menu

Tom Waits - Mule Variations (1999)

mijn stem
4,03 (372)
372 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: ANTI-

  1. Big in Japan (4:05)

    met Les Claypool

  2. Lowside of the Road (2:59)
  3. Hold On (5:33)
  4. Get Behind the Mule (6:52)
  5. House Where Nobody Lives (4:14)
  6. Cold Water (5:23)
  7. Pony (4:32)
  8. What's He Building? (3:20)
  9. Black Market Baby (5:02)
  10. Eyeball Kid (4:25)
  11. Picture in a Frame (3:39)
  12. Chocolate Jesus (3:55)
  13. Georgia Lee (4:24)
  14. Filipino Box Spring Hog (3:09)
  15. Take It with Me (4:24)
  16. Come on Up to the House (4:36)
totale tijdsduur: 1:10:32
zoeken in:
avatar van JolkiPalki
1,5
Nee, het wordt niets met mij en deze muziek, vind er weinig aan.

Pieter Paal
Geef mij maar een 'Chocolate Jesus' met nootjes.

avatar van bawimeko
4,5
JolkiPalki schreef:
Ik weet het niet met deze c.d. hoor. Er staan een paar best goede nummers op (Get behind the mule en Hold on) maar soms klinkt zijn stem zo geforceerd. En What's he building? is ronduit irritant.


What;s He Building irritant? Okee, als je een liedje had verwacht kan ik me dat voorstellen, maar voor mij is een stukje een fraaie schimmige zwartwitfilm uit begin jaren '50, compleet met de paranoia van een obsessieve buurman die vanachter de vitrages de rare geluiden en verdachte activiteiten in de gaten houdt...

avatar van Slowgaze
4,5
En ik weet uiteindelijk nog steeds niet wat die buurman nou aan het maken is.

avatar van RestLove
We zullen het wellicht nooit weten Slowgaze. Wat ik trouwens tekenend vind voor dit album is dat de hoes goed de sfeer van het album weergeeft. Een soort van lieflijke chique man, maar dan toch heel gruizig en iets wat niet vertrouwd aanvoelt. Al zou je dit kunnen doortrekken naar het merendeel van Waits' werk natuurlijk.

Ik ben wellicht niet de enige die het zegt, maar als (hopelijk pas over een jaar of 60) het doek valt mogen ze Take It With Me zeker op mijn uitvaart draaien...dat ga ik vast ergens noteren.

avatar van ricardo
3,0
Dit is ook weer een typisch Tom Waits album. Er staat echt weer van alles op, heel erg wisselend. Ik heb bijna geen plaat gehoord van deze artiest die ik helemaal goed vind, maar op iedere plaat staan wel weer leuke en goede dingen, daarom vind ik geen enkel album van hem een 5* waard, maar ook niet minder dan een 2.5*

Blue Valentine blijft voor mij met een enorm grote afstand, verreweg het beste album van Tom Waits.

avatar van AOVV
Mooie afsluiter van mijn Waits-dag (een Masimo&AOVV-samenwerking). Doet me er tegelijkertijd aan denken dat ik deze plaat toch eens zo snel mogelijk moet aanschaffen. De speelduur is geen enkel probleem, integendeel, de plaat komt nog beter uit de verf omdat ze zo lang duurt. De kwaliteit is hoog, heel hoog, en erg constant. Kortom, het hele album is ijzersterk, en bloedmooi.

Rizz
Hoorde vandaag What's He Building voor het eerst....

Hoopte vurig dat die schijt enge geluiden slechts alleen uit m'n cd-speler kwamen.

avatar van kobe bryant fan
Inderdaad erg mooie sfeerschets, de beelden komen zo voor me, alleen stoor ik me er aan hoeveel keer hij wel niet zegt: What's he building in there?
Voor de rest ook een erg mooie Tom Waits plaat, Get Behind The Mule is fantastisch.
Ook die donkere en ruizige sfeer ook voelt het aan alsof we ieder moment gevolgd worden.
Score volgt later.

avatar van shimahero
3,5
Een plaat van hoog niveau.

avatar van shimahero
3,5
come on up to the house. lovely lyrics

YouTube - Tom Waits-Come On Up To The House

avatar van perrospicados
4,0
'Take it with me' heb ik nog nooit gehoord op een crematieplechtigheid of een begrafenis. Maar man oh man wat is het een prachtig afscheidsnummer.

avatar van shimahero
3,5
Deze plaat is wat minder geworden op dit moment. Hold on blijft goed. De rest ontroert me minder

Helikopterken
Na zovele jaren weet ik nog steeds niet wat ik nu precies met deze plaat aan moet. Ik kan Mule Variations mentaal niet 'aanraken'. Volgt u nog?

