Florence + the Machine - Ceremonials (2011)

Dit is toch fantastisch of hoor ik het niet goed? Wat een stem!

Bij lungs was ik al verliefd geworden op Florence.
Die verliefdheid is nog lang niet over. Wederom een uitstekend album !

Erg bombastisch album op het eerste gehoor afgaande, naar mijn mening iets te bombastisch en het had soms toch wel wat ingetogener mogen klinken.
Nu klinkt het best 'zwaar' om naar te luisteren.

Dus toch net iets minder dan Lungs naar mijn mening of misschien vaker luisteren dan maar.
De bonustracks moet ik ook nog luisteren, heb tot nu toe alleen de reguliere nummers gehoord.

3,5 Sterren voor nu.

Opeens weet ik waar dit album me aan doet denken:

YouTube - T'pau - China in your hand

Moet zeggen dat ik wel een zwak heb voor Florence en haar Machine, maar ik heb dit album na 4/5 nummers uitgezet. Kom er nog niet doorheen.

Wat een top album weer van Florence + The Machine! Opnieuw heerlijke melodieen in combinatie met de geweldige, volle en vooral emotievolle stem van Florence, wat ervoor zorgt dat je meegesleept wordt in de muziek. Gelijk bij de eerste luisterbeurt weet je het eigenlijk al: ze hebben het weer voor elkaar! "What the Water Gave Me" had daar voor de release al een voorproefje van gegeven en vele andere nummers, zoals "Never Let Me Go" en "Heartlines", versterken dat alleen maar.

Deze plaat is echter wel (zoals hiervoor ook al vaak genoemd) bombastischer dan de vorige en bovendien is het een flinke zit (de deluxe versie duurt toch anderhalf uur). Niet meteen negatief, maar dat maakt het hier en daar nog wel even wennen.

4,0 sterren voor nu.

Wat een wereldplaat, werkelijk elke noot is raak. Inclusief de 8 bonustracks lijkt er geen einde aan het album te komen, heerlijk. 5*

Het 2e album van Florence en haar bombastische machine doet niets onder voor het prima debuut plaatje. Het duurt iets langer voor hij indaalt, maar dat is meestal juist een goed teken.

4* en ik gooi er nog wat luisterbeurten tegenaan!

Aha!
Wat is dit gewoon erg leuk en erg lekker.... De bombast is wel duidelijk hoorbaar, maar het is niet een gimmick. De nummers zijn gewoonweg goed en zouden met wat meer bescheiden instrumentatie ook overeind gebleven zijn.
50% van dit album staat qua compositie sowieso als een huis, en de rest doet er weinig voor onder.

Ligt naar mijn mening in het verlengde van Lungs, alleen doet het voor mij wat bombastischer en duisterder aan. Ben nog niet helemaal verkocht, maar misschien gaat dat nog wel komen..

Ik heb het hele album in zijn geheel nog niet kunnen luisteren. Maar na de eerste 4 nummers een aantal keren te hebben beluisterd kan ik niet anders zeggen dan het een topalbum is.
Het heeft een paar luisterbeurten nodig. Een groeiplaat dus.
Tot nu toe mijn grote favoriet: "What the water gave me". Een nummer waarvan ik denk dat het in een liveshow inslaat als een bom, waarbij de hele zaal losgaat. Ik kan niet wachten totdat ze weer naar Nederland komt.

Gepast bombastisch en ingetogen op de juiste momenten. Heerlijk!

Heb ondertussen de hele cd al een aantal keren gehoord, en hij staat als een huis. Eentje die thuis hoort in de top 10 van het afgelopen jaar.

Ik weet het niet met deze zangeres en muziek,het doet me niks en als muziek me niks doet dan is het ook niks in mijn ogen.

Veel nummers lijken ook verschrikkelijk op mekaar eerlijk gezegd.

De verrassing van dit najaar tot op heden wat mij betreft.
Prima album. Eerste album ook geluisterd en vond die over het algemeen redelijk, met een paar uitschieters.

Dit is een sterk vervolg!

2 jaar geleden was het album Lungs erg lang 1 van mijn favoriete albums. Op enkele nummers na (kiss with a fist/got the love) vond ik dat een erg sterk album. Ik was dan ook verheugd dat Ceremonials nu uit is. Toen ik het de eerste keer luisterde was ik eerlijk gezegd nogal teleurgesteld! Erg bombastisch en weinig van die 'magische' sfeer die er op de voorganger wel was. Toch heb ik het album een aantal keer beluisterd en staan er toch een aantal erg sterke nummers op. Only if for a night en never let me go maken veel goed. Desondanks teveel skipmateriaal en erg raar dat bijvoorbeeld een strangeness and charm en remain nameless alleen op de bonuseditie staan.

Een tweede plaat na een succesvol debuut is altijd lastig, zie bijvoorbeeld Duffy dit jaar. Die koos voor de foute te veilige weg. Dat doet Florence juist niet en deze zangeres uit the UK brengt ook heel wat meer mee dan retro pop. Vol overtuiging wordt hier een prima poprock album neergezet met als basis haar dijk van een stem. Die is zo krachtig dat de orkesten, koren, orgels, vette synthesizers en violen helemaal niet misstaan. Zeker niet omdat er ook regelmatig rustmomenten binnen de nummers zijn.

