menu

Alice in Chains - Facelift (1990)

mijn stem
3,77 (299)
299 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Columbia

  1. We Die Young (2:32)
  2. Man in the Box (4:46)
  3. Sea of Sorrow (5:49)
  4. Bleed the Freak (4:01)
  5. I Can't Remember (3:42)
  6. Love, Hate, Love (6:26)
  7. It Ain't Like That (4:37)
  8. Sunshine (4:44)
  9. Put You Down (3:16)
  10. Confusion (5:44)
  11. I Know Somethin (Bout You) (4:21)
  12. Real Thing (4:03)
totale tijdsduur: 54:01
zoeken in:
avatar van HammerHead
3,5
Sterke eerste helft van de CD, wordt gedeeltelijk tenietgedaan door de veel zwakkere tweede helft. Toch 3 sterren.

Love, hate, love is 1 van mijn favoriete nummers ever. Vooral live overigens.

avatar van HammerHead
3,5
Het beste nummer op de CD inderdaad, maar na nr. 7 vind ik er niet zoveel meer aan

avatar van Dielie
5,0
ik hou van dit album, samen met "Dirt", alhoewel "Dirt" DE plaat is van Alice In Chains, da was zo grunge in de tijd als ge zo een tour-t-shirt had met die zonnebloem op of wat was het juist hehe aah nostalgie, goeie platen, goeie groep

avatar van Ruudf
PartyMarty schreef:
Love, hate, love is 1 van mijn favoriete nummers ever. Vooral live overigens.


Inderdaad. Ik vind de album versie niet zo indrukwekkend maar de live versie daarentegen...
Heb een live opnamen gezien van hun optreden uit de begin periode in "the Moore", het legendarische theater in Seattle. Geweldig optreden trouwens, maar daar was dat nummer, "love, hete love" echt fenomenaal!!

4,5
Voor mij de beste van Alice in Chains.
En het is eerder een metal/hardrockplaat dan een grungeplaat. En wat de zwakkere tweede helft betreft volg ik maar gedeeltelijk; Real Thing is namelijk een machtig nummer.

avatar van narva77
4,0
Voor mij toch wel het beste album van AIC. Dit album klinkt nog het meest "metal" van alle albums van AIC. Niet een plaat die ik nu nog snel zou draaien, maar enkele jaren geleden toch zeker wel.

3,5
Een zeer sterk debuut van deze AIC. Beste nummers vind ik Man in the Box en Love, Hate, Love. Hiernaast bevat dit album ook nog wel een aantal goeie nummers, zoals bijvoorbeeld We Die Young, Sea of Sorrow en Bleed the Freak. De iets mindere nummers zijn vooral terug te vinden op het 2e deel van de cd.

Punten geven op een schaal van 1 tot 10 zou toch iets gemakkelijker zijn omdat ik ook hier twijfel tussen 3,5 en een krappe 4.

Dan toch maar 3,5 + (7,5/10) en eventuele groeimogelijkheden...

3,5
Weinig verandering na 3 luisterbeurten. Nog steeds de eerste helft die overheerst, hoewel de tweede helft best wel meevalt. I Know Something (Bout You) is wel het minste nummer van de ganse cd. Ook Put You Down en It Ain't Like That behoren tot de 3 minst goeie, maar ze geven toch iets extra aan Facelift.
Sunshine daarentegen is dan weer érg goed.

Als ik een score op 100 zou moeten geven dan zou ik ergens tussen 75 en 80 uitkomen. De gulden middenweg dan maar: 78/100. Net geen 4*, die 3,5 + blijft (nu) dus staan.

avatar van kaztor
4,5
In het begin had ik wat moeite met dit album. Het deed erg zwakjes en ongeïnspireerd aan nadat ik ze had leren kennen met Dirt. Toen, op vakantie in Mallorca in 1995, viel het muntje. Luisterend naar m'n bandje op het balkon van ons appartement (ik was met maatjes), m'n leven overpeinzend na de dood van mijn vader enkele weken eerder, ontstond de chemie. AIC's muziek had de juiste sentimentele waarde voor een eigenwijze jongere van 21 jaar (eigenlijk voelde ik me nog een puber) met het hart op de juiste plek. Jaren later is dit uiteindelijk niet m'n favoriet geworden (dat is Jar Of Flies), maar het is een ijzersterk debuutalbum dat ik net zo goed vind als Dirt en Fifi met 3 poten.

4,5

3,0
Als debuut kan dit tellen.
Er zitten wel enkele mindere songs tussen, maar je kan aan deze CD merken dat de groep veel potentieel had, en dat ze toch bijna aan een topperiode zouden beginnen, die uiteindelijk twee jaar later zou komen met het meesterwerk 'Dirt'.
Ik vind 'It ain't like that' helemaal geen slecht nummer. Dat riffje doet je wel beseffen waarom groepen als Metallica zo'n respect hebben voor AIC. 'I know somethin' is ook niet slecht, het refrein is wel catchy.

avatar van AverageGuy
4,0
HammerHead schreef:
Sterke eerste helft van de CD, wordt gedeeltelijk tenietgedaan door de veel zwakkere tweede helft. Toch 3 sterren.


Idd


Love hate love! wat een geweldig nummer...

AC/DC
Alice in chains is voor mij tesmamen met nirvana de beste grunge groep ooit ( al is dit al eerder grunge met wat gewoon rock of metal ). Er staan een paar geweldige nummers op een en de rest is ook goed maar aan man in the box, put you down, sea of sorrow en we die young kunnen ze toch niet tippen.