Bij nader inzien is die onaatastbaarheid een compliment van formaat. Na tig luisterbeurten stuitert de muziek nog steeds langs me heen. Niet wetende welke kant die dekselse Waits nu weer opgaat laat ik me echter graag verrassen. En geen herontmoeting wordt daarvan gevrijwaard! Met deze langspeler ben ik dus nog niet klaar en ik vermoed/hoop dat ik dat ook nooit zal zijn.

Ligt het aan mij of laat een door de regen verzopen hond zich gemakkelijker temmen dan zo'n koppig muildier?

Voor mij begint met Mule Variations een nieuwe Waits-tijdperk. Dit lijkt me zijn eerste plaat die het label 'bluesrock' kan worden opgekleefd. Het piept en kraakt dat het een lieve lust is. Alsof je in een oud huis tegen beter weten in zo stil mogelijk de verweerde houten trap afdaalt. Wat je ook probeert, het doorleefde hout zal hoe dan ook jouw aanwezigheid verraden. Heerlijk!

À propos, hebben we überhaupt het recht te weten wat onze zonderlinge buurman fabriceert in zijn woonst?

Ik houd eerlijk gezegd liever het mysterie levend. Het is bijna een metafoor voor Waits z'n verduiveld creatieve geest: What the hell is he building in there?

Als we dat eens wisten

avatar van Niek
4,0
Prima plaat maar haalt het echt niet bij zijn werk midden jaren tachtig. Tegen het einde verlies ik mijn interesse wat terwijl de nummers niet per se minder worden, maar meer door de algemene houdbaarheid van de tracks op deze plaat. Waar Rain Dogs en Swordfishtrombones naar meer smaken, leg ik Tom Waits na deze plaat vaak weer even terzijde. Niettemin is dit voor de fans natuurlijk een heel mooie plaat om te hebben .

avatar van Rudi S
4,5
Niek schreef:
Tegen het einde verlies ik mijn interesse wat terwijl de nummers niet per se minder worden

De laatste 6 zijn hier zelfs favoriet.

avatar van Ernie
4,0
Toch weer een erg goede plaat van Tom Waits.

Wel een lange speelduur in vergelijking met zijn andere werken maar hij boet nergens in aan kwaliteit.
De laatste nummers zijn zoals Rudi S zegt niet te versmaden want Picture in a Frame, Filipino Box Spring Hog & Take It with Me behoren tot de beste nummers van de plaat.

Big in Japan is natuurlijk een geniale opener, heerlijk nummer met een mooie bijdrage van Primus bassist Les Claypool ( laat Primus nu een groep zijn die ik deze zomer erg heb leren appreciëren)
Ook Hold On is een dikke favoriet ten huize Ernie.

Het 10de album van Waits die ik leer kennen en hij heeft mij nog nergens teleurgesteld, ook deze kan dus zonder twijfel aangeschaft worden.

avatar van deric raven
4,0
What's He Building?
Alsof een door geflipte straatmuzikant een draaiorgel vakkundig uit elkaar haalt en deze vervolgens met de bezieling van de duivel weer in elkaar zet.
Tom Waits in de rol van gestoorde gefrustreerde genius.
Mule Variations ooit cadeau gegeven aan mijn schoonmoeder.
Ze heeft er een week slecht van kunnen slapen.

Duivelse deric raven ontbindt z'n duivels. De schoonmoeder heeft het nakijken.

De fascinatie voor dat ene nummer is uiteraard volkomen terecht, toch is dit album zoveel meer.

