Megadeth - Th1rt3en (2011)

Nee, die vergeet ik niet. Te kort en een k-cover van the Sex-pistols. Wel een aantal topnummers, maar over de hele linie minder dan die andere 3.

ik ben het album nu aan het luistereb, en ik moet zeggen dat ik er erg tevrede over ben
het album is wat gevariëerder dan endgame. sommige nummers doen denken aan het werk van RIP en ps...bwb, terwijl andere nummers wat meer in het verlengde liggen van youthanasia en cryptic writings. het klinkt echter nergens als een herhalings oefening. en ook de oudere nummers die er bij opstaan misstaan niet tussen het nieuwe werk.

als je een 2e endgame verwacht, kom je misschien een beetje bedrogen uit. maar dat maakt deze plaat zeker niet minder goed. gewoon een plaat vol met stevige metal, zoals we dat van megadeth gewoon zijn.

ik ben er allesins erg tevreden me.

4,5/5

Beetje wisselvallige plaat, vooral door het ontbreken van echte knallers. Opener Sudden Death (wat een gitaarwerk!) en het felle Never Dead zijn uitstekende songs, maar halen het niet bij eerder werk. Slechtste song is het futloze Guns, Drugs & Money, dat de band beter als B-kantje had kunnen gebruiken. En nu we het daar toch over hebben, een flink deel van het album bestaat uit songs die reeds eerder beschikbaar waren, oa als B-kantjes. Daar win je natuurlijk ook geen schoonheidsprijs mee. Al met al een redelijk album, maar dit had gewoonweg beter gemoeten.

Haalt het niveau van Endgame niet maar is een prima plaatje zoals we gewend zijn van Megadeth sinds the System Has Failed. Maar inderdaad een echte knaller ontbreekt. De variatie in de nummers is wel een pluspunt. Tot nu toe ben ik toch niet teleurgesteld.

Wel iets feller dan de nieuwste Anthrax, maar toch ook een beetje hetzelfde syndroom. Komt niet echt op gang, blijft niet echt hangen, knalt niet echt. Niet onaardig, maar de interessante momenten zijn te schaars. Beste voorbeeld hiervan is al in het eerste nummer, na de spetterende solo's tegen het einde komt toch weer het "saaie"einde van het nummer. Dan hoop je dat het meevalt, maar krijg je "enemy nr 1" wat op momenten eigenlijk al bijna geen metal meer is. Nee doe mij maar "Rust in Peace" of "Endgame"

De plaat met de belachelijke titel hakt niet direct de kloven in je schedel.. Maar ik ben gewend dat Megadethalbums altijd even moeten beklijven. Dus ik wacht nog even met een oordeel. Ik vind het vooralsnog zeker niet slecht.

Voor het geval je nog niet wakker was, knalt Sudden Death er lekker in. Wat een gruwelijke drum- en gitaarpartijen! Het is één van de heftiger nummers op dit Thirteen, waarop een leuke variatie zit aan nummers. Toch nog een klasse beter vind ik het geweldige Public Enemy No.1: dit kan toch ook een live klassieker worden voor de band die er al zoveel heeft.

We The People sluit tekstueel enigzins aan op dat nummer en is heel maatschappij-kritisch. Ik kan dat waarderen van Dave Mustaine, juist in de tijd van allerlei recessies, de occupy-beweging en falende politici en graaiende bankiers. Het gaat ten koste van 'We The People': Who's Life Is It Anyway? vraagt de band zich terecht af.
En in (Mexicaanse) Guns Drugs & Money raadt hij aan om hier niet voor te kiezen. Zo zie je een hele lijn op weg naar een New World Order, een nummer dat zelf ook een geweldige muzikale finale heeft.

Daar tussenin staat Never Dead, weer zo'n top nummer. Het begint met trommels waarna het doorraast richting waanzin. Andere goede nummers zijn Fast Lane (met name de gitaren op het einde), Black Swan en Wrecker. De laatste drie tracks van het album vind ik wat minder bijzonder.
Toch ben ik ook aangenaam verrast door deze nieuwe Megadeth, net als door Worship Music van Anthrax eerder dit jaar. Die 2 Thrasbands doen het maar weer 'gewoon' in 2011. Ook de productie zit top in elkaar. Daarom en door vooral naar de eerste 10 nummers te kijken, rond ik 'm naar boven af: 4,5*

Dit is mijn eerste megadeth, en ik moet zeggen het is allemaal makkelijk te over zien...
niet heel spannend en weinig uitschieters.
maar het klinkt gewoon goed en ik ga me verdiepen in megadeth!

3 1/2 ster

Een van de betere plaatjes van 2011. Ik heb weinig aan te merken op Thirteen, behalve dat de band mijn interesse begint te verliezen. Thirteen klinkt grotendeels zoals Endgame en United Abominations. Het weet zeker het niveau te behouden, en in een paar gevallen zeker te overstijgen. Maar er word nergens echt de moeite ondernomen een andere grond te betreden. Het blijft op hetzelfde niveau dat we inmiddels maar al te goed kennen. Ook de politieke kritiek van Mustaine begint me te storen. Endgame ging soms al veel te ver, en dat geldt ook voor Thirteen. Toch enkele sterke nummers, vooral 13 is een verassend goede afsluiter.

