Lenny Kravitz - Let Love Rule (1989)

Deze plaat was een heerlijke ontdekking indertijd. Nooit verwacht dat het zo'n grote ster zou worden.

Funk...?

Zijn puurste, beste, mooiste ooit. Geen Funk nee

Behalve dat ik hem niet orgineel vond destijds (beetje een Prince kloon) was deze cd best te pruimen. Het had zelfs wat juweeltjes erop staan.

Zijn eerste en wat mij betreft ook zijn BESTE plaat die hij gemaakt heeft!

Veelbelovend inderdaad, alleen, zou wat daarna kwam, wat mij betreft althans het hoge nivea van LET LOVE RULE niet halen..

MAMA SAID vond ik nog wel ok, ARE YOU GONNA GO MY WAY was een héél stuk minder, CIRCUS ging wel, maar toen ben ik eigenlijk afgehaakt..

Let Love Rule. Eigenlijk vind ik alle nummers prima, maar mijn favorieten zijn dan toch:

SITTING ON TOP OF THE WORLD
LET LOVE RULE
I BUILD THIS GARDEN FOR US
FEAR
MR. CAB DRIVER
ROSEMARY
BE

Noteer dat "Blues For Sister Someone", "Empty Hands" en "Flower Child" enkel op de CD versie staan, niet op de originele vinyl plaat dus!

Lenny begon met z'n hoogtepunt. Z'n eerste nummer op z'n debuut: Sittin'on top of the world.

M'n aandacht werd toentertijd getrokken door Let Love Rule op de VPRO-radio, met name door het commentaar dat hij alle instrumenten zelf speelde. Indrukwekkend.
Album bevat verder nog een aantal juweeltjes: Let love rule, does anybody out there .... en Mr Cab driver.

Na dit album vond ik ook Mama said nog prima maar daarna ging het wat mij betreft wel erg snel naar bergafwaarts en ik ben hem inmiddels compleet uit het oog verloren. Maar dit debuut draai ik nog regelmatig.

Let Love Rule blijft een heerlijk, sexy nummer. Pure klasse! Het album is sowieso erg lekker, maar dat blijft toch de uitschieter. Mmmm

Een oase in de door de synthesizer gedomineerde muziek woestijn van de jaren '80. Eindelijk eens eerlijke, pure muziek die niet uit een computer of van een sample afkomstig was, hoewel hij natuurlijk heel goed heeft geluisterd naar de muziek van eind jaren '60 begin 70.
Wat ik knap vind. is dat het niet te horen is dat deze plaat in de vreselijke jaren '80 is gemaakt.

En dat had veel te maken met de "pure" manier waarop deze plaat is opgenomen. Om die speciale retro-sound te krijgen werkte Lenny in de studio onder andere met veel analoge apparatuur, buizenversterkers enzo.

En dat hoor je aan deze plaat af. Van de eerste tot de laatste toon is het een intrigerend album met sterke melodielijnen en teksten. De rauwe stem van Lenny versterkt het gevoel.

Uitschieters blijven voor mij na al die jaren nog steeds het openingsnummer "sitting on top of the world" en "mr. Cab Driver". Aan het eind van een decennium dat bol stond van de leegheid stond er dan toch weer iemand op die wat te vertellen had en dat met passie deed.

Ik vind dit een heel apart album. Ten eerste natuurlijk de aparte manier waarop het gemaakt is; met van die oude versterkers. Erg sterke nummers staan erop en Lenny zingt echt fantastisch. Hij kan geweldig schreeuwen ook. Pianosolo in My precious love is ook fantastisch. (go ahead! yeah ...) Van mij krijgt ie een 4,5

Wat kreeg ik een kippevel zeg, toen ik voor het eerst "Does Anybody Out There Even Care?"
Gek genoeg weet ik het nog precies (en dat heb ik niet met veel platen); 15 jaar geleden op een regenachtige saaie zondagmidag in een sfeerloze cafetaria, en dan toch dat gevoel.
"Wie is dit?" wilde ik weten.

Er bleken nog meer pareltjes op het album te staan.
"Let love rule", "I built this garden for us" en vooral "Be" (met op 1 kanaal de zang, en op het andere de bas) maakten erg veel indruk.

