Björk - Biophilia (2011)

Ik treed je hier bij. Ik heb er nog maar 3 luisterbeurten op zitten, maar mijn eerste indruk is erg positief. Volta vind ik de minste Björk tot nog toe, en ik ben erg blij dat ze hier 'terugkeert' naar wat ze op Vespertine en Medulla deed. Het intimistische van Ve en Medulla werkt gewoon erg goed in combinatie met de Volta-sound. Favoriete nummers op dit moment: Thunderbolt, Cosmogony en Virus. (En het is een leuk extraatje dat ik met de deluxe edition ook meteen Nattura in huis heb.)

Van wie?

Ik vind het allebei prachtig, hoewel Newsom toch iets meer... Piepkrijtjes of niet...
Maar eigenlijk lijken ze helemaal niet op elkaar.

Van mensen in mijn nabije omgeving. De verwantschap zit 'em hierin dat beide zangeressen een - zeg maar - love it or hate it stem hebben;in in het gevla van Björk trek ik het wél - en dat wekt verbazing.

Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat bij tijd en wijle heur zang me ook niet bekoren kan - niet draaien wil dan wel eens helpen. Alhoewel de Björktrollegrom natuurlijk een heftige spell is.

itt Volta kom ik steeds weer terug bij deze omdat ik zin heb om 'm nóg een keertje te beluisteren. Geen idee of dat te danken is aan Bjórk of aan mezelf, al neig ik te zeggen dat ik deze gewoon beter vind.

Mijn aanvankelijke hoop op een nieuwe Homogenic is bekoeld na vele luisterbeurten.
Ik heb het groeipotentieel van deze plaat overschat. De hoogtepunten Crystalline, Cosmogeny en vooral Mutual Core zijn fenomenaal maar teveel nummers willen niet van de grond komen en lijken nergens naar toe te gaan: Solstice, Thunderbolt, Virus, Dark Matter.
Een ontgoocheling...

Homogenic bestond inderdaad uit vele lagen. enerzijds had je die kille elektronica - vervolgens kwam natuur en daarna pas de emotie. Het laatste is echter bij Biophilia afwezig

Tot nu toe pakt dit album mij nog niet.. zat af en toe te kijken wanneer de nummers waren afgelopen... geen goed teken!

Aardige bonustracks. Had ik zonder gekund? Ja en nee. De lange Hollow doet me niet zo veel, Dark Matter vind ik zo weer een verbetering op het origineel. Tsjah en Natturra, de drums staan zo vooraan de mix dat het lijkt alsof meneer Chippendale voor je neus staat te spelen. Yorke's achtergrondvocalen doen me niet zo veel en ach Bjork, ze stoort niet. Leuke trek verder, maar vooral vanwege de drums.

Kan experimentele muziek normaliter zeker waarderen, maar dit album weet me totaal niet te pakken. Ben nooit echt fan geweest van Björk, enkele goede nummers maar over het algemeen wordt ik behoorlijk kriegel van haar stem. Zo ook op haar nieuwe cd, nummers als Mutual Core (dat einde! ) of Crystalline vind ik te gek, maar verder heb ik telkens de neiging om de nummers af te zetten.

2*

jongens toch...
YouTube - Cosmogony (Biophilia App)
fan tas tisch

toch de versie van de plaat hoop, veronderstel ik?

Volgens mij zit Bjork nu ergens op IJsland stilletjes te luisteren naar de nieuwe ' 50 words for Snow ' van Kate Bush..

Oogjes dicht, sneeuwvlokjes vallende op haar donkere haren en luisterende en lerende...

" Ah, þannig að ef þú gerir alvöru tónlist! Svo mikið að læra .."..

Jaja Bjork.. Zo moet dat..

Geen fan van Biophilia begrijp ik?

Op zich ben ik een Bjork fan. Geniet van haar experimenten, van het uitdagende, van haar stem, van het vernieuwende. Hoogtepunt blijft voor mij Live at Shepherds Bush Empire. Energiek, sensueel, muzikaal.. En ik hoop echt nog een keer haar live te mogen aanschouwen.

Ik was volop bezig met het beluisteren van Biophillia maar toen kwam Kate Bush langs met ' 50 Words for Snow " en toen vergat ik Bjork weer op te zetten.. Het was even experimenteel tov Kunst en de Kunst won...

Waarom ? Omdat voor mij muziek graag een gevoelige snaar raakt die ergens in mij verborgen zit.. En dat deed ' 50 Words " wel en ' Biophilia ' niet.. En toen had ik even zoiets van " Joh, Bjorkemeis.. Hier zou je eens naar moeten luisteren... "...

Tsjonge, als ik terug lees wat ik net opschrijf dan ziet het er wel zeer serieus uit wat ik zeg..

Ik ga zo eens even een Belgische Westmalle opdrinken, even wat ontnuchteren...

Nee, dit is toch niet zo mijn muziek.

En Kate zit in het bos te genieten van de prachtige maan.


Ik wel.

Valt me toch wel tegen, zeker in vergelijking met voorganger Volta. Tot nu toe minste album van Björk. Beste nummer vind ik bonus track Naturra, dat al in 2008 was uitgebracht. Verder kunnen er mee door Crystalline en Mutual Core.

Ik vind het altijd opvallend dat Björk zo bekend is, maar toch zulke rare muziek maakt. Zelfs mijn tante heeft twee cd's in haar kast staan, terwijl die toch normaal meer van de natuurcd's, Andrea Bocelli en Dire Straits is.

