Snow Patrol - Fallen Empires (2011)

toffe live dvd bij de luxe versie

Zijn er meer mensen die in 'In the End' invloeden van Editors (ten tijde van An End Has A Start) terughoren of ben ik de enige?

Tot aan het tweede refrein valt er nog niets Editor-achtigs in het nummer te ontdekken, maar het gitaarwerk tijdens dat tweede refrein lijkt wel rechtstreeks van de hand van Chris Urbanowicz te komen. Wat een heerlijke riff!
Vervolgens wordt er wat ruimte gemaakt voor een beetje rust in het nummer. De tekst die dan volgt zou zo door Tom Smith geschreven kunnen zijn en zou niet misstaan op een willekeurig Editors-album: We're lost 'til we learn how to ask. Op de achtergrond hoor je langzaam de drums weer opkomen en nog verder op de achtergond hoor je een rustige deun van een gitaar vermengd met wat subtiele synthesizer-geluiden. Hier wordt een sfeer gecreëerd die bijna identiek is aan die van An End Has a Start.
En vervolgens, vanaf 3 minuten precies, komt de gitaarriff van tijdens het tweede refrein weer terug. Mijn ultieme genietmoment van dit nummer en misschien wel van het hele album!

By the way: Fallen Empires is een van mijn favoriete albums van dit jaar.

Ik hoor hier en daar ook wel wat Editors terug. En zo hoor ik wel meer flarden van andere favorietre bandjes voorbijkomen. Ook de nummers op zich zouden zich uitstekend voor mijn oren lenen, maar toch... Maar toch landt het op de één of andere manier niet. Ik heb dit probleem bij Snow Patrol al sinds Eyes Open (Final Straw vind ik dan wel weer briljant) en het lijkt met de plaat erger te worden... Ik weet niet wat het is... Een vreemde allergie... Want dit zou ik toch mooi moeten vinden..??? Is het die wat vlakke zang (telkens dezelfde toonhoogte), zijn het die -voor mij- weinig aansprekende teksten..?? Heb ik bij andere artiesten ook vaak geen last van gehad... Of is het juist waar Stoepkrijt al een voorzetje voor gaf, dat ik het idee dat ik naar allerlei bandjes door elkaar aan het luisteren ben en het me daarom niet raakt..??

De cd is top. Gisteren de DVD bekeken (deluxe edition) Een woord GEWELDIG. Wat kunnen die gasten live spelen.

Ik kan natuurlijk moeilijk in jouw hoofd kijken, maar dit lijkt me niet erg voor de hand liggen. Ondanks dat je veel invloeden van andere bands hoort (die hoor ik zelf eigenlijk niet zo veel) heeft dit album toch een heel eigen sound. Een echte Snow Patrol-sound. Ik zou dan eerder denken dat dit album wat te eentonig en te oppervlakkig klinkt. Die 'vlakke zang' legt de vinger dan nog het beste op de zere plek.

Gelukkig stoor ik me daar helemaal niet aan. Misschien dat dat ook wel komt doordat ik alleen Eyes Open ken. Zou ik hun andere albums ook kennen, dan zou ik dit album misschien ook wat minder 'verfrissend' vinden. Voor nu vindt ik het gewoon een heel goed album

Op dit moment is de voorverkoop begonnen voor het concert van Snow Patrol in de Lotto Arena in Antwerpen (+/- 5000 mensen) op 29 februari a.s.. Hopelijk spelen ze veel nummers van dit album.

Ik denk dat je gelijk hebt Stoepkrijt; het zal de zang zijn, het zal het referentiekader zijn. Toch blijf ik het jammer vinden, want dit zou wel mijn muziek moeten zijn. Heb overigens hetzelfde met Kings of Leon. Maar zoals altijd in mijn leven (op het werk en thuis); het zal ongetwijfeld wel weer allemaal aan mij liggen haha

Ik vind de albumcover niet aantrekkelijk. Zeer inspiratieloos.

Inderdaad. Die cover is echt lelijk. Vogel is mooi getekend, maar het haalt het niet bij A Hundred Million Suns. Die cover was prachtig, die had allemaal handgevouwde sterren.

Ben ik trouwens de enige, of vinden meerdere mensen het dat als je op het eerste gezicht naar de cover kijkt, dat je dan meer de indruk krijgt dat het een folkalbum is dan een alternative album?

Stem trouwens verhoogd naar *4

Volgens mij gaat het meer om de herfstkleuren op de cover: de stemming van dit album is 'herfstig', die kleuren passen daarbij.

