MF DOOM - Operation: Doomsday (1999)

Er veel samples uit die tijd idd (soms zo'n beetje letterlijk overgenomen), maar het stoort me niet.

Had het album al een tijdje op vinyl maar dankzij de re-issue nu ook op cd, blijft een heel vettte cd, iig mijn favoriete DOOM album! Jammer dat op de re-issue geen i hear voices te vinden is en in plaats daarvan het ietwat mindere hero vs villain staat, zal wel met copyrights te maken hebben denk ik.

voor the people die deze cd zoeken en maar niet kunnen vinden: www.hhv.de

heb em zelf ook net besteld

Bij de Sounds in Delft: 14,99 e.

Fame Amsterdam 7.50

Serieus!?!?
Waarom zeg je dat niet eerder?

Dan moet ik het bij minstens 100 albums zeggen.
O.A Liquid Swords, Only Built For Cuban Links, Madvillainy, The Main Ingredient, Enter The Wu-Tang, Doggystyle etc.

Ik heb net de reissue gekocht. En het boekje is gewoon een blaadje met aan één kant de cover en de achterkant gewoon wit. Is dit bij de originele cd ook zo of zijn ze lui geweest bij de reissue?

Ooi, dan kan je 'm net zo goed printen.

By candlelight my hand will write these rhymes 'til I'm burnt out.

Doomsday wat een nummer!

Ik heb ook de re-release....
Inderdaad een beetje karig hoesje en cdtje...
Maar wel heel vet!!

Lees op bol.com dat je de nieuwe van mf doom kan reserveren??

Mf Doom - Doom zou uitkomen op Think Diffrently??

Ik heb deze net geluisterd en Vaudeville Villain, nu vind ik Vaudeville Villain ronduit geniaal, maar dit vond ik op een bepaalde manier minder pakkender.

J Dilla's eerste release had ook dit soort producties, dat was Fan-Tas-Tic Volume 1. Zijn er hier mensen die beide platen geluisterd hebben. Want ik moet zeggen dat Volume 1 mij echt veel meer heeft gedaan, Misschien komt het doordat ik echt teveel van dit soort muziek al geluisterd heb, en dat als dit mijn eerste album in dit eigenlijk toch wel subgenre qua beats in hiphop was ik het meer gewaardeerd had. Maar op dit moment onthou ik mezelf nog eventjes van stemmen.

Ik heb de link tussen deze en Fantastic 1 nooit gelegd en kan ook niet zeggen dat ik hem doorheb. Ik vind ze niet bepaald op elkaar lijken eerlijk gezegd.. Ik weet alleen dat ze beiden top zijn .

Operation: Doomsday is een album met een flinke geschiedenis. Het verhaal begon in 1993 toen Subroc, de jongere broer van MF DOOM, om het leven kwam en het contract van KMD (de rapgroep waar DOOM lid van was) met Elektra verbroken werd. Daniel Dumile zou hierna jaren in depressieve toestand rondzwerven in de straten van Manhattan. Het heeft vijf jaar geduurd voordat Daniel weer alles onder controle had en er een vervolg aan zijn carrière kon komen. Met Operation: Doomsday viert de rapper zijn rentree en tegelijkertijd begint met dit album een briljante solocarrière; deze dagen is hij niet meer weg te denken uit de ondergrondse hiphopwereld.

Het eerste wat opvalt aan DOOMs nieuwe start is het masker waar hij achter schuilgaat. Deze uiterlijke verandering betekent veel voor zijn loopbaan, het verhaal dat achter het masker schuilgaat is indrukwekkend en zorgt ervoor dat veel liefhebbers van DOOM nieuwsgierig zijn naar zijn verleden. Met het masker als kenmerk vertelt hij voornamelijk kleine verhaaltjes die veel dubbelrijm bevatten. De manier waarop hij met woorden speelt is uniek, het gemak waarmee hij het doet bewonderenswaardig: “Definition "super-villain": a killer who loves children, one who is well-skilled in destruction, as well as building//While Sidney Sheldon teaches the trife to be trifer, I'm trading science fiction with my man the live lifer//A pied piper holler a rhyme, a dollar and a dime, do his thing, ring around the white collar crime.” (Doomsday)

Naast het talent om raps op een fabuleuze manier uit zijn mouw te schudden, is het ook zijn stem waarmee DOOM de luisteraar in zijn greep houdt. Kenmerkend voor zijn lage stemgeluid is dat deze op een fijne manier een tikkeltje schor klinkt; daarnaast zijn de tempowisselingen en het af en toe naar ademhappen een buitengewoon goede toevoeging aan de raps. Met het neerzetten van deze prestatie zorgt MF DOOM ervoor dat er maar weinig rappers in zijn schaduw kunnen en mogen staan.

