menu

Swans - The Seer (2012)

mijn stem
3,98 (220)
220 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Young God

  1. Lunacy (6:09)

    met Alan Sparhawk en Mimi Parker

  2. Mother of the World (9:57)
  3. The Wolf (1:35)
  4. The Seer (32:14)
  5. The Seer Returns (6:17)

    met Jarboe

  6. 93 Ave. B Blues (5:21)
  7. The Daughter Brings the Water (2:40)
  8. Song for a Warrior (3:58)

    met Karen O

  9. Avatar (8:51)
  10. A Piece of the Sky (19:10)

    met Jarboe en Akron/Family

  11. The Apostate (23:01)
totale tijdsduur: 1:59:13
zoeken in:
avatar van Eveningguard
5,0
brasikurtz schreef:
The Apostate is een geniaal nummer.


Geweldig inderdaad, dat zal wel helemaal goed komen met dit album. Sublieme, donkere energie straal dat nummer uit.

sendotsklin
Zojuist de deluxe editie besteld als preorder bij Young God, ik kan niet wachten!

avatar van Sater
4,5
Hier in zijn geheel te beluisteren:

First Listen: Swans, 'The Seer' : NPR

avatar van Don Cappuccino
5,0
Kijk, dat lijkt er meer op! NPR streamt in hoge kwaliteit.

avatar van Don Cappuccino
5,0
Net voor de eerste keer beluisterd. Ik moet deze echt meer beluisteren om een oordeel te geven maar de eerste impressie was positief.

Ik kan me compleet vinden in wat Michael Gira zegt. Dit is het resultaat van 30 jaar Swans, alle elementen zijn terug te vinden. Zo zijn er rustige en apocalyptische folknummers, epische en grootse post-rock achtige composities en zelfs meedogenloze no-wave creaties die doen denken aan de beginperiode van de band.

Het album begint eigenlijk erg toegankelijk voor Swans-begrippen. Lunacy is een liedje wat erg goed in het gehoor ligt, hele mooie instrumentatie. Als we bij The Seer komen staat er ons flink wat te wachten. Dit is een drone en een jam die bijna tranceopwekkend is. Aan het eind komt er zelfs een westernsfeertje.

Daarna krijgen we weer wat rustpunten en dan komen in de kakofonie van 93 Ave. B Blues terecht. Het doet me denken aan de geluidsexperimenten van Pink Floyd ten tijde van A Saucerful Of Secrets maar dan allemaal wat harder. A Piece Of The Sky is echt prachtig. Het begint met een vocale collage van Jarboe en een drone, later barst het nummer uit.

The Apostate had ik al eerder gehoord in een 10 minuten durende edit. Die 10 minuten durende edit laat het begin compleet links liggen. Dit is echt een geweldig percussief stuk met veel repetitie, tribal. The Seer is veel maar je krijgt ook veel als luisteraar. Deze ga ik zeker aanschaffen.

Rudi84
Het duurt nog wel even voordat ik een mening over het hele album kan geven, maarrrrrr... wat is Song For A Warrior (die met de zangeres van de Yeah Yeah Yeahs) toch een ongelooflijk prachtig nummer! Staat hier de hele dag al op repeat. Echt bizar mooi.

avatar van Chronos85
Pitchfork is gul met z'n cijfer: een 9! Swans: The Seer | Album Reviews | Pitchfork

avatar van Don Cappuccino
5,0
Ik vind een 9 terecht. Bij de eerste luisterbeurt vond ik het goed maar na meerdere luisterbeurten staat dit album op gelijke hoogte met The Great Annihilator. Ik denk dat Swans voor de tweede keer mijn album van het jaar heeft gemaakt.

Ik ga hem in het weekend of volgende week halen. Daarna zal er een uitgebreidere mening komen. Song For A Warrior was ook een nummer wat er bij de eerste keer er voor mij gelijk uitsprong. Dat is waarschijnlijk omdat het zo anders is dan de rest en het is gewoon prachtig. Na een 32 minuten durende epic en een totale kakofonie is dit even een heel mooi rustpunt.

avatar van Eveningguard
5,0
Ik ga morgen direct naar Velvet om 'm binnen te halen! Dit is geweldig!

UnknownPleasure
ja geweldig inderdaad.

avatar van dix
4,0
dix
Taai plaatje ...

