menu

Yes - Yessongs (1973)

mijn stem
4,11 (172)
172 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Atlantic

  1. Opening (Excerpt from "Firebird Suite") (3:45)
  2. Siberian Khatru (8:50)
  3. Heart of the Sunrise (11:26)
  4. Perpetual Change (14:08)
  5. And You and I: Cord of Life / Eclipse / the Preacher the Teacher / the Apocalypse (9:55)
  6. Mood for a Day (3:52)
  7. Excerpts from "The Six Wives of Henry VIII" (6:35)
  8. Roundabout (8:33)
  9. I've Seen All Good People: Your Move / All Good People (7:00)
  10. Long Distance Runaround / The Fish (Schindleria Praematurus) (13:45)
  11. Close to the Edge: The Solid Time of Change / Total Mass Retain / I Get Up I Get Down / Seasons of Man (18:41)
  12. Yours Is No Disgrace (14:21)
  13. Starship Trooper: Life Seeker / Disillusion / Würm (9:25)
totale tijdsduur: 2:10:16
zoeken in:
5,0
Mijn allereerste Yes plaat. Staat nog regelmatig op. Later de voorgaande platen gekocht en alles daarna, maar de live versies zijn hier toch mooier dan de studioversies. Zal wel liggen aan het feit dat ik deze eerst gehoord heb. Close to the Edge.... Hemels, maar ook Heart Of The Sunrise en And You And I en Starship Trooper en... Gewoon prachtig. Trouwens nog steeds goed, en weer in de originele bezetting van deze plaat. Afwachten maar weer of ze nog met nieuw materiaal komen. Elke keer toch weer de moeite waard.

avatar van beruk
4,5
Een van de allerbeste live platen ooit, mijn eerste en enige triple lp, tweede hands gekocht bij de grammofoon winkel op de gracht die ook bootlegs verkocht (sstt, niet verder vertellen hoor)

5,0
Helemaal mee eens: ik vind close to the edge live beter dan de studio uitvoering; veel krachtiger ...
Zelfde gaat ook op voor de rest in feite ...

De mooiste Yes ...

avatar van meyer
3,5
man, wat een keybordsolo op dit live-album, wat voor materiaal gebruikt wakeman wel?

Omayyad
Zowat alles wat populair was in die tijd...

avatar van Oldfart
3,0
Wat het allemaal precies was weet ik niet meer; stond in ieder geval ten tijde van dit album aan drie kanten ingebouwd met metershoge stapels keyboards, dan ook nog een groot decorstuk, en natuurlijk zijn glittercape.
Genoeg materiaal voor de mellotron topic in ieder geval.
Vond je toen imposant hè.

avatar van Flipper
4,0
Oldfart schreef:
Wat het allemaal precies was weet ik niet meer; stond in ieder geval ten tijde van dit album aan drie kanten ingebouwd met metershoge stapels keyboards, dan ook nog een groot decorstuk, en natuurlijk zijn glittercape.
Genoeg materiaal voor de mellotron topic in ieder geval.
Vond je toen imposant hè.


We zouden een topic kunnen openen met de meest narcistische keyboard spelers. Rick Wakeman zou de lijst aanvoeren, met kort daarop Keith Emerson. Laatste in de lijst blijft Tony Banks.

avatar van Hans Brouwer
beruk schreef:
Een van de allerbeste live platen ooit......,
In ieder geval is "Yessongs" wel het allerbeste Yes-live album allertijden. Dit live album kwam uit nadat Yes het geweldige studio album "Close to the Edge" had uitgebracht. Yes verkeerde toen dus in topvorm. Na "Close to the edge" en "Yessongs" is het allemaal toch minder geworden met Yes. Hoewel het album "90125" nog een hele goede "stuiptrekking" was. "Yessongs" krijgt van mij 4,5* .

