Tool - Ænima (1996)

1853?

Wie beweert er hier dat ze de waardering gestolen hebben, Soton, en vooral waar en hoe?

Dat waren vast nog bakelieten langspelers op 78 toeren

En een heeeel vroeg gelekte versie van Undertow

Niet zo fanatiek als de haters

Het valt me op dat veel mensen denken dat Tool iets voor hun is terwijl hun muzieksmaak duidelijk enkele dB lager ligt.



Jij bent dan toch een uitzondering, de meeste berichtgevingen vertellen een ander verhaal: mensen die na 20 keer luisteren plots weer een volledig nieuw inzicht verwerven in een of ander nummer op het album.

Ik wil niet kort door de bocht klinken of zo, maar de muziek van Tool lijkt mij juist erg gemakkelijk voor het grijpen te liggen.

Dit album heeft veel indruk op mij gemaakt, maar je zou je natuurlijk af kunnen vragen wat deze mensen nou bezielt. Afgaande op de muziek en de videoclips die ik van ze gehoord/gezien heb.

Kan iemand opheldering geven?

Ik vind deze toch net even wat lekkerder om te beluisteren dan Lateralus. Ik zet deze vaker op en vind deze iets makkelijker om te beluisteren. Deze gaat er zo tussendoor ook vaak wel lekker en goed even in, vandaar dat deze in mijn top 10 nu toch de voorkeur krijgt t.o.v Lateralus.

Voor mij is toch echt Lateralus het magnum opus van TOOL, een bijna 80 minuten durende (want bijna alle tracks lopen in elkaar over) elektrisch versterkte symfonie

Wat zijn hun beweegredenen om deze zware kost te maken? Deze duistere, pretentieuze kost. Hoe is hun kijk op het leven en de wereld? Hoe zijn hun levens verlopen?

Niet dat ik er niks van weet.

Tja, daar heb ik me zelf eigenlijk niet heel veel in verdiept. Als je de teksten van Keenan nagaat valt er soms wel veel uit te halen. Zelfexploratie in Lateralus, eventueel met bepaalde hulpmiddelen (drugs etc.). Aanschoppen tegen gevestigde waarden en demonen uit zijn jeugd verdrijven in Undertow. Luister maar eens naar Prison Sex. Enigszins verontrustend, zeker met de videoclip er bij. Aenima bevat zowel thema's van Undertow en Lateralus en gedurende de carriëre van Tool zijn Keenan's teksten steeds filosofischer en soms ook persoonlijker van aard geworden. Wings for Marie/10.000 days van 10.000 days gaat bijvoorbeeld over de strijd die zijn moeder meer dan 20 jaar voerde tegen haar verlamming en hoe ze altijd bleef geloven in een hogere macht.

Muzikaal gezien zijn het vooral de overige drie die de boel voor hun rekening nemen. Wat ik op maak uit enkele interviews die ik gelezen heb is dat ze vooral vanuit hun gevoel enkele losse ideeën en riffs al jammend tot songs proberen te structureren. Hierbij laten ze zich blijkbaar niet leiden door gangbare songstructuren maar door wat simpelweg goed aanvoelt.

Dit alles leidt blijkbaar samen tot de muziek van Tool.

en zou zouden meer mensen moeten musiceren

de ondertoon bij tool is wel arabisch/indisch maar das zon beetje het enige vaste gegeven waar men op baseert

Als dat hiertoe leidt, geef mij dan maar gangbare songstructuren. Zoveel bands zeggen dat, en meestal is het gewoon een excuus voor het niet kunnen schrijven van fatsoenlijke lange nummers. Niks tegen Tool hoor, die doet het op latere albums prima, maar ik vind Aenima echt beneden niveau.

Toch raar dan. Aenima is zo'n beetje de bakermat van de stijl die ze op de latere albums zouden uitbouwen.

Komt het op jou niet regelmatig gewoon simplistisch over dan?

Nee, niet echt. Misschien moet je nog eens beter luisteren. Ook hier wordt al flink gegooid met tempowisselingen, rustige en harde stukken en verborgen details die bij herhaalde luisterbeurten pas duidelijk worden.

Lateralus wat complexer qua ritmes en dergelijke maar deze is weer een stuk duisterder waarbij het gitaarwerk wat meer de aandacht trekt. Het lijkt me vrij apart dat je de latere albums wel kan waarderen en deze niet. Wat jij als simpel ziet is volgens mij eerder verraderlijk simpel. Stinkfist heeft bijvoorbeeld een ontzettend eenvoudige gitaarriff (2 noten), maar gecombineerd met de begeleiding, de perfecte spanningsopbouw en de uitbarsting aan het eind is het allesbehalve simpel wat ze hier doen. Met name Adam Jones heeft de neiging om ontzettend pakkende en mysterieuze dingen te spelen van vaak maar een paar noten.

