System of a Down - Mezmerize (2005)

Geniale band. Ik moet mijn top 10 nog eens bekijken want ze staan er niet tussen...
Ik vind deze in combinatie met 'Hypnotize' hun beste werk.
Doet mij trouwens denken aan een andere geniale groep die ooit 'Kid A' en 'Amnesiac' kort achter elkaar uitbrachten.

Dan kan je Load en ReLoad er ook wel bij halen, beetje zinloze vergelijking lijkt me.
Radiohead is in geeneen opzicht te vergelijken met SOAD..

Wel als het op genialiteit aankomt.

Ik heb 'OK Computer' ook altijd vergeleken met 'And justice for all'.
Die moet ook dringend in mijn top 10.

Haha, jouw top 10 moet gewoon een nulletje bij, gaat anders nooit passen.
Fijn is dat he, als er zoveel albums zijn die je als beste wilt neerzetten!

Ja.

Ook na het verstrijken van de jaren blijft deze plaat flink overeind. Voorlopig kan het "zusteralbum" Hypnotize me nog steeds niet volledig boeien, maar hierop staat gewoon de ene kraker na de andere. De keuze om Daron Malakian meer van de zang voor zijn rekening te laten nemen, levert schitterende resultaten op. De harmonieën tussen hem en Serj komen onder meer op Radio/Video en de kippenvel opwekkende afsluiter Lost in Hollywood geweldig uit de verf. Op dat laatste nummer krijg ik overigens een serieuze King Crimson-vibe van de zang. Is er nog iemand die dit zo aanvoelt?

Slimme zet ook van de band om het project in twee albums op te splitsen. Een uur en tien minuten van dit geweld rond de oren zou vermoeiend worden, maar in doses van een grote 35 minuten werkt het perfect. Mezmerize staat voorlopig te boek als mijn favoriete plaat van dit viertal!

Tot slot nog dit: ik benoem B.Y.O.B. tot het beste dat deze groep ooit op plaat heeft gezet. Een brok pure agressie, en verschroeiend snel en strak gespeeld. Als middelmatig gitarist vind ik dit veruit het moeilijkste nummer van SOAD om na te spelen.

Zelfs na al die jaren kan ik hier geen slecht nummer op vinden. Dit blijft gewoon een fantastisch album , misschien wel hun beste.

Fantastisch album! Vooral B.Y.O.B doet het goed!

Toch in mijn top 10 geplaatst.
Heerlijke en buitengewoon goede combinatie van melodie en strakke metaal. Zeer goed meezingbare nummers die toch allemaal anders zijn dan bij andere bands. Gevoeligere stukken tegenover hilarisch, kritisch!
Geen misser op te vinden, en wat erg belangrijk is: verveeld zelfs na 100x niet!!

System of a Down - Mezmerize

Als Metal fan ben ik continu bezig mijn Spotify lijst aan te kunnen vullen met nieuwe vette albums en nummers uit de gehele genre! Hierbij staat System Of a Down erg hoog, een van mijn favoriete bands om wel te verstaan. Kan uren genieten van de o zo gekke muziek die de heren eigenlijk maken maar, ook weer zo vet klinkt. Ook mezmerize is een album waarvan ik echt geniet en zeker hoog staat in mijn top 10!

4.0*

Krijgt mijn favoriete song (Cocaine) hier gewoon de minste stemmen. Onbegrijpelijks! Zelden zoveel energie, slimmigheid, vrolijkheid en vindingrijkheid gehoord in amper 2 minuten. Eventjes hard aanzetten mensen!

Lost in hollywood is een pareltje?

Er zijn een paar bands die ervoor zorgden dat ik het hardere gitaarwerk ben gaan waarderen en als een soort brug tussen de hiphop en metal-wereld fungeerden. Cypress Hill bijvoorveeld, die een album vol hiphop op hardrockgitaren uitbracht of Linkin Park die met zijn nu-metal een perfecte combo van rap en metal maakten. Maar dé band die mij fan maakte van het genre is System of a Down.

Ik kende zoals iedereen de klassieker 'Chop Suey!' want geef toe: wie niet? Verder had ik hen nooit echt aandacht gegeven. Tot ik hun cover van Shame on a N*gga hoorde, oorspronkelijk een nummer van Wu-Tang Clan. Wat een openbaring was dat! Ik werd geobserdeerd door het geluid van SOAD en heb meteen alle vijf hun albums gekocht. Toegegeven, ik vind al hun albums pareltjes, maar het album dat ik het meeste heb geluisterd is toch deze Mezmerize. Waarschijnlijk ook hun meest melodieuze album. Deze zing ik graag van begin tot eind mee tijdens lange autoritten!

Favoriete nummer: Radio/Video

De herontdekking van een band moet toch wel één van de leukste momenten voor een muziekliefhebber zijn. Ten tijde van de release van dit album was mijn interesse voor SoaD op één of andere manier al een beetje tanende. Ik heb zowel Toxicity als dit album veel gedraaid maar vervolgens jaren niet. Door een TV programma kwam de band weer op mijn radar en ik moet zeggen dat het gebrek aan aandacht van mijn kant voor deze band volledig onterecht is. Tijd voor een herwaardering!

Geweldig album dit nog steeds. Eigenlijk gewoon deel 1 van een dubbel album, deze vind ik net een tikje beter dan Hypnotize, hoewel ik met het verstrijken van de jaren een steeds minder sterke voorkeur heb.
Een band die al vanaf het eerste album met een compleet eigen smoel en sound heeft, waarbij ieder album weer ontwikkeling laat zien. Daron Malakian is op dit album meer aanwezig dan op de voorgangers, Ik kan me voorstellen dat dat niet voor iedereen een pre is, maar wat mij betreft werkt dat als een tierelier in combinatie met Serj Tankian.

Bezig met de herontdekking van System of a Down kom ik er nu pas achter dat dit wel meer dan 'gewoon' een goed album is.

De sound van deze band is vrij uniek en komt hier optimaal tot zijn recht. Hysterie en drukte met een flinke knipoog, geweldige songwriting, effectieve samenzang, mix tussen stevig beukwerk en ijzersterke melodieën. En dat allemaal in een compact album met de heerlijke lengte van net geen 40 minuten.

De genrehokjes worden hier moeiteloos ontstegen, er zit van alles in. Van reggae-invloeden tot klassieke progrock. Voor het overgrote deel is het stevige, energieke, eigenzinnige metal met opzwepende ritmes waarbij stilzitten nauwelijks een optie is.

Sad Statue en Question! zijn persoonlijke favorieten, This Cocaine het enige nummer waar het hoge niveau niet helemaal gehaald wordt.

Waarom zingt die gitarist mee??? De zanger heeft een prachtstem....gitaristje blijf bij je leest.
Daarom alleen al is deze plaat stukken minder dan de 1e 3