Airbag - All Rights Removed (2011)

Misschien wel daarom.

Waanzinnig goed concert gisteravond in de Lakei te Helmond van deze noorse progrockers. All Rights werd in zijn geheel gespeeld. Wat een band. Kunnen zo On stage tijdens Pinkpop. opvolging van Pink Floyd is geborgd.

Jammer dat ik dat niet heb meegemaakt Broem, want volgens mij heb je een fantastische avond achter de rug. Volgende keer wil ik toch ook een kaartje van hun bemachtigen. Beide albums vind ik nog steeds erg goed!

Er werd al heel wat verteld over Pink Floyd en dat is niet meer dan terecht. De raakvlakken zijn zo duidelijk. Alsof Pink Floyd zelf dit album uitbracht. Zo diep zit het dus geworteld. Dat is allemaal erg mooi. En dat dit album nog es goed is maakt het allemaal nog mooier.

Homesick I-III

Afgelopen maand in Zoetermeer een goede indruk achtergelaten. Heel sterk album, goede nummers, soms wat eentonig. Verder lijkt het inderdaad best veel op Pink Floyd, vind ik helemaal niet erg.

‘All Rights Removed’ is zonder twijfel één van de beste platen van 2011, durf ik midden 2012 te beweren. Waarom ik dat niet eerder doorhad? Het is niet echt een zaak van het doorhebben, maar eerder het doorgronden. En dat heeft bij mij wel even geduurd, omdat dit mij in eerste instantie een goedkope rip-off van Pink Floyd leek.

Maar dat is het dus absoluut niet. Progressive rock is een stroming binnen de rockmuziek die, en nu ben ik aan het woord, de heersende classic rock maar saai en binnen de lijntjes kleurend vond, en dientengevolge boeiende, opwindende, nieuwe muziek wilde maken. Muziek met een concept, één groot idee achter. Bands als Yes, Rush, King Crimson, Camel. Jethro Tull. Die bands gingen van classic rock naar progressive rock, om de muziek spannender te maken. En, het is enkel fair om dat toe te geven, zij zijn daar ook in geslaagd.

Uiteraard behoort ook Pink Floyd tot die stroming, al zou ik die in een geheel eigen klasse indelen, een vaarwater waarin geen enkele andere band mag varen. Maar er werd wel duchtig in dat vaarwater gevist door vele bands, en ook deze Noorse band, Airbag, is daar eentje van. Zij steken hun bewondering voor Pink Floyd niet onder stoelen of banken, en hebben dus ook wat aan leentjeburen gedaan. Maar wel op zo’n manier dat het aanvaardbaar is, en de muziek staat gewoon op zichzelf, en wel om één belangrijke reden.

Zoals hierboven al gezegd, gingen progrockbands muziek spannender maken. Airbag is een soort contraprogrockband, als je het zo al mag noemen. Althans, dat laten ze op ‘All Rights Removed’ horen. Wat ik daarmee bedoel, is dat zij wel degelijk muziek maken die men kan catalogiseren als progrock, maar met invloeden uit classic rock, Led Zeppelin en co. De reden is volgens mij dat ze progrock intussen zelf saai vinden, omdat het conceptueel moet zijn, en virtuoos, en weldoordacht. Daarom pompen ze er wat bijzonder lekkere gitaarsolo’s in, die doen denken aan jongens als Jimmy Page en Ritchie Blackmore. Een zet die wat mij betreft een groot succes kan worden genoemd.

Let wel: dit is mijn persoonlijke mening, die uiteraard af zal wijken van veel andere mensen. Ik kan de plank helemaal misslaan, en de echte progrockliefhebbers zullen er ongetwijfeld een veel correctere kijk op hebben, maar daar gaat het me niet zozeer om. Wat dit album teweegbrengt bij mij, is een opborreling van emoties, en veel ontzag voor de ingenieuze maar toch simpel ogende opbouw en structuur van de nummers.