4,0
Yes is volgens mij altijd een beetje overschatte band geweest. Natuurlijk speelden er virtuoze musici in. Maar de composities zijn echt niet zo complex, als de fans altijd beweerden. De hardrockbands, waar deze fans zo op neerkeken schreven interessantere liedjes (bv Woman from Tokyo, Ramble on, Sunrise).
Mijn grootste bezwaar is altijd de zanger geweest, Jon Anderson. Hadden ze nou werkelijk geen betere kunnen uitzoeken? Zijn stembereik is slechts iets groter dan die van Bob Dylan: net een octaaf (Gillan en Plant halen minstens drie). Zijn zang is schel, het doet net niet pijn aan de oren. Anderson is nauwelijks expressief.
Gelukkig houdt hij op grote delen van de liedjes zijn mond; dan kan ik zeker van de muziek genieten.

avatar van Hans Brouwer
M.Nieuweboer schreef:
Mijn grootste bezwaar is altijd de zanger geweest, Jon Anderson. Hadden ze nou werkelijk geen betere kunnen uitzoeken? Zijn stembereik is slechts iets groter dan die van Bob Dylan: net een octaaf (Gillan en Plant halen minstens drie). Zijn zang is schel, het doet net niet pijn aan de oren. Anderson is nauwelijks expressief.
Gelukkig houdt hij op grote delen van de liedjes zijn mond; dan kan ik zeker van de muziek genieten.
Ik ben een redelijk grote Yes fan en ik moet je zeggen heer Nieuweboer (wat is je voornaam eigenlijk ) dat ik het stemgeluid van Jon Anderson nooit als hinderlijk heb ervaren .

EVANSHEWSON
Ik ben een redelijke - maar geen idolate - fan van deze eigenzinnige band, en kocht deze vanochtend op de rommelmarkt hier in Lokeren, in prima staat voor 7 €, ik dacht, ik laat dit niet liggen, nu dringend gaan beluisteren.

Ik ken enkel Close to The Edge, Going For the One en Fragile wat ik drie uitstekende platen vind.

Dit moet dus een soort verzamelaar zijn ,

Kàn niet mis gaan natuurlijk; Dàt wordt beluisteren en vaak genieten denk ik.
Kom hier wel op terug uiteraard met een recensie.

avatar van Hans Brouwer
EVANSHEWSON schreef:
Dit moet dus een soort verzamelaar zijn.
Nee Dombo , dit een live album dat na het studio album "Close to the edge" door de platenmaatschappij van Yes werd uitgebracht. Het is trouwens wel het allerbeste live album van Yes. En € 7 is natuurlijk een koopje

EVANSHEWSON
Hey Hans, rustig, ben geen kenner van Yes, zoveel is wel duidelijk. Heb vanmiddag beetje geluisterd; het is jawel een live-album, tja, je kunt niet alles weten over iedere artiest hé !

avatar van Hans Brouwer
EVANSHEWSON schreef:
Hey Hans, rustig, ben geen kenner van Yes, zoveel is wel duidelijk. Heb vanmiddag beetje geluisterd; het is jawel een live-album, tja, je kunt niet alles weten over iedere artiest hé !
EVANSHEWSON, je kent me nu zo langzamerhand toch wel een beetje . Je kent het Duitse spreekwoord "Wass man liebt, dass neckt sich" In dat verband moet je mijn opmerking dan ook maar zien . En dan nu maar genieten van Yes live!!!

EVANSHEWSON
Ondertussen al genoten van dit mooie livealbum. Representatief voor wat de band in die tijd live allemaal kon. Krijgt absoluut mijn goedkeuring hoor!

***1/2

avatar van citizen
4,0
Mooi album, mooie hoes, mooi solostuk van Wakeman - beter eigenlijk dan zijn complete solo-discografie - geweldige opener met Siberian Kathru en mooie versie van Perpetual Change.
Kortom: mooi.

4,0
Hans Brouwer schreef:

Ik ben een redelijk grote Yes fan en ik moet je zeggen heer Nieuweboer (wat is je voornaam eigenlijk ) dat ik het stemgeluid van Jon Anderson nooit als hinderlijk heb ervaren .

Mark.
Toch, stel nou dat DP Mark III of Uriah Heep (kampioen koorzang in die tijd) Roundabout had uitgevoerd. Daar was het zeker niet slechter van geworden.

avatar van Droombolus
4,5
"De nieuwe rock-bijbel is uit" schreef Oor destijds bij de recensie van Yessongs. Een beetje overdreven misschien maar het is en blijft een geweldige plaat . Helaasch was voor mij wel het einde van de interessantste periode uit hun carriére ........

avatar van blunnie
4,5
Vanmiddag deze aangeschaft voor het luttele bedrag van 7 euro(media markt Rotterdam) Had hem al op 3 dubbel elpee,maar was aan vervanging toe.Fantastisch album met prima live uitvoeringen van alle grote yessongs uit begin jaren 70.De live uitvoeringen zijnvaak langer de de studiouitvoeringen(bv long distance runaround)Een album om te koestere en vaak te luisteren 4.5 sterren

avatar van tormato
4,5
beste wat ooit live is neer gezet is niks beter sorry.

