menu

Yes - Yes (1969)

mijn stem
3,41 (129)
129 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Atlantic

  1. Beyond and Before (4:57)
  2. I See You (6:52)
  3. Yesterday and Today (2:51)
  4. Looking Around (4:02)
  5. Harold Land (5:45)
  6. Every Little Thing (5:45)
  7. Sweetness (4:34)
  8. Survival (6:18)
  9. Everydays [Single Version] * (6:23)
  10. Dear Father [Early Version #2] * (5:51)
  11. Something's Coming * (7:09)
  12. Everydays [Early Version] * (5:18)
  13. Dear Father [Early Version #1] * (5:31)
  14. Something's Coming [Early Version] * (8:02)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 41:04 (1:19:18)
zoeken in:
avatar van Hans Brouwer
Eerste Yes album. Is wat gedateerd. Mocht dit album toch altijd wel graag draaien. Mijn hoogtepunt "Looking Around", tijdloos nummer 3,5*

avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
Apart, een gedateerd album, met een tijdloos nummer

avatar van argus
3,5
Heel geinige beatlescover, "Every little thing", staat hier op.
Album doet wat jazzy-achtig aan. De band is nog zoekende naar de juiste sound. Sommige nummers neigen naar het easy-listening genre vanwege de vele ruimte voor de rustige vocalen van Jon Anderson, maar zijn niet bepaald slecht. 3,5*

4,5
puik debuut

avatar van Droombolus
4,5
Waarom in Klaas' naam staat hier de fantasieloze US cover boven in plaats van de stylisties verantwoorde UK cover. Het is een engelse band toch ?

Afijn, heeeeel fijne dubuut plaat en ja, het is jazzy maar dat zat ook in de aard van deze bezetting. Ze klonken behoorlijk eigenwijs en tegendraads en dus pasten ze prima in het tijdsbeeld met deze muzikale experimenten, want dat waren het echt destijds .......

avatar van musician
4,0
Ook al was het dan de eerste, toch had het al onmiskenbare Yes nummers, Yes kwaliteit. Niet in de laatste plaats doordat de leden van de band al waren wie ze waren.

De onmiskenbare stem van Anderson, toen dus voor het eerst, maar machtig aanwezig bij Survival, Looking around, I see you en Every little thing.

Ik heb de plaat toen uiteraard niet gekocht, ik was 6, ben wel benieuwd naar de mensen met de echte ervaringen uit die tijd.

avatar van Droombolus
4,5
musician schreef:
ik was 6, ben wel benieuwd naar de mensen met de echte ervaringen uit die tijd.


Ben 10 jaar ouder en kende de plaat al wel in 69, een schoolvriend nam 'm mee uit de biep, en ik was best onder de indruk maar heb 'm destijds ook niet gekocht. Zat natuurlijk op een beperkt budget en loerde meestal op uitverkoopjes van de LP's die me niet direkt wegbliezen. Dat geluk was me met Yes niet beschoren, kwam de LP nooit tegen in de uitverkoop en kocht 'm ergens in 73 als dubbel LP met Time And A Word in de 2 Originals serie. Het Something's Comin' / Sweetness singletje kwam ik wèl in de sales bakken tegen en dat heb ik jaren platgedraaid.

Wat ik in mijn eerder bericht al zei: De late 60s stonden bol van de experimenterende bands en Yes was één van de velen. Ze waren in hun aanpak op z'n minst opvallend, maar niet sensationeel genoeg en een beetje te braaf om direkt naar de superklasse te promoveren. Ik ben 'm door de jaren heen wel steeds meer gaan waarderen. Vind 'm bovendien vandaag nog net zo fris klinken als toen ie opgenomen werd en dat kan toch van de meeste platen uit die tijd niet gezegd worden.

avatar van musician
4,0
Dank je! Ja, zakelijk hadden de heren het ook al snel op orde!

avatar van B.Robertson
3,5
Heb de plaat uiteindelijk toch op geremasterde cd, prima debuut. Leuk om in deze tijden van Yes zonder Anderson weer eens te horen. Hij heeft hier wel het beste nummer op zijn naam staan.(Survival) De remaster heeft nog wat bonustracks waar je echt wat aan hebt.

avatar van musician
4,0
B.Robertson schreef:
(...) Leuk om in deze tijden van Yes zonder Anderson weer eens te horen.(...).

