First Aid Kit - The Lion's Roar (2012)

Zo te lezen deed het niet echt pijn Misschien is mijn oordeel over dit duo ook deels gebaseerd op het feit dat ik ze een keer live zag (op eurosonic), en toen een ongelofelijk goede indruk gaven. Twee erg verlegen meisjes, die het eerste nummer lieten mislukken, en zich toen wonderwel, en met de nodige selfspot hervonden. En ze waren toen zeker nog niet ouder dan 16. Dit album heeft nog wat luistertijd nodig, maar klinkt weer vertrouwd.

In Zweden kunnen ze toch niets anders dan rendieren schieten en een fantastische welvaartsstaat opbouwen? Dat waren dingen die mijn vooroordelen over Zweden lange tijd invulden. Tot de ontdekking van Opeth. Leuk zeg, net als de Noren kunnen de Zweden ook metal maken. Maar goed, daar hield het ook wel mee op. Dit beeld hield stand tot vorige week. Toen ontdekte ik namelijk het duo met de naam First Aid Kit dat net een nieuw album had uitgebracht: The Lion's Roar.

First Aid Kit is een duo bestaande uit twee Zweedse zusjes die folkmuziek maken. Dit jaar brengen ze hun tweede album uit dat me gelijk opviel. In tegenstelling tot veel anderen was het eerste nummer wat ik van deze zusjes hoorde niet de single The Lion's Roar, maar To a Poet. Dit was heel kort, tot ik Video Games van Lana del Rey hoorde, het beste van 2012. Nou zegt dat nu natuurlijk nog niet zoveel, maar ik heb al een albumpje of 13 geluisterd en om dan een van de beste nummers te hebben is toch best knap!

Maar niet alleen To a Poet is prachtig, ook het titelnummer en tevens single, The Lion's Roar en Emmylou zijn zo raak als het maar kan. Daarnaast kan ik de samenwerking met Bright Eyes kan ik goed verteren. Het is kortom een album van hoge kwaliteit en ik voorspel dat het een toppertje gaat worden in de eindejaarslijstjes. Nu al? Ja, nu al.

klik

Vergeet niet dat er vele grote artiesten/ groepen uit dit fantastische land komen, waar ik een aantal jaren geleden niet eens erg in had. Wat te denken van The Cardigans, ABBA, Ace of Base, Roxette, Mando Diao en 'good old' Europe!

En inderdaad: tel deze dames er ook maar bij want de muziek is geweldig.

En laten we zeker The Tallest Man on Earth niet vergeten, toch ook één van mijn favoriete singer-songwriters van de laatste jaren.

Die ga ik eens opzoeken, want die ken ik weer niet

The Lions Roar klinkt werkelijk prima!!

Snap ik. Het is ook maar by twee zinnen het geval. Als je het refrein van Emmylou pakt:

I'll be your Emmylou and I'll be your June
And you'll be my Gram and my Johnny too
You know I'm not asking much of you
Just sing little darling sing with me

En daar de tekst van het refrein van One voor in de plaats zingt (in je hoofd ofzo), dan past dat wel heel precies. Ik bedoel dan de zinnen ''One love, we got to share it, leaves you baby if you, don't care for it.''

Het was gewoon een associatie van me, waarvan ik me afvroeg of anderen dat ook hadden, verder geen plagiaat beschuldigingen ofzo hoor!

wow, dank voor de uitleg, want zover was ik echt niet gekomen . Ga dat stukkie eens deze week opsnorren

En ik vind dit nummer van First Aid Kit ook gewoon beter dan 'One' van U2.

overgepolijste, wat ouwbollige countryrock met middelmatige teksten en irriterende vocals. Nee, dit doet mij niks, al kan ik de waardering voor dit album begrijpen.

Analyse die niet opgaat, maar het moet inderdaad je genre en muziek zijn. Zoniet, dan kan ik mij voorstellen dat je het niks vindt.

Countryrock?

Ik vind dit nu niet meteen een aanprijzing ;-D.

Wat mij eerst ten binnen schiet is Millencolin, Refused, Kent, Friska Viljor, Slagmalsklubben, Soundtrack of our lives, Hakan hellstrom en iemand die ik wel bewonder, maar mij op een 1 of andere manier niet raakt; Karin Dreijer.

En de allersaaiste man op podium: Jose Gonzalez

Ieder zijn of haar artiesten. Als ik die van jou zo lees, dan houd ik het maar op First Aid kit

Dan vinden we elkaar daar

Ik herken het wel, in het begin vooral. Naar mijn idee is het meer iets in het gitaarwerk. Maargoed geen plagiaat inderdaad.