Wat zitten hier een hoop lullige deuntjes bij zeg...
Maar daar tegen over staan er ook wat nummers op zoals New York, wat dan weer een hoop goed maakt.
3*

Toen ik de album hoes het nieuwe Snow Patrol album 'Fallen Empires' voor het eerst zag, moest ik toch echt even slikken. Wat een lelijke en inspiratieloze albumcover. Het persbericht noemt Lcd Soundsystem's Sound Of Silver, Arcade Fire's The Suburbs & U2's Achtung Baby als belangrijkste inspiratiebronnen voor de nieuwe Snow Patrol plaat. Dit roept al helemaal vraagtekens op. Wat gaan we nou beleven? Maar vanaf de eerst seconde van Fallen Empires blijkt dat Snow Patrol op haar zesde album klinkt als Snow Patrol. Gelukkig maar.

Fallen Empires klinkt als een logische opvolger van 'A hundred Million Suns' (2008) en de megahit 'Just Say Yes'. Snow Patrol experimenteert licht met elektronica zonder het grote gebaar uit het oog te verliezen. Sommige nummers zijn 'Episch', om dat woord maar eens te gebruiken. The Weight Of Love, Fallen Empires & I'll Never Let Go klinken groots en bombastisch. Er staan op 'Fallen Empires' duidelijk nummers die gemaakt zijn als single. Nummers waarop de 'Snow Patrol formule' word toegepast. Die kennen we nu wel. Het zijn daarom juist de subtiele nummers zoals The Garden Rules, Those Distant Bells & The President waarin Gary Lightbody en co echt raken. Deze nummers gelden dan ook meteen als de hoogtepunten van het album.

Voor mij persoonlijk is Fallen Empires geen A hundred Million Suns, omdat dat album creatiever in elkaar was gestoken. Een album dat ik drie jaar terug in zijn geheel oneindig heb geluisterd. Zo'n album is Fallen Empires niet. De helft van de nummers vind ik prachtig, de overige nummers matig. Het is daarom niet de beste Snow Patrol plaat, maar er staan zeker een aantal mooie momenten op Fallen Empires.

Snow Patrol veranderde van experimenteel indiebandje, naar indiehelden om vervolgens een wereldband te worden, die geliefd word door een groot publiek. Het mooie van Fallen Empires is dat Snow Patrol klinkt als een band voor alle drie de kampen. Sommige nummers zijn geschreven voor de mensenmassa, andere zullen de fans van het eerste uur ook goed kunnen waarderen. En toch is er geen sprake van een heel onevenwichtig album.

van: http://daanmuziek.blogspot....

Lifening wordt de 3e single.
Had een andere single verwacht (I'll never let go of The Symphony)
Wel een goed nummer, maar niet de beste single als je het mij vraagt..

Lifening (waar is het koppelstreepje ineens gebleven?) had ik ook niet direct als single getipt. Qua stijl lijkt het best veel op This Isn't Everything You Are, dus ik had eigenlijk een meer up-tempo nummer als I'll Never Let Go verwacht.

Ik vind het ook een beetje vreemd om een derde single te kiezen waarvan het intro bijna identiek lijkt aan dat van de vorige single. Al vind ik Lifening wel een van de betere nummers, dus mij hoor je niet klagen.

Achterop mijn cd staat het zonder koppelstreepje, dus ik had een correctie ingestuurd. Vandaar.

Buiten de reeds uitgebrachte titels als "Called out in the dark" en "This isn't everything you are" van dit album vind ik het enorm tegenvallen. Nja, ik had er meer van verwacht eigenlijk. En misschien is het zoals bovenstaanden zeggen dat je het wat vaker moet horen... maar weet je ...

Het komt me allemaal zo over als dat het allemaal "REPEAT" (herhalen) is. Vertel in een paar zinnen binnen het liedje waar het over gaat en herhaal daarna de hoofdzin tig keer. Dat is wat mij opvalt aan dit nieuwe album. Shut your eys werd ook tig keer herhaald, dus daarin wijken ze niet zoveel af van hun originele trend (en dat gaat dan nog omdat het lekker klinkt), maar op dit album wordt het, wat mij betreft, écht storend.

Bijvoorbeeld het nummer The Garden Rules, een mooi nummer om te horen, maar het verteld even iets en oneindig wordt één zin herhaald tot het einde. Té makkelijk zou ik zeggen en daarom dus storend. Hier zingt overigens een vrouwenstem mee en mij is niet duidelijk wie dit is, maar klinkt wél goed samen. Desondanks stoort me dat herhalen dus steeds.

En dat gebeurt zowat in elk nummer op dit nieuwe album. En dat vind ik nou zo jammer. Ik ga het nog een paar keer beluisteren, maar dit is de eerste indruk.

Lifening heeft mij na meerdere luisterbeurten geheel overtuigd. Erg mooi nummer.

