Linkin Park - Living Things (2012)

5 sterren is misschien overdreven, maar dat kun je ook zeggen van maar 1 ster.

Het is allemaal niet zo spectaculair wat ze op plaat hebben gezet, maar 'Castle of Glass' vind ik stiekem een goed nummer.

lost in the echo is zot!

Voila, ik heb het album 10 keer beluisterd.

1. Lost In Echo: Heel goede opener, eindelijk weer een echt lied bij de start van een LP album. De electro en de rock zijn goed verweven vind ik.
2. In My Remains: Heel melodieus liedje, heel leuk en ontspannend.
3. Burn It Down: Single, heb het nooit echt heel mooi gevonden -0,25
4. Lies Greed Misery: Heel kort en krachtig maar het schiet ergens te kort -0,25
5. I'll Be Gone: Zie 'In my remains'
6. Castle Of Glass: de aangenaamste verrassing op het album, ik hou van LP folk
7. Victemized: Te kort, kun je moeilijk beoordelen. Het klinkt een beetje geforceerd. Het is oké
meer niet.
8. Roads Untraveled: De stemmen klinken totaal anders, kreeg er kippenvel van, heel goede balade!
9. Skin To Bone: Mja, een specialeke. Niet zo'n grote voorstander -0,25
10. Until It Breaks: When They Come For Me, Part 2 =>
11. Tinfoil: Ik heb niks tegen instrumentale LP liedjes
12. Powerless: Burning In The Skies Part 2. Het is een balade die te melig is voor mij, er zit wel kracht in maar toch vind ik het minder dan de rest -0,25

dus een 3,85 ongeveer, ik rond af naar boven... 4*

Iemand die 1 ster geeft neem ik ook niet serieus...

Victemized is kort maar toch wel erg lekker! Ook de lyrics!

Ik vindt het vooral mooi hoe het hevige Victimized overgaat in het prachtige Roads Untraveled.

Na een aantal luisterbeurten denk ik dat Linkin Park na 2 albums zoekende te zijn geweest zijn sound heeft gevonden. Het lijkt alsof LP van alle voorgaande albums de positieve punten heeft weten te combineren zonder terug te vallen in de oude nu-metal stijl. Dit is wat mij betreft hun beste album tot nu toe. Natuurlijk gaat Linkin Park nooit meer terug naar die nu metal. Dat is maar goed ook want Nu Metal is gedateerd en Linkin Park laat met deze plaat horen dat ze daarvoor te volwassen zijn geworden. Als Linkin Park op deze weg doorgaat kan de band nog heel lang mee. Iets wat we toch van geen andere nu metal band kunnen zeggen, en dat vind ik behoorlijk knap.

Oke dat mag jij vinden

Ik zal me er zo ook maar eens aan wagen. Ben benieuwd (:

Album één maal beluisterd en ben wel positief. Zitten een paar aardige nummers op, een paar die moeten groeien. Maar eigenlijk nog geen nummer dat ik totaal niet kan waarderen. Morgen maar een tweede luisterbeurt, en cijfer volgt.

"Living Things" het 5e officiële album van de combinatie rock ban Linkin Park. Na 2 Rap-Metal albums, een rock album en een meer electronic album, was ik erg benieuwd wat ik van het nieuw album moest verwachten en hoe het zou klinken.
Het antwoord is simpel: "Living Things" heeft de beste elementen van voorgaande albums samengevoegd en daar een prima album van gemaakt. De nummers zitten stuk voor stuk goed in elkaar vervelen niet snel. Ze duren geen minuut te lang, alhoewel het hardste nummer van de plaat "Victimezed" van mij wel langer had gemogen, verder prima nummer overigens. Met name nummers als "Lost In The Echo" "In My Remains" "Castle Of Glass" & "Victimezed" springen er voor nu uit.

Ik kan zeggen dat ik aangenaam verrast ben door de nieuwe Linkin Park en dat ze opnieuw een prima plaat hebben afgeleverd. En daarmee denk ik dat deze band nog vaak van zich zal laten horen!

3.5

Zeer goed verfrissend album. Elke track is raak en elke track is weer anders. Paar pittige knallers en een paar prachtige ballads.

