Common - The Dreamer / The Believer (2011)

Lekker album van Common. Goeie beats, en common rapt zoals altijd geweldig. Nummers als So Sweet, Cloth en The Believer zijn erg goed. Het enige minpuntje van dit album is dat sommige refreinen zwak zijn (Zoals bij Gold en Windows). Maar de beats en de flow van Common maken veel goed. Blue Sky, Ghetto Dreams, Lovin I Lost zijn mijn favorieten.

Gil Scott-Heron is ook weer terug op het einde!

Die Nas heeft het er dit jaar maar druk mee met duetjes...
Overigens mooie hoes, maar verder is dit genre niet aan mij besteed.

Druk? Eerder niet druk.

Inderdaad, een artiest die op 7 gastbijdrages na weinig van zich laat horen is niet echt druk te noemen.

Het album begint ijzersterk, zakt daarna wel wat in, maar met een afsluiter als The Believer kan ik dit album al niet minder dan 4* geven. Met overigens nog kans op 4,5*, want na elke luisterbeurt lijk ik dit album nog beter te vinden.

Klopt ik vind het album ook steeds beter klinken, jammer van die 2 of 3 missers

Prima plaat weer, beetje het verlengde van Finding Forever

Ik vind de productie van No ID op een gegeven moment een beetje eentonig klinken, en Common heeft elk nummer ook vaak een paar missers in zijn teksten zitten. Jammer, jammer, want er staan wel degelijk leuke nummers op.

Het is drie jaar geleden dat Common de fout maakte Universal Mind Control uit te brengen. Na deze domme uitstap naar dansbare clubbeats keert de rapper wijselijk terug naar vertrouwder terrein. Zo wordt The Dreamer/The Believer weer afgesloten met de wijze woorden van zijn vader (die al zes van de voorgaande acht albums van Common afsloot), maar belangrijker is de producerkeuze van Common. Dat is namelijk de man met wie hij alweer zeventien jaar geleden de hiphopklassieker Resurrection uitbracht: No I.D.

Lees verder op http://hiphopleeft.nl/c/3881.

Common leverd samen met No. I.D een leuk album af. De producties zijn in de stijl van Cocaine 80's,de groep waarvan ik de uitgebrachte EP's (The Persuit en Ghost Lady) grijs heb gedraaid.
De refreinen van James Fauntleroy zijn fijn,Nas doet het leuk op Ghetto Dreams en John Legend blijft geweldig.

3,5*

Leuk album!

Goed, constant album (ondanks af en toe wat vervelende zang idd) met de altijd goede en tekstueel sterke Common, alleen weinig echte uitschieters en het lijkt ook niet optimaal zijn afgemixt, maar dat laatste zal wel aan mij liggen. Wel even een positieve vermelding voor Nas, die de laatste tijd erg goede verses aflevert.

3,5*

Dat van dat afmixen heb ik ook MJ, vooral bij het eerste nummer. Een van de betere nummers op het album, maar het begint zomaar, klinkt wat dof,... en dat heb je wel bij een aantal nummers (uit het hoofd blue sky).

Viel mij inderdaad ook beetje op. 1 van jullie die hem origineel heeft, daar zou dat toch niet het geval moeten zijn? Je zou zeggen dat Common geld genoeg heeft voor goed afmixen en haast heeft hij ook nooit met uitbrengen.

Heb 'm origineel en qua afmixen is me niks verkeerds opgevallen. Moet zeggen dat ik ook geen zeer goed oor heb voor dit soort zaken trouwens.

Vind het verder een lekker album, niet z'n beste, maar het wist die nare smaak van Universal Mind Control wel lekker weg.

Raar, want ik heb de iTunes-versie en dat is normaal gewoon een rip van de originele CD.

Yep ik heb de 320 kbps rip. Dus dit slechte afmixen (nr.4 het klinkt soms wat dof) zou je ook moeten terug horen op het origineel.

ik wist niet dat dit album al uit was :O... snel ff luisteren!

ik kan die pa van 'm niet meer uitstaan

Begrijpelijk als ie dat op bijna ieder album doet!

