The Stone Roses - The Stone Roses (1989)

i wanne be adored vind ik persoonlijk de mooiste,heb mn oude cd's weer tevoorschijngetoverd,wat een klasse begin jaren negentig,ben weer terug bij af!,happy mondays,blur,slowdive,charlatans, wat een lekker zweverige muziek,van mij mogen ze weer bij elkaar komen,een nieuwe madchester-indie,shoegaze tijd.

Ik vond deze periode ook erg interessant. Toen Oasis in beeld kwam werd het allemaal minder, terwijl toen opeens iedereen met dit soort muziek weg liep. Stone Roses waren voor mij de beste van deze periode.

Daar sluit ik me bij aan.

Ijzersterke dance-oriented rock van deze mancunians, no g steeds as sterk als 16 jaar terug, fris en onbevangen! Adored, bangs the drum, resurrection, brilliante tracks.

Fools Gold toch wel de mooiste m.i.

Verbazingwekkend dat deze heren zo een korte carriére gehad hebben, als je dit album beluistert. Dit vind ik typisch dreampop, het is iets tussen britpop en shoegaze in. Die intro van I wanna be adored is zo goed opgebouwd, dat fijne refrein in Made of stone, die dromerige zang in This is the one, de haast geniale structuur van I am the resurrection,...
Sterk, erg sterk.

Dit album staat inmiddels samen met enkele Britpopklassiekers ("Parklife", "Definitely Maybe", "Urban Hymns", "Dog Man Star") genoteerd op mijn verlanglijstje (dat steeds langer wordt.....).

Mijn gevoel zegt mij dat jou nog zeer mooie muzikale ontdekkingen te wachten staan.

Dat gevoel heb ik ook, Lost Highway. Van jouw top 10 ken ik alleen je nummer 1 niet. De andere 9 albums vind ik al geweldig, of lijken mij geweldig.

Wat Britpop betreft: .

Vond de hele Britpop tijd master t/ 1996, daar ging het vreselijk mis. Soms denk ik er nog wel eens aan terug end an denk ik: fuuuuck das alweer een tijd terug.... high times.

Briljante plaat, en een grote inspiratie voor Oasis. Geniale nummers. En ik wil de versie mét Fools Gold!

Het is nog niet zover, maar hij zit er wel dicht tegenaan. Wat een schitterend, ontroerend, album is dit toch.

Ik heb Ian Brown ergens rond 2001 nog live gezien in Ro-town en daar hing ie mijns inziens iets teveel de stoicijns stoere rockster uit. Moeilijk in te denken dat diezelfde meneer Brown ruim tien jaar eerder zo zijn hart liet spreken op dit album.

Een halfje erbij naar 5*

Fools gold... wat een heerlijk funky nummer is dat toch. Het nummer is relaxed en swingt tegelijkertijd de pan uit, wat ik een puike combinatie vind voor een nummer. Heerlijk nummer.. misschien rest van het album ook een luisteren.

misschien???????

owh mannnn de rest is nog veel hemelser!

Kon hij daar ondertussen al zingen?
Ik heb een bootleg van ze. En zingen kan hij daar niet, hoe hard hij het ook probeert. (wat wel zo zijn charme heeft.)

Hij kan echt totaal niet zingen he, maar ik vind dat juist geweldig Ik heb de dvd van Glastonbury 2005 en daar is zijn stem echt hopeloos, maar oh oh, wat blijft dit lekker!

zeer en zeer en zeer overgewaardeerd bandje

Zeer en zeer en zeer gefundeerde mening.

*kuch, Tool's 10,000days ja*

Wauw, kippenvel!

Wel grappig, toevallig ook een band met een steengoede drummer.

Denk wel dat de drummer van de Stone Roses de meest invloedrijke drummer is geweest uit die tijd, voor zover ik er verstand van heb.

mij zal je niet hroen roepen dat 10.000 days steen en steengoed, is want dat is het niet

magoed, leg mij eens uit wat er zo goed is aan de stone roses?

mischien dat ik het nog ga geloven

Waarom laat je dat album dan op 5 sterren staan???

waarom niet?

die stem dateerd van een tijd terug, ik ga niet elke maand mijn stemmen veranderen, kan ik aan de gang blijven

en dat die drummer op 1 lijn te trekken is met carey ontgaat me ook enigszins

Dus met jouw redenatie kan ik de soundtrack van 'De Kleine Zeemeermin' 5 sterren geven, want dat vond ik toen ik 6 was helemaal te gek?

in jouw redenatie moet iedere stemming up to date zijn, lijkt me net zo belachelijk

Nee hoor. Je stemmen geven aan wat je op dit moment van een bepaald album vindt. Het kan natuurlijk wel dat ik een album wat ik nu op 4,5* heb staan anders ga waarderen als ik het opnieuw beluister. Eigenlijk dus precies wat bij jou het geval is bij de laatste Tool.

simpele filosofie

eens gestemd blijft gestemd, en als ik daar een maand later een andere mening over heb, dat kan maar de stem bijft staan

daarnaast, who cares

jij blijkbaar, als een van de weinige

back to topic, ik zal nog eens wat pekinezen van de roses, ik stel me flexibel op, de uitkomst zou wellicht kunnen veranderen

ik draai nu love spreads, ik hou je op de hoogte

Maar om terug te komen op de vraag waarom dit album zo goed is.

Luister om te beginnen naar Fools Gold en let op het samenspel tussen drum en bas; hoor vervolgens dat lekkere gitaar spel er door heen, en ik kan me niet voor stellen dat je dan stil blijft zitten.
She Bangs The Drum is ook zo'n lekker nummer; zeer verfrissend.
Vervolgens onbevoordeeld dat hele album beluisteren, en dan nog een keer, en dan nog een keer, enz.

ik vind het inspiratieloze muziek die weinig vernieuwend is

het is al tig keer eerder gedaan

daarbij vind ik de zang echt het zwakste en na een aantal nummers zeer irritant

de verering zit um volgens mij meer in ian brown dan in de muziek

hoe slecht hij ook zingt, de verering heeft daar geen enkele last van

zal wel iets met charisma zijn, al kan ik het niet ontdekken