M83 - Hurry Up, We're Dreaming (2011)

Opvallend dat dit album vooralsnog zo goed scoort, de eerdere albums waren toch ook niet mals. Daarvan heb ik er 3 op 4,5* staan, maar ik weet niet of deze dat ook in zich heeft. Gisteren beluisterd en de eerste indrukken waren wel goed, maar zo goed? Maar wie weet, ik zal hem in ieder geval de tijd geven.

Bij mij moest hij ook groeien hoor Herman.
De vrij schreeuwerige vocals irriteerden mij in het begin.
Maar nu vind ik het 1 van de beste albums die ik ken. (Vandaar de 5 sterren. )
Raconte-Moi Une Histoire, New Map, Ok Pal, Steve McQueen ...
Het album staat vol wereldnummers.
Midnight City vind ik zelfs het beste nummer dat dit jaar al is uitgekomen.
Saterdays = Youth vond ik een stuk minder sterk.

Grappig, Midnight City is juist erg in de sfeer van Saturdays = Youth. Het doet me een beetje aan Kim & Jessie denken zelfs, maar dan vind ik die laatste toch wel een stuk beter. Maar goed, S=Y is dit jaar ook bijna naar 5* gegaan bij mij.

Heb de eerste CD van Hurry Up net nog eens gedraaid en voorlopig ben ik er nog niet over uit wat ik ervan moet vinden.

Nu Midnight City in de afrekening staat reikt de bekendheid van M83 iets verder dan vakpers en muzieknerd. Bovendien staat het nummer op dit ogenblik als beste song uit 2011 op RYM. Als SX Black Video niet had uitgebracht dit jaar, dan was Midnight City ook hier onbetwist koning van 2011.

Er staan wel meer topnummers op de dubbelaar. Ik vind het fillermateriaal reuze meevallen, het bevat minder vullertjes dan de laatste Arcade Fire. De sound ligt ergens tussen Saturdays en BTDHU, opvallend is dat Anthony hier grotendeels de vocals voor zijn rekening neemt.

Daarbuiten is het opnieuw de typisch dromerige gazende nostalgische M83. Anthony klinkt vaak als een opgefokte Phil Collins, ook een band als Arcade Fire (alweer) loert om de hoek.
Wait had op The Suburbs kunnen staan en het daarpvolgende nummer heeft een Keep The Car Running hoempapa ritme. Het schreeuwerige element neigt naar Klaxons, de toeters en bellen naar Friendly Fires.

Maar bovenal, opnieuw een echte M83 plaat. Anthony stelt ons alweer niet teleur; deze bezige bij blijft creatief bezig en laat ons geen vijf jaar op teleurstellend materiaal wachten. Ik heb hem reeds drie keer in zijn geheel beluisterd en voel dat ik hieraan nog plezier zal beleven. Nieuwe fans moeten maar eens opzoek gaan naar oudere albums, te beginnen bij Dead Cities.

Run into Flowers one of my alltime favourites... Sindsdien nooit echt teleurgesteld.....

Oké, het heeft even geduurd om deze dubbelaar een plaatsje te geven. Zo'n ding zet je niet zomaar even op en voor M83 wil ik altijd wel even goed de tijd nemen. Ik vind het weer een prachtig album, het incorporeert heel veel elementen uit voorgaande albums en maakt daar een heerlijke combinatie van die veelzijdig van aard is. Toch blijft het een geheel en luistert het album dat dik een uur duurt verbazingwekkend makkelijk weg. Deze gaat hoog in mijn eindejaarslijstje eindigen verwacht ik.

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik gisteren dit album besproken, beluister het hier.

Eindelijk eens beluisterd en het valt zeker niet tegen moet ik zeggen.
M83 zoals vanouds, gaat verder in de op stijl van Saturdays=Youth.
Misschien wel een iets te lange zit met één uur en 12 minuten, maar dat is dit album zeker waard.

Dikke 4,0 sterren.