Veilig en zoutloos album. Geen enkel nummer bevat ook maar een flard van zijn genialiteit. Het gaat allemaal veel te makkelijk voorbij, wat de interesse al snel doet wegebben. UMC mag dan een misser genoemd worden, het had tenminste wel ballen!

Hoogtepunt van het album is toch wel echt John Legend op 'The Believer'

Ik hoor nu pas de sample van Electric Light Orchestra's Mr. Blue Sky in Blue Sky. Overduidelijk, maar daardoor niet minder geniaal erg fijne plaat.

Leuke plaat, maar eigenlijk ook niets meer. Ik heb nu alle albums van Common geluisterd op zijn debuut en zijn derde na en vind dit toch de minst creatieve. Zijn andere albums hadden wat meer lef. Niet dat dat altijd goed uitpakte - LWFC vind ik wat saai en UMC past imo niet bij Common. Maar dit vind ik voor Common's maatstaven wat standaard. Goed, maar niet bijzonder.

Op zich best een redelijke plaat. Het album begint met The Dreamer, en ik ben meteen verkocht. Common rapt heerlijk en de productie is . Dan komt Ghetto Dreams, weer een erg goed nummer; harde productie, leuk verhaal en een goede gastbijdrage van Nas. Leuke clip ook . We zijn bij het derde nummer belandt, Blue Sky, dat ook weer erg goed klinkt. Goede productie en goede verses van Common. Tot hier toe ben ik zeer tevreden over Common's meest recente album.

Track 4; So Sweet. Common rapt wat minder goed en de productie valt tegen, jammer. Het nummer dat daar op volgt, Gold, is wel weer een redelijk nummer. Rustige productie, Common rapt heerlijk en de zang in de hooks vind ik ook wel lekker klinken. Lovin' I Lost en Raw (How You Like It) vallen me 'n beetje tegen. Het is niet echt slecht, dat zeker niet, maar ik vind het totaal niet 'Common-waardig'. Cloth, Celebrate en Windows zijn dan weer iets beter, maar nog steeds vind ik dat Common hier zijn niveau niet haalt en de producties zijn gewoon niet echt creatief.

Laat ik het zo zeggen: hier staan voor de helft tracks op die je niet goed maar ook niet slecht kan vinden. Het zijn van die tracks die totaal niet blijven hangen. Gelukkig maakt The Believer het dan weer een beetje goed: heerlijke productie, goede verses en fijne gastbijdrage van John Legend. Wat een heerlijke stem heeft die man toch. Dan blijft nog Pops Belief over. Vele mensen vinden het maar irritant, ik kan er juist van genieten. Altijd weer die wijze woorden van Common's vader!

Al met al, redelijke plaat met 4 tracks die ik zeer goed vind, te weten: The Dreamer, Ghetto Dreams, Blue Sky en The Believer. De andere tracks zijn niet echt slecht, maar nogmaals, ze blijven niet hangen. Het ontbreekt daar gewoon aan creativiteit lijkt mij. Erg jammer.

Toch krijgt The Dreamer, The Believer een dikke 3,5*.

Sterk album. Common is altijd boeiend om naar te luisteren, het is wel een stuk minder fresh als Be en Finding Forever, maar een flinke stap weer vooruit na die prutsplaat hiervoor. Blue Sky is m'n favoriet.

Een oké album van Common. Een aantal lekkere nummers, maar ook een aantal grote missers. Common zich gewoon bij de gevoelige nummers houden zoals hij dit bijna zijn hele carriere al doet, en dat kan hij als de beste. Het over drugs en bitches rappen komt niet echt gelovig over.

Ook de producties weten mij niet het hele album lang te pakken, in tegenstelling tot op "Be" en "Finding Forever".

Na een luisterbeurtje toch weer een halfje erop gooien. Blijft toch wel 1 van mn favoriete albums van 2011.

Altijd links laten liggen dit, maar pffffffff, lekker album hoor. Geen hoogvlieger, maar wel heerlijk relaxte sound dit! Zo hoor ik common graag.