Ik was aangenaam verrast na het horen van dit album. Het was voor mij de eerste kennismaking met deze groep en ik moet zeggen een zeer aangename. Met uitzondering van het laatste nummer vindt ik de rest goed. Ieder nummer blijft mijn aandacht houden om het af te luisteren. Vaak deed het me denken aan the cranberries.

Ik vind niet elk nummer even sterk, maar het pareltje "To A Poet" zorgt ervoor dat het gemiddeld toch op 4* uitkomt. Ook kan ik Emmylou, The Lion's Roar en het slotnummer (leuk om Conor Oberst te horen!) erg waarderen. Andere nummers (zoals New Year's Eve) kabbelen mij teveel voort, maar het is niet storend ofzo.

Inderdaad To A Poet is wat mij betreft het mooiste nummer van het album

Klinkt erg fijn, de eerste verrassing van 2012.
Hoor flarden Dylan, zeker in het titelnummer, maar naast alle aanwijsbare 'klinkt-als'-momenten toch een coherent geheel en een eigen geluid.
Gaat zeker hoge ogen gooien in mijn jaarlijstje.

The Lion's Roar en Emmylou zijn voor mij de mooiste nummers van deze cd van First Aid Kit.
Vooral Lion's Roar doet me ergens aan denken, het zijn de fluiten en echo's, maar waar aan?
Wie kan me helpen?

In The Hearts of Men en To A Poet zijn voor mij de prijsbeesten hier en raken me het meest.

Het enige prijsbeest voor mij is de reactie van Van Elst hierboven, waar ik me van harte bij aansluit. Het meest nog bij dat oubollige. Hoe kom je erop, om zoiets in 2012 uit te brengen...

Niks mis toch met wat meer traditionele maar oh zo pure muziek Het mag dan misschien wat oubollig klinken volgens jouw, maar ik ben blij dat er nog zo'n warme, relatief eenvoudige muziek wordt gecreëerd heden dage. Tegenwoordig moet alles altijd maar sneller en sneller gaan, het kan niet snel genoeg vooruit gaan. Nu heb ik het daar soms moeilijk mee en een cd'tje als deze helpt om even te onthaasten.

Jij luistert liever naar al die "i wanna party" wegwerp housebeats? Dat schijnt namelijk wel modern te zijn. Dan toch 10 liever dit. En oudere muziek wordt toch ook niet slechter omdat het niet van deze tijd zou zijn. Ik luister liever naar Pink Floyd dan naar de meeste hedendaagse artiesten.

Anders klik je even iemands profiel aan voordat je met dat soort rare uitspraken komt.

Aan haar top 10 te zien kunnen die housebeats er bij haar inderdaad niet in maar het gaat mij om het feit dat zij zegt dat ze het niks vindt omdat het niet van deze tijd zou zijn. Die housebeats zijn heel hip tegenwoordig maar is het daarom dan beter omdat het van deze tijd is?

Ik kan me toch wel goed in dat oubollige vinden, muziek moet ik mijn ogen toch wel enigszins een bepaalde tijdgeest uitdragen. Punk zoals die eind jaren zeventig gemaakt werd, new-wave zoals uit de jaren tachtig of de indiebandjes van midden jaren negentig zou ik nu ook misplaatst vinden, de muziek is verder en dat soort dingen is allemaal al gedaan. Ik verwacht eigenlijk wel iets meer dan dit, tekstueel is het niet hoogstaand en het klinkt zo ontzettend ouderwets...

Met die vergelijking met house kan ik trouwens maar weinig, buiten dat het blijk geeft van weinig inzicht in het genre, is het ook wel een drogreden om iemand die iets niet goed vind omdat het niet van deze tijd is, in de schoenen te schuiven dat die alles dat wel van deze tijd is wel goed vindt. Ja, er wordt tegenwoordig pulp uitgebracht (evenals vroeger trouwens, alleen is dat allang vergeten), vooral veel radio- en clubtracks zijn niet best, maar juist in genres zoals house en techno is ontwikkeling en vernieuwing te vinden.

Dan zou ik ook maar niet naar Jonathan Wilson e.d. gaan luisteren, als je er zo'n mening op na houd

Ergens heb je misschien een punt, maar voor mij is het een hele opluchting dat er tegenwoordig nog van dit soort muziek wordt gemaakt.

En verder, muziek is toch ook niet tijdgebonden? Het gaat vaak om de emotionele connectie dat je met een plaat of nummer hebt en dan maakt het toch geen reet uit hoe oud een nummer is? Ik snap het punt van Lukk0 ook enigszins maar net zoals Ducoz ben ik ook blij dat er nog zo'n muziek als deze gemaakt wordt.