Dit album had een topalbum kunnen zijn als het de hoge songkwaliteit had gehaald van nummers als het echt prachtige What the Water Gave Me, het Arcade Fire-achtige Breaking Down, Lover tot Lover & No Light, No Light. Er staan echter ook een paar best goede of aardige nummers op, zoals Seven Devils, Heartlines, Spectrum & de 2 slotnummers. Het pakkende Shake It Out, Never Let Me Go en opener Only If For A Night hangen daar een beetje tussenin. Bonustrack Remain Nameless met als basis een hele zware synthesizerbas is ook erg fijn, net als het fraaie Strangeness & Charm. Als deze nummers op het album 2 mindere nummers hadden vervangen, dan was ik wel naar 4,5* toe gegaan.

Kortom, als ik een beetje skip vind ik het bij vlagen geweldig of nee, als ik alles draai tot en met nummer zeven vind ik het regelmatig echt erg goed. Als ik alles draai dan zakt het soms - maar vooral richting einde - wat in. Bij elkaar een album dat zeker de moeite waard is.

T'Pau - zeker met dat nummer - was wat zoeter dan dit. Bij vlagen kan je er wat van terug horen, zoals in Never Let Me Go. Ik hoor ook wat Texas, zelfs soms Within Temptation (Heartlines) en Kim Carnes.

Ik zou je aanraden met de echt goede nummers te beginnen, zoals What the Water Gave Me, Lover to Lover, No Light No Light & vooral Breaking Down, want dat doet mij eerder aan Arcade Fire denken.

Opnieuw sta ik verbaasd van de associaties. Flo zingt echt d'r longen uit heur lijf en die mooikwelery van T'Pau (Carol Decker) komt afgezien van China niet echt in de buurt, qua volume. Kim Carnes (Betty Davis Eyes) treft me nog harder.

Haar manier van zingen is imo vrij vermoeiend om te doen - always on top of your lungs - maar ook voor het oor.

Het enthousiasme en de inzet is te prijzen, technisch is er nog wel wat verbetering mogelijk. Live is dit ok!

Jammer dat het gaspedaal voortdurend ingedrukt wordt. Dat zit 'm zowel in het ritme, de manier van zingen en de continu aanzwellende koortjes. Daardoor vind ik deze plaat vooral een inspanning om door te komen. Nergens wordt het eens klein of ingetogen, waardoor de bombast beter uitkomst of op zijn plaats valt. Ik lees hierboven een vergelijking met Arcade Fire, maar die kunnen dat (afwisselen) juist meesterlijk. Nu heb ik het gevoel dat Florence zich voortdurend forceert en haar hand overspeelt (overschreeuwt). Helaas.

In het begin vond ik allemaal te groots en bombastisch en ik vind nog steeds dat het album beter was geweest als er wat meer rustpunten in zaten. Op de deluxe edition staan uitstekende akoestische versies. Ook de demo van 'What the water gave me' vind ik net wat beter dan de albumversie. Toch is het een meeslepend album geworden met 'Shake it out' als absoluut hoogtepunt.

Fijner dan haar vaak schelle Lungs! Dit is denk ik wel een groeialbum! Voorlopig dan maar eens veel draaien!

Beetje veel van hetzelfde waardoor het album niet echt gaat boeien

Geen enkele negatieve reactie op dit album tot nu toe???
Helemaal niet vreemd hoor
Heerlijk album en waaaat een stem... HEERLIJK!

LOL, er staat nota bene nog een negatieve reactie boven de jouwe. Je leest blijkbaar erg selectief.

Ik had naar de cijfers gekeken. Als je een 3,5 geeft denk dat je niet negatief bent. In mijn top 10 van dit jaar tot nu toe staan nog 4 albums met een 3,5. Ik vind die albums best goed. Maar misschien heeft dat met interpretatie te maken. Als je een schaal hebt van 0-10 is een 6 voldoende. Als je een schaal hebt van 0-5 komt 3,5* overeen met een 7. Dus een ruime voldoende.

Nouja, die stem correspondeert in ieder geval niet met het stukje dat hij heeft geschreven. En er zijn ook mensen die de plaat zo vervelend vonden dat ze hem niet af hebben geluisterd en daardoor niet hebben gestemd.

Spreek jij nu over jezelf in het meervoud?

Een aantal goeie nummers (Only If For a Night, Never Let Go, No Light No Light, Spectrum en All This And Heaven Too), maar wat mij betreft toch een minder album dan Lungs (en dat is geen schande). Vreemd genoeg kan de laatste hit (Shake It Out) en de MM-favoriet (What the Water Gave Me) me niet echt bekoren.
All This And Heaven Too is wat mij betreft het beste nummer.

Album van het jaar bij Q.

Nee, ik ken nog wat mensen voor wie hetzelfde geldt.

De Arcade Fire-link hoor ik trouwens ook wel, maar hier raakt het me niet zo.