Ach slecht is het niet, maar als dit een debuutplaat was geweest, waren ze voorlopig nog niet doorgebroken denk ik. Weinig opvallends.

Nee als dit een debuutplaat was, dan hadden veel mensen hier het gehad over die Iers-Schotse band die aanstekelijke mooi aangeklede poprock muziek brengt. Die zanger heeft een mooie stem, een paar prachtige nummers staan hierop en het gebruik van koren en synthesizers is gedurfd. Een veelbelovend debuut....

Oftewel: ik denk juist dat de plaat zonder voorgangers hoger gewaardeerd was.

Was eigenlijk verbaasd dat Snow Patrol de hitlijsten zou halen. Maar dat heb ik met elke band die ik interessant vind.

Maar eigenlijk is het niet zo verwonderlijk. Want hun muziek ligt wel heel makkelijk in het gehoor.

Ben erg benieuwd naar dit nieuwe album en zal er eens achteraan gaan.

Bedankt dat je ons dat hebt laten weten.

Vertel straks vooral wat je ervan vond.

Graag gedaan, ben de beroerdste niet

Uiteraard zal ik mijn mede users laten weten wat ik er van vind.

Snow Patrol klinkt meer en meer als een band die in niemandsland is terechtgekomen. Met aan de ene zijde de pure muziekliefhebbers in deze muzikanten die ooit de geweldige platen Songs For Polar Bears en When It's All Over.. maakten, en aan de andere kant de schreeuwende, joelende menigte die toch ook wel bijzonder veel aantrekkingskracht bezit. Pendelend tussen deze twee maakt de band wederom een plaat die voornamelijk aanvoelt als noch vlees noch vis. Een heldere keuze kunnen de heren niet maken.

Het resulteert in simpel opgebouwde liedjes met af en toe ontzettend goede vondsten, zoals het gelijknamige nummer Fallen Empires. Begint vol potentie, maar dankzij het krampachtige Snow Patrol popliedjes recept bloedt het uiteindelijk dood in eindeloze repetitie der melodieën. Echt zo'n moment dat je de mannen wil toeschreeuwen dat ze die schroom eens van zich af moeten schudden en dat ze zich eens lekker moeten te laten gaan op zo'n smakelijk concept.

Pijnlijk genoeg zijn de sterkste momenten nog steeds terug te vinden als Snow Patrol bekende, doch enigszins krampachtige Eyes Open-achtige ballades schrijft, of in een enkel geval een stadionvuller zoals This Isn't Everything You Are componeert. Maar waar zelfs A Hundred Million Suns nog één stadout track kende in het fantastische openingsnummer, daar ontbreekt het op Fallen Empires ook aan. Dientengevolge blijft het bovenal een aandoenlijke plaat: een schreeuw naar beide kanten van de muzikale wereld en als de band zo doorgaat raakt het allebei gandeloos kwijt.

Hopelijk zijn de heren op het gebied van de waarzegging niet bijster getalenteerd. "We lost the magic we once had, in the end", blèrt Gary Lightbody in In The End uit volle borst. Dit talent verdient namelijk een waardiger 'apotheose' dan wat ons voorlopig voorgeschoteld wordt.

Ik ben nooit echt een fan van Snow Patrol geweest maar dit is toch wel een erg goed album. Er zit heel veel variatie in en daar ben ik wel blij mee. Toevoegingen van elektronica doen de muziek goed en staan prachtige nummers op als This Isn't Everything You Are en Lifening. Stadionvullers maar dan wel van het goede soort. Met een beoordeling wacht ik nog even.

De elektronische invloeden op dit album kan ik ook waarderen.
Fallen Empires is een machtig nummer.

als ik dit goed beluister heb ik het idee dat ik naar een herhaling zit te luisteren, nou is het opzich niet storend als ze in dezelfde formule blijven werken (het werkt immers voor vele bands).
maar waar de vorige albums me nog wisten te pakken lukt dat hier niet.
tuurlijk er staan goeie nummers op, en het is geen straf om te horen, maar voor mij is het allemaal net niet.

wat ze dan wel weer goed doen is de afsluiting, het is anders dan ik van ze gewend ben en dat werkt positief, daarbij doet Broken Bottles me zelfs aan Balmorhea denken en dat is wel een totaal andere style muziek.

al met al is dit toch een kleine teleurstelling.
2,5*

Na een intensieve luisterbeurt moeten concluderen dat dit toch best teleurstellend is. Ik vrees dat ik deze niet nog eens snel ga opzetten..

Weet iemand eigenlijk wie zangeres Lissie echt is? Niet toevallig Lisa Hannigan? (een bekende van Snow Patrol... )
Want zeg nou zelf, uit alleen een voornaam haal je niet zoveel.

Nee Lissie is iemand anders , meen amerikaanse zangeres.