Snow Patrol - Fallen Empires (2011)

Ik vind hem zwaar tegenvallen, dit trucje ken ik inmiddels wel. Ik mis toch wel de wat experimentale dingetjes. Fallen Empires is geweldig bijvoorbeeld, maar dat is dan direct de enigste uitschieter. Nergens dat ze het nog eens proberen, nee het kabbelt maar voort met rustige liedjes, een begeleid door acoustische gitaar, dan weer een piano en dan wat elektronische meuk, maar het blijft allemaal hetzelfde. Waar blijven numemers als: Somehwere A clock is ticking, Run, Hands Open enzovoorts. Het wordt nooit speciaal.

Ga hem nog een paar keer een kans geven, maar dit is sowieso hun slechtste.

Ik zit nog in mijn eerste luisterbeurt en ik durf het album nu al 4* te geven. Hier zitten echt pareltjes tussen! Het lijkt wel dat de beste albums van 2011 aan het eind van het jaar uitkomen.

Gister voor het eerst geluisterd en het leek me in eerste instantie wat tegen te vallen. Nu heb ik de meeste nummers inmiddels al een paar keer geluisterd en merk dat ze langzaam beginnen te groeien. Ben dus eigenlijk erg blij met dit album en heb ik nog niet duidelijk wat mijn favorieten zijn / gaan worden.
De 2e single This isn't everything you are gaat dwars door je heen. Zéér sterk nummer. Had eigenlijk een "chasing car" effect verwacht in de hitlijsten, maar daar lijkt dit nummer niet zoveel te doen.

Heb wel het idee dat het vorige album wat experimenteler was dan deze. Dat maakte dat album wel erg sterk.
Maar ben dus erg tevreden met dit album.
Ik zeg 4 sterren..bam!

Bol.com heeft hem zojuist afgeleverd en nu draait het eerste nummer, die vind ik in ieder geval al veelbelovend. Afwachten op de rest.

Dit album staat nu voor de eerste keer op en ik heb net Berlin voorbij horen komen. Prachtig! Ookal is het eigenlijk een nummertje van niks, het klinkt gewoon zo hemels mooi dat het heel raar moet lopen wil dit nummer geen voorkeursstem van me krijgen. Zo mooi kan eenvoud dus zijn

Ik was gisteren bij de signeer sessie in Fame, tof evenement. Moet de plaat nog gaan luisteren echter

Snow Patrol is die band met die leuke singletjes toch? Ja, denk maar aan het fantastische Chasing Cars en Crack the Shutters, maar ook Run. Muziek maken dat kunnen ze zeker, al worden ze vaak beticht van het feit te commercieel te zijn. Een nieuw album blijft voor mij toch altijd iets dat ik moet checken. Zo ook het vandaag uitgekomen Fallen Empires.

Wat ik hoor als ik de plaat opzet is het oude vertrouwde geluid van Snow Patrol. Het geluid dat op ieder voorgaand album min of meer terug te vinden is. Het geluid is verpakt in goede liedjes zoals die op alle voorgaande albums ook stonden. Mijn eerste luisterbeurt was om deze reden niet een heel erg groot succes.

Maar goed, bijna ieder album moet enige tijd worden gegund, dus dat heb ik ook met deze gedaan. Ik heb echter nog bij geen enkel album van deze band meegemaakt dat het album moest groeien. Het was allemaal veel makkelijker te luisteren. Of het ligt aan het feit dat dit album teveel Snow Patrol was, of aan het feit dat dit album nog moet 'groeien' weet ik eigenlijk niet.

Nou staan er natuurlijk heus leuke nummers op. De beide singles en de prelude die het album afsluit zijn erg leuk. Daarnaast vind ik het nummer The Garden Rules ook heel goed luisterbaar. Deze nummers halen allemaal het niveau van de voorgangers al is de prelude niet echt te vergelijken.