Later kwam "Mr. Cab driver" ("let me in!..") daar bij.
Per saldo minder favoriete nummers dan "Mama said", maar deze 1e was toch toch bijzonderder voor me.

Prachtig, funcky, heerlijke cd. Wat een debuut! 5,0*

In '89 debuteerde Lenny Kravitz met het album 'Let love rule'. Met de gelijknamige titel brak hij direct door, en volgde succesvolle singels waaonder met name het up-tempo nummer Mr. Cab Driver. De clips werden veel op MTV gedraaid, concurrerend met bands als de Dire Straits en Simply Red sprak Lenny Kravitz met zijn toegankelijke retro-sound een nieuw alternatief publiek aan. Al snel was velen bekend dat Lenny Kravitz alle instrumenten zelf had ingespeeld, en wist men dat de wereld een nieuw talent had gevonden. Een prachtig album voor wie houdt van blues, retro en soul!

zeer goed debuutalbum van lenny,vooral let love rule en I built this garden for us zijn mijn favorieten

ik hoorde de begintonen van let love rule voor het eerst op de radio anno wat zal het zijn 1989, en dacht:

die elvis costello klinkt zo gek nog niet

ik ben vast de enige die zijn stem hetzelfde vond klinken, maar wat een nummer,kraker en klassieker, rest van plaat ook dik ok

Kan hier alleen maar akkoord mee gaan, zijn debuut is schitterend, maar zijn tweede Mama Said ( met het prachtige ALWAYS ON THE RUN) mocht er ook zeker zijn.

Na zijn derde ging het inderdaad nogal bergaf, sinds kort vind ik wel sporen van HERSTEL, toch ??

Deze geef ik 4.5 ster **** 1/2

@ Joy: Ha! Dat had ik nou ook! (dat van Costello dus). Grappig zeg.

Omdat deze toch wel erg mooi en puur is. Opgehoogd van 4,5 naar 5*

pfjew gelukkig zeg:)

naja, ik heb het vaker tegen anderen gezegd en die hadden allemaal iets van: costello? kom je daar nu bij?

Die mensen moet je gewoon naar de eerste noten van 'What Did I Do with My Life?' van het album 'Baptism' laten luisteren. Als ze het dan nog niet snappen, kennen ze vermoedelijk het werk van Costello niet.

Goed album daarna toch snel afgehaakt...

Prachtige debut-plaat waarvan 'Mr. Cabdriver' en het zoete 'Flower Child' mijn favo's zijn...

@king_arthur:

zo, 5 maanden later ff het nummer beluisterd.

idd, dat is regelrecht costello:)

De baslijnen zijn van elke plaat te geniaal en lekker.
Plaat van mijn leven

Helemaal 'grijs' gedraaid indertijd. Is een wisselvallige plaat vind ik met heele goede liedjes: let lover rule, mr cab driver maar ook zeer saaie: fear, flower child

Prachtdebuut, vooral nr. mr cab driver en waarschijnlijk nog steeds actuele teksten. Goede productie/geluid en zijn stem klinkt als een getergde blueszanger in troebele tijden. Lisa Bonnet moet wel magische krachten op hem hebben uitgeoefend. Dromerig en rockend, best van beiden.

Topalbum, nog steeds het beste wat Lenny Kravitz gemaakt heeft. Een album boordevol sterke pop/rockliedjes die catchy, interessant en onderhoudend zijn.

helemaal waar....
dit zijn echt hele mooie jeugdherinneringen hier. Deze plaat als 14 jarige helemaal grijsgedraaid, en mooie gedachten van eerste liefdes komen weer boven als ik em weer draai...... Deze plaat blijft z'n kwaliteit ook muzikaal nog steeds waarmaken. Hierna ging het zo snel bergafwaards dat ik indertijd gauw afgehaakt ben.

dat bergafwaarts gaan vind ik nogal overdreven

mama said en are you gonna go my way zijn wat mij betrefd prima platen die niet onder doen voor het debuut

wat daarna komt ken ik niet helemaal, mijn interesse verdween

Daarna ging het dus bergafwaarts, met nog een paar mooie tracks als uitschieter (Rock & Roll Is Dead)