Wist helemaal niks van deze groep, maar Fall remix van de Tron Reconf. Soundtrack en dat nummer Midnight City kwam regelmatig op tv en kon er niet omheen, erg lekkere muziek dit.

Het is iig niet als vanouds... luister jij maar eens naar z'n beste plaat. Before The Dawn Heals Us. het lijkt totaal niet op wat hij nou maakt.
alleen track 4 had zo op BTDHU kunnen staan. Where The Boats Go. Jammer dat tie zo kort duurt

Het wilt natuurlijk niet zeggen dat dit niet goed is. Dit is gewoon anders dan die uit 2003, 2005 en 2008. Hij heeft gewoon talent en laat een ander geluid horen. Hij schrijft ook alles en nu had ie blijkbaar ook zin om zichzelf te tonen als zanger. Wat een topper!

Dat had ik ook precies in het begin. Alle andere cd's heb ik zeer hoog staan. ik heb BTDHU zelfs 5 sterren gegeven. Bij de eerste luisterbeurt wist ik niet wat ik er van moest denken. Nu heb ik er veel tijd voor gegeven, en is totaal gegroeid. Hij staat bij mij zelfs nu op nummer 4 in de eindejaarslijst van 2011.

Een voor mij in eerste instantie wat onwennige plaat, die zicht heeft ontwikkeld tot een mooie mix van Panda Bear, Sigur Ros, een vleugje Arcade Fire en foute Duitse '80's Rock. Het totaal is verrassend en voor mij een van de opmerkelijkste platen van het jaar.

Hmmm, die saxofoon in Midnight City is zo fijn.

Heb de eerste cd inmiddels redelijk uit mijn hoofd geleerd, maar echt veel rek zit er bij mij niet meer in. Midnight City, Reunion en Claudia Lewis vind ik schitterend, maar de rest blijft daar toch flink bij achter. Wel mooie 80s elementen in die nummers: inderdaad de saxofoon in Midnight City, maar ook die Mark King-achtige baslijn in Claudia Lewis zijn niet te versmaden.

Tijd om de tweede cd weer 'ns op te zetten...

Ik vind die baslijn ook fantastisch.
Je zou er spijt van krijgen dat je je basgitaar hebt verkocht.

Zo klinkt het net alsof ik hem niet goed vind, maar dat schreef ik niet.

Oops even verstrooid.
Ik heb het nu aangepast.

Inmiddels een keer of 10 beluisterd, maar veel groei zit er bij mij niet in. Nu hadden de vorige albums ook wel wat nummers die misschien meer een sfeerschets waren dan een liedje an sich, maar voor mijn gevoel sloten die meer aan op de algehele vibe van het album, terwijl hier juist coherentie ontbreekt omdat het alle kanten uitgaat. Daardoor is de emotionele beleving hier ook wat minder: waar de vorige albums je echt meesleepte, zit er hier toch wat weinig lijn in. Ik hoop dat Anthony de volgende keer wat strenger is in zijn songselectie en dat de volgende plaat weer gewoon een enkelaar wordt.

Ik heb net het omgekeerde.
Bv bij Before the Dawn Heals Us heb ik soms het gevoel dat hij beter wat nummers (Farewell / Goodbye) had weggelaten en er een korter album van had gemaakt. Hier krijg ik niet genoeg van. De albums schelen eigenlijk maar 10 minuten in tijdsduur. Ik geef je gelijk dat het hier wat alle kanten uitgaat. Maar wat variatie vind ik wel leuk.

Mensen, wat is Raconte-Moi une Histoire toch zo goed!

Als sprookje is het een van de liefste teksten ooit inderdaad, krijg er bijna tranen van.. Maar je kan het natuurlijk ook zien als een grote drugtrip

Grappig, ergens tussen ik 5 jaar geleden voor het eerst Don't Save Us from the Flames hoorde en nu is M83 populair geworden Ik zag Midnight City laatst op MTV en zelfs vrienden van mij komen nu met M83 aanzetten... Mss toch maar eens proberen, deze...

