The Notorious B.I.G. - Ready to Die (1994)

De eerste paar keer dat ik dat nummer luisterde, had die Biggie me ook te pakken, hoor! De deugniet!

Ik geef toe, mij had ie ook hoor . Ook al was het maar voor heel eventjes.

Hier ook, maar had hem al vrij snel gekocht en toen er niemand bij gecredit werd was het wel snel duidelijk.

Ik wil echt niet opscheppen mensen, maar ik had het eigenlijk al van het begin door... Maar dat kwam ook omdat ik me daarvoor al eens had bedacht dat Biggie op sommige nummers zo anders klinkt dan op andere.

LOL, ja wist het in het begin eigenlijk ook, maar ik vind die track niet zo speciaal ,ik bedoel hij is wel erg goed, maar die dubbelstem vind ik niet speciaal, en voor de mensen die denken dat biggie die track in 1 keer opnam, is niet waar ,maar gewoon dubbelstem, niks speciaals mee vind ik dan. gewone erg vette storytelling!!maar verder niks.

Nee, vind het op deze cd een van de minst supergoede tracks (op elke andere cd had het een favoriet kunnen wezen..) Overigens heb ik Biggie dit nummer wel een keer live horen doen en toen deed hij de twee stemmen natuurlijk wel achter elkaar en goed ook...

weer wat geleerd vandaag, dat wist ik helemaal niet

Juicy vindt ik geweldig en ook Big Poppa en natuurlijk ook Warning.

gwn goeie album (Y)

SuperVET album zelf, net nog geluistert en was echt te lang geleden!!!Supervet album mensen, ik bedoel het is beter qua rhymes, qua beats en laten we zijn flow niet vergeten dan Life After Death:
Gimme The Loot,Juicy,Suicidal Thoughts,Things Done Changed,Machine Gun Funk,Ready To Die,The What, wat hebben die 7 tracks gemeen??owja 7 GENIALE tracks, Ik bedoel deze Cd is nog lang niet zo slecht, de eerste keer dat ik deze luisterde wist ik niet beter en was het me favo maarja is nu verandert, Ik bedoel ik snap wel waarom mensen dat doen op 1, was ook zo , en is sterk album, Biggie's beste, ik ga dit album een erg mooie plaats geven in mijn top10, alleen Friend Of Mine en Unbelievable blijven rotracks naar mijn mening, de rest is sterk ,dit album is van alle kwaliteiten voorzien, vette rhymes,mooie beats, aangename flow waardoor je dit album meer en meer wil opleggen en zelf punchlines in Ready To Die, echt geweldig om zoiets uit Biggie's mond te horen, Ik ga deze zeker nog wat meer herluisteren want het klinkt even vet als de eerste keer toen ik deze luisterde!!!Jammer dat het hierna wat minder werd, deze Cd bevalt me ook qua productie,Easy Mo Bee,Primo, Lord Finnesse 3 mooie namen .dus alles wat je nodig hebt voor classic.One More Chance en Me And My Bitch die ik vroeger altijd slecht vond klinken vanaf nu ook erg sterk ,Suicidal Thoughts is zowat de enige track die ik 5 keer luisterde na elkaar toen ik deze herluisterde, ik bedoel die track raakt me elke keer superdiep!!!Zijn pijn en rhymes zijn op dat moment perfect verwerkt op een mooi beat en als dat schot afgaat flip ik totaal GENIAAL .Ik wou dat ik de 5* zou kunnen geven maar die 2 tracks blijf ik maar skippen, alhoewel het refrein van Friend Of Mine is mooi, beat van Unbelievable is wel dope, de rest van die 2 tracks niet, dus is mooie 4,5*.Fuck Me Interlude vind ik ook echt overbodig, oké op dat vlak was One More Chance meer dan genoeg ik wil B.I.G. en Lil Kim niet horen op dat vlak .Method Man vult Biggie supermooi aan in The What, dat refrein blijft briljant, Biggie en Meth vormen daar mooi duo, weinig gastartien wat ik ook mooi vind, ik bedoel Mobb Deep & Lil Kim haden er ook op mogen staan maar met alleen Method Man is het specialer.Respect vond ik vroeger ook altijd minder maar snap niet meer waarom, ik bedoel vette beat, mooi refrein en Biggie die vet rapt over zijn leven ik chronologische volgorde, Die 2 extra tracks op de heruitgave zijn wel overbodig, zijn echt bagger en nergens goed voor, Ik moet me dit album echt origineel aanschaffen en dan nog zo snel mogelijk maar nergens meer te vinden .Al bij al hou ik echt van deze soort hiphop, het begon bij mij met Big Poppa, vind ik niet zo'n vette track maar vroeger wel en werd er zo groot mee bij Biggie, later kwam dan Juicy (een van de beste raptracks ooit als je het mij vraagt), en toen was ik meteen verkocht, alleen vind ik het zo jammer dat de One More Chance (Remix) hier niet meer op staat, blijft een van me favo BIG-tracks ooit en dan hier niet op, alhoewel op TV stond die onder de gewone naam One More Chance en bij Cd stond er Ready To Die, als ik dan de normale versie hoorde kan je je wel voorstellen hoe teleurgesteld ik niet was.Zoals ik al zei is deze zeker de 4,5* waard wat mij betreft.de Intro is me ook altijd blijgebleven, ik bedoel best hoe dit album is, het begint in de intro met zijn geboorte en eindigt dan met Biggie die zelfmoord pleegt, gewoon mooi geheel .