tormato

avatar van ricardo
2,5
Ik heb veel over deze band gehoord, maar ik ken de muziek totaal niet,maar is het ongeveer te vergelijken met Pink Floyd? Close To The Edge schijnt een erg lang en goed nummer te zijn van Yes.En laat dat nummer hier nou net opstaan,op dit live album.Kan iemand mij ook zeggen of deze live dubbelaar van Yes een beetje een goede kennismaking is van deze band?,of kan ik van deze band beter studiowerk gaan kopen?Ik heb dit album overigens bij Plato in groningen zien liggen in de aanbieding voor slechts 6.99 euro.Alvast bedankt voor de tips.Met vr gr ricardo.

avatar van ChrisX
Dit heeft muzikaal niks maar dan ook niks gemeen met Pink Floyd.
Maar ja, waar mee dan wel zul je je afvragen? Ook al ken ik het al jaren, daar heb ik nog steeds verdomd veel moeite mee.
Muzikaal zitten er best veel klassieke invloeden maar dan wel meer van de modernere soort (denk Stravinsky, het intro is ook een stuk van hem). Gitarist Steve Howe heeft een nog al typische stijl die lang niet iedereen ligt wat met name komt door zijn scherpe klank en agressieve manier van de snaren aanslaan. En ja, dan is er nog de zang van Jon Anderson die voor een mannenstem behoorlijk hoog is.

Ach.. hoor het zelf maar ff aan want onderstaande komt als het goed is uit de Yessongs bioscoop concertfilm:

http://www.youtube.com/watch?v=KNJJPEN-bp0 (CTTE deel 1)
http://www.youtube.com/watch?v=49IH0kl-Nxo (CTTE deel 2)
http://www.youtube.com/watch?v=SkX8IafsnBM (And You And I)

avatar van Hans Brouwer
ricardo schreef:
Kan iemand mij ook zeggen of deze live dubbelaar van Yes een beetje een goede kennismaking is van deze band? Of kan ik van deze band beter studiowerk gaan kopen?

Ricardo, ik zou beginnen met het album "Close to the Edge" en/of "Fragile". Het is net als bij RUSH......... even doorbijten .

EVANSHEWSON
@ Hans Brouwer; Bij Yes moest ik nooit doorbijten, dat ging vanzelf, Jon Anderson heeft dan ook een prachtige stem...

avatar van ricardo
2,5
Heb vandaag even de youtube links van CrisX even beluisterd(overigens nog bedankt daarvoor CrisX),maar oef wat is deze muziek een zware kost zeg.Het lijkt wel of er helemaal geen lijn zit in deze muziek, want je hoort de geluiden maar wat kris kras door elkaar heen lijkt het wel.Ik geloof dat het wel erg doorbijten word voor mij dan, want de eerste youtube luisterbeurt beviel mij nou niet echt goed.Ik heb vandaag overigens nog wel met dit album in mijn handen gestaan(en even beluisterd in de platenzaak),maar heb hem toch maar laten liggen, en heb toch maar een album van Zappa gekocht ,dan weet ik tenminste zeker dat het geen misser voor mij is. Met Rush en Zappa was het toch anders,dat beviel mij gelijk al een stuk beter dan deze muziek.Ik zal toch eens zien of ik van de studio versie van Close to the Edge een wma bestand kan downloaden, en zal er dan eens beter naar proberen te luisteren,en dan maar eens zien of deze muziek mij ook beter gaat bevallen,maar voorlopig is het niet mijn ding in ieder geval.

avatar van ChrisX
Het lijkt inderdaad chaotische muziek en met name Close To The Edge is behoorlijk complex (ik zal nog maar niet aan komen met Sound Chaser van het album Relayer) hoewel And You And I toch al wat beter te behappen moet zijn.

De studio-versie heeft 1 groot voordeel en dat is dat hij qua opname een stuk helderder is dan deze live-versie op Yessongs hoewel wat meer spierballen heeft door het stevigere drumwerk van, toen net toegetreden, drummer Alan White. Persoonlijk ben ik geen grotere liefhebber van de originele drummer op Close To The Edge: Bill Bruford.

