A Certain Ratio - To Each... (1981)
mijn stem
61 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Funk
Label: Factory
-
Felch (3:50)
-
My Spirit (2:33)
-
Forced Laugh (5:39)
-
Choir (2:57)
-
Back to the Start (7:51)
-
The Fox (3:49)
-
Loss (3:28)
-
Oceans (3:34)
-
Winter Hill (12:47)
-
Sir Horatio - Abracadubra * (3:35)
-
Sir Horatio - Sommadub * (7:21)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
46:28
(57:24)
2
geplaatst: 17 november 2025, 16:46 uur
Van de fabriekshal waar ik album 2 van Dome beleefde, loop ik een volgende in. Het is er bijna net zo donker maar hier klinken andere ingrediënten, die op papier onmogelijk samen kunnen gaan. Op papier.
We blijken ons in april 1981 te bevinden. Ik hoor een deel funk, een deel zang op de wijze van Ian Curtis, veel ruimte voor de basgitaar met daarop een flangereffect, blazers die achterin de hal hun ijle geluiden brengen waarvan de echo's langs de kale wanden klinken, plus soms luide Latin percussie.
De muziek is ontoegankelijker dan die van debuut The Graveyard and the Ballroom. Er kan volop gedanst worden met Back to the Start en Winter Song als sterkste voorbeelden daarvan, eenmaal slaat de balans uit naar postpunk, te weten in Choir. Toch wil het niet vrolijk worden. Beklemmende, avant-gardistische postpunkfunk.
Muziek voor de liefhebbers, met mijn voorliefde voor gitaren en synthesizers minder van mijn gading. Desalniettemin knap hoe schijnbaar onmogelijk te combineren elementen wel degelijk samengaan.
Volgende halte op reis door de new wave van 1981 is van het Nederlandse Gruppo Sportivo en Pop! Goes the Brain.
We blijken ons in april 1981 te bevinden. Ik hoor een deel funk, een deel zang op de wijze van Ian Curtis, veel ruimte voor de basgitaar met daarop een flangereffect, blazers die achterin de hal hun ijle geluiden brengen waarvan de echo's langs de kale wanden klinken, plus soms luide Latin percussie.
De muziek is ontoegankelijker dan die van debuut The Graveyard and the Ballroom. Er kan volop gedanst worden met Back to the Start en Winter Song als sterkste voorbeelden daarvan, eenmaal slaat de balans uit naar postpunk, te weten in Choir. Toch wil het niet vrolijk worden. Beklemmende, avant-gardistische postpunkfunk.
Muziek voor de liefhebbers, met mijn voorliefde voor gitaren en synthesizers minder van mijn gading. Desalniettemin knap hoe schijnbaar onmogelijk te combineren elementen wel degelijk samengaan.
Volgende halte op reis door de new wave van 1981 is van het Nederlandse Gruppo Sportivo en Pop! Goes the Brain.
* denotes required fields.
* denotes required fields.