Ready To Die:
Ik heb het nu over de track:
Eerlijk gezegd mijn 4de favo, beetje onderschat, de enige track waar Biggie echt afkomt met geniale punchlines:

I drop lyrics off and on like a lightswitch
Quick to grab the right bitch and make her drive the Q-45
als zoiets niet geniaal is dan weet ik het ook niet.

I got techniques drippin out my buttcheeks
Sleep on my stomach so I don't fuck up my sheets

In a sec I throw the tec to your fuckin neck
Everybody hit the deck, Biggie bout to get some wreck
Quick to leave you in a coffin, for slick talkin
You better act like CeCe, and keep on walkin


Echt geweldig om zoiets te horen, Biggie stelt qua punchlines over het algemeen niet zoveel voor behalve in die track na.In Gimme The Loot nog 1tje maar voor de rest alleen mooie,diepe lines die je raken maar niet echt Punchlines .RIP

Echt heel veel nummers op deze CD bevatten goede en/of briljante en/of geweldige punchlines. Echt niet alleen in Ready to Die. Luister het album maar eens helemaal met de teksten erbij. Dan zie je het wel.

Heb ik al gedaan, ofja die teksten hoeven niet echt eigenlijk.maar wel al meer dan genoeg geluistert:
oké de beste punchlines zitten in Ready To Die als je het mij vraagt .

Juicy 1 van de highlights van deze cd.
Toch wel goed voor 3*

Correctie: Nummer 1 tot en met 17 1 van de highlights van deze cd.
Toch wel goed voor een 5*.

Top 10 Hip-Hop Albums Aller Tijden!

Vind ik persoonlijk niet, Friend Of Mine en Unbelievable beletten mij van die mooie 5* .One More Chance en Me And My Bitch ben ik wel goed gaan vinden .

''Is it an understatement to say this is one of the ten most important albums of hip-hop history? Hardly. With only one unfortunate interlude which can be easily dismissed and fifteen powerful rap songs sandwiched together from the "Intro" right up to the powerful and eerie Lord Finesse produced "Suicidal Thoughts" at the end, this is an album which encapsulates the best of New York's hardcore hip-hop in one definining moment which also encapsulated the best of what Christopher Wallace had to offer the world. Biggie was the quintessential master of wordplay who could either scare you like Edgar Allan Poe or charm you like Cyrano de Begerac. Of course most people wouldn't be impressed if you just read them the words of Notorious B.I.G. out loud, with no beat, one after another - it's the deep timbre of Biggie's booming voice along with the impeccable timing of his authoritative delivery along with some of the best rap music beats of the 90's that ALL come together to make this one for the ages. ''

Couldn't have said it better... I agree with every single word written above.

