menu

Killer Mike - R.A.P. Music (2012)

mijn stem
3,98 (162)
162 stemmen

Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Williams Street

  1. Big Beast (3:54)

    met Bun B, T.I. en Trouble

  2. Untitled (3:54)

    met Scar

  3. Go! (1:54)
  4. Southern Fried (4:37)
  5. Jo Jo's Chillin' (2:57)
  6. Reagan (4:10)
  7. Don't Die (4:08)
  8. Ghetto Gospel (4:40)
  9. Butane (Champion's Anthem) (3:18)

    met El-P

  10. Anywhere but Here (3:31)

    met Emily Panic

  11. Willie Burke Sherwood (4:23)
  12. R.A.P. Music (4:26)
totale tijdsduur: 45:52
zoeken in:
avatar van Slowgaze
4,0
Nee joh, eerste helft is tof, de tweede ook wel, maar ik vind 'Willie Burke Sherwood' wat flauwtjes, vooral die kinderrijmpjes over overleden familieleden. Wife-life-light, jaja, vet hoor.

avatar van Teunnis
4,0
De combinatie Killer Mike en El-P bleek een schot in de roos te zijn. De futuristische en agressieve producties van New Yorker El-P versterken de boodschap van de conceptuele en politiek getinte raps van Zuiderling Killer Mike. Op Reagan komt de kracht van deze combinatie het sterkst naar voren. De dreigende pianoklanken en synths van de intro zetten meteen een gruizig sfeertje neer, vervolgens komt met de stem van Reagan het concept en gaat Killer Mike lekker boos rappen. Dan komt de tweede verse en gaat Killer Mike echt los op Reagan en haalt hij het heden en de toekomst erbij. De beats worden dan ook agressiever en futuristischer. Killer Mike en El-P voelen elkaar dus heel goed aan en dat is over het hele album te horen.

avatar van Oortrommel
5,0
Dit album is één van mijn favorieten van 2012. Wat ik wel jammer vind is dat Killer Mike op sommige momenten terugvalt tot een rapper die niets meer of minder is dan een T.I. Killer Mike staat bekend om zijn rauwe sound met maatschappijkritische teksten, maar slaat op tracks als Southern Fried, Big Beast en Go wat mij betreft de plank volledig mis. Toch redden de producties hem op deze tracks en daarmee kom ik gelijk op het sterkste punt van de plaat: R.A.P. Music staat vol met bombastische producties, hardklappende bassen en tempowisselingen die de nummers stuk voor stuk interessant maken (Raegan is een goed voorbeeld hiervan).

De pareltjes op deze cd zijn voor mij Raegan, Don't Die, Willie Burke Sherwood en Anywhere But Here.

Als soloartiest heb ik El-P nooit echt kunnen pruimen, maar hij verricht hier als producer uitstekend werk. Het album klinkt als één geheel en El-P weet zelfs de mindere nummers te redden. Al met al is dit een album wat ik zeker nog vaker ga beluisteren.

avatar van james_cameron
4,0
Uitstekende hiphop, vooral de moeite waard door de muzikale ondersteuning, verzorgd door El-P. De beats en electronische details zijn origineel en sfeervol en geven de muziek net dat beetje extra mee. Tel daarbij op de uitstekende raps van Killer Mike en je hebt een prima album, dat fris en energiek klinkt. De beste tracks bevinden zich halverwege: Reagan en Don't Die. Op die laatste is Mike overigens amper te onderscheiden van Ice Cube. Je zou zweren dat ie meedoet...

avatar van Oortrommel
5,0
Ik ben er uit. Dit is voor mij dé modern day classic. Een plaat met inhoud, authenticiteit, een eigen sound (props naar El-P) en een Killer Mike die écht laat horen wat hij in zich heeft en kwijt wil.

Ik kan leven met de kritiek over de 'kinderrijmpjes' maar voor mij geldt substance over form. En ik heb liever iemand die pure muziek maakt dan iemand die voor de show de meest ingewikkelde rijmschema's in elkaar knutselt zonder verder wat te melden te hebben.

avatar van niels94
4,5
Maar jongens. Die beat van Anywhere but Here, hè. Even serieus. Zijn er betere gemaakt, de afgelopen vijf jaar?