4,5

avatar van Werwolf
4,0
Toch een hele sterke plaat. Uitschieters zijn toch het geweldige "Man in the Box", maar bovenal het geniale "Sea of Sorrow". Bij het begin van het nummer krijg ik al kippenvel; schitterend! Wat een fenomenaal stemgeluid had die man.

avatar van orbit
3,5
Beste plaat van AIC, naast hun EP Jar Of Flies.. hierna werd het iets te zompig en weinig gevarieerd. Love, Hate, Love en I know something zijn de betere nummers naast de eerste twee.

3,5
Wat mij betreft veruit de beste band uit het Grung-genre. Hoewel dit album nog wat meer metalinvloeden in de gitaarpartijen heeft dan de het andere AIC werk
Naar het einde toe wordt het wat minder. Maar nog steeds een goede plaat.

3,5*

avatar van Nicholas123
4,5
Sterk debuut album van AIC. Ook wel een beetje anders vergeleken met de volgende albums. De productie heeft hier ook veel mee te maken. Hier is nog meer sprake van zo'n typische jaren '80 productie met zo'n klinisch geluid en onnatuurlijk hard snaredrum geluid.
Qua stijl is het iets meer bluesrock vergeleken met de latere albums. Met name in de tweede helft van de cd heb ik af en toe het idee naar Guns N' Roses te luisteren. Echter zeker niet slecht.

4*

avatar van kaztor
4,5
Hier kunnen Axl en de mannen een puntje aan zuigen.
Ik vind dit zeker van betere snit.

avatar van Nicholas123
4,5
Ik ook. Het is ook niet meer dan een gitaarriffje hier en daar.

avatar van James Douglas
Hier komen de heren nog sober voor de dag. Hun uiteindelijke sound is nog in opbouw maar ze leveren middels dit werkje al wel een paar klassieke songs af. De flirts met Kiss in de staart van dit album zijn ze vergeven. Hoogtepunt is wat mij betreft de 'sick love song' Love, Hate, Love.

avatar van Lin
3,5
Lin
Love, Hate, Love is absoluut briljant wat een emotie kon Layne Staley toch in zijn stem leggen...

Heerlijk om mee te brullen ook trouwens

avatar van Nicholas123
4,5
It Ain't Like That vind ik ook heerlijk. Zo'n lekker traag slepende riff, met de stem van Staley eroverheen. Zo hoort het gewoon.

avatar van orbit
3,5
Vind deze ook veel beter dan die doffe Dirt (doet zijn titel eer aan). Hier worden upbeat nummers met wat cynischer songs gecombineerd, er zit ook vooral wat meer lucht in de nummers. Niet alleen maar trage slome riffs.

avatar van Nicholas123
4,5
Dirt is gewoon loodzwaar en best moeilijk om helemaal uit te beluisteren. Maar dat maakt het ook zo sterk, het is verschrikkelijk depri en put je volledig uit.

stuart
Ik vind dit ook beslist een behoorlijk debuutalbum en denk ook dat de eerste helft het beste is.
Wat betreft de vergelijking met Dirt: zowel Orbit als Nicholas 123 hebben een punt met hun opmerkingen en kan me daar wel in vinden.

avatar van orbit
3,5
Nicholas123 schreef:
Dirt is gewoon loodzwaar en best moeilijk om helemaal uit te beluisteren. Maar dat maakt het ook zo sterk, het is verschrikkelijk depri en put je volledig uit.


Ik ben wel wat depri gewend (check mijn top10).. maar vooral in die sound en de bijna zeurderig gezongen teksten van Staley zit gewoon te weinig dynamiek. En ook om een geslaagde depri plaat te maken zal er iets van dynamiek of spanning in moeten zitten. Luister ook Closer van Joy Division of Berlin van Lou Reed daarvoor. Dat mist Dirt gewoon totaal. Ik vind het dan ook een matig plaatje. Deze heb ik altijd wel leuk gevonden, AIC had beter bij dit format kunnen blijven.

stuart
Voor jou wel, voor (vele) anderen niet. De verkoopcijfers van deze zijn stukken beter.(al zegt dat niet altijd iets over de 'kwaliteit'.)
Wat mij betreft zijn de hoogtepunten op Dirt talrijker dan op Facelift, ook al staan op Dirt ook wat mindere nummers op.

avatar van orbit
3,5
De verkoopcijfers zijn gemakkelijk uit te leggen. Facelift kwam uit vóór de grote interesse voor grunge (vóór Nevermind). Toen de grunge-hype eenmaal was losgebarsten werd ieder bandje uit Seattle onder een vergrootglas gelegd en opgehyped door de media.. zo ook de plaat "Dirt" van AIC. Dat zegt dus niets over de kwaliteiten van de platen voor de grungehype

Verder vind ik beide platen niet zo heel erg memorabel, maar zou ik deze nog wel eens willen opzetten als ik zin heb in ouderwetse rock. Dirt is me veel te traag en weinig verrassend.

stuart
Hype of niet, men vindt/vond het wel mooi. Verder vind ik Dirt mooier;
ieder zijn 'ding'! (het wordt over het algemeen erkend als hun BESTE werk, nu je het toch over KWALITEIT hebt).

avatar van Nicholas123
4,5
Je kunt zeggen wat je wilt van Dirt, maar het was niet weinig verrassend.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:17 uur

geplaatst: vandaag om 07:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.