Je moet het ook gewoon boycotten, een Yes zonder Jon Anderson.

avatar van B.Robertson
3,5
Die nieuwe Yes hoeft van mij niet meer. Drama moet nog kunnen.
( Andere omstandigheden, nu wordt Anderson wegens gezondheidsproblemen aan de kant gezet.)

avatar van Stijn_Slayer
3,5
De groep was nog jong, en van de aanwezigheid van Rick Wakeman en Steve Howe was nog geen sprake. Dat tesamen met het nog wat psychedelische karakter zorgt ervoor dat dit album nog niet echt als Yes klinkt zoals wij ze nu kennen.

Ze klinken hier minder progressief (al wordt de aanzet al wel gegeven) en minder origineel. De groep heeft nog geen echt eigen geluid. 'Day Tripper', euhh 'Every Little Thing' gaat bijvoorbeeld een beetje mee met wat The Nice een jaar eerder deed.

Tja, laat ik nou net een liefhebber van dat soort groepen zijn. Het album is toch wel wat meer waard dan de 3,30* die het hier krijgt, maar Yes moest zich nog wel doorontwikkelen (wat ze eigenlijk in behoorlijk rap tempo - twee jaar - gedaan hebben). Beslist geen slechte eerste worp.

avatar van musician
4,0
Vooral de Byrds cover I see you zal je waarschijnlijk deugd doen.....

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Ik spring niet direct een gat in de lucht, want ik vind het uberhaupt een wat middelmatig Byrds-nummer, maar ze geven er een leuke jazzy draai aan. Helemaal niet slecht gecoverd.

avatar van Florsi Florsa
4,5
Donders fantastisch album. Lekker eclectisch geheel, met vooral heerlijke drums.

avatar van kaztor
3,5
Heb, na een lange tijd de vorige cd-uitgave niet beluisterd te hebben, gister de geremasterde versie met bonus-tracks beluisterd en blijf het grotendeels het geluid vinden van een band die zoekende is naar een eigen stijl. Het album kent een paar hoogtepunten, zoals Beyond And Before, Looking Around, Every Little Thing en Survival, maar het klinkt allemaal nog wat amateuristisch en de song-volgorde is ietwat onevenwichtig.

De bonus-tracks vind ik het geheel wat meerwaarde geven. Vooral die demo's van Everydays en de lange versie van Something's Coming vind ik geslaagd.

avatar van kaztor
3,5
musician schreef:
Vooral de Byrds cover I see you zal je waarschijnlijk deugd doen.....


Vind ik ook wel redelijk goed. Vooral leuk om te horen als je de band alleen kent van albums als TFTO en CTTE.

B.Robertson schreef:
Die nieuwe Yes hoeft van mij niet meer. Drama moet nog kunnen.
( Andere omstandigheden, nu wordt Anderson wegens gezondheidsproblemen aan de kant gezet.)

musician schreef:
(quote)

Je moet het ook gewoon boycotten, een Yes zonder Jon Anderson.


Anderson is er uit eigen beweging niet meer bij. De band ging met Benoit Davis op zang touren toen Anderson in z'n ziekbed lag. Toen hij beter was vroeg Squire hem weer, maar Anderson bedankte begrijpelijkerwijs.

En Drama, zonder Anderson, is een topplaat, laten we wel wezen.

Droombolus schreef:
Waarom in Klaas' naam staat hier de fantasieloze US cover boven in plaats van de stylisties verantwoorde UK cover. Het is een engelse band toch ?


Ik vind de US-cover (de bandleden op een kerkhof) er een stuk beter uit zien dan dit knal-oranje design. Ik heb het boekje van de remaster dan ook andersom in de jewel-case zitten.

avatar van musician
4,0
kaztor schreef:
Anderson is er uit eigen beweging niet meer bij. De band ging met Benoit Davis op zang touren toen Anderson in z'n ziekbed lag. Toen hij beter was vroeg Squire hem weer, maar Anderson bedankte begrijpelijkerwijs.

