UB40 - Labour of Love (1983)

Nog Meer BAGGER

Ook mee eens

Dit album bestaat voornamelijk uit commerciele covers van liefdesliedjes. Vind het niet slecht, integendeel erg mooi gezongen door Campbell. Nummers als Cherry Oh Baby, Keep On Moving, Please Don't Make Me Cry, Red Red Wine en Many Rivers To Cross zijn toch gewoon erg goed. Die ik opnoemde zijn volgens mij ook de singles van dit album. De overige nummers zijn wel iets minder, dat wel.

jeugsentiment steengoede plaat heb ik ontzettende leuke herinneringen aan

Red, Red Wine

Paar goede nrs zoals Red red wine, Cherry oh baby en Guilty. De rest vind ik maar flauw. 2.5/5

Nu wordt het niet meer gemaakt dus ze waren toen echt wel top...Reggea was toen gewoon hot.

Kocht 'm toen ik nog een jong broekkie was. Toen: Leuke muziek. Nu: Hoor ik liever wat anders.

2,5.

Redelijk album idd, maar ik vond de opvolger wat sterker. 3*

Ik heb me altijd afgevraagd wie het 'rap'stukje deed in Red Red Wine.

Volgens mij is dat gewoon Astro, een van de bandleden.

Ik vond die lange versie met dat stukje altijd veel leuker dan dat hitje zelf.

Dankzij dit album ben ik indertijd gaan zoeken naar de originele versies van deze nummers.
'Cherry oh baby' hadden The Stones ook al gecoverd op hun 'Black and blue'-album. 'Many rivers to cross' was al heel bekend van Jimmy Cliff zelf en van 'Red red wine' zijn ook al heel veel versies, o.a. het origineel van Neil Diamond en de versie van Tee Set's Peter Tetteroo. Die 12 inch versie vind ik toch veel leuker dan die single-versie. 'Red red wine' was pas ergens eind jaren 80 pas in Amerika een hit.
Ze bedankten Neil Diamond voor deze song/hit door op 'Labour of love III' zijn 'Holy holy' te coveren.
De hits van dit album heb ik al teveel gehoord, maar de rest van de nummers zet ik af en toe toch weer eens op.
Hoewel UB40 muzikaal een iets andere richting (crossover) inging, ben ik ze toch blijven volgen, want op ieder album staan ook sterke songs. Latere albums zoals 'Geffery Morgan', 'Rat in the kitchen' en 'UB40' draai ik ook nog steeds en blijven goed.
Ik ben ook altijd benieuwd wat Astro weer gebrouwen heeft. Kijk zo'n cover als 'Light my fire' dat op een compilatie terug te vinden is, had van mij niet zo gehoeven.
'Labour of love II' is ook heel goed en deel III is nog beter. Ik ben benieuwd of ze nog eens met een deel 4, 5 en 6 komen en daarna weer een 'Platinum collection part two' uitbrengen.

Absoluut geen slechte plaat is dit.
***1/2

Nogal ongefundeerde uitspraak, zo'n oneliner kan ik niet echt serioeus nemen.

Ik vind dit een heerlijk album. UB40 covert tracks die hen hebben geïnspireerd en beïnvloed en voegen daar hun eigen sound aan toe. Heerlijke songs als "Cherry Oh Baby" en natuurlijk de wereldhit "Red Red Wine", maar ook prachtige nostalgisch klinkende songs als "Please Don't Make Me Cry" en de evergreen "Many Rivers To Cross" (met in de videoclip o.a. ook de jongens van Musical Youth ): http://www.musicalyouth.net

Een heel aardig plaatje dit, om het als bagger af te doen is nogal makkelijk.

Eigenlijk geen goed album met slechte covers......maar heb er goede herinneringen aan daardoor draai ik deze nog erg vaak.
Voor goede UB 40 adviseer ik Signing Off en Present Arms (of UB 40 live 1983 als je maar een wilt kopen )

RED, RED, WIINEEE!!! echt een sterk nummer

beetje nikserige plaat, beetje erg nikserige plaat eigenlijk

Deze rode wijn kan beter gelijk door de gootsteen.

Waren ze maar gestopt na "Signing Off".

Dit was 1 van de eerste platen die ik had, kreeg hem voor mijn verjaardag van mijn zus. Ik was echt fan van ze en draaide dit helemaal stuk. Jeugdsentiment dus... She Caught the Train was 1 van mijn favorieten, Guilty vond ik ook erg mooi en eigenlijk vond ik het gewoon een geweldige plaat. Nu is het vooral de herinnering die ik koester, hoe ik van deze plaat kon genieten. Heb hem grijs gedraaid. Ik realiseerde me trouwens destijds niet eens dat dit allemaal covers zijn. Later ook wat originelen gehoord, waarvan ik vooral Many Rivers to Cross van Jimmy Cliff erg mooi vind. Ik heb daarvan nog een schitterende live versie van PinkPop 1984, dat is pas echt kippevel. De UB40 versie is wel aardig. Eigenlijk is de plaat op zich niet zo goed, maar de beleving van destijds kan ik niet loslaten en daarom krijgt dit van mij een behoorlijke score. Hierna ben ik alle platen van UB40 gaan kopen, wat ik heb volgehouden tot aan Labour of Love 2 en toen had ik het wel gehad. Dat laatste album is uit hetzelfde jaar als Disintegration van The Cure. Raar idee dat ik in 1 jaar die beide cd's heb gekocht. Begrijpelijk dat ik na Disintegration geen UB40 platen meer heb gekocht. Toen ging ik over op de aanschaf van alle cd's van The Cure.