Maar het blijft niet alleen bij het rappen, MF DOOM laat zijn multi-talent zien door ook de producties voor zijn rekening te nemen, zij het met de hulp van Big Lou, Bobbito en Jet-Jaguar (laatstgenoemde is beter bekend onder de naam MF Grimm). De producties lopen uiteen van simplistisch tot een mooi jazzvol geheel en zijn zo veelzijdig te noemen. Een voorbeeld daarvan is te horen op Rhymes Like Dimes waar een sample van saxofoonspel een belangrijk aandeel heeft: de ondertoon bestaat uit een simpele maar doeltreffende drum. Het geheel zorgt voor een ouderwetse ambiance; een sfeer die zijn vervolg zal kennen op het merendeel van het album.

We kunnen dus stellen dat zowel de producties als raps van een ongekend niveau zijn; voeg ze samen en het is op veel momenten te mooi om waar te zijn. Zo ook op Who You Think I Am, een nummer waarin MF DOOM de collaboratie aangaat met leden van zijn toenmalige M.I.C. Het samenspel op dit nummer, tussen de meeslepende productie (de sample van een lage fluit vermengd met nadrukkelijk, maar goed afgesteld, drumwerk) en MF DOOM is wederom ijzersterk, helaas kunnen de gastrappers niet altijd hetzelfde niveau halen.

Ook naar het einde toe blijven fraaie nummers elkaar in hoog tempo volgen. MF DOOM heeft nog genoeg adem over om op een nummer als The Mic in een hoog tempo een lang couplet zeer geslaagd te maken; dit doet hij op een soulvolle pianosample ondersteund met de kenmerkende drums. Met Dead Bent kent het album een verdiende apotheose; de sample is afkomstig van het klassieke Walk on By (Isaac Hayes), een nummer dat vaak op een goede manier is gesampled en ook deze uitvoering is subliem; MF DOOM zelf leeft zich prachtig uit met onder meer een tekst als: “The funniest experiments is where I went, obviously dead bent, and spent every red cent//To rule you, and still drop more jewels than schools do, or even TV news that's designed to fool you (who?)”

MF DOOM heeft het voor elkaar gekregen om zijn carrière weer een flinke boost te geven met zijn rentreeplaat Operation: Doomsday. Wie er nou echt schuil gaat achter het masker komen we op dit album niet of nauwelijks te weten - de gastheer laat wel wat los over zijn leven, maar dit doet hij niet uitgebreid. Wat wel waarneembaar is, zijn de ongeëvenaarde raps vermengd met sterke, zelf gekweekte producties; deze zijn dan ook in overvloed te vinden op het album met de lange, aangrijpende voorgeschiedenis.

Deze review is ook op www.hiphopleeft.nl verschenen.

Mooie review! Ben het er vrijwel helemaal mee eens.

Bijna 2 jaar later nadat ik dit voor het eerst luisterde. Ik luister nu veel Atmosphere, POS en Cunninlynguists en ik vind MF DOOM eigenlijk een saaie knakker met saaie beats. Dat die raps leuke woorden hebben kan me niet interesseren als je het toch niet allemaal actief opneemt tijdens het luisteren. Monotoon rappen en verder over de beat gaan doet me ook helemaal niks.

mf doom gewoon te gruwelijk

Gas Drawls is mijn favo MF Doom nummer. Zo'n prachtig geheel krijg je zelden.

Agreed, beat, lyrics, flow alles klopt eraan! Ook samen met My Favourite Ladies mijn favoriete Doom nr!

Ik kom er nu pas achter dat Tick,Tick gesampled is van The Beatles

Wat een extreem lelijke hoes zeg... maargoed binnenkort maar eens beluisteren, ik ken nog niks van meneertje DOOM.

die hoes is te vet! lelijk...? komaan zeg

Dope debuutalbum van Doom ik vind de hoes ook echt vet!

Mijn favo nummers op dit album zijn Doomsday en Gas Drawls alleen ik moet van die 2 tracks echt even iets weten. Beide nummers bevatten zo'n soort zeldzaam dromerige melodiemaker, maar ik ben er niet achter of dit samples zijn, of gewoon zelf gemaakt. Ik heb de samples van die nummers uiteraard opgezocht, maar daarin kwamen ze niet voor. Weet iemand hier meer over?

