Rolling Stones - Beggars Banquet (1968)

KLassieker van begin tot eind.
Pint.
uh, punt.

lol

Na Exile On Main St. m'n favoriete Stones album. Blues erin, veel rock n roll, heerlijk album.

Pfff... ik ben niet overenthousiast: 'Sticky Fingers' is volgens mij stukken beter. 'Jigsaw Puzzle' en 'Sympathy for the Devil' zijn de beste nummers, vooral die eerste is schitterend! Maar voor de rest veel rommel: 'Dear Doctor', 'Parachute Woman'... ook veel saaie nummers: 'No Expectations' heeft bijvoorbeeld amar één melodietje dat voordurend herhaald wordt... in de latere albums is er veel meer verscheidenheid. 3*

In eerste instantie lijkt het misschien tegen te vallen maar ik denk dat deze CD meerdere luisterbeurten nodig heeft. Hoe vaak heb je dit album beluisterd?

Geweldige plaat(toen nog).Voor mij de beste van de Stones.Als 50 jarige is dit jeugdsentiment van de bovenste plank.Favoriet arachute woman en Salt of the earth.

Dat pianospel van dat laatste nummer is echt geweldig.

Een vijftal keer ongeveer.
Maar nogmaals, het is natuurlijk geen slecht album, hoor... 'Jigsaw Puzzle' is bijvoorbeeld echt ongelooflijk goed! Maar ik vind dat The Stones uit de vroege jaren '70 beter zijn.

Weer een erg lekker Stones album. Het is allemaal iets meer bluesy dan de grote platen uit de jaren '70, maar ik kan het evengoed zeer waarderen. Mijn favoriet is 'Street Fighting Man'.

4*

Gisteren cadeau gekregen.

Ben erg benieuwd. Het tweede nummer ken ik alleen van een begrafenis (iemand speelde dat akoestisch en dat was heel bijzonder), dus ik wil wel weten hoe het origineel klinkt.

prachtig cadeau gekregen, herman
genieten geblazen
beloof ik je

Gewoon het beste album van de Brian Jones periode.

al is het maar de vraag of de heer Jones hier zelf weet van had

Toch wel een heel lekker album. Dit had ik nooit gedacht van mezelf, Beatles-fan zijnde. Om er maar één nummer uit te halen: Stray Cat Blues, wat een energie, wat een riff, jep dit zijn de beste Stones!

Onzettend lekker nummer. Toen ik het een paar jaar terug voor het eerst hoorde vond ik het helemaal niks maar nu is het één van mijn favorieten van het album. Die riff en dan dat jeh jeh jeh.... Het is dat mijn plaat nog een goed anderhalf duurt anders had ik 'm even uit de kast gehaald.

Als je één Stones plaat in huis moet halen, dan is het zeker déze wel !!! Een absolute klassieker... Maar wie twijfelde adaar nog aan?

ook een zeer goed album van deze oude rotten. mijn favorieten op dit album zijn sympathy, street fighting man en parachute woman.
luister ook eens naar de live versie van street fighting man op de cd get yer ya ya's out(beste live album ooit gemaakt)

Na het debacle van Satanic Request kwamen de Stones beter dan ooit terug, eerst met de waanzinnige single JJF en er na met dit fantastische album.

De sound is compleet anders dan alles wat ze hier voor hadden gedaan (Keith leerde door Ry Cooder open G-tuning stemmen en spelen) en dit zou eigenlijk het definitieve Stonesgeluid blijken en blijven!

De plaat opent briljant met Sympathy en er volgen nog vele juweeltjes als stray cat blues, het vlijmscherpe streetfightin'man enz enz.

Het slot nr is ook goed, maar toch komt het nr bij mij niet helemaal oprecht over, zo gespeeld en gezongen door de noveau riche!

Leuke plaat. Vooral Factory girl vind ik apart klinken. Buiten prodigal son heb ik niet echt een slecht gevoel bij een nummer op deze plaat.

4.5

Wat mij betreft het beste album wat de Stones gemaakt hebben en het beste Sixties-album.

wat hierop staat is ook gewoon tijdloos luister maar 'ns naar:

No Expectations
Prodigal Son
Stray Cat Blues
Factory Girl

'n dikke 5

Een fantastische terugkomer na de domper van de voorganger. Echt prachtig. Hun kwaliteiten worden hier op de proef gesteld. Van allemaal. Alleen 1 vraagje wie weet er of Brian Jones op Dear Doctor mondharmonica speelde???? Of was het iemand anders.

Het was alleen stom dat ze de WC cover weigerden bij Decca & London Records

The Stones, ik heb het geprobeerd, maar ze hebben bij mij gefaald. Ik kon dit album voor een euro kopen en was totaal niet onder de indruk. Alleen sympathy for the devil is wel aardig, maar voor de rest kan ik hier gewoon niets mee!

Maartenn is pas 20, dat verklaart misschien waarom hij niet de muzikale rijpheid heeft om van dit puur bluesy prachtalbum van de Stones op hun best ten volle te kunnen genieten ???
Ach misschien lukt het als je wat ouder bent, ik hoop het je te wensen.
Want in tijden van verloedering grijpt men graag terug naar muzikale parels met een Hoofdletter, zoals dit prima album waar de blues en de soul afdruipt !
Voor mij samen met Let it Bleed hun 2 sterkste albums ever !

De volgende cd die ik koop moet en zal Beggars Banquet zijn. Volgens mij is dit een meesterwerk.(ik ken al enkele nummers oa Street Fighting Man met die heerlijke hoorn en natuurlijk Sympathy for the Devil)
Dit moet gewoon mijn volgende verovering in mijn cd-collectie zijn.

Deze moet ik ook nog eens kopen eigenlijk...............
Volgens mij is dit ook een meesterwerk, weleens wat van gehoord en dat klonk super.
Mooie top-10 heb je trouwens!

Dank je Music4ever, jou top 10 is ook niet mis. ik denk dat we zo ongeveer dezelde muzieksmaak hebben.

Tjah zoals ik al zie, ik heb het geprobeerd, maar The Stones krijgen niet gedaan bij mij, wat ze bij anderen wel gedaan krijgen. Ik vraag me af of het met rijpheid te maken heeft, of gewoon het feit dat mijn sound hun niet ligt. Dat laatste lijkt me eerder het geval.
Ieder zen eigen smaak, The Stones zullen in ieder geval voor lange tijd niet bij mij in de smaak vallen..

Na een eerste luisterbeurt vind ik dit al een zeer goed album. Ik ga de volgende dagen dit album enorm veel draaien, want ik heb zo'n gevoel dat ik dit dé plaat van de Stones ga vinden. Voorlopig 4,5*

Ik heb deze op lp met een heel andere hoes: helemaal wit en met sierlijke letters. Weet iemand daar meer van?