The Tallest Man on Earth - There's No Leaving Now (2012)

dit fenomeen ontdekt op pukkelpop. wat was ie grandioos!

Ik blijf er maar luisteren....... Voor mij het meest volle album en toch zo simpel.....Simpel kan zo knap en mooi zijn....

Eens met Janhero. Deze plaat wordt over het algemeen toch iets minder goed beoordeeld dan zijn voorgaande albums. Dat valt waarschijnlijk verklaren door het gegeven dat het niet heel anders is dan zijn vorige platen. Mij stoort het niet, want de nummers zijn weer fantastisch. En bovendien: geforceerd iets anders gaan doen zou niks zijn. Hij doet wat zijn hart hem ingeeft. Dat waardeer ik zo aan deze man. Intens oprechte artiest.

Deze man weet zijn stem op zo'n briljante wijze te gebruiken. Ik weet niet wat het is maar de melodieën uit zijn zanglijnen zorgen voor een soort van nostalgisch gevoel en het verwarmd je volledige lichaam. Erg mooi.

Dit is het eerste album dat ik hoor van hem, maar ik weet zeker dat er nog meer volgen. Ik ben zwaar onder de indruk.

Dank u, zo is het

Het titelnummer alleen al... Hoe mooi kan muziek worden? Wow! Die stem gaat door merg en been.

Van 3 sterren na 4,5. Toch een groeiertje. Alleen dat slotnummer, wat een saaie draak blijft dat zeg. There's no Leaving Now en Criminals (dat gitaarloopje, wow) slaan elke keer keihard toe.

Live in Utrecht

1904

Revelation Blues

Moest ik het enkele weken geleden beoordeeld hebben, dan zou het zeker een vier of een vier en een half krijgen. Helaas moest ik op zoiets terugkomen nadat ik deze plaat meer en meer beluisterde en de gebreken nog beter naar boven kwamen. Begrijp me niet verkeerd, het blijft nog steeds een mooie en intieme plaat, maar op den duur wordt het tot op het randje gedreven en tegen het eind van de plaat heb je het eigenlijk al allemaal gehoord. En ondanks zijn korte tijdsduur vind ik dat het soms erg langdradig klinkt, maar dat gevoel heb ik dan meestal wel bij het einde.

Bij mij is dit net het omgekeerde, hoe meer ik luister hoe beter ik hem vind. Schitterende plaat en voor mij het beste wat ik dit jaar heb gehoord. Telkens opnieuw kippenvel!

Ik neig helaas ook meer richting de reactie van IllumSphere. De vorige twee platen vond ik bijna hartverscheurend mooi en als ik me niet vergis heb ik ze beide ook beloond met 4.5*. En om het luistergevoel compleet te maken heb ik "The Wild Hunt" ook nog eens op vinyl aangeschaft. Dus hier spreekt een zelfbenoemd liefhebber van de grootste man op aarde. "There's No Leaving Now" was dan ook de plaat waar ik vol verwachting naar uitkeek en helaas voor mij viel het me flink tegen. Waren de verwachtingen te hoog? Of wilde ik teveel van hetzelfde? Tja, voor allebei valt wel iets te zeggen, maar ik vind de plaat een stuk minder onderhoudend dan gehoopt met als gevolg dat ik het na een paar luisterbeurten wel even gehad heb.

Jammer! Maar ik blijf liefhebber en misschien komt het nog goed. Kippenvel zal moeilijk worden, maar ongetwijfeld gaat deze Zweed me in de toekomst weer inpakken. Desondanks gewoon nog 3.5*.

De langste man van deze aardkloot gaat gewoon door met waar hij mee bezig was: ongelofelijk goede muziek maken. Mijn derde 4,5* op rij. Die stem, ik kan er met mijn pet niet bij. Bijvoorbeeld op On Every Page, bij een minuut of 2.17.. Wauw.

En we hebben er ook weer een bij voor het rijtje the Gardener en Love Is All.. 1904, wat een parel.

The Tallest Man doet me soms denken aan Jim Croce. Het vernuftige gitaarspel i.c.m. een folky stemgeluid.

To Just Grow Away wordt beoordeeld als het minste nummer van het album, dat verbaast me. Niets mis met dat nummer eigenlijk....

Goh nu je het zegt. Bizar. Is na Revelation Blues en Criminals toch wel mijn favoriet.

Prachtig plaatje. Dat je vanaf seconde 1 pakt om je vervolgens niet meer los te laten.
Erg melancholisch ook, de zanger heeft ook een mooie stem. 4*

Dit soort albums kunnen altijd twee kanten op. Of het is het zoveelste 'singer-songwriteralbum'' van een meestal verdrietige maar altijd dolende ziel, of het heeft, tja, 'iets'. Dit album heeft duidelijk 'iets'. Wat het is, daar hoop ik binnenkort achter te komen.

Zijn stem doet me denken aan Jake Bugg, Bob Dylan en Tim Knol.

Die vergelijking met de stemmen van Jake Bugg en Tim Knol vind ik nergens op slaan, om eerlijk met je te zijn.

Het hoge hese van Tim Knol en het heliumachtige van Bugg bedoel ik.

Vind ik ook niet, de vergelijking met Dylan snap ik dan weer wel. The Tallest Man on Earth heeft een erg bijzondere stem, misschien wel de mooiste die ik dit jaar gehoord heb.

In een paar jaar heeft The Tallest Man On Earth zo'n centrale positie in mijn muziekbeleving ingenomen dat hij al met 1-0 op andere artiesten voorstaat als hij maar zijn mond open doet. Dus ook al is deze plaat niet zo perfect als The Wild Hunt, en heb ik niet zoveel met de eerste twee nummers en Little Brother, geniet ik toch elke keer weer volop van deze plaat. Wind and Walls behoort tot de allerbeste nummers van Matsson, On Every Page groeit met elke luisterbeurt, en ook Criminals, het titelnummer en Bright Lanterns kan ik keer op keer horen. The Tallest Man On Earth verveelt mij nog lang niet.

Opnieuw een zeer fijn album van The Tallest Man on Earth. Maar ja, als onze Zweedse vriend zijn mond opentrekt en op zijn gitaar gaat tokkelen, kan er ook al weinig meer mis gaan voor mij. De rijkere instrumentatie ten opzichte van voorgaande albums pakt zeker niet verkeerd uit, maar het songmateriaal is wat mij betreft net iets minder dan op Shallow Grave en The Wild Hunt.

Persoonlijk vind ik dit zijn beste full length! Vol met pakkende melodieën.
Puur.

Voorlopig toch nog iets minder dan zijn geweldige voorganger. Al voel ik beterschap op komst!

Nieuw album aangekondigd! Dark Bird is Home, komt uit op 12 mei.

Wederom een fantastisch album van The Tallest Man on Earth! Net een klein trapje minder dan de 2 voorgangers, maar daarom niet minder genieten.

Het lastigste bij zijn albums vind ik altijd om favorieten aan te duiden, omdat ik vaak zoveel nummers echt geweldig vind. Uiteindelijk heb ik To Just Grow Away en Revelation Blues aangeduid, maar dat hadden eigenlijk even goed 1904, There's No Leaving Now of Wind and Walls kunnen zijn. En dus heb ik nu alweer een half album als favoriet genoemd...

4,5*