Samenvattend zou ik dit album 'degelijk' noemen. Het is niet echt spraakmakend wat mij betreft. De singles zijn wederom leuk en er staat nog wel iets aan goede muziek op, maar het weet mij niet zo te pakken zoals de albums Final Straw, Eyes Open en A Hundred Million Suns wel deden. Maar goed, het kan niet altijd raak zijn natuurlijk, al is dit niet geheel mis.

klik

snowpatrol: een heel album vind ik altijd lastig om uit te zitten. Leuke liedjes die me soms inpakken maar waarbij ik ook weer regelmatig bij afhaak. Toevallig van de week - up to now gekocht, toch een mooie verzameling aan pakkende liedjes. Dit nwe album nu zo'n 4/5 keer beluisterd. En ja, het lukt ze nu wel om mij te prikkelen en langer vast te houden. Deze zou zomaar eens in mijn top 10 kunnen gaan komen. Alleen dat kan ik pas over een tijdje bepalen. Ben onder de indruk -> 4 sterren

Waarom stem je dan niet ?

wat slowchat/off topic berichten verwijderd

Super album, weer kippenvel bij de stem en lyrics van Gary! Het is terug naar eerder werk, maar zitten inderdaad pareltjes tussen, Tsjong! Snow Patrol blijft op plaat en live gewoon degelijk, goed werk afleveren met veel passie, emotie en vernieuwing. Toppertje! Baal ervan dat ik de sessie bij Fame heb gemist en het concert in Melkweg....dan maar volgend jaar live checken. Tickets al in de pocket!!!!

Het album is in België al te koop en ik heb het al in m'n bezit. Het is gewoonweg zalig! Zeker 'The President' is eentje om te ontdekken! 'Called out in the dark' blijft ook nog steeds geweldig!

SnowPatrol kiest ook voor een prettig in het gehoor liggend geluid met meer electronica en minder gitaar. Net zoals ArcadeFire, Coldplay, dEUS, Di-Rect. De mondiale popmuziek dus.
Waardeoordeel.... Het levert goed beluisterbare muziek op. niets mis mee.

Ik vind dit nieuwe album wel steeds iets beter worden. Ik vind het allemaal erg verfrissend klinken. Mist net even de diepgang om er 4* voor te geven maar in de eindlijst komt ie absoluut. Fijn om te zien dat New York nog meer liefhebbers heeft .

Voor een nieuwe radio-hit klinkt het net te veel een herhalingsoefening.
Als we dat element even vergeten, is het de perfecte single en dito album.

Het album begint vrij sterk met het lekker elektronisch klinkende I, ll Never Let Go.
En ook de volgende 4 nummers klinken meer dan behoorlijk.
Maar vanaf nummer 6 zakt het album behoorlijk in en is er bijna geen nummer meer wat me kan boeien.
Het begint allemaal wel erg op elkaar te lijken en de nummers die dat niet doen spreken me niet aan.
Jammer want het album begon zo goed.

Even doorzetten en dan is het 3-luik Berlin - Lifening - New York ook zeer te genieten.
Tevens groeit nr 12. The Symphony.

The symphony is op dit moment echt mn favoriet. Heerlijke Snow-Patrol track.

Terug denkend aan het vorige album vond ik dat er op het vorige album ook wat nummer stonden die ik echt niet veel vond. Dat waren helaas ook nog is de nummers die werden uitgebracht, Take back the city en Crack the Shutters.

Dit album heeft nog geen nummers die ik echt niets vind.
Ga het album steeds beter vinden.

This isn't everything you are staat momenteel trouwens rond de 35 in iTunes. Wie weet toch nog chart-succes..

Heb lang op deze plaat gewacht. Aanvankelijk moest hij uitkomen op 14 november, maar op 11 november scheen ie al in Europa uit te komen. Net 's ochtends op 11 november had ik twee uur vrij van school. Ik zag mijn kans schoon om Fallen Empires te halen. Ik wachtte tien minuten voordat de winkel openging, maar stapte gelijk naar binnen, pakte het eerste de beste exemplaar van FE dat er lag en kocht hem. Ik was gewoon de eerste in mijn dorp die hem had, wel bijzonder eigenlijk.

(Voorlopige) conclusie over het album: vind toch wel dat het grootste deel van de goede nummers op het begin zitten. Hoogtepunten vind ik de eerste zeven nummers, (waaronder de prachtige instrumental 'Berlin', echt héél goed nummer), 'In The End' en 'The Symphony'.
Sommige nummers moeten nog groeien bij mij, dus over een tijdje zal ik wel het hele album goed vinden, dat is meestal zo.