Ik beluister het liever als een trip

Door de vele positieve reviews, en natuurlijk ook het fabtastische nummer Midnight City, ben ik dit album op het spoor gekomen. Een gelukzalige roes, dat is de beste manier waarop ik dit album kan omschrijven. Het album duurt redelijk lang, maar het vliegt zo voorbij met die bombastische synths waarvan ik vaak een glimlach op mijn gezicht krijg. Midnight City blijft de topper, 1 van de beste nummers van het jaar zelfs. New Map en Wait vind ik allebei ook erg goed.

Zo, dit is een goede eerste kennismaking. Althans dat dacht ik; de hoes van hun tweede plaat herkende ik. Het bleek van een cd die al snel retour platenzaak ging. Maar deze cd overtuigd me volledig en heb inmiddels twee van hun voorgaande albums beluisterd. Erg goed!
Het is een prettige mix van zweefnummers en uptempo electronic pop die ik normaal links laat liggen. Ik kan niet goed benoemen waarom ik deze overdaad en kitsch wel weet te waarderen. Er komt van alles in me op; Lemon Jelly, Daft Punk t.t.v. Discovery, Air natuurlijk en een helebboel van die halfbakken bandjes die electronic met rock vermengen, maar dit M83 beklijft op de een of andere manier wel. Hopelijk blijft m'n glazuur zitten.

Mooie plaat, die jammer genoeg me net iets te lang duurt. Ik had toch de matigste songs geschrapt en een plaat proberen over te houden van ongeveer 50 minuten. Want songs zoals: Midnight City, Reunion, Raconte-Moi une Histoire, New Map en Year One, One Ufo zijn erg sterke songs. Ook de kortere nummers passen erg goed tussen de langere nummers voor de nodige afwisseling. Jammer dat er gewoon te veel songs opstaan, maar over het algemeen is dit een mooie plaat geworden die een ruime 3,5* krijgt.

Fantastisch! Bij het nummer: Raconte-Moi une Histoire had ik eerst dezelfde bedenkingen als bij Car Crash Terror. Was het nou echt nodig om iemand 50% van de tijd door de plaat heen te laten praten? Inmiddels, vind ik de zang in het nummer Raconte-Moi une Histoire erg schattig en perfect opbouwen naar het 2de deel zonder vocalen.

Verder valt er ook genoeg te genieten. Met name Reunion onderstreept waarom ik M83 vaak wel kan waarderen, dit nummer heeft heerlijke dromerige uitlopers waarbij de stem weliswaar prominent aanwezig is, maar dan zonder zeurderige noten op de zang. Je krijgt gewoon de tijd om lekker weg te dromen. Ook New Map, Steve McQueen, Midnight City & Klaus I Love You zijn regelrechte voltreffers. Ik vind het zonde dat het laatstgenoemde nummer niet langer duurt dan een kleine 2 minuten, er waren nog genoeg opbouwmogelijkheden voor handen! Pure euforie dat nummer!

Ik vind dit album alleen niet zo goed als Before The Dawn Heals Us (2005). Vooral jammer dat er, behoudens Echoes of Mine, flink gesnoeid wordt in het aantal noise uitspattingen. Ik hou namelijk wel van wat electro/synthesizerherrie! Al is deze synthesizerpop ook zeker niet mis. 4*

Heb ze vrijdagavond live gaan zien in Tourcoing,Frankrijk.Het was een prachtig optreden deze zomer zullen ze een van de revelaties zijn.Hurry up is ook een goeie cd, maar niet zo speciaal als Before the dawn heals us.Wait van de nieuwe cd vind ik het beste

Zo ongelofelijk jammer dat dit een dubbel-cd is... Telkens als ik alleen de eerste wil luisteren voelt het incompleet en als ik hem af wil luisteren heb ik moeite mijn aandacht erbij te houden.

Maar die Intro! Episch! En dan zijn we nog niet eens aan Wait begonnen... Wat een zielenkrasserij. Heel fijn.