Wie zegt dit? Ik kom het niet tegen in Jon Anderson interviews, maar misschien heb ik er ergens één gemist.

En Drama, zonder Anderson, is een topplaat, laten we wel wezen.

Nu ook niet overdrijven, Kaz. Er zijn hele volkstammen Yes-aanhangers die het niet zien zitten met dit album. De beste cd's van Yes, zowel de meest creatieve als de commercieel meest succesvolle waren mét Anderson.

Maar laten we afwachten. Jon Anderson én Yes hebben beiden een nieuw album uit in juli. Survival and other stories van Jon anderson en Fly from here van Yes. Mijn zomer kan al haast niet stuk. Laten we beide albums op hun eigen kwaliteiten beoordelen.

Over niet al te lange tijd verschijnt er overigens ook een album van Jon Anderson met Trevor Rabin en Rick Wakeman.... Volgens de laatste zijn de opnames in een vergevorderd stadium.....

avatar van kaztor
3,5
Ik heb het op twee sites gelezen. Anderson was diep geschokt over het feit dat de band niet op hem kon wachten en gaf ze bij wijze van spreken de vinger. Daarna gingen ze maar met Benoit verder.

Drama is misschien niet de meest creative Yes-cd, maar laat zeker een herboren band met spirit horen. De bonus-tracks bij de laatste uitgave spreken boekdelen: Vol met spelvreugde en ideeën.
Ik blijf het echt jammer vinden dat de fans het niet pikten. Die line-up had veel beter verdiend.

Inzake nieuwe releases is het inderdaad een lekkere vetpot. De nieuwe cd met dvd erbij staat al op het verlanglijstje. Die trio-cd spreekt me ook wel aan.

avatar van Droombolus
4,5
kaztor schreef:

Ik vind de US-cover (de bandleden op een kerkhof) er een stuk beter uit zien dan dit knal-oranje design. Ik heb het boekje van de remaster dan ook andersom in de jewel-case zitten.


Maar de "balloon" hoes is het orginele artwork dus hoort hier gewoon boven te staan. De rest blijft een smaak diskussie ...... dus als jij gewoon ruiterlijk toe wilt geven dat je geen fantasie hebt staat je dat vrij ........

avatar van kaztor
3,5
Oh, nu lees ik je reactie. Sorry, had even m'n oogkleppen op.

avatar van chevy93
Een uitstekend album en misschien wel (op Close to the Edge na) hun beste die ik tot nu toe gehoord heb. Met name het slotstuk is een geweldig nummer.

avatar van heartofsoul
5,0
Voor mij een "klassiek" popalbum dat een grote emotionele impact op mij had, en mij nog steeds niet onberoerd laat, om het maar voorzichtig uit te drukken. Zoals Bill Brufford hier drumt, hoor ik hem het liefst, en ook Peter Banks (onlangs overleden toch?) hoor ik heel erg graag met zijn mooie jazzy gitaarakkoorden. Een zeer sfeervolle plaat met erg mooie liedjes (Yesterday And Today en Harold Land vind ik prachtig bijvoorbeeld) en mooie covers van I See You (steekt de Byrds naar de kroon) en Every Little Thing (misschien nog wel mooier dan The Beatles).
Het is een subjectieve mening natuurlijk, maar ik vind dit een van de mooiste albums van de late jaren '60.

avatar van Droombolus
4,5
Bij I See You en Every Little Thing komen de Vanilla Fudge invloeden naar boven: de nummers zijn afgebroken naar de basis akkoorden en zangmelodie en daarop hebben ze een geheel eigen arrangement gemaakt.

