Iron Maiden - Somewhere in Time (1986)

Niet helemaal. Voor het Maidennummer diende het gelijknamige verhaal van Allan Sillitoe waarin de marathon als een soort uitvlucht fungeert als basis. In het nummer van Rush is de marathon juist het leven zelf.

Bovendien is het in mijn beleving één van de betere nummers van het album. Maar dat geheel terzijde.

Vind ik ook, nu ik vernomen heb dat de Pet Shop Boys in tegenstelling tot Maiden dat melodietje hebben gejat. Nouja, het was altijd al een goed nummer.

Loneliness is een knaller van jewelste. Dat lekkere opgefokte ritme doet het altijd goed

Ja man, een regelrechte Maiden klassieker!!!

Ik als duursporter met in december weer een marathon kan mij hier alleen maar bij aansluiten.

Lekker nummer om op hard te lopen ja

Moeilijk om te kiezen voor mij wat het beste Iron Maiden album is. Ze zijn allemaal erg goed (behalve Blaze periode). Dit is een dikke klassieker die de beruchte en bekende Number of the Beast dik opzij stampt in mijn ogen. The Loneliness of the Long Distance Runner is inderdaad een perfect nummer voor echt te hardlopen op een piste met Eddie the mascot in de gedachte . Alles klopt aan dit verhaal, de synths, de drums, (vooral) de vocals, de basgitaar, de gitaarsolos. Heerlijke 'metal'.

Dit is de eerste Maiden-plaat die ik hoorde en kocht, zo'n 13 jaar geleden. Ik had nog nooit metal geluisterd en in de cd-winkel waagde ik de gok. Pakte willekeurig deze plaat van Maiden eruit, denk vanwege de tot mijn fantasie sprekende voorkant. Ik kwam uit de veel softere muziek zoals TOTO (waari k overigens ook nog steeds groot liefhebber van ben) en denk dat ik toevallig net de juiste plaat eruit pakte. De harmonieuze synths en melodische nummers spraken mij meteen aan en sindsdien ben ik groot fan van de band. Ze hebben meer geweldige platen maar op 1 of andere manier is dit toch mijn favoriet gebleven. Het klinkt gewoon nostalgisch voor mij, kan de nummers dromen. Vind eigenlijk de hele plaat van begin tot eind gewoon fantastisch, staan geen zwakke punten op wat mij betreft. Toppers zijn Caught Somewhere in Time, Heaven can Wait en Loneliness of the Long Diestance Runner.

Ik zou zeggen probeer eens het al;bum: Number of the Beast
Ik ben benieuwd of je dan nog bij je standpunt blijft. NOTB is veel en veel beter, rauwer voller heavier echter!!

Die heeft hij al een 4 gegeven, denk niet dat zijn standpunt gaat veranderen =p

En Number of the beast is ook gewoon echt niet veel en veel beter!

Nee inderdaad. Die is juist ietsjes minder

Geen toetsen is voor mij bij een heavy Groep als Iron Maiden sowieso een plusplunt!!

Mwah, ik vind dat ze het erg goed gedaan hebben (die toetsen dus) bij Somewhere in Time, veel beter dan Priest op Turbo.....

Tsja...

Mijn eerste kennismaking met iron maiden! Blijft een knaller imo. Allemaal klassiekers..strakke gitaarsolos in caught somewhere in time wat 1 van mijn favoriete nummers is van dit album samen met stranger. Iedereen heeft weer andere favos wat het alleen maar leuker maakt... Iron Maiden in the golden years! Op zijn best dus!

Mooi, dat realiseer je je dus.

Haha...als maiden fan had je het maar moeilijk in die periode:p

Vrijwel alle titels waren voor de release van dit album boeken of speelfilms

Iron Maiden – Somewhere In Time | Metal | Written in Music - writteninmusic.com

Heb altijd al zo'n vermoeden gehad en ineens kom je op een site waar het bevestigt wordt. Vond ik wel leuk om met jullie te delen

Helaas geen verdere info welke boeken/films het dan betreft maar wel leuk om te weten idd. Geldt trouwens niet alleen voor dit album, zie ook mijn review bij Piece Of Mind (blz 5 onder de naam flebbie)

Daar zit het artikel inderdaad goed, alleen met gaat het mis, aangezien Dickinson destijds in een flinke creatieve dip zat =p Gelukkig heeft hij dat op de volgende plaat (zowaar een hele plaat gebaseerd op folklore en oude verhalen) ruimschoots gecompenseerd.

Wat een nul komma nul onderbouwd artikel.

Vrijwel alle titels waren voor de release van dit album boeken of speelfilms
Ja het zal, maar de schrijver geeft niet eens een voorbeeld.

al had de band nimmer een keyboardspeler op de bühne
Even een slijptol op de bril zetten en daarna nog eens naar Maiden England kijken. En deze stelling kan daarna mooi in rook opgaan.