Mike heeft het rappen ook weer ontdekt en de gitaren zijn weer uit de kast, maar de electronische invloed van A Thousand Suns is zeker niet verdwenen maar eerder perfect gebalanceerd met alle andere elementen.

Ik vind het nog steeds niet het niveau halen van de eerste 2 platen. maar na een draak van ATS is dit al een heel stuk beter, ik denk tussen de 3 en 3,5 sterren.

Het terrein dat de band met de vorige twee albums heeft verspeeld wordt met dit nieuwe album gedeeltelijk teruggewonnen. Niet helemaal, want vooral de tweede helft van de plaat is weinig bijzonder. Tracks als Roads Untraveled en Until It Breaks blinken uit in middelmatigheid. Ook het korte maar chaotische Victemized is beneden peil. Afsluiter Powerless is dan gelukkig wel weer mooi. Nee, de beste songs bevinden zich aan het begin van het album, met vooral opener Lost In The Echo en Castle Of Glass als positieve uitschieters. De band heeft de electronica van het laatste album kunstig weten te combineren met de meer rock-georiënteerde aanpak van Minutes To Midnight, maar zo goed als de eerste twee albums wordt het helaas nergens meer.

Ik vind deze cd niet eens zoveel anders dan A Thousand Suns.
Luister ook deze in de juiste volgorder, dus niet shuffelen, en je wordt meegenomen op (weer) een trip die je meeneemt naar alle uithoeken van Linkin Park.
Veel melodieze songs met nu iets meer heftiger nummers dan op ATS.
Nu geen historische geschiedenis fragmenten als brug naar het volgende nummer maar toch passen de nummers goed aan elkaar.
Mooi laatste stuk met het fenomenale instrumentale Tinfoil en de afsluiter Powerless.

Als ATS liefhebber vind ik dit een mooi vervolg en zeker niet te vergelijken met de begin periode van Linkin Park. Liefhebbers hiervan zullen waarschijnlijk nu definitief afhaken.

Toch verassend , net als een andere band ( smashing pumpkins) had ik niet verwacht dat ze nog een goede cd zouden maken. het is niet meer de nu metal van eerste albums, maar toch zit er een bepaalde power acjhter de meeste nr's

Wat een drama weer. 2 leuke nummers op een hele CD. Nee, de oude tijden zullen wel nooit meer herleven bij deze band. Ik haak definitief af. Erg jammer want niet één band heeft de fakkel van hun eerste 2 albums ook echt overgenomen.

Dit is een stuk harder dan het vorige album, ook meer gitaar hoor je erin. Ja, na een paar luisterbeurten vind ik dit een beetje klinken als een moderne versie van Meteora. Vooral Victimized is ge-wel-dig. En Chester op Lies Greed Misery

Het nieuwe album van Linkin Park. Mijn verwachtingen waren hoog na het wat mij betreft geslaagde A Thousand Suns. Die verwachtingen hebben ze grootendeels wel waargemaakt op dit meer gitaar geörienteerd album. Vooral het eerste stuk tot en met Victimized (een lekkere mee schreeuwer) is erg sterk, daarna wordt het in mijn inziens toch wat minder met als slechtste track Until It Breaks. Maar de afsluiter Powerless maakt dat weer ietwat goed.

Dit album bevalt mij een stuk beter dan A Thousand Suns. De nummers zijn harder en de gitaar is een stuk duidelijker aanwezig. Nummers als Lies Greed Misery en Victimized zijn erg goed maar Powerless is de absolute topper op Living Things. 3,5*

Castle of Glass

Shit. Ondanks dat 'Burn It Down' toch wel één van mijn favoriete Linkin Park nummers is, is het nieuwe album toch enigszins een tegenvaller... De eerste helft klinkt best lekker, maar vanaf 'Victimized' gaat het allemaal een beetje de verkeerde kant op. Ik 'voel' het niet. De band zelf volgens mij ook niet. Zo goed als de eerste twee albums gaat de muziek van Linkin Park volgens mij niet meer worden... Zonde.