Yes in hun begin fase beheerste dat principe tot in de perfektie en als Byrds fan moet ik eerlijk bekennen dat ik deze uitvoering van I See You mooier vind. Madame Droombolus is West Side Story fanaat en vind hun uitvoering van Something's Comin' ( bij de bonus treks ) ook helemaal geweldig, waar de 99,9% van de andere vertolkingen bijna ogenblikkelijk met de grond gelijk gemaakt worden.

avatar van heartofsoul
5,0
Hoorde laatst (als ik het goed heb onthouden) She's Not There in de uitvoering van Vanilla Fudge
en dat deed me inderdaad een beetje denken aan dit debuut van Yes qua sound. (Het eerste album van Vanilla Fudge trouwens vorige week besteld, en ben erg benieuwd).

avatar van Droombolus
4,5
Ha, eindelijk gerechtigheid ! Jon Anderson liet in een interviewtje over hun albums in de Uncut van deze maand bij deze eersteling optekenen: "We learned a lot from a band called Vanilla Fudge......"

avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
Wanneer ik vroeger (en eigenlijk ook nú nog wel) zó enthousiast was over een nieuw ontdekte plaat van een mij onbekende band dat ik daarna per se ook het oudere werk wilde leren kennen, kon een afwijkende of primitieve debuutelpee mij nog wel eens (in het gunstigste geval) verbazen of (helaas soms ook) ernstig teleurstellen. Maar hoewel ik het debuut van Yes ná het sublieme repertoire van Yessongs leerde kennen, is de muziek hierop me nooit ook maar in het minst tegengevallen. Een iets andere sound vanwege een andere gitarist en toetsenist, kortere en compactere nummers, veelal een couplet-refrein-structuur met duidelijke kop en staart, iets minder ambitieus en aanzienlijk minder spacy dan de platen vanaf The Yes album, maar wel met zes ijzersterke eigen composities (variërend van het ijle Yesterday and today via het afwisselende Harold Land tot het stevige Looking around me) en twee zeer inventief uitgewerkte covers (die ik persoonlijk veel liever hoor dan de originelen), alles vol, helder en duidelijk gebracht door een band die weet wat hij wil, met een nu al evidente energie en hier reeds de openheid die hun latere platen karakteriseert, en met bovendien een gitarist en een toetsenist die uitstekend werk verrichten en die ik nergens ervaar als "die jongens die erbij zaten vóórdat de klassieke line-up ontstond". Kortom, ook op z'n eigen merites beoordeeld een geweldige plaat die ik ook zou koesteren als de naam van de band níét dezelfde was geweest als op de hoezen van de vijf-sterren-albums Fragile en Close to the edge.

avatar van Casartelli
3,0
Erg veel aandacht heb ik dit debuut nooit gegeven - had altijd de indruk dat Yes net als bijvoorbeeld Genesis en Rush nogal triviaal begon. Nu heb ik onlangs voor niet al te veel dit boxje met de eerste twaalf studioalbums op de kop getikt; ik miste er nog net genoeg om dat een praktische aanschaf te maken en de doublures raak ik ook wel weer een keer kwijt.

De hernieuwde kennismaking was toch wel erg prettig. Dit is inderdaad nog niet de hoogtij-Yes, maar wel eentje met prettige psychedelische muziek en af en toe fijne donkere jazzy stukken - zoals eigenlijk ook al geconcludeerd is door vrijwel iedereen die hierboven de moeite genomen heeft iets op te schrijven. Dat lage gemiddelde komt mede op mijn conto; ik vermoed dat we daar de komende tijd iets aan gaan doen.

avatar van Alicia
4,5
Ik gooi er een halfje op! Grijsgedraaid en weer gekocht! Mijn oude elpee en later de cd heeft een mooie foto van Yes op de voorkant. Ik kocht dit debuut overigens pas na Fragile en The Yes album. Dat laatste album was mijn allereerste kennismaking met het fenomeen Yes.

4,0
ook weer eens vastgepakt. Wat een debuut ! Heel fris en energiek. Natuurlijk nog niet DE YES sound, maar toen al duidelijk dat dit geen gewone rock band zou worden. Favoriet van mij is het openingsnummer Beyond and Before . Blijft in je hoofd steken

Gast
geplaatst: vandaag om 02:37 uur

geplaatst: vandaag om 02:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.