Zowel gitarist Murray als Smith zitten op dit album vermoedelijk op hun piek
Hoezo piek? En waarom vermoedelijk?

[Harris en Dickinson konden hun voorliefde voor boeken en films helemaal kwijt
Oh? Piece Of Mind, Beast en Powerslave hebben zeker allemaal teksten over neuken en drugs gebruiken?
'
En dan nog: Stampende Stranger In A Strange Land
Weinig stampends aan deze nogal mysterieuze, welhaast doomy track. Maar soit, dat is een eye of the beholder dingetje.

Dus nee, ik snap niet dat mensen hiermee vermoedens bevestigd zien worden. Dat het een album is, dat je eens zou moeten luisteren mocht je dat nog niet gedaan hebben. Hooguit.

Goeie kritische blik Edwynn. Het ging mij niet om de rest van het stuk, want dat rammelt inderdaad aan alle kanten.
Waarschijnlijk zal dat van de titels dan ook niet kloppen.

Wie weet het wel of de titels voortkomen uit bestaande films of boeken? Ik zou dat wel eens graag willen weten

Omdat ze destijds gebruik maakten van gitaarsynths natuurlijk! Snap dat dan
Nee het is idd zeer een slecht onderbouwd artikel...

Bij Powerslave slaat dit heerschap trouwens ook weer de plank behoorlijk mis:

Op Powerslave dat in 1984 werd uitgebracht, piekte het compositorische vernuft van bassist en bandleider Steve Harris en dat resulteerde in o.a. een enerverend titelnummmer

Iron Maiden – Powerslave | Metal | Written in Music - writteninmusic.com

Oh, nog meer albums door de mangel gehaald? Dat lees en fileer ik een andere keer dan maar.

Omdat ik de lulligste niet ben, pak ik mijn oude Metal Hammer Maiden special er eens bij waarin de songs uitgelicht worden.

Caught Somewhere In Time:
Losjes geïnspireerd op The Time Machine van H.G. Wells. Verder eigen verhaaltje over iemand die zijn ziel verkoopt. In ruil voor wat? Niet duidelijk.

Wasted Years:
Een song over het moordende tourschema van de World Slavery Tour. Gewoon over een band on the road en alle toestanden die daarbij komen kijken.

Sea Of Madness:
Een song over het geweld dat de mensen elkaar aandoen. Iets dat al is sinds het ontstaan van de eerste mensen. De hoofdpersoon ziet het aan, draait zich om en gaat. En het geweld gaat door. Zo was het en zo is het en zo zal het blijven.

Heaven Can Wait:
Over een bijna doodervaring. Obvious. Heel erg losjes geïnspireerd door de filmkomedie, jawel, Heaven Can Wait uit 1943.

The Loneliness Of The Long Distance Runner:
Een kort verhaal van Alan Sillitoe ligt hieraan ten grondslag. Er is een film van. Maar daar rept Steve Harris niet over. Het gaat over een gedetineerde die een marathon loopt. We volgen zijn gedachten tijdens het hardlopen.

Stranger In A Strange Land:
Geen titel van een film, maar van een roman. Die roman heeft niets met het nummer te maken. Het gaat over een man die tijdens een onderzoek op de Noordpool verdwenen is. Jaren later wordt zijn bevroren lichaam teruggevonden. Het is een waargebeurd verhaal. Adrian Smith schreef het naar aanleiding van een persoonlijk gesprek met de overgebleven leden van de expeditie.

Deja Vu:
Over deja vu ervaringen. Niets meer niets minder.

Alexander The Great:
Dat gaat over Napoleon..........
Het gaat over de handel en wandel van Alexander de Grote dus. Er zit een fout in. "they wouldn't follow him to India" stelt Harris. Nou, dat deden ze dus wel. In wat nu Pakistan heet, leverde Alexander zijn laaste veldslag.

Ik tel dus drie filmtitels. Dat is niet bijna allemaal. Alexander The Great had ook gemakkelijk kunnen bestaan zonder de film, lijkt me. Twee songs zijn echt geïnspireerd door boeken. Een derde song is een boektitel, maar die heeft dan niets met de song te maken. Dus van helemaal uitleven is niet echt sprake. Eigenlijk gewoon ongeveer net zo veel als die andere Maidenalbums.

Bedankt voor de opheldering Edwynn, hier kunnen we tenminste wat mee

Pakistan ligt links van India, komend vanuit Europa ben je dan nog niet in India, het klopt dus wel. Maar bedankt dat je het opgezocht hebt. Volgens mij hebben we het hier niet heel lang geleden ook al eens over gehad, toch? Concept of niet?

Grapjas. Dat hoorde toen gewoon bij India. Zoals ik schreef: 'wat NU Pakistan heet'

Dat conceptding ging over Seventh Son. Trouwens.

Bedankt Edwynn, heeft dat flutartikel me toch nog iets geleerd. Anders had jij mij deze info over dit fantastische album vandaag niet geven