Dan hebben we het nog niet eens gehad over Third Eye. Bij de eerste keer luisteren misschien maar een bult lawaai, maar hoe vaker je luistert hoe meer je ontdekt. Op het juiste momenten stiltes laten vallen, nog zo iets. De aandacht vasthouden met stilte, alleen een aangeslagen akkoordje, een drumloop, bewust zachter gaan zingen om de luisteraar naar je toe te trekken om vervolgens los te barsten. Nee, hier is niks simpel aan. Dat is gewoon een feit, en daarmee basta.

Oke. Dan klinkt het mij té simpel in de oren om er goed voor te gaan zitten. Het tergt met werkelijk al voordat ik op een kwart ben. Waarom korten ze hun albums niet gewoon met twintig minuten in? Dat had het voor mij in ieder geval een stuk makkelijker gemaakt.

Nou zeg, eerst vind je het te simpel en vervolgens wil je dat ze je het makkelijker maken!

en stel dat het simplistisch en simpel is, so what, het klinkt als een tierelier!

(jambi op 10.000 days is ook zon beetje het hele nummer lang een en dezelfde riff maar dat zit toch erg goed in elkaar en klinkt verre van simplistisch)

Wat off topic berichten weggehaald.

Doordat de muziek simpel is word het op de lange duur saai. Ik zeg: inkorten die hap. Alhoewel, ik moet eigenlijk niks zeggen over Aenima want ik begrijp die plaat gewoon niet. En daar ga ik ook geen pogingen meer toe doen.

Misschien kun je per luisterbeurt een ander kwart van de plaat luisteren, dan hoor je hem nog eens helemaal!

Verder is mijn mening over Tool, en dan vooral betreffende 'Undertow' en 'Aenima', dat de muziek me simpelweg 'pakt'. Een donker/melancholisch sfeertje en vooral zanger M.J. Keenan en gitarist Adam Jones die de show stelen wat betreft creativiteit. Daarnaast zijn bij Tool, als één van de weinige bands(Primus ook), de videoclips ook aan te raden. Maar, zoals al eerder in de discussie werd opgemerkt, hou je niet van heavy, laat het gerust staan...!

Dat is op zich nog best een goed idee. Misschien doe ik dat ooit over een jaar ofzo nog eens Ik heb nu 10,000 days opstaan, en dat vind ik gewoon beter zonder dat ik daar moeite voor hoef te doen. Veel plezieriger eigenlijk.

Weet ik. Vind ik ook een stuk prettiger om te zien dan dat ik de muziek hoor

Dat is niet het probleem zie mijn top 10/rotatielijst/recente stemmen

Okay, dan moet het wat dat betreft toch wel lukken.

Maar ik mis dan bij ''10,000 days'' weer een beetje 'het gevoel' en komt het een beetje steriel over, bij gebrek aan een beter woord. Toch ga ik die ook nog wel weer eens een kans geven.

10.000 days is imo bij veel nummers uitgeschoten in technisch vernuft en complexiteit waarbij men voorbij is gegaan aan de muziek zelf, en de balans, zo aanwezig op de voorganger, uit het oog verloren

Heb jij daar niet een 4,5* staan?

Vreemd trouwens, ik vind op 10,000 days juist veel meer eenheid aanwezig, en meer aandacht aan melodie. Ook sfeer proef ik er meer dan hier.

Als je nooit verder gekomen bent dan een kwart van deze plaat kan je de eenheid natuurlijk wat moeilijker beoordelen... Verder is er op ''10,000 days'' idd meer aandacht voor melodie, maar dat is net een probleem; alles lijkt eindeloos overdacht en uitgewerkt en ik mis de spontaniteit(lees: sfeer) van de voorgangers nogal.

als ik er een 4,5 had staan was dat terecht

Twee volledige luisterbeurten, en sommige aparte nummers wat vaker.

Ahzo. Dat ken ik. Bij Tool heb ik daar echter geen moment last van. 10,000 is vergeleken met zo veel moderne metal echt een heel organisch, menselijk (tot in zekere mate) spontaan geheel.

Nou ja, zoals gezegd, die plaat zal nog wel weer een kans krijgen, dus wie weet.