Tool - Ænima (1996)

waar dan weer niks mis mee is

Gaat gij dan nu Russian Circles luisteren

Voor de Tool-politie weer toeslaat vermeld ik voor alle duidelijkheid dat dit afgelopen week de eerste intensieve luisterbeurt was van deze plaat, met andere woorden ik heb er ruim mijn tijd voor genomen met kop dampende koffie en tekstenvel bij de hand. De afgelopen weken heb ik meerdere malen dit album beluisterd maar dan tijdens andere bezigheden en nu ligt hij weer op.
Vermits de Tool-iaten hier zeggen dat ik mijn tijd er voor moet nemen, wie ben ik om hen tegen te spreken. Opener Stinkfist zet duidelijk de toon en vind ik een raak nummer. Ieder nummer afzonderlijk bespreken, daar heb ik geen zin in, maar mijn grootste bezwaar betreft de lengte van de nummers en de opbouw die veelal een bepaald stramien volgt en net die twee “bezwaren” zorgen dan voor de bijzondere sfeer op dit album…
Dit is heel knappe muziek (Stinkfist, Aenema, Eulogy), maar bij mij valt de euro nog niet waarom dit zo speciaal zou zijn. Hier wordt over bepaalde aspecten (bvb. drumwerk, complexiteit van de songs, … ik heb alle berichten gelezen) gepraat en ik hoor het niet: nogmaals knappe muziek zondermeer, maar om nu zo in hogere sferen te verkeren van dit album … afspraak binnen enkele maanden, misschien slik ik mijn woorden nog in. Zoals we zeggen in West-Vlaanderen: bluven trènen.

durf bijna niks te zeggen...

He die Sir Spamalot blijft ook altijd en overal aardig, nooit eens een ongenuanceerde en harde uitgesproken zwart/wit mening, weer niets om pittig over te discussieren. Dan maar wachten tot Kronos weer een reactie plaatst ergens.

Waarom moet ik een harde uitgesproken zwart/wit mening over dit album hebben: het is noch een wereldalbum, althans nog niet in mijn ogen, noch een miskleun, dat zeker niet. Mijn manier van werken is: goed luisteren en notities nemen (kladblok, worddocument, whatever), mijn gedachten ordenen, een bericht schrijven, goed nalezen en dan pas plaatsen. Ik heb er totaal geen behoefte aan om tegen de schenen van andere gebruikers te schoppen: ik heb daar noch de tijd noch de energie voor. Dat ik wel een uitgesproken mening kan hebben, that's for me to know and for you to find out. Ik ben bezig met recensies van één van mijn favoriete groepen (de naam moet je zelf maar opzoeken) en daar zeg ik mijn mening op een correcte en hoffelijke manier, want dat is mijn manier van werken. Anderen doen het anders en dat is hun voorrecht.
Terug on-topic: ik snap heel goed dat dit een album is dat moet groeien bij mij, maar hoe lang dat zal duren, kan ik ook niet zeggen want momenteel zijn mijn dagen te kort. Ik respecteer dit album wel, neem mijn tijd ervoor en zal wellicht nog later in aanmerking komen voor mijn Tool diploma (alsof dat belangrijk is). Truth of the matter is dat ik momenteel tonnen albums liever hoor dan dit album.

Nee man dat was maar gekkigheid van mij van die zwart/wit mening. Als ik iemand respecteer hier met zijn meningen en recenties dan ben jij daar zeker 1 van de beteren in hier op mu.me. Ik laat mij soms weleens teveel door mijn emoties lijden waardoor ik weleens een slip of the tong heb waar ik achteraf spijt van heb. Ik ben weleens jaloers op jouw manier van verhalen en recenties schrijven hier, altijd correct en netjes en met veel respect voor anderen. Ik vind dit trouwens wel een erg goed album. Deze beluister ik vaker dan Lateralus omdat ik deze wat makkelijker vind wegluisteren. Hier hoef je niet zoveel moeite voor te doen dan voor Lateralus. Hier zitten meer rustpauzes in dan op Lateralus, want dat album houdt je van begin tot eind enorm vast in een soort van houtgreep. Daar heb ik niet altijd zin in om steeds maar dat soort beklemmende muziek te beluisteren. Hangt ook van je stemming af van dat moment. Deze gaat er eigenlijk altijd wel in, daarom heb ik deze dan ook veel vaker beluisterd.