Vooral de hitsingles maken dit nog wel een redelijk album, maar daarom volstaat eigenlijk een best of wel

Een zomers ceedeetje, met een prima geluidskwaliteit (daar niet van) maar mij een beetje te eentonig.

Dat hoeft niet bij reggae, mijn andere reggae-plaat is Exodus van Bob Marley, die is zelfs spannend te noemen.

Ik weet natuurlijk ook veel te weinig over UB40 (behalve een best of). Maar ik kan mij wel voorstellen dat het voor de fans even slikken is, als je het vergelijkt met Food for thought (1980). Een nummer dat erg hoog staat in mijn persoonlijke lijsten.

Die hoogte wordt door het drietal Cherry oh baby, Please don't make me cry en vooral Red red wine niet gehaald.

En toch wil ik Labour of love toch graag uit de kast trekken. Het is misschien wat eentonig, maar het is ook een behoorlijk redelijk geheel, smaakvol samengesteld. Cherry oh baby is in ieder geval beduidend beter gecoverd dan dat ooit door de Rolling stones is gedaan.

Speciale eervolle vermelding dan nog voor She caught the train.

wat zijn deze mannen live goed, heel toonvast en tekstgetrouw.

Cherry Oh Baby, Please Don't Make Me Cry, Red, Red Wine, Many Rivers to Cross. Jongens jongens wat slecht. Ken het album verder niet dus kan geen stem geven, maar dit is niet aan mij besteed.

Nou mensen, wat doen we weer verantwoord negatief op Musicmeter over deze plaat. Het is gewoon goed neergezet door UB40, natuurlijk is dit commerciële muziek, maar het klinkt wel erg lekker hoor. Die zanger heeft een gouwe strot en hun blazers zijn ook prima. Please Don't Make Me Cry & Many Rivers To Cross vind ik echt erg goed. Red Red Wine is een klassieker.

In 1983 / 1984 was dit een groot succes, ook ik draaide toen deze lp. En zeker 's zomers is dat niet verkeerd. Vanwege alle negatieve tendensen hierboven rond ik 'm naar boven af.

Al die oppervlakkige negatieve one-liners hier ten spijt is dit helemaal geen slecht album.
Alleen rond deze gebeurde er 'iets' met de boys van het werkeloosheidsbriefje.

Men;
band?, management?, platenmaatschappij?, combi?,
besloot dat het tijd werd voor de mainstream. de manier waarop de band en de platen die volgden 'aan de man' werden gebracht richtten zich vrij plotseling op een ander publiek dan daarvoor.

Was UB40 tot en met UB44 een sociaal bewogen band 'aan de goede kant van de scheidslijn' , de hits op dit album veranderden dat.
Vanaf nu; business first.
Toch jammer; maar de uitvoeringen van de nummers zijn hier nog alleszins te pruimen.
Hierna werd alles zo glad als een stuk zeep onder de douche......

Op zich een album waar helemaal niet zo veel mis mee is . UB40 covert er vrolijk op los , maar wel in de stijl die de groep uiteindelijk ook echt beroemd maakte . UB40 is super herkenbaar en zanger (tegenwoordig ex zanger ) Ali Cambell heeft een aparte strot die je eigenlijk nergens anders hoort .
Ik hoor hier nog wel een zekere passie en gedrevenheid , al zal ik nooit een fan worden van de britten . De verveling slaat mij iets te snel toe , maar dat is persoonlijk natuurlijk .
De heren gingen duidelijk voor de grote markt en op een bepaald moment nam de routine wel heel erg de overhand .
Hier is dat nog enigzins in balans en vind ik het wel een sympatieke plaat .
De liedjes zijn aardig gekozen en de groep weet er nogmaals genoeg eigen indentiteit in te stoppen . Please Don't Make Me Cry vind ik hier het prijsnummer .
Lekker loom en lui gebracht .

Nou je gebeden zijn verhoord, Pieter
Ook al zit je niet meer op MuMe, althans niet onder deze naam.
Labour Of Love IV is uitgebracht in 2010

Dat vind ik nu juist de nummers die dit album groot maakten in die tijd.
Die blijven ook nog steeds prima beluisterbaar.

Please Don't Make Me Cry vind ik ook het beste nummer hier.

Ik ben hier echt mee opgegroeid, alle nummers meezingen. Toch vind ik de hoeveelheid aan albums overdreven. De helft had niet eens gemoeten, wat zeg ik, gemogen.

Dit vind ik trouwens niet hun beste album, maar wel met de meeste herinneringen.