Een aardige plaat van Megadeth, maar voor mij toch een tegenvaller. het album mist eigenlijk een paar goede riffs. Het is niet erg dat het album meer zang gericht. Ik vind trouwens niet dat Thirteen klinkt zoals Endgame, die plaat was veel gitaar gerichter en had een stuk meer tempo.
Over het algemeen een aardige plaat, maar geen hoogvlieger en voor mij toch een lichte tegenvaller.

Deze nieuwe van Megadeth klinkt als een oude bekende. Ze hebben een heel herkenbare CD gemaakt. De gitaaarlawine's van het vorige album hebben plaats gemaakt voor meer zang gerichte nummers. Alleen in het obligate Guns, Drugs & Money (foutste titel van het jaar?) vliegen ze uit de bocht. Megadeth zit net als Anthrax met hun laatste aan de goede kant van de streep.

Megadeth doet hier op dit Thirteen nog steeds waar ze goed in zijn, vuige metal maken met die snerpende slissende zang van Mustaine. Niet echt hoogdravend meer, maar zekers vermakelijk en je kunt er goed op fietsen.

Vette video's ook bij deze cd. Heb ze toegevoegd.

Vanmorgen bij de Mediamarkt in Herzogenrath zag ik dit album voor 5,99 liggen. Afgelopen donderdag de heren live gezien in Heerlen en de nieuwe nummers klonken best goed.
Aan de hand daarvan dit album gekocht. Vanmiddag eens luisteren hoe de rest klinkt.

Voor zes euro zou ik deze ook wel binnenhalen.

Dat dacht ik toch ook. Het is maar tien minuten rijden naar Duitsland.
Naar Heerlen doe ik er net zo lang over maar daar kost het album, als ze het al hebben. gewoon 19,99

Leuk album van Megadeth. Normaal kan ik er niet zo goed naar luisteren omdat Daves stem mijn gruwelijk in de oren klinkt bij veel zangpartijen, maar hier is het nog goed te smaken. Was dit ook geen "samenraapsel" van doorheen de jaren verzamelde riffs?

In ieder geval klinken zo'n beetje alle nummers als variaties op andere nummers. Maar na een jaartje wachten kostte deze me nog maar 5,99 euro.

En dat is Th1rt3en meer dan waard.

Aardige cd maar niet zo leuk als de vorige albums sinds de reunion.

Hier hadden ze beter een ep van kunnen maken. Zonder de al eerder uitgebrachte bonustracks en b sides. Nergens geweldig op sudden deth na.

Deze dertien gaat vandaag in de herkansing, want de nieuwe en 15e van De dave's gaat nog wel duren, tot er sneeuw ligt denk ik. Bij het uitkomen van deze 13 bleek al snel dat er wat oude songs opnieuw onder handen waren genomen. En de nieuwe songs waren ook niet zo dat ze je gelijk bij de keel grepen. Na het uitmuntende thrashjaar 2010 (vond ik) viel deze als zwart schaapje toch even buiten de boot.
Afijn, toch maar eens beter laten bezinken en dan oordelen. Ten eerste is de loudnesswar ook aan deze niet voorbij gegaan (CD-release). De songs missen daardoor de dynamiek die het broodnodig nodig heeft en het is daardoor best vermoeiend om naar te luisteren. Daarnaast bekruipt me het gevoel dat ze toch wel wat moeite hebben gehad om unieke riffs op te proppen te komen. Bij Fast Lane wordt er een break ingegooid om 'm maar onderscheidend te maken van eerdere songs zoals 1320, psychotron en high speed dirt. Op het moment dat de song is afgelopen ben je 'm alweer vergeten. Toch wordt er weer strak gespeeld en her en der spatten er fijna gitaarleads rond mijn oren.(Deathly Nightshades). Vanuit gaande dat de reeds eerder uitgebrachte songs dan toch bij dit album horen, zoals iedere willekeurige luisteraar dit ook zo zal zien, kan ik er toch wel maar liefst een heel halfje (jahaa) bovenop gooien. Voor Deth fans dus en voor nieuwe soon to be Deth fans raad ik een ander (eerder) album aan om mee te beginnen.

We zijn alweer aangekomen bij het dertiende album (en voor mij één na laatste die ik nog moest luisteren) van de trashlegendes 'Megadeth' en Mustaine laat maar weer eens horen wat hij in huis heeft. Toch is dit album een beetje te erg gemixed met veel verschillende stijlen wat je soms wel doet wennen. Het begint uiteraard weer ijzersterk met het nummer 'Sudden Death' waar prachtig gitaarwerk te horen is maar na 'We The People' vond ik het iets inkakken en daarna schommelt het een beetje tussen de mix van de nummers wat variërend erg leuk over komt maar soms een tikkeltje te wisselvallig is. Toch komen her en der ook geweldige solo's naar voren waarvan toch 'Deadly Nightshade' voorop loopt aan het eind met een geweldige solo en dat maakt ook dit album weer tot een geslaagde productie maar, niet het beste van Mustaine en zijn formaties.

Tussenstand:

01. Rust in Peace
02. Countdown to Extinction
03. Peace Sells... But Who's Buying?
04. Dystopia
05. The System Has Failed
06. Endgame
07. So Far, So Good... So What!
08. Th1rt3en
09. Youthanasia
10. United Abominations
11. Cryptic Writings
12. Risk
13. Killing Is My Business... and Business Is Good!
14. The World Needs a Hero