Alleen raar vind ik de laatste minuut van 'The President'. Alsof ze een minuutlang een recorder op een openbaar terrasje hebben neergezet, waar je af en toe een auto hoort voorbij komen. Snap niet wat dat met het nummer te maken heeft, überhaupt waarom ze het erin doen! Om een minuut lang tijd te rekken ofzo?
En 'Broken Bottles Form A Star (Prelude)' vind ik ook al zo'n raar nummer. Dat is de opvolger van 'The President'. Het einde van 'The President' en en het begin van 'Broken Bottles Form A Star' lopen in elkaar over. Nu heeft Snow Patrol gezegd dat die tweede het eerste gedeelte is van het openingsnummer van Snow Patrol's volgende album, daarom is het een 'prelude'. Ik hoop niet dat dit ten koste gaat van de kwaliteit van het volgende album... we zullen zien.

Hoe dan ook, dit album krijgt voorlopig van mij een *3,5. Zal denk ik in de toekomst nog wel hoger worden.

Na 3 cd's van Snow Patrol is voor mij de verrassing er wel af. Million Suns vond ik nog enigszins goed, maar dit is WEER hetzelfde truukje. Nergens vernieuwend en de nummers lijken weer erg op elkaar. Erg braaf, erg zoetsappig. Jammer.

Tot en met New York vind ik de plaat zeker te pruimen (alleen Lifening wat minder) Alleen de laatste helft is gewoon minder. Ik hou opzich best wel van de rustige Snow Patrol nummers, maar deze zijn het gewoon niet. The Symphony is het enige nummer wat er tussenuit steekt, alleen raakt deze mij totaal niet. Heb niks met het nummer. Ik hoop dat Snow Patrol toch echt weer eens de gitaar op gaat pakken en gewoon weer eens nummers als Ways & means of Somewhere A Clock Is Ticking gaat maken. Tot nu een 3 sterren, maar ik denk niet echt dat ik nog omhoog of omlaag ga als ik het zo beoordeel.



Voor mij is het dus eigenlijk precies hetzelfde.

Oeps foutje, deze post kan verwidjerd worden

Grappig, ik lees over hetzelfde truukje wat Snow Patrol weer toepast op dit Fallen Empires, terwijl ik juist voor een deel van het album het omgekeerde denk. Vooral wat betreft het eerste deel van deze plaat: die is een stuk vlotter dan vrij saaie voorganger A Hundred Million Suns en er wordt mooi gebruik gemaakt van de (jaren '80) synthesizer en allerlei variatie in ritmes. Hierdoor is Side A van het album tegelijk gevuld met mooie en lekkere muziek en vormt het zo een afwisselend geheel.

Op Side B vinden we dan wat meer de van de band bekende rustige liedjes, maar er staan wel een paar hele aardige tussen, beter dan de meesten op A Hundred Million Suns. Dat album viel mij dus tegen, net als de nieuwe Coldplay - Mylo Xyloto - uit dezelfde poprock categorie: dit album valt mij juist mee.
Belangrijk is daarbij ook dat de songs goed zijn. Het merendeel is dat, een enkel nummer is zelfs echt steengoed, zoals de fantastische opener I'll Never Let Go (bij voorkeur hard draaien!) en de titelsong Fallen Empires. Ook ga je af en toe back to the 80's zoals op Called Out In The Dark, met fijne synth-bas en gitaarloopje. Heaven 17 komt af en toe even meedoen. In het verlengde daarvan ligt ook het echt heerlijke nummer The Weight of Love. Vrij geniaal is ook het synthesizer loopje op The Symphony. Aan welk eighties nummer doet dit me nou denken?

Mooi is ook de sfeer op het album. Het heeft een juiste herfstige releasedatum. Typisch voorbeeld daarvan is de fraaie song New York. Soms balanceert de plaat wel op de te zoetsappige grens, maar op een paar momenten na wordt die niet overschreden. Snow Patrol is zo helemaal terug met dit fraaie Fallen Empires.
Vermeldenswaard is dat je bij de deluxe uitgave een dvd krijgt met een concert in de Royal Albert Hall in London. Dat is toch heel wat beter dan de zoveelste 'the making of'.

Voor iedereen die deze plaat amper 1x draait en daarna weglegt met een lage(re) score: het is ook nog een groeiplaat, met name de rustige nummers, zoals Lifening. Door hun vorige album - wat ik vrij saai en 'te veilig' vond - was ik eigenlijk al minder geïnteresseerd in dit Fallen Empire. Maar kijk eens aan: voor mij is het na een aantal draaibeurten één van de betere albums van 2011.