Dit album heeft ook weer van die harde electronica in sommige nummers, met de kenmerkende en soms (imo) irritante stem van Björk. Het trekt de aandacht in ieder geval meteen. Ik weet zelf niet zo goed wat ik ermee moet. Ik heb tot nu toe een paar luisterbeurten gehad, waarbij ik het goed te beluisteren vond, en soms zet ik hem al halverwege het eerste nummer af. Ik ben nu in een redelijk goede bui en ben nu met Kings of Convenience aan het bijkomen van Björks cd. Score zal dus afhankelijk van mijn gemoedstoestand ergens tussen 0,5 en 3,5* komen.

Ik vind het overigens wel beter dan dat album van Kate Bush, dat vind ik maar een suffe bedoeling.

Tot aan dit album heb ik het nog volgehouden om elk nieuw Björk-album te kopen, ook al stonden er maar 4-5 fatsoenlijke nummers op en was de rest te betitelen als experimentele mislukking.

Dit nieuwste album laat ik aan me voorbijgaan. Ik vond Björk ooit geweldig, maar haar muziek (of wat daarvoor moet doorgaan) is aan mij niet meer besteed. Ik kan echt wel tegen een beetje experiment, maar in deze brei van klanken zijn nauwelijks nog luisterbare nummers te onderscheiden.

Ik moet er maar mee leren leven dat Björk een artiest is die ik goed vond in plaats van vind. Ze wil haar ding doen en ik heb het recht niet om te eisen dat ze weer muziek gaat maken, zoals ze op haar eerste 4 albums nog deed. Maar ik haak af, sorry...

Zo beleef ik het album niet. Ik hoor toch echt in elk nummer "duidelijke" melodieën.

Ik vind dit album juist heel erg goed beluisterbaar. Ik had het veel experimenteler en minder toegankelijk verwacht. Björk draagt de plaat met haar stem en af en toe komen daar wat geluidsklanken bij kijken. Over het algemeen zijn de composities vrij leeg: ze durft weg te laten.

Het is toch weer een interessant, eigenzinnig werkje.

Ik vind het ook zeker gewoon muziek hoor, valt reuze mee kwa experimentatie.
Maar dat betekend niet dat ik het prefect vind, want nu naar een paar maanden dit album te hebben gehoord valt het toch erg tegen.
Moon is ongelooflijk mooi op begin, en hoe de gitaren erbij komen en dan de bass, maar dan komt opeens die irritante koor erbij wat bjork maar blijft herhalen, ik vind het zo eentonig en misschien wel inspiratieloos klinken, iets wat ik niet echt gewent ben van bjork.
En zo heb ik dat bij meerdere nummers, de basis is zeker goed maar de houdbaarheid valt ontzettend tegen, wat ik toch echt niet heb met Vespertine en Homogenic.
En dan ook 2 nummers die mij gewoon totaal niks doen Hollow en Dark Matter.
Hoe graag ik bjork ook mag moet ik hier toch een 3.5 sterren van maken.

gitaren? Björk gebruikt geen gitaren:P Harpen (volgens mij zelf digitaal aangestuurde harpen)
Wat Moon betreft heb ik het precies andersom, het grijpt mij pas wanneer het nummer zich uitbreidt.

Ja dom harp natuurlijk =) Al ben ik gewent dat de harpen wat hoger klinken dan in dat stukje wat ik bedoel.
Normaal gesproken vind ik zulke koors juist aanvullend en mooi, maar bij dit nummer is het echt tegenovergesteld. Zonder had ik het waarschijnlijk een stuk mooier gevonden, juist de stukken waarin bjork alleen zingt vind ik heel mooi van moon.

Vind het toch wel apart dat Björk voor mij wegkomt met 'Hollow'. Dat geram op het orgel halverwege slaat eigenlijk nergens op. Als iemand dat zou spelen zou je normaliter denken dat 'ie nog nooit een orgel heeft aangeraakt. Maar misschien houd ik wel gewoon een beetje van aparte geluiden.

Gisteren gekocht en nu aan het beluisteren.

Mooie hoes.

Ik zou denken dat Bjork zich wat dat snaarinstrument betreft heeft laten inspireren door PJ Harvey.

Dark Matter is prachtig.

Afgezien van Mutual Core begint na een paar rondes vooral het gebrek aan melodie deze plaat een beetje op te breken. Ik zal het nog enige kansen geven, maar ik vrees dat dit niet het album wordt die de fantastische artiest Björk verdient.

Blijft een heerlijke eigengereide bezige bijtje Bjork. De vaart zit er welliswaar voor geen meter in, maar daar is het haar dan ook niet om te doen. Het hoeft geen Human Behaviour part deux te worden. Daardoor is het wel een fikse brok om te verteren, stukjes en beetjes die bij elkaar wel een geheel vormen, maar voor mijn smaak te fragmentarisch blijft om er echt in te kunnen komen.
Edoch Bjork is de Rivella van de muziek en dat valt ook wel te waarderen.

Dat snaarinstrument is een autoharp en is niet door PJ uitgevonden hoor, bestaat al heel lang

Dark Matter is toch echt wel 1 van de mooiste nummers die ik ken. Ik voel me een beetje als een docent die een groep kinderen eigenlijk een kleine 6 wil geven, maar dat zou dan oneerlijk zijn voor die ene die het zo goed doet.