Dikke 5* omdat dit album de beste flow bevat die je je maar kan inbeelden en erg passende beats. Respect voor deze kerel

Zeer goed kort verwoord .

My And My Bitch

Ben me de laatste tijd echt gaan verdiepen in Biggie en dan vooral in Ready To Die. Het album is een perfect geheel. Biggie's flow en de beats passen fenomenaal bij elkaar zoals ik al zei, en daarbij komt ook nog het feit dat er weinig gastartiesten aanwezig zijn. Dat schept een nog beter beeld van Biggie. Ohja, het einde van 'Warning' is echt supergrappig. Hey man you got a red dot on your head. You got a red dot on your head too. Oooh SHIIIIIIIIIT! Pow-Pow!

Cath gaat binnenkort hier een erg lang bericht plaatsen. Ik wacht er op . Dit album is vanaf nu trouwens " Het Beste Album Waar Ik 4,5* Op Gegeven Heb".
Alleen Friend Of Mine en Unbelievable beletten me momenteel van die 5*. Maar ook die tracks beginnen te wennen dus er bestaat een kans .

Unbelievable vind ik persoonlijk toch nog sterk. Een redelijk Primo-beat, maar wel een dikke flow plus een briljante tekst.

Ok MJ op dat vlak heb je me overtuigd, maar Friend Of Mine?? Nee nooooooooooit!!!,sorry maar die track is ongelooflijk slecht, Biggie zit te klagen dat vrouwen het eerst met hem doen en dan met zijn vrienden, maar wat doet Biggie dan zelf in One More Chance?? Het gaat ook gewoon om dat principe. Op deze Cd is Friend Of Mine ongelooflijk slecht, op Life After Death Playa Hater, het lukte die man om ongelooflijk vette dingen te brengen als: Gimme The Loot, Juicy en Suicidal Thought maar dan ook van die vreselijke dingen als Friend Of Mine en Playa Hater. Hij was dus echt van alle kwailteiten voorzien wat dus niet altijd positief is. (bedoel ik niet als diss voor alle duidelijkheid). Unbelievable zit ook gewoon niet zo sterk in elkaar, tekst dope, flow (tjah geen mening beter). maar voor de rest niks waard, zelf Primo producde slecht op die track. Dat refrein... . Maar eens zien wat Cath's berichtje gaat brengen .

Ik vind Friend Of Mine ook de minste op de CD hoor. En wat ik al eerder zei: het eerste deel van de CD (tm #11) is echt het beste eerste deel ooit in hiphop vind ik. Maar daarna volgen dus Me And My Bitch, Big Poppa, Respect en Friend Of Mine, en die vind ik allemaal een stuk minder dan de nummers daarvoor. Unbelievable is dan weer goed en Suicidal Thoughts blijft dan wel mijn favo Biggie track. Maar als die 4 nummers die ik wat minder vind op hetzelfde niveau waren als de eerste 12 (10 excl. intro en Fuck Me interlude) had ik gewoon 5 dikke sterren verdiend en zwaar op nummer 1 gestaan in mijn top 10. Maarja dat ik die 4 nummers wat minder vind is natuurlijk puur mijn mening .

Jaja.. Mijn favoriete album aller tijden. Mijn favoriete MC aller tijden. Ik denk dat het tijd wordt om mijn liefde te beschrijven voor dit album.

Het begint al bij de intro..allemaal old skool samples..Biggie’s voorbeelden. Hij was bijvoorbeeld erg fan van Snoop’s manier van story telling. Na het zinnetje: ‘I got big plans nigga.. Big plans’ komt de rauwe beat van Things Done Changed er vloeiend in. ‘Remember back in the days’, ik zie het gewoon voor me, ik voel hem, IK VOEL HEM!. Hier hoor je echt nog een jonge Biggie. Damn shit done changed. Die passie, honger, rauwheid..