Bijzonder persoonlijk verhaal: m'n broer had voor mij het album 90125 (die met Owner Of A Lonely Heart) op een bandje gezet en dat vond ik wel lekker met name de langere nummers zoals Hearts en Changes. Dus ik naar de bibliotheek en zowel in de pop-encyclopedie gesnuffeld en in de platenbak gekeken. Daar lag dus deze LP en ik dacht: ach waarom niet, maak ik gelijk kennis met een hele bak muziek van die band. Ik snapte wel dat het heel anders zou klinken als 90125 maar extremer van die plaat verwijderd dan Yessongs kun je haast niet komen.

Maar... was dus wel gelijk verkocht en dan met name door And You And I (deze uitvoering heeft een ander intro dan het origineel) en ook door Perpetual Change waarbij het me gelijk op viel dat daar een andere drummer op speelde met een voor mij veel interesantere speelstijl. Die drummer was dus Bill Bruford en ik kwam er al gauw achter dat die man nog al een interessante carriere er op na hield met na Yes een aantal heftige jaren bij King Crimson, toen ff kort bij Genesis, daarna National Health, zijn eigen band Bruford, toen UK, toen weer een paar jaar Bruford om vervolgens in 1981 weer met King Crimson op pad te gaan. En vandaar uit dus naar een jazzduo met Patrick Moraz en uiteindelijk zijn elektro-jazzgroep Earthworks die na weer een stint met King Crimson en daarvoor nog ff Yes (de Union-toer) werd omgeturnd in 1998 tot een compleet akoestische bezetting.

Qua muzikale smaak heeft die man mij ontzettend beinvloed want hij is mijn ingang geweest in progrock (Yes, King Crimson, National Health, UK en zelfs Genesis) maar ook jazzrock (Bruford) en later jazz. En dan word je in 1998 in eens gevraagd of je misschien een interview met die man wil doen omdat ik zoveel van zijn muziek ken.... slik.... ik scheet 3 kleuren stront maar hebt het wel maar mooi ff gedaan en met hulp van een vriend van me werd het een meer dan interessant gesprek die avond in Utrecht.

avatar van ricardo
2,5
Leuk verhaal Cris en bedankt voor je uitgebreide uitleg hier super .Zou het album 90125 wat voor mij zijn dan om mee te beginnen?

avatar van ChrisX
Je hield van Rush toch? Niet dat het daar op lijkt maar ik denk dat albums als 90125, Big Generator, Talk maar ook het iets oudere Drama en Going For The One jou wel zullen liggen. Met name die laatste vind (afgezien van het titelnummer) rondweg briljant met een van mijn ultieme progrock tracks aller tijden: Awaken.

avatar van Hans Brouwer
ChrisX en Ricardo, ik wil me niet met jullie onderonsje bemoeien....... . Maar toch....... Ricardo, ik zou je haast op m'n blote knietjes willen smeken om in ieder geval "Close to the Edge" éénmaal te beluisteren. En dan wel vanaf de geremasterde versie. En als je Yes ècht op z'n allerbest wilt horen luister dan naar het nummer "America", te vinden op de geremasterde versie van "Fragile" . Beide geremasterde albums zijn voor weinig € te koop!

"Yessongs (1973)" is overigens een prima live album van Yes. Laat daar geen misverstand over bestaan .

avatar van ricardo
2,5
Vanmiddag heb ik de nummers Awaken,America,Close to the Edge en de overbekende hit Owner of A Lonely Heart even gedownload en op een cd schijfje gebrand.Ik moet zeggen dat de studio versies mij al meer aanspreken dan het live werk,maar ik zal deze 4 nummers eerst eens wat meer gaan draaien.Mijn eerste indruk is nou niet echt overweldigend, en een favoriet zal deze muziek denk ik wel niet snel van mij worden,want als je de essentiele nummers al niks aan vind, denk ik dat het beter is om je niet al teveel in een band te gaan verdiepen,maar ik heb nu een gebrand schijfje,dus een kans krijgt het nog wel.Het nummer van die 4 die ik het lekkerste vind wegluisteren vind ik toch de overbekende hit van Yes.Zo op het eerste gehoor vind ik dat Yes nog niet aan de enkels van Rush kan komen,maar goed je kunt ze denk ik ook niet echt met elkaar vergelijken.Geef mij Pink Floyd of als het iets steviger moet zijn Rush maar.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:49 uur

geplaatst: vandaag om 12:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.