De titelsong is een klassieker in wording, ‘White Walls’ kent op het einde een memorabele gitaarsolo die an sich alleen al dit plaatje het beluisteren waard maakt, en die afsluiter, tja.. What is there to say? Ik zal het er hieronder nog wel even over hebben. ‘Light Them All Up’ is een erg mooi instrumentaal tussenstuk (met viool) tussen ‘Never Coming Home’ en het epische ‘Homesick I-III’. ‘The Bridge’ is een titel die voor mij symbool staat voor de brug die Airbag slaat tussen Pink Floyd en Porcupine Tree.

De magistrale afsluiter is een dikke, dikke kers op de taart. Het begint als het nummer dat Steven Wilson altijd al heeft willen schrijven, maar nooit uit zijn pen en gitaar kreeg, en meandert zo door en door tot er weer zo’n fantastische gitaarsolo weerklinkt waarop David Gilmour zelf, gitaargenie van Pink Floyd, trots zou zijn.

Tekstueel zie ik er trouwens geen bepaald vastgeroest concept in, wat ook een pluspunt is. Ik kan een conceptalbum wel waarderen, maar met mate. Hier komen verschillende thema’s aan bod, zoals het verafschuwen van iets wat je eigenlijk zelf bent in het titelnummer tot pijn, verdriet en gemis in ‘Never Coming Home’. Sterke teksten, geen letter teveel.

Airbag heeft de hoofdvogel afgeschoten met dit kleine meesterwerkje. Dat vraagt er natuurlijk om hun eerder werk een kans te geven. Dat ga ik dan ook wel doen. Intussen geniet ik gewoon nog eens van ‘All Rights Removed’. Heerlijk.

4,5 sterren

Let wel: dit is mijn persoonlijke mening, die uiteraard af zal wijken van veel andere mensen. Ik kan de plank helemaal misslaan, en de echte progrockliefhebbers zullen er ongetwijfeld een veel correctere kijk op hebben, maar daar gaat het me niet zozeer om. Wat dit album teweegbrengt bij mij, is een opborreling van emoties, en veel ontzag voor de ingenieuze maar toch simpel ogende opbouw en structuur van de nummers.

Hulde AOVV voor je magistrale recensie. De spreekwoordelijke spijker op z'n kop voor dit prachtige album. Vergeet niet naar hun debuut te luisteren, Identity, die zeker net zo gaaf is. Machtige band die inderdaad in een subtiele stijl PF laat voortbestaan. Snurken al die promotors nou! Ik heb ze live gezien...top.

Bedankt, Broem! Dat debuut ga ik zeker beluisteren. Ik heb ook gelezen dat ze daarvoor ook enkele EP's hebben gemaakt, een stuk of drie, maar er staat maar één op MuMe. Of die andere moeten om één of andere reden niet toegelaten zijn. Enfin, ik heb het van progarchives.

Check ook even hun site. Daar heb ik wat live uitvoerigen van gedownload. Is weer even geleden. Luister zeker naar Identity.

Volgens mij werkt dat niet meer Broem.
Gelukkig heb ik ze er drie jaar geleden al vanaf geplukt, evenals de werkelijk prachtige PF-cover Arnold Layne.

Overigens staan de meeste nrs. van de EP's op het album Identity.

Die van de EP "Come On In" uit 2004 helaas niet:
* Come On In
* Crying Out
* Moon Song
* Take Me

En ook niet:
* Arnold Layne (2006)
* In My Sleep (2006)

Ontdekte dit album een paar maanden terug pas. Fijne plaat!
Alleen de stem van Asle Tostrup is niet heel sterk. Instrumentale stukken maken daardoor veruit de meeste indruk.

Wauw, zo had ik het nooit bekeken. Mijn verklaring was dat "The bridge" zo heette omdat dit gezien kan worden als de bridge van het nummer "White Walls" (het werkt met dezelfde akkoorden enz.), maar ook als een nummer op zich kan beschouwd worden.
Jouw uitleg is echter ook een zeer goede verklaring, wel leuk, zo'n symbolische titel.

