The Beach Boys - The Smile Sessions (2011)

Oei, ik roep dingen die niet waar zijn... Excuses. Ik luister de top 2000 ook niet eigenlijk. Iets roepen waarover je geen verstand hebt, hmmm, ik schaam mij Maar de Veronica top 100 aller tijden die volgde ik in de jaren 80 wel nauwgezet, en daar heb ik m nooit gehoord. Ehhh, als ik me goed herinner dan he.

Dat is toch wel the understatement of the year.

Ik heb het op vinyl en hoor niet wat je bedoelt. Wat wel opvalt is de enorme rijkdom aan details die zich openbaart i.t.t. alle bootlegversies. Waarschijnlijk zaten er nog heel wat sporen in de kluis.
Het blijft een raadselachig meesterwerk dat niet helemaal te bevatten is en daardoor mateloos blijft boeien.
Nutteloos een favoriet nummer aan te vinken. Recentie volgt.

Even een ´Nerdy´ vraagje: zou je deze plaat nu als plaat uit 1967 of 2011 moeten rangschikken, bij jaarlijstjes? Ik zou hem i.e.g. wel noemen bij mijn favoriete platen uit de Jaren 60. Als er overdubs van dit jaar aan zouden zijn toegevoegd weer niet. Ik geloof dat wordt geclaimed door Brian dat alles wat op deze Smile Sessions staat ook echt in 66 67 is opgenomen...

Het was als kompliment bedoeld hoor....... ik had toch al gezegd dat ik geen fan ben .....



Even uit m'n hoofd ( zit op m'n werk ); het valt me vooral op bij de 2 keer ( ? ) dat een nummer wordt geëindigd met een opkomend melodietje op een trombone wat dan in het luchtledige eindigd. Zit o.a. in het einde van Gee voordat Heroes & Villains van start gaat .......

Ik geloof dat ik het nu ook hoor, Bolus.
Ik volg, respecteer en bewonder je muzieksmaak, met bijbehorende expertise, maar hier scheiden even onze wegen.

Op de plaat is het lekker overzichtelijk verdeeld in drie hapklare brokken plus een bonuskant.
Dat schept een paar rustpunten in de stortvloed van ideeën, kippenvelmomenten, hemelse muziek, gein, avant-garde en klassiek en wat er allemaal nog meer uit de container van Brians brein over je uitgestort krijgt. Je zou het dan per deel rustig kunnen analiseren, maar dat is mij nog niet gelukt, ik blijf het elke keer weer achtermekaar draaien en me meevoeren.

Ik heb Pet Sounds al een flink aantal keer gehoord en het klikt niet tussen mij en die plaat. Deze zette ik aan en ik werd gelijk gegrepen door het prachtige a capella gezongen Our Prayer. Dit album zit echt vol met ideeën. De zangpartijen zitten echt geniaal in elkaar. Wat een variatie en wat een muzikaliteit! Dit kun je terecht een meesterwerk noemen. Deze moet ik maar eens gaan kopen. Ik wacht nog even met een beoordeling maar dat kan wel eens 5 sterren worden. Wauw!

Tijd om het gemiddelde maar weer eens omhoog te gaan schoppen na die 1-ster beoordeling van coldwarkids.

Ik ben hem nu op koptelefoon aan het luisteren en nu is hij mogelijk nog vele malen mooier. Heroes And Villains!

Eerste indruk.... magnifiek!!!!! Zo veel beter dan ik al had gehoopt. Pet Sounds was een vingeroefening vergeleken bij deze Smile. Dat gevoel heb ik erbij!! Hoe is 't mogelijk.

Het opent met het prachtige a capella Our Prayer en meteen zit je in een ongekende luistertrip, die maar doordendert en doordendert. Heroes en Villians, wat ze daar aan toegevoegd hebben ten opzichte van de Smiley Smile versie, overgaand in Plymouth Rock, etcetera, etcetera. Ik kan alles wel noemen. Ongelofelijke rijkdom en dat al na 1 luisterbeurt. Enige dat me opvalt is dat het soms kraakhelder, dan opeens bij momenten (met name baslijnen??) een beetje dof uit de speakers lijkt te rollen. Maar dat zijn hele kleine momenten van angst dat 't toch niet zo geweldig is, maar de euforie overheerst!! Nog even geen stem, maar die zal niet veel hoger dan 5 sterren worden!!

Bij de eerste luisterbeurt viel ook gelijk The Elements: Fire (Mrs. O'Leary's Cow) op, wijkt compleet van de rest af. En op de achtergrond hoor je de zang van Fall Breaks and Back to Winter! Wat is dat nummer anders geworden. Gaaf hoor!

Het einde van Good Vibrations

Ja Don, The Elements: Fire klinkt echt heel onheilspellend. Zeker als je weet dat Brian dacht dat het opnemen van Fire de reden was dat er allerlei brandjes in de buurt van de studio uitbraken en daardoor twijfelde of hij hier wel mee door mocht gaan. Al behoorlijk van het padje, zeg maar....

Die 2e CD is ook niet te versmaden hoor, Surf's Up: Piano Demo (12/15/66) is fantastisch, hoe krakkemikkig het ook af en toe aan elkaar geplakt lijkt. Ik geef 'm gewoon 5*, ik kan altijd nog naar beneden bijstellen, maar reken er niet te vast op!!

Als ik dit zo lees was de hele muziekgeschiedenis anders geweest als ze dit in '67 hadden uitgebracht

Ben wel benieuwd geworden. Heb Pet Sounds eens vluchtig doorgeluisterd, zal dat binnenkort eens wat vaker en beter doen, en met God Only Knows heb ik eigenlijk niet zoveel. Als ik het goed begrijp is dit dus gewoon allemaal materiaal uit de jaren '60? Waarom hebben ze dat dan niet gewoon toentertijd gereleased?