Een stuk minder behaagziek dan die voorganger. De productie is ook beduidend beter. Ik heb 'm inmiddels drie keer laten passeren en ik vind The Seer soms wat ... jazzy. Maar is dit de plaat die dertig jaar Swans samenvat? Dat weet ik niet hoor, ik houd die andere platen voorlopig binnen handbereik.

Case4
Deze plaat is gigantisch. Geweldig. Oneindig. Dit is echt heel gaaf gedaan. Alleen A Piece of the Sky wil mij nog wel eens dwars zitten, op het begin. Net iets teveel chaos denk ik. Gewoon een dikke vijf waard!

avatar van jellecomicgek72
Holy shit! Wat is dit dan? Snel eens luisteren, ziet er gaaf uit!

avatar van Gloeilamp
5,0
Ik heb net de eerste 5 nummers gehoord en die zijn allemaal fantastisch. Alleen Mother of the World weet me nog niet helemaal te pakken. Ik ga straks eens door met de rest van het album, ik ben erg benieuwd!

avatar van WesleyX16
3,5
Als je die hele langgerekte nummers weglaat had ik dit album beter kunnen waarderen. Maar misschien kan ik er lekker naar luisteren op mijn werk.

Ik zit tegenwoordig toch maar met een koptelefoon achter de computer. Dan hoor je toch wat minder wat er om je heen gebeurt.

Avatar en The Seer Returns zijn toch wel geweldige nummers.

avatar van Don Cappuccino
5,0
Swans. Een band die in de jaren ´80 de grenzen van extremiteit steeds verder lag met de no-wave beweging. Deze sound is een grote inspiratie geweest voor bands als Godflesh. Voornamelijk gericht op ritmes en een zo duister mogelijke sfeer neerzetten. Dat kan Swans wel. Later werd de duisternis verpakt in geweldig in elkaar zittende nummers. Na Soundtracks For The Blind leek het doek gevallen te zijn voor de groep.

Totdat de band in 2010 terugkomt met het album My Father Will Guide Me up a Rope to the Sky, dat was mijn allereerste kennismaking met de band. Als 14-jarige is deze muziek toch wel erg indrukwekkend, ik werd er zelfs een beetje bang van. Ik kreeg een enorm onderbuikgevoel. Na die ervaring ben ik meer van de band gaan opzoeken. Het album uit 2010 was al geweldig maar dat was nog het begin.

The Seer gooit er nog een flinke schep boven op. Michael Gira vertelt zelf over The Seer dat het het resultaat van 30 jaar werk is. Dit 2 uur durend werk is inderdaad een perfecte samenvatting van 30 Swans maar het klinkt als geen ander album van de band. De furieuze no-wave creaties zijn te horen, apocalyptische folknummers, post-rock epics en drones. Laat ik eens dieper in The Seer gaan.

Lunacy is een meesterlijke opener die gelijk een zeer dreigende en filmische sfeer neerzet. Ik krijg gelijk de rillingen over mijn rug door het driestemmig stuk waar Gira bijgestaan wordt door Alan Sparhawk en Mimi Parker van Low. Na dit nummer gaat het album echt de experimentele kant op. Mother Of The World is een nummer dat ik bij de eerste keer eigenlijk een van de mindere vond. Maar dit nummer groeide steeds meer per luisterbeurt en hetzelfde geldt voor het album. Swans repeteert veel maar het blijft spannend. Er worden steeds kleine veranderingen gemaakt in de motieven. Het eind is echt heel erg gaaf, het zou perfect bij een western passen.

The Wolf is de stilte voor de storm. De stem van Gira en een klein beetje gitaar. Een groter contrast kun je bijna niet krijgen met het stuk wat hierna komt. Daarna worden echt alle registers open getrokken. U bent bij The Seer beland. Dit is het moment waar je als luisteraar afhaakt of er compleet ingezogen wordt. Ik hoor overduidelijk bij de tweede groep.

The Seer is een 32 minuten durende mammoet die gemakkelijk bij het beste werk van de band hoort. In het begin worden we in de naargeestige sfeer gedompeld door flink wat blazers en zelfs een doedelzak. Een beter muzikaal martelinstrument kun je bijna niet vinden. Na deze vage introductie komen we in een sluipende groove terecht die muteert naar een monster dat niks heel laat. Het stampt en gromt op een regelmatig tempo. Uiteindelijk is de catastrofe afgelopen en is er echt niks meer overgebleven. Een man staat nog op zijn harmonica te spelen. Het is Michael Gira. De opbouw van dit stuk is zo meesterlijk dat er niet genoeg woorden voor zijn.