Dankjewel MuMe voor weer een geweldige ontdekking! All Rights Removed is geweldige progrock die me doet denken aan de rustige nummers van Anathema en Porcupine Tree, en dat het hele album lang. Er staat geen enkele stinker tussen (een zeldzaamheid bij progrock) en de afsluiter Homesick is één van de beste progrock nummers die ik al heb gehoord.

De link met Pink Floyd snap ik ook wel, want deze muziek is vaak nogal gezapig - op een goede manier, om dan open te spatten met een lange gierende gitaarsolo.

Ideale muziek dus om op de achtergrond te hebben staan, want op de koptelefoon vind ik dit vaak net iets te langdradig. Daarom dus 4*, maar dan wel een oververdiende.

Vergeet vooral niet te luisteren naar Identity. Zeker zo goed.

Riversea is de ontdekking die ik heb gedaan op MuMe in 2012, misschien ook een aanrader?
Heeft heel veel weg van Airbag.

Thanx. Heb ik zelf gelukkig ook ontdekt. Puike cd van Riversea. Mi niet helemaal vergelijkbaar met Airbag maar wel een stijl die me goed bevalt.

Heerlijk album!!

50 minuten lang genieten, niets op aan te merken. Emotioneel gezien doet heb me niet heel veel maar 50 minuten verloren kunnen raken in de muziek is ook wel wat waard. Vanaf de eerste tot de laatste minuut boeiend en meeslepend.

Met een betere zanger was dit gewoon een instant klassieker geweest, maar ik klaag nu ook niet hoor

Heb de band vorig live gezien en gehoord. Uiteraard is een voorkeur voor een zanger en zijn stem puur persoonlijk. Ik vind zijn stem ontzettend goed passen bij de muziek. Maakt voor mij het plaatje compleet. Absolute topband. Hopelijk snel nieuw werk

Het is inderdaad ook een kwestie van smaak. Ik heb vaak meer met zangers met een zwaardere stem, maar zoals ik al zei: ik klaag nu ook niet over de kwaliteit van Airbag hoor!

Ik weet niet of je hun Facebook volgt, maar ze zitten in de studio en zijn bezig met de mix.

Nee dus, niet gevolgd op Facebook. Wel goed nieuws. Eindelijk. Wachten rustig af.

Als mensen dit zo gaaf vinden, vraag ik me af waarom bandjes als Millenium , RPWL en Moonrise zo onbekend zijn...

Airbag is leuk, maar zo bijzonder nou ook weer niet, dat iedereen zo lyrisch erover is. Of kijkt men niet verder dan een paar leuke bandjes?

Het valt me gewoon op. Eerst bij Porcupine Tree, dan Gazpacho en nu Airbag. De bandjes worden de hemel in geprezen als zijnde de nieuwe Pink Floyd, terwijl er miljoenen bandjes zijn die dit symfonische pad bewandelen.

Nah miljoenen Ben het zeker met je eens dat er in dit genre erg goeie bands zijn. Airbag komt wel erg dicht bij het PF geluid wat mij zeer bevalt. Het rijtje met goeie (prog) bands is idd vrij lang. Gelukkig maar. Voor vaak een zeer aantrekkelijk prijsje te horen in zaaltjes all over Holland.

Echt serieus. Daar waar jaren 80 progbandjes het zochten richting Genesis, is de lijst met bandjes die het zoeken richting Pink Floyd en Camel nu eindeloos.

Neem het nu maar van me aan. Ik zie de één na de andere band oprijzen. Ik vind het wel goed, die manier van musiceren. Ik ben de progmetal een beetje zat.

Probeer eens Moonrise , het zal je zeker bevallen. Ik vind het in elk geval stukken beter dan deze Airbag.

Mijn zoektocht beperkt zich niet tot het zoeken naar de volgende Pink Floyd. Dat deze op mijn pad komt, is leuk, maar eerst maar eens wat andere dingen ontdekken, voordat ik ga zoeken in de obscure Poolse hoek.