'Lost In The Echo' is gelukkig wel weer een erg lekker nummer, misschien wel het beste nummer van Living Things. Daarnaast dus Burn It Down. Verder blijven de nummers, met uitzondering van 'Lies Greed Misery', en 'In My Remains' nog niet echt goed hangen, iets wat misschien ook geen goed teken is.

Voor nu 3,5*

Al vind ik dat het een hoog pubergehalte blijft houden is deze plaat toch redelijk te verteren. Vooral
de eerste 2 tracks, Roads Untraveled, Tinfoil en Powerless zijn echt goed. De rest is onder het gemiddelde.

Daarom toch een voldoede waard

Net ook maar eens even beluisterd. Klinkt op zich wel aardig, maar niet helemaal geslaagd.
Vind het soms ook nog wat tam klinken.

Begint op zich wel vrij goed, maar na Victimized komen me toch wat gezapige nummers zeg. Gelukkig wordt dat meer dan goedgemaakt door het prachtige instrumentale Tinfoil dat mooi overgaat in Powerless.

3,5 Sterren.

Na victimized vind ik 'Roads Untraveled', 'Until It Breaks' & 'Powerless' ook nog aardig

*proost op de redelijke terug keer van LP*

Ik irriteer me mateloos aan betweterige opmerkingen zoals die van jou. Ik denk dat jullie allebei volwassen genoeg zijn om voor jezelf te beslissen hoe hard of zacht de wereld is. Plus, dit doet er op deze website totaal niet toe.

We hebben het hier over iemands stem op een album en jullie zitten allebei op 2 uitersten. Dit is niet erg, maar ga de één niet kwalijk nemen dat hij extreem positief zit met zijn stem terwijl je zelf wel het andere uiterste geeft. Ook termen als 'mensen die het oude Linkin Park nog niet kennen' zijn echt pure waanzin. Hoe weet jij dit? Dat het op jou inspiratieloos overkomt, prima, maar je maakt aannames over anderen en dat is vreemd.

Dit moest ik echt even kwijt.

Burn It Down vond ik, iedere keer dat ik de single hoorde op kantoor, lekker klinken. Het is lang niet zo hard als bepaald ouder werk maar ik vind het origineel en leuk genoeg. Lost in the Echo ben ik denk ik nog positiever over, maar die hoor ik net voor het allereerst. Ga straks het hele album luisteren.

Conclusie: Linkin park heeft wederom niet het niveau weten te bereiken wat ze hadden bij hun eerste 2 albums.

Het eerste nummer deed mij meteen denken aan het album dat korn onlangs heeft uitgebracht met skrillex, kill the noise en andere artiesten. Ik ben van mening dat over het hele album gezien er hier en daar een kleine knipoog naar de skrillex liefhebbers was. Gelukkig slaan ze hierin niet door en blijven ze bij hun eigen manier van ''rauwe'' muziek maken.

Daarnaast vond ik het album tegenvallen. Wat ik zo mooi vond aan linkin park hun oude muziek was de afwisseling tussen rust en uitbarstingen. De rust hebben ze weten te evenaren, de uitbarstingen niet. De uitbarstingen vallen onder de term: NET niet.. (jammer)

Naar mijn mening een album dat grappig is om 2 of 3 keer te luisteren en daarna een plekje in de cdkast verdient om daar lekker te verstoffen.

Ik snap niet waarom sommige mensen dit album en A Thousand Suns blijven meten met Hybrid Theory en Meteora. Die albums zijn gewoon niet met elkaar te vergelijken, vooral muzikaal is het heel verschillend. Alhoewel dit album wat meer gitaar kent dan ATS, maar dan nog. Mensen die naar de oude sound streven moeten niet raar opkijken dat de nieuwere albums tegenvallen want die sound is gewoon niet meer en komt ook niet meer. Dit hebben ze al meerdere malen aangegeven. En dat vind ik ook het leuke en gedurfde aan Linkin Park, ze blijven niet hangen aan hun succesvolle sound, ze durven ook met de tijd mee te gaan en doen wat ze zelf leuk vinden. Dat kan ik alleen maar waarderen.

Gewoon een prima album. Waarom moet alles altijd worden vergeleken met voorgaande albums ? Dit is weer totaal wat nieuws en inderdaad net wat Anne Maaike zegt ze blijven niet hangen..