The Seer Returns heeft een kleine bijdrage van Jarboe. Dit nummer is extreem funky en groovy op een hele onheilspellende manier. Gira fluistert iets in je oor en je probeert zo snel mogelijk weg te gaan. Je loopt alleen de foute kant op, je bent nu namelijk in 93 Ave. B. Hier krijg je de donkerste kamers van de mens te zien. Je hoort hels kabaal dat maar niet ophoudt. Het is nacht, ontsnappen is nu mogelijk...

De ochtend is eindelijk weer aangebroken en je bent weer op een veilige plek beland. Song For A Warrior is eigenlijk het normaalste nummer van het album maar ook het raarste. Het wijkt namelijk compleet af van de rest. Het is een prachtig, breekbaar countrynummer terwijl je hiervoor een absolute kakofonie voor je kiezen hebt gehad.

Het is bijna avond en je zoekt een plaats om te slapen. Je hoort ergens de bellen luiden en besluit daar maar heen te lopen. Het klinkt zeer mysterieus. Op een gegeven moment hoor je een vrouw een roep van de natuur uitvoeren. Het is het begin van een ceremonie. Je neemt deel en je wordt gerust gesteld. Hier is het veilig. De ceremonie begint. Je zit in een cirkel samen met mensen met grote trommels. Het ritme wordt steeds meer overdonderend en er begint iemand te schreeuwen en rare geluiden te maken. De oerdriften komen tevoorschijn. De toekomst moet goed komen.

The Seer is een 2 uur durende muzikale reis die eigenlijk met niks te vergelijken is. Swans klinkt nog steeds intenser dan het merendeel van de huidige muziek en hebben nog steeds een eigen stijl. Ik voorspel dan ook een hele mooie toekomst voor Swans. En ik ben zeker geen ziener, het is toch zo.

avatar van Gloeilamp
5,0
Een erg mooi stuk Don

Bij mij begint dit album ook steeds beter te worden. Het absolute hoogtepunt is het titelnummer, maar er zijn eigenlijk geen mindere nummers te bekennen. Alleen Mother of the World kan me nog steeds niet helemaal pakken, maar dat komt misschien nog.

avatar van Ataloona
3,0
Vette recensie, jammer alleen dat je dit bij deze Swans plaatst

Meest zwakke Swans m.i. Ze kunnen er beter mee ophouden, vorige plaat was ook al zo uitgedroogt. Live zijn ze duidelijk nog opperbest, maar het studiowerk is doelloos, beetje uitgerangeerd. De Swans waren fantastisch, maar ze hadden nooit met nieuwe studiowerk hoeven terugkeren. Ontzettend overbodig. Ik zet snel Children of God weer eens op, daarmee maakten ze één van de meest geweldige albums ooit.

EDIT: Ik heb hier een beetje hetzelfde gevoel als bij de nieuwe D3. Zeer kwaliteitsvol, maar we kennen het nu wel. Als dit één van de eerste Swansalbums is die je hoort, zal je wel onder de indruk zijn en voor de nieuwe luisteraars is dit uitermate leuk. Maar ik weet 't nu wel.

avatar van Don Cappuccino
5,0
Ataloona schreef:
Live zijn ze duidelijk nog opperbest.


Bij de deluxe editie van The Seer zit een 100 minuten durende live-dvd. Ik ben er zeer benieuwd naar. Ik heb wel wat dingen van We Rose From Your Bed With The Sun In Our Head gehoord en dat was zeer goed. Maar dit is volgens mij de eerste keer dat er een DVD van Swans wordt uitgebracht, er is wel eerder een video uitgebracht (A Long Screw).

Ik heb gelukkig de deluxe editie besteld maar hij is nog niet binnen.

avatar van deric raven
3,5
Dit album nog niet geheel gehoord, maar het vorige vond ik erg goed.
Dus niet eens met Ataloona.
Op de een of andere reden nodigt de lengte van de nummers niet echt uit.
Heb deze gisteren nog in mijn handen gehad, maar uiteindelijk niet gekocht.

avatar van Ataloona
3,0
Ken je ook de oude platen van Swans deric? Per stuk beter dan de voorgaande plaat m.i.. (weliswaar hier nog een 3*, slecht is het allerminst, heb het alleen allemaal al vaker gehoord en beter)

avatar van deric raven
3,5
5 albums thuis in mijn cd kast staan, en verschillende andere albums van hun gehoord, vind eigenlijk alles wat ik van ze ken wel oke.

avatar van HammerHead
4,0
Staat hoog op het lijstje aan te schaffen materiaal dit. Gezeur over doelloos studiowerk verwijs ik op voorhand alvast naar de prullenmand. De vorige plaat klonk juist fris en markeert duidelijk het begin van een derde fase in de geschiedinis van de band.

avatar van Dudeness
4,0
Tjaja...die Zwanen toch. Echte lachebekken kun je ze bezwaarlijk noemen...