Dit album zakt toch heel erg af bij mij. Waar Lateralus haar kracht wel weet te behouden lukt dat deze toch veel minder. De opening hiervan is nog steeds waanzinnig sterk, waarbij de eerste drie nummers ook gelijk mijn favorieten zijn, maar daarna zakt het af met als dieptepunt al die irritante fillertjes. Ze zorgen misschien wel voor eenheid, maar ik vind CS en Ions gewoon slechte nummers die niet op zo'n album als dit thuishoren. Ook Third Eye vind ik een wat minder en erg langdradig nummer. Ondanks deze minpunten toch nog 4 sterren, maar dat is toch een behoorlijk verschil met de 5 die het er ooit waren. Voor mij dus geen 'houdbaar' album.

Neen, ik vind het niet.
Ik heb deze plaat nochtans echt de kans gegeven.
Ik vind een nummer als Jimmy bijvoorbeeld echt wel goed, maar ze weten niet allemaal goed mijn aandacht vast te houden. Dit ligt voor een groot deel bij de zanger. Ik vind zijn stem eigenlijk niet zo heel krachtig.

Ik heb Tool nu echt wel genoeg kansen gegeven, maar het doet me niet zo veel.

Vreemd dat zoweinig mensen in deze discussie het album maar super vinden, terwijl hij toch een top 10 positie heeft.

Volgens mij is hij de eerste paar keer dat je hem hoort ook overweldigend goed en als je dan hier een top 10 hebt gemaakt met dit album erin en dan vervolgens nooit meer terugkomt op deze site, blijft hij hoog in de top 250 staan. Maar dit is waarom ik denk dat hij hier zo hoog staat, het zou ook kunnen dat de mensen die minder posten hier over het algemeen positiever over zijn (maar daar is geen goede verklaring voor).

We moeten er dan trouwens wel rekening mee houden dat dat bij elk album het geval is, dus uiteindelijk zal de positie in de top 250 niet zo heel veel veranderen.

Eens even kijken bij wie dit album allemaal in zijn/haar persoonlijke top tien heeft staan leert wel dat heel wat van die mensen hier al enkele jaren niet meer ingelogd hebben. Het is dus maar de vraag of die keuze nog actueel is. Misschien zou het goed zijn als deze gegevens van users die hier al meer dan een jaar niet meer hebben ingelogd niet meer mee tellen. Niet dat het mij veel uitmaakt. Maar het nog hoge stemgemiddelde zal ook wel deels voortkomen uit het enthousiasme van toen het album pas verschenen was.

Edit: Lukk0, jij zegt al ongeveer hetzelfde.

Waarom? Dit album is van 1996 en deze site is volgens mij eind 2003 online gekomen. Dat is al 2 jaar na Lateralus die van 2001 is, dus van begin enthousiastme van deze plaat kan geen sprake zijn volgens mij. Ik ben het er wel mee eens dat iemand die een jaar of langer niet ingelogd heeft dat die stemmen en top 10en niet meer voor de gemiddelden en statistieken zouden mee mogen tellen.

Aan het enthousiasme van het begin zal het dan inderdaad niet liggen.

Ik heb een tijd gemengde gevoelens bij dit album gehad. Alsof er wel enig potentieel in te voelen is maar het komt er niet uit. Mijn uiteindelijke conclusie is dan toch dat het een duffe deprimerende plaat is. De zangstem van Maynard James Keenan speelt daar voor mij ook zeker in mee. Die klinkt wel donker en intrigerend maar is zeer beperkt en gaat al snel vervelen. De muziek weet ook niet het hele album lang te boeien. Ook op de albums die hierna komen lijk ik helemaal uitgekeken te zijn. Misschien probeer ik het over een jaar nog eens.

(-) Ions is echt geniaal

Geniaal album van Tool. Stinkfist, Hooker with a Penis en Forty Six and two zijn mijn favorieten van dit plaatje!