En dan hét meesterwerk.. Jaa, easy mo bee does it again . Als ik deze beat hoor krijg ik vanzelf een opleving. Ik probeer het altijd mee te rappen, maar raak altijd buiten adem haha. Die humor, vrolijkheid, en grofheid. Heerlijk. Je denkt misschien, ooh hij doet 2 stemmen, maar hij rapt ook echt anders, andere snelheid, flow, rijmschema. ‘Blam blam have a nice dream!’ Ook het einde is legendarisch.

Dan de heerlijke funky beat van Machine Gun Funk. Biggie flowt er precies goed overheen. Ik zou me niet kunnen voorstellen dat een andere MC dit beter zou kunnen doen. Wat me altijd opvalt is dat Biggie als het ware zingt.. Woorden iets verlangen enz. En zijn stem is geknipt ervoor. Wat een heerlijke stem, en flow. Dit is pure funk haha, die geluidjes eronder Als je bedenkt dat dit het eerste lied is wat hij heeft opgenomen voor dit album.. poeh.. hij was net 18.

Hierna komt het hypnotiserende Warning. Het is zo’n pakkend liedje, ook al heeft het maar 1 ‘refrein’. Zijn woorden werken serieus hypnotiserend in deze track. Ook de geluiden op de achtergrond maken het compleet, net als het onderdrukt klinkend van de ‘antwoordende’ stem. Als je begrijpt wat ik bedoel. Het is echt een verhaal, en weer zie ik het voor me, hierbij helpt de clip ook wel enigszins. Een grote lelijke dikke neger die schreeuwt in een telefoon. Lovely. Het einde, ‘ o shit you got a red dot on your head too!’, ja, die dikke was nog grappig ook.

Dan komt er weer een track van Easy Mo Bee, de titeltrack, Ready To Die. Het klinkt relaxend en toch melancholisch. Het toont goed de pijn van hem, en de tol van het leven op straat. Je hoort hier dat echt aan zijn stem, je voelt die moeilijkheden en zijn ‘inner struggles’ aan zijn stem alleen al. De beat past hier, once again, precies bij. Legendarisch zinnetje. ‘‘Fuck the world, fuck my moms and my girl. My life is played out like a jheri curl, I'm ready to die’’. Hij hield veel van zijn moeder, dus toen hij dit opnam keken de mensen in de studio hem al raar aan, ‘do you realise what you just said?’ ‘Yeah, i know’..

Dan gaat hij over op een hele andere tour, Biggie the Player. Toch brengt hij goeie lines in ‘One More Chance’, de vergelijkingen die hij maakt zijn grappig en geniaal. Als dat begin gezeik aan de telefoon afgelopen is hoor ik gewoon al in mijn hoofd die eerste zinnen, en als ze dan werkelijk komen voelt het als een verlossing. En weer rap ik vrolijk de grofste teksten mee.

En dan komt een interlude waar niet veel uitleg voor nodig is. Waarvoor? Wat dacht hij toen hij dit erop zette.. Quess we’ll never know. Naja, de humor er maar van in zien hé..

Dan komt The What. Goeie afwisseling tussen Big en Meth, ze spelen echt goed op elkaar in. Beide hebben zoveel flow, het past echt goed bij elkaar. Ze zitten ook duidelijk op elkaars niveau. Samen maken ze er een super vet rauw hiphop nummer van.

En dan.. Juicy. Juicy.. God ik hou echt van die man. Woorden zijn niet genoeg om dat gevoel uit te drukken wat ik krijg bij dit nummer. Als ik dit nummer hoor kan ik het niet meer afzetten. Het geeft je gewoon een goed gevoel, en tja die lyrics. Legendarisch, teveel om hier allemaal te zetten. Dit is nou echt een klassieker, no doubt.

Hierna komt Everyday Struggles. Hoelang blijft tie nog doorgaan met klassiekers brengen?!? Dit is al van een net zo’n hoog niveau. Whoo, hoe hij zijn gevoelens uit, die lyrics, whoo. Het is wat rustiger dan Ready to Die, emotioneler, en zijn stem klinkt ook anders. Dit liedje raakt me altijd, het voelt alsof Christopher terugkijkt op al zijn acties, en er spijt van heeft. Maar nog steeds niet helemaal zeker weet hoe hij nou moet veranderen.