Aardige plaat van Snow Patrol ,al kan ik me toch niet geheel aan de indruk ontrekken dat ik het allemaal al eerder heb gehoord.Er zit niet veel progressie in en dat is jammer want in potentie is het wel een band die zou kunnen doorgroeien.Maar ja,de schoorsteen moet ook roken dus is de knieval voor goed in het gehoor liggende radiopop snel gemaakt.Niet dat er iets mis mee is,maar het is gewoon niet wat ik wens te horen van een band met deze mogelijkheden.Ik heb hem gekregen en een gegeven paard mag je nooit in de bek kijken ,maar de volgende cd van Snow Patrol zal er bij mij niet inkomen.Tenzij ze dat slappe gereutel achterwege gaan laten en eens helemaal voluit gaan.Voor nu een 2 en half met kans op minder.

Just above average zou mijn oordeel luiden, 'een klein zeventje'. De opener vind ik goed, The Weight of Love ook voldoende en met Fallen Empires weet Snow Patrol me (zelfs) op een positieve manier te verrassen. Called out in the dark is 'aardig'. This Isn't Everything You Are een stuk beter, maar misschien wel ietsje 'te slepend en repetitief' en de lichtelijke epische sfeer die Snow Patrol in dit nummer hoopt of weet te bewerkstelligen maakt eerlijk gezegd een nogal (over?)geproduceerde indruk.

The Garden Rules en Berlin vind ik beduidend mindere nummers. Hoewel Lifening een Elbow-indruk weet te geven, haalt Snow Patrol dit niveau bij lange na niet. Bij het luisteren van het volgende nummer In the End lijkt sprake te zijn van een Coldplay-kloon, die mij zelfs lichtelijk irriteert.

Ik hoor liever dat Snow Patrol het dan toch maar liever wat dichter bij de eigen - niet altijd even spannende, maar toch aardige - leest houd en vandaaruit wat experimenteert. Gelukkig keren ze daar - na Lifening en In the End - weer naar terug, en dit leidt tot een zeer aardige song: Those Distant Bells. Weer een nummer later gaat het toch weer een beetje een verrassende kant op met The Symphonie, waar Snow Patrol de eigen stijl op heel aardige wijze met diverse 'eighties' invloeden weet te combineren. Ondanks dit in mijn ogen een van de sterkere songs op het album is, een helemaal geslaagd 'experiment' is het in mijn optiek ook weer niet: het weet namelijk niet helemaal te beklijven. Toch steekt het nummer zeer positief af tegen de twee matige afsluiters van het album: The president doet mij wat pathetisch aan, en Broken Bottles Form a Star vormt in mijn ogen een overbodige uitgeleide (dan wel prelude op een volgend album?)

Ow, die zag ik niet aankomen. Eén van de betere albums van 2011? Ik hoor slechts een degelijke (maar zeker niet meer dan dat) popband, die nog steeds weet hoe een liedje te schrijven, maar ook steeds meer laat zien toch maar gewoontjes te zijn. 'Run' en 'Hands open' waren voorbeelden van hoe het wel moest. Dit boeit over de hele lijn véél te weinig. 'Called out In The Dark' steekt zelfs steeds meer tegen. Sommige songs zijn echter weer tamelijk leuk. Voor mij een band om niet al te veel aandacht te schenken. (en dus zeker niet te hoog op sommige festivals te boeken)

Naar mijn idee beschrijf jij meer hun vorige album: A Hundred Million Suns. Ik vind dat ze met Fallen Empires juist weer de goede richting in zijn geslagen, zoals ik hierboven al omschreef. Aanvullend kan ik zeggen dat het uitstekende gebruik van jaren '80 synthesizers en ritmes (met soms computerdrums en echte drums naast elkaar) mij heel erg bevallen, net als het net niet over the top inzetten van koren (uit Los Angeles). Ook de productie vind ik sterk, net als de songkwaliteit en de aanvullende vocals van zangeres Lissie. Vandaar dus.

Mooie dvd !

eerste lusiterbeurt gehad vandaag, en eerlijk gezegd viel het me wat tegen.
er zitten nog wle lekkere nummers op maar ik heb 't idee dat ik alles al gehoord heb.

de afsluiting vind ik dan wel weer facinerend.
ben bang dat dit ook weer gaat uitdraaien op een (kleine) telleurstelling.