Ik vind dit een voortreffelijk album en dat had ik toch niet helmaal verwacht. Wel merk ik dat het voor mij net iets te lang is en niet helemaal mijn stijl, desondanks heb ik het album met zeer veel plezier beluisterd. Regelmatig krijg ik een flinke adrenalinestoot maar toch blijft het muzikaal ook wel sterk en altijd binnen de lijntjes (dat laatste is misschien een klein beetje jammer). De Intermission zorgt er halverwege voor dat ik er weer helemaal tegen kan en dat ik ook het tweede deel van het album veelvuldig los kan gaan.

Ik begrijp Tool niet, kan iemand mij uitleggen wat hier geniaal aan is?

Ach, ik begrijp Tool ook niet maar dat weerhoudt me er niet van met volle teugen van deze muziek te genieten. Daar zeg ik het zelf: het is muziek. Dat moet per definitie niet begrepen worden. Of bega ik hier een denkblundertje?

Met 707 voorgaande berichten zal je toch wel ergens een antwoord vinden op jouw vraag Fatalist?

Je bent niet de enige

Kort samengevat: fantastische drums, dynamische zang die op het einde vaak net dat extra beetje epiek biedt, mooie spanningsopbouwen, hoog headbang/meezing gehalte zonder te verzanden in rechttoe-rechtaan metal.

Fatalist, ik verkeer ook een beetje in dit straatje (zie mijn bericht van januari 2009) maar bekijk het positief: iedere luisterbeurt is een ontdekkingsreis in de Tool wereld. Binnenkort waag ik me er opnieuw aan...

Dit album en ook de rest van Tool heb ik voor onbepaalde tijd opgegeven.

Ik heb er gewoon genoeg van. Het gezaag van die zanger, de slappe gitaarrifs, het getokkel van de drums...

Er is betere muziek om mijn tijd mee door te brengen dan deze sentimetalmuzak.

Duidelijk verhelderende uitleg. Nu begrijp ik waarom ik dit niet begrijp. Ik hou niet van headbangen en meezingen.

En ook niet van zware gitaren aan je stemmen te zien. Dat zal er ook wat mee te maken hebben (met het feit dat dit album je niet ligt).

En ik dan? Headbangen ja, meezingen op zijn tijd ook, fantastisch drumwerk ben ik altijd voor te pruimen, goede vocale partijen eveneens en muziek met goede spanningopbouw geniet ik dagelijks van.

Ik vind het nog steeds niks

Er zitten hier gewoon te veel mensen op de site die Tool overdreven goed vinden, waardoor het een geniale band lijkt, onmisbaar voor de liefhebbers van 'echte, goede muziek'.

Je moet het harder willen, als je iets echt graag goed wil vinden gaat het vanzelf .
Bij mij is dit in eerste instantie heel erg goed gevallen, waarna het steeds minder en minder werd. Na een paar keer luisteren heb ik dit wel gehoord en dan al die *-fillers, dan blijft er een stuk minder over van die vijf sterren. Maar dan die eerste vier echte nummers (ik tel Useful Idiot niet mee), die steken echt torenhoog boven de rest uit. Ik zou als je met deze band begint zou ik eerst die vier nummers beluisteren, als je dat niets vindt, kun je het wel vergeten met de rest.

In andere internetlijstjes eindigt Tool ook altijd hoog. Of zouden Tool internetfans enorm fanatiek zijn?

Misschien is Tool gewoon erg goed? Bestaat die mogelijkheid ook niet?

Destijds, het moet rond 1853 geweest zijn, leerde een goeie vriend (God hebbe z'n ziel) me deze band kennen. Tussen twee lessen door stak hij me Undertow toe, kennelijk wou hij mijn mening eens horen.

Soton was verkocht. Meteen.
En dan te bedenken dat ze met nog twee veel sterkere albums zouden komen opzetten.

Akkoord, deze muziek is niet voor iedereen weggelegd. Maar beweren dat ze de waardering als het ware gestolen hebben vind ik er een beetje over.

Een ietsepietsjie veel erover zelfs