Na twee albums met KMD (waarvan slechts één effectief uitgebracht) rees Zev Love X na een hiaat van vijf jaar weer op, gereïncarneerd als MF DOOM, het startschot van een mooie solo-carrière. Als Zev Love X was hij nog vrij speels en klonk hij jong, onschuldig en politiek geëngageerd. Bovendien waren zijn teksten nog vrij goed logisch te volgen zonder vervreemding. Als MF DOOM zou hij het over een gans andere boeg gooien.

Zowel in zijn producties als raps en thematiek is de invloed van tekenfilm- en stripfiguren manifest aanwezig. Zijn typetje dat vanaf '99 zou schuilgaan achter een masker is geïnspireerd op Dr. Doom, een slechterik die de wereld wil veroveren. Voor de schijnbaar rancuneuze MF DOOM is de rapbusiness die hem onheus behandelde het doelwit. "Came to destroy rap" rapt de zogenaamde Supervillain ergens. Alles wat in onze "normale" wereld en samenleving als gepast en vanzelfsprekend wordt gezien wordt door deze nonchalante nozem openlijk geproblematiseerd. Een totaal omgedraaide moraliteit: "a villain in your land, in his land a ruler". We herkennen hierin de typische mentaliteit en asociale houding van een gefrustreerde enkeling die zichzelf tegenover en in sterk contrast met de rest van de wereld plaatst.

Vanuit zijn persona, die bestaat uit een mengeling van autobiografische en verzonnen karaktertrekken, rapt hij meermaals vanuit een derde persoon om met opzet een afstand te creëren tussen zichzelf als uitvoerder en de woorden in de raps die hij uitvoert. Doorheen heel zijn latere oeuvre zou DOOM vaak in de derde persoon rappen. Alhoewel zijn karakteristieke MF DOOM-rapstijl hier nog niet 100% op punt lijkt te staan, is hij op "Operation: Doomsday" in erg goede doen. Op later werk zou zijn flow iets duidelijker, gearticuleerder en regelmatiger worden, terwijl hier een onafgewerktere sfeer hangt, wat niet direct negatief moet uitdraaien.

DOOM rapt erg nonchalant en breit de ene stream of consciousness-gedachte aan de andere zonder eigenlijke samenhang. Zo'n associatieve manier van rappen is echter niet voor iedereen weggelegd. Maar toch kan men niet voorbij gaan aan de weelderige hoeveelheid grappige of simpelweg onvergelijkbaar leuk klinkende one-liners op onorthodoxe doch vlot vloeiende flows, die DOOM hier met sprekend gemak te berde brengt.

Productioneel gezien haalt DOOM op "Operation: Doomsday" vooral zijn mosterd bij jaren '70/ jaren '80 soul, tv-spot-deuntjes en achtergrondmuziek van cartoons. Hij wou duidelijk alle geluiden die hij als opgroeiend kind opving op televisie en radio terug oproepen in zijn geheugen en vastleggen. Maar ook knipogen naar het traditionele hiphop-geluid zijn aanwezig, zo steunt het dromerige "Doomsday" op een drumsample van "Poetry" van Boogie Down Productions. Het algemene gevoel die de beats hier evoceren is een nostalgische, ouderwets en muffe meligheid. Het contrast van deze ondergestofte soundscape met de moderne flowtechniek van DOOM past merkwaardig genoeg perfect.

DOOM's opvatting van platen maken is inventief en interessant en wordt hier voor het eerst ten gehore gebracht. Een flow als een huis heeft hij van nature meegekregen en als hij dan ook nog eens niet vaak gebruikte samples weet op te diepen uit zijn persoonlijke muzikale geheugen dan krijg je een dijk van een plaat.

4,5*

voor alle mfdoom-diehards deze unofficial mixtape moet je hebben! gister voor 14 ekkies bemachtigd:

Various - Ugly Mac Beer Invasion:The Unofficial MF Doom Mixtape (CD) at Discogs

de tracks lopen heerlijk in elkaar over en daarnaast zijn er wat remixen die zeer nice zijn

Ik heb em! Was mijn tweede "MF DOOM album" (had enkel Madvillain) en door die mixtape ben ik alles van hem gaan checken waar ik overigens geen spijt van heb!

"Red & Gold" heeft trouwens dezelfde productie als I Met My Baby at the V.I.M. van Kwest Tha Madd Lad uit '96...