Project collapse

Had het inderdaad zelf al gevonden, excuses, maar toch bedankt Denken dat er van een nummer die jij schrijft huizen in de buurt in brand vliegen, dan ben je wel ver heen ja...

Ver heen ja. je kunt i.e.g. niet zeggen dat Brian zijn muziek niet serieus nam. Iets te misschien. Hij lijkt er nu pas weer plezier in te hebben.

Was hij ook echt als bijna 2-uur durig album bedoeld of is dit meer een bijeenraping van potentiële nummers?

Dat laatste. De nummers 1 t/m 19 proberen het album na te bootsen (al is er vroeger nooit een exacte tracklist gemaakt).

Gek dat er niet gewoon een enkele cd is, zonder bonustracks. Zo'n bijzonder album heeft geen bonustracks nodig. Niet dat ze niet de moeite waard zijn, maar nu moet je je cd speler uitzetten of programmeren als je wil eindigen met het laatste normale nummer. Beetje gek...

Ohhh, dit is echt prachtig! Ik heb al redelijk veel Beach Boys albums in huis. Een aantal nummers - 'Surf's Up', 'Good Vibration's en o.a. 'Cabin Essence' - staan daar op. Ik was dus erg benieuwd naar de versies op de 'Smile Sessions'. Het is niet geloven, maar zelf's alleen al deze diamantjes klinken nu nóg veel beter. De bootleg heb ik ooit eens vluchtig voorbij horen komen, maar nooit nauwgezet beluisterd. Nu kruipen daar plots nieuwe favorieten als 'Look', 'Holiday's' en Child is the father of The Man' naar voren. De boxset is me wat te prijzig , maar daar staat dus een langere uitvoering van 'Look' op. Welke versie adviseren jullie?

Nu al een van de mooiste muzikale ontdekkingen van de afgelopen jaren. Het is weliswaar voor een aantal mensen niet compleet genoeg, toch denk ik dat de 'Smile Sessions' als zeer volwaardig mag worden gezien. Als het in 1967 zou zijn uitgebracht, dan...ach ja...als. Gelukkig kunnen we er zoveel jaar later toch nog van genieten.

Ik zou gewoon de dubbel cd nemen (en die online bestellen). Scheelt maar één of twee euro met de enkele versie. Zelfs als de bonustracks dan niet bevallen (zoals bij mij 't geval is) heb je nog een uitgebreider boekje en een mooiere vormgeving.

Bij RateYourMusic is dit album op 17 in de lijst van beste albums aller tijden gekomen. Ver boven Pet Sounds en daar ben ik het compleet mee eens. Ik ga de 2-cd versie kopen maar die komt bij Velvet pas weer op 21 november. Even geduld hebben.....

Ik ben ook zeer onder de indruk, ik wacht nog even met stemmen maar er gaat een hoge score uitrollen. Ik werd eerste luisterbeurt door veel liedjes omvergeblazen, zo goed.

Bij mijn, nu nog gedownloade cd, is dat ook een beetje raar. Ik heb 2 disks. Disc 1 heeft dan nummers 1 t/m 19, en dan die 8 bonustracks. En op disc 2 staat de rest van de cd zoals die hier staat aangegeven op musicmeter. Ik heb gewoon de liedjes op disc 2 naar disc 1 gehaald en de bonustracks op disc 1 naar disc 2 gehaald. Ik vind die nummers die eigenlijk op disc 2 staan wel een hele waardige toevoeging. Die sessies van Heroes and Villains zijn prachtig en bijvoorbeeld ook die van The Elements en Cabin Essence. Het geeft je ook een beetje een kijk in het productieproces.

toch vind ik de versie van Brian Wilson uit 2004 beter.

Ik vind dit persoonlijk het beste "pop" album dat ik tot zover ooit beluistert heb.
Beter dan Sgt. Pepper, durf ik te stellen. Bij vlagen experimenteler en melodischer dan het geen de kevers deden omstreeks '67.
De lange speelduur van de eerste 19 tracks is ook niet te lang, het vliegt!

Prachtig album, of wat een prachtig album had moeten worden!
5*

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik deze week dit album besproken, beluister het hier.

Vanochtend gekocht in de 2-cd editie en ik moet zeggen dat de vormgeving heel erg goed is! Die poster gaat een mooi plekje op mijn kamer krijgen. Ook de liner notes zijn interessant. Dadelijk voor de eerste keer op de stereo!

Ik twijfel ook of ik de 2004 versie beter vind of niet maar mn favoriete groente is nog wel steeds asperge. De 2004 versie is wat toegangelijker en minder loom en in ieder geval niet overbodig.

Sinds vandaag heb ik dus ook een exemplaar (2 disc versie) in bezit. Het ziet er werkelijk prachtig uit. Doet mij denken aan de oude platenhoezen uit vroegere tijden. Zo zie je maar dat als de CD's leuk aankleed, het er echt authentiek(er) uitziet. Dan de muziek (ook niet onbelangrijk). Hoewel velen 'Pet Sounds' verkiezen, denk ik dat 'Smile' er minstens gelijkwaardig aan is. Muziek die je even uit de dagelijkse realiteit laat weglijden, naar een plek die een stuk comfortabeler is.

Zijn het vanaf nummer 20 geen bonustracks die op de dubbel-cd staan?

Ze worden wel aangegeven als bonustracks, maar volgens mij staan ze op elk cd-exemplaar. De nummers 20-27 staan in ieder geval op disc 1 (indien aanwezig). Als ik bij online winkels de tracklist van de enkele versie bekijk lijkt dit te kloppen.

Volgens mij is de LP wel enkel 1-19.