Ach ja, volgende week valt mijn oor vast weer op een andere, maar mijn punt moge duidelijk zijn: die beat! (*buigemotie*). Sowieso, dat refrein, die hele track is toch wel akelig fantastisch.

Ik heb dit album eigenlijk steeds ondergewaardeerd. Een recentelijke nieuwe luisterbeurt heeft dat even rechtgezet. Briljante combinatie, dit niet bepaald voor de hand liggende duo. Wat El-P hier ook even neerzet... Alweer.

Toch vind ik de zin "I don't make dance music, this is R.A.P / Opposite of the sucker shit they play on T.V." altijd een beetje gek als je T.I. op de track hebt. "Baby you could have whatever you liiiike, yeah"

Begrijp me trouwens niet verkeerd, Big Beast is keihard. Wel machtig hoe Killer Mike de rest echt compleet outshined.

avatar van music4life
Waarom is dit album zo hoog gewaard door zo vele stemmers als je dat vergelijkt met de vorige releaaes van deze man? Heeft iemand daar een verklaring voor want dat vraag ik me eigenlijk wel af

avatar van Harderwiek
4,0
Dit album is volledig geproduceerd door El-P. En dat is een goddelijke combinatie!!

avatar van music4life
ik ben hier inderdaad gekomen via run the Jewels (geweldig) dus ik had zelf ook de link kunnen leggen, maar thanks

avatar van MJ_DA_MAN
Dit is eigenlijk gewoon Run the Jewels maar dan zonder raps van El-P (al rapt ie hier dus wel op één nummer).

avatar van Linius
4,5
Ik vind dit nog wel wat fijner dan RTJ eigenlijk. De beats op dit album hebben ook een wat andere sfeer dan de RTJ albums.

avatar van Chungking
4,0
Oortrommel schreef:
Ik ben er uit. Dit is voor mij dé modern day classic. Een plaat met inhoud, authenticiteit, een eigen sound (props naar El-P) en een Killer Mike die écht laat horen wat hij in zich heeft en kwijt wil.


Zalige plaat dit idd, en best gevarieerd. Geweldige (moderne) productie en Killer Mike is een top MC. In tegenstelling tot de meesten blijkbaar ben ik niet zo te vinden voor het middenstuk met Reagan en Don' Die. Geef mij maar het begin van de plaat en de laatste drie nummers, met Big Beast, Willie Burke Sherwood en RAP music (!) als favorietjes.

avatar van AdRock
4,0
Reagan en Don't Die zijn echt zulke vette nummers achter elkaar hé. De rest moet ik nog wat vaker luisteren, maar dit is heel vet. Ik zet hem nu al op 4* en dat kan zeker stijgen.

Jammer dat ik nooit eerder naar dit album heb geluisterd; nu er dus maar van genieten.

avatar van Silky & Smooth
5,0
Ik blijf dit het beste Run the Jewels-album vinden. Tegenwoordig zijn ze zo goed op elkaar ingespeeld dat alles heel soepeltjes gaat. Dit heeft ook z'n charme, maar op dit album heb ik het gevoel dat ze elkaar nog wat uittesten. Alsof El-P een productie in elkaar knutselt en kijkt of Killer Mike, die hiervoor toch over minder complexe beats rapte, er mee uit de voeten kan. Die blijkt gemakkelijk mee te kunnen, waardoor El-P er een schepje bovenop doet en dit wederzijds ook weer gebeurt.

Een geweldige wisselwerking die zeer interessante momenten oplevert, zoals de beat switches op Don't Die en het outro van R.A.P Music. Killer Mike beheerst ook gewoon elke productie. Van de keiharde raps op Big Beast en Don't Die tot aan de kalme, grimmige tonen van Ghetto Gospel en Anywhere But Here.

Er is geen enkel zwak moment. Het niveau blijft constant hoog met zelfs extra indrukwekkende momenten die iedere keer blijven opvallen en verrassen.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:26 uur

geplaatst: vandaag om 13:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.