Desondanks: doe mij toch maar een ruimschootse 4.

Ook al is het loodzwaar zoals in onderhavig geval....kwaliteit komt nu eemaal altijd boven drijven (En ja, akkoord, dit geldt ten lang leste ook voor lijken. Maar ik heb niet de indruk dat dit ensemble zopas zijn laatste doodsreutel heeft uitgebracht...)

Off topic: sterke review, don Don!

avatar van VanDeGriend
Ik heb deze voor old times sake ook maar besteld. De vorige plaat deed me echter al niets meer en beluistering van deze op de luisterpaal deed me ook nog niet achteroverslaan. Maar eens goed voor gaan zitten als de plaat binnen is.

Zephyr
HammerHead schreef:
De vorige plaat klonk juist fris en markeert duidelijk het begin van een derde fase in de geschiedinis van de band.


Het vorige album van Swans ( My Father Will ......) vind ik steeds slechter worden, en klinkt i.m.o. tja, hoe zal ik het zeggen, geforceerd ?

Deze Seer heb ik nog niet vaak genoeg gehoord om een stem uit te delen, maar klinkt toch een heel stuk avontuurlijker dan "The Comeback of Swans" ........... n.m.m. slaan Gira en consorten hier toch een duidelijk andere weg in.

@VanDeGriend : zeker een kans geven, want dit is echt heel iets anders dan de vorige plaat.

Ik snap sowieso niet hoe mensen na één luisterbeurt (zeker bij een album als dit) een oordeel kunnen/willen vellen. Dit soort platen moet je gewoon minimaal 3 of 4 keer draaien, en dan liefst niet in zijn geheel achter mekaar .....

dix schreef:
Maar is dit de plaat die dertig jaar Swans samenvat? Dat weet ik niet hoor, ik houd die andere platen voorlopig binnen handbereik.


Gelukkig geen samenvatting; voorlopig hou ik het op een welkome aanvulling op hun oeuvre ....

avatar van Don Cappuccino
5,0
Ik heb deze plaat al 7 keer gehoord en ik kreeg vandaag een bevestiging dat de bestelling binnen is. Dit weekend ga ik hem ophalen, de deluxe editie!

sendotsklin
De deluxe editie viel hier vanmiddag op de mat, gesigneerd door Michael Gira
ik ga er straks met koptelefoon aan beginnen, voor mij de eerste luisterbeurt aangezien ik de stream niet beluisterd heb.

avatar van dix
4,0
dix
The Seer blijkt nogal een headscratcher.

Inmiddels ben ik wel zover dat ik schijf 2 beter te verteren vind dan schijf 1 ... Ik hoor veel bekends op The Seer, veel leentjebuur uit zowel eigen oeuvre alsook bij bewonderde collega's. Zo laat Gira in Lunacy horen hoezeer hij GYBE en ASMZ bewondert , en zij van Low helpen onbedoeld een handje mee met deze adhesiebetuiging. Soms hoor ik The Swans ook op een manier die ik niet van ze kende: beheerst én maniakaal tegelijkertijd. The Apostate, oef.., zo gefocusd heeft de band nooit geklonken.

Sowieso: comebackplaat 2 van The Swans is een stuk beter dan Comebackplaat 1. In retrospectief wordt 'My Father will guide me ...' door deze nieuwe Swans toch enigszins gedevalueerd. Dat was blijkbaar een kickstart om een oud concept nieuw leven in te blazen, The Seer ís dat nieuwe leven.

sendotsklin
Gisteren voor de 2e keer over de hoofdtelefoon in zijn geheel beluisterd, een enorme uitputtingsslag moet ik zeggen. Maar wel eentje die zeer de moeite waard is, deze plaat is nog beter dan ik had verwacht, en mijn verwachtingen lagen al erg hoog! een stem volgt nog, dit album ga ik de komende weken eerst maar eens volledig op mij in laten werken!

Gast
geplaatst: vandaag om 07:16 uur

geplaatst: vandaag om 07:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.