.

Nog eentje dan: "doing the handjive" heeft voor velen ook de (bij)betekenis van de handkar van stal halen - en dat lijkt me bizar, gezien watching the baby in the cradle, doin' the handjive uit Willy and the Handjive.

Kebabträume is voor mij vooral een cynische, jazeker maatschappijkritische song over dehumanisering.

Het idee is bekend, " Here We Are Now, Entertain Us". Maar bij de sing-a-long "Wir Sind Die Turken Von Morgen" valt het niet mee om omwille van misduiding juist daar het perspectief van gisteren te kiezen.

DAF was één grote parodie in de teksten en zette mensen in 1980 al op het verkeerde been, want ondanks die straffe beat, die militant lijkende teksten, die als een electronische mars door Delgado Lopez over de luisteraar werden uitgestort was er niks extreem-rechts aan dit duo. Integendeel ... ze hielden en houden mensen gewoon een spiegel voor. En nog steeds is het effectief.

Ontzettend goed dit. Nog nooit van gehoord, maar ben zwaar onder de indruk. De term “militant” van hierboven vind ik wel treffend trouwens.

Naast Der Mussolini was Deutsch Amerikanische Freundschaft - Kebab Träume - YouTube ook een hit - Wir sind die Türken von morgen
Wellicht kan je dit Kowalski - Schlagende Wetter (1982) ook wel waarderen - steviger dat wel

De derde van Deutsch Amerikanische Freundschaft heet Alles Ist Gut en is hun meest toegankelijke tot dan, zij het nog steeds absurdistisch. Opgenomen in de studio van producer Conny Plank in Wolperath nabij Keulen, uitgebracht bij het Engelse Virgin. Als datum van uitgave geldt 6 januari 1981. Het kwartet van voorganger Die Kleinen und Die Bösen is uitgedund tot duo Gabi Delgado-López (zang) en Robert Görl (elektronica en soms akoestische drums).

Hierboven viel bij diverse MuMensen een vorm van het werkwoord 'dansen', wat inderdaad van toepassing is. Dat hierboven enige verwarring opduikt omtrent de teksten, zoals rond Der Mussolini, is logisch. In 2017 verscheen biografie Das ist DAF, waarin één en ander wordt opgehelderd en in dit artikel noemt auteur Martin Rehfeldt het "Die perfekte Provokation". Inderdaad, DAF steekt de draak met de '-ismes' (fascisme, sociaal-nationalisme en communisme) en meteen ook het christendom. Iets met individuele vrijheid zoals die beleefd kan worden op de dansvloer, tevens passend bij de anarchistische kringen waar het duo uit voortkwam. Althans, zo schat ik dat in.

Dit soort steken nemen niet weg dat de synthesizers kunnen ronken, zoals in opener Sato-Sato. Görl is drummer en dat valt te horen in Mein Herz Macht Bum en Alles Ist Gut, waar aangename, tegendraadse beats klinken; hij combineert zijn akoestische drums met de digitale synthesizers.
In Der Räuber und der Prinz klinkt dan weer een übersimpele groove als basis voor een sprookje met een homoseksuele lading. Via Als wär's das letzte Mal klinkt wanhopig verlangen naar de ander, qua sfeer vergelijkbaar met het meest sombere werk van Joy Division. Vervolgens klinkt een geruststellend advies in Verlier nicht den Kopf.

Het album stond in Duitsland van juni '81 tot en met mei '82 in de verkooplijst, in september 1981 twee weken piekend op #15; in Oostenrijk #16. In Engeland echter geen albumnotering.

Komend vanaf Trust van Elvis Costello & The Attractions vervolg ik mijn reis door new wave. Uiteraard blijk ik weer een album te hebben overgeslagen en dus moet ik terug in de tijd. Op naar de tweede helft van 1980, als Wild Planet van The B-52's verschijnt