Al heb ik er jaren over gedaan om deze platgestampte Louisiana-blues ten volle in me op te nemen (plz plz plz, neem die staatverwijzing niet te letterlijk, net zoals je Waits altijd met een korreltje zout mag nemen). Zestien nummers, zeventig minuten, ja, die zooi tikt wel een flink eind aan. Toch is ieder nummer van goudwaarde, het beste bewijs is dat ik als grote fan meer dan 100 luisterbeurten achter de kiezen heb en nog steeds het gevoel heb dat er zoveel geheimen schuilen achter de dichtgetimmerde ramen die dit album herbergt.

Meesterwerk. Neem het van mij aan.

Ja, deze kost moeite.

Ja, op het eerste gehoor klinkt het als 'meer van hetzelfde'.

Maar mits een beetje coöperatie en welwillendheid is dit een album die jou nooit meer loslaat.
Amen to that.

By gosh my darlin', plz keep an eye on them gators.

Geen zorgen. Tommeke waarschuwt ons wel bijtijds.

avatar van deric raven
4,0
Schoonmoeder kende alleen Somewhere Over The Rainbowwarrior en Jesus Blood Never Failed Me, en dat vond ze wel heel mooi, ze wilde zelf voor haar verjaardag een Tom Waits album.
De liefde was toen wel over.

deric raven schreef:
De liefde was toen wel over.


Je bent altijd een held geweest voor mij, bij deze zal je het blijven.

avatar van EttaJamesBrown
4,5
Goede verhalen mannen! Tom zou trots zijn.

avatar van bikkel2
4,5
Ooit eens gehad van een ex schoonzuster, maar uiteindelijk maar 1 of 2 keer gedraaid.
Gisteren en vandaag maar eens serieus onder de loep genomen - ik ben in een Tom Waits mood terecht gekomen tenslotte.
Fraai album met een joekel van een opener.
Big In Japan is zo'n vuige industrial, wat er gelijk inhakt. Les Claypool doet mee.
Lowside Of The Road kabbelt grimmig door met de bekende Waits input, maar Hold On is beduidend liefelijker ( Springsteen zou het gemaakt kunnen hebben.)
En zo mixt de meistro zijn onheilspellende bedenksels met melanchonisch puur balladmateriaal.
Ik constateer dus niets nieuws maar het is wel een afwisseling die wal raakt.
Een bijzonder nummer is het hoorspelachtige
What's He' Building ?
Tom als indringende verhalenverteller, uiteraard in een thrillerachtige sfeer.
En wat er volgt mag er ook zeker zijn hoor.
Dampige blues in een alternatieve setting, alsof Howlin'Wolf teruggekeerd is op aarde en mensen wat een prachttige afsluiter die Come On Up The House heet.
Kippevel ! En niet zo'n klein beetje.

Tom Waits doet ook hier waar hij bekend om staat.
Wellicht hier en daar wat toegankelijker, maar dat houdt de balans heel goed in stand.

avatar van EttaJamesBrown
4,5
Mooi verhaal bikkel2. Jij, Tom en ik zouden prima een avondje in de kroeg kunnen zitten.

avatar van bikkel2
4,5
EttaJamesBrown schreef:
Mooi verhaal bikkel2. Jij, Tom en ik zouden prima een avondje in de kroeg kunnen zitten.


Dat zou best lukken !

avatar van lennon
4,5
Ik heb ondertussen een album of 10 in bezit van de man, maar dit vind ik toch zijn allerbeste.

Luister het nu weer keihard, en het blaast me steeds weer omver. Wat een lekkere plaat zeg!

avatar van bikkel2
4,5
Goed om te vernemen lennon
Waits = Held.

avatar van ArthurDZ
4,5
ArthurDZ (moderator)
Bericht verplaatst naar Muziek > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic) , hier gaat het alleen over Mule Variations als album, niet als deelnemer in lijstjes.

avatar van lennon
4,5
Hop... bijna naar level perfectie. Halfje erop naar 4.5

Dit is mijn favoriete Waits plaat. Wat een meesterwerk. Verveelt echt voor geen moment.

avatar van jokerman
5,0
Yeah! 15-12 geremasterd op vinyl! Tijd dat ik mijn cd ga vervangen!

Gast
geplaatst: vandaag om 02:47 uur

geplaatst: vandaag om 02:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.