Als dit heerlijke nummer afgelopen is, wordt het gevolgd door Me and My Bitch. Ook een relaxende beat, maar heel anders dan Everyday Struggles. Ik snap echt niet wat de kritiek op dit nummer is eigenlijk.. Het is een humoristisch verteld verhaal, romantisch maar met een gangster twist. ‘Throwin my clothes out the windows, so when the wind blows, I see my Polos and Timbos’. Toch wel zielig ook. ‘And I know it was meant for me. I guess the niggaz felt they had to kill the closest one to me (uh, yeah). And when I find em your life is to and end. They killed my best friend...Me and my bitch’
Dit nummer is heerlijk om op te chillen, met een glimlach op je gezicht.

Op naar de volgende, het heerlijke gladde slijmerige Big Poppa. Dit is 1 van de nummers waar Puffy veel voor heeft gepushd. Maar dat maakt het geen eens slecht. Nee, het is juist een lekker dansbaar nummer, Biggie laat hier zien dat hij meerdere kanten heeft, en zich makkelijk aanpast aan een beat. En weer heeft is hij geknipt voor deze beat.

Dan komt in mijn ogen toch 1 van de mindere nummers, Respect. Dat reggae wijf is gewoon ronduit irritant, maar Biggie’s verses zijn toch weer zeer goed. Hij beschrijft als het ware zijn levensverhaal. Alleen hij kan zijn geboorte zo beschrijven, geniaal. ‘I made it out, I'm bringin' mad joy
The doctor looked and said, "He's gonna be a Bad Boy"’ Verder vind ik het lied niet veel aan, en niet te spreken over het einde. Ahum.

Dit einde gaat vloeiend over in Friend of Mine. Die beat is FUNKY. En energiek. Blam. Het refrein vind ik wat minder maar als dan zijn rap weer komt is het weer heerlijk.

Over naar Unbelievable. Ik verbaas me altijd er weer over hoe vals dat refrein is hahaha. Maar zoals Mj al zei, Biggie maakt alles (once again) weer goed. Vette flow over een maffe beat en goeie rhymes. Tja, ik hou er wel van.

Na dit vrolijke maffe liedje komt het laatste lied. Het lied wat mij altijd zo diep raakt. Kippenvel elke keer weer. Zijn lage stem over een duistere simpele beat en het geschreeuw van Puff op het einde. Echt, zijn woorden komen als bominslagen aan in mijn hersenen. Elke keer weer! Als je erover nadenkt, om dat over jezelf te zeggen, durven te uiten, ja ik ben een ‘piece of shit’. En de manier waarop hij het uit, ‘When I die, fuck it I wanna go to hell
Cause I'm a piece of shit, it ain't hard to fuckin' tell
It don't make sense, goin' to heaven wit the goodie-goodies
Dressed in white, I like black Tims and black hoodies’. Nothing but respect.

Het album is een goed geheel, het wisselt elkaar allemaal af, Biggie flowt over elke beat perfect. Je ziet al zijn verschillende kanten. Biggie versterkt de sound van de producers en andersom. Als ik dit album luister heb ik aan het einde een schorre stem haha. Het is een ‘street’ album, nog een jonge Christopher zo van de straten van Brooklyn af gerukt, rappend over het leven op straat en het gevecht voor geld. Tegelijkertijd komt er ook een zachte kant naar boven, de lieve gezellige knuffelbeer. Voor mij is Biggie gewoon de beste MC, omdat hij alles heeft. Alles in 1. Ik denk niet dat er ooit nog een plaat zal komen die in mijn ogen dichter bij perfectie ligt.


And if you dont know… now you know niggaaa

Dit was hem dan. Schrik niet van de lengte, gewoon lezen jullie luiaards! Ik moet zeggen dat ik het erg moeilijk vond om te beschrijven wat ik nou voelde bij elk nummer, maar ik hoop dat het allemaal een beetje leesbaar is en dat ik die liefde heb weten over te brengen. Als dat is gebeurt, is mijn doel bereikt.