dEUS - Following Sea (2012)

Hidden Wounds . Eerst begreep ik helemaal niks van de lyrics, maar naar een aantal luisterbeurten kwam het naar boven drijven. Tekstueel samen met Hotellounge het beste wat de band te bieden heeft.

@Cor: ik vind Girls Keep Drinking anders wel een erg sterke track.
Ik ben niet zo'n fan van synth gebruik maar hier wordt het wel erg goed gedaan.
De manier waarop Barman zingt vind ik ook sterk gedaan.

Inderdaad wat een heerlijk nummer.
Lijkt me jammer genoeg geen materiaal voor op single of live.

Live, wel zo speelden ze Hidden Wounds ook op StuBru: Club 69.
In een gratis concert waarvoor je tickets kon winnen, de uitzending werd ook uitgezonden op tv.

Heerlijke zomerplaat met een paar echte dEUS-klassiekers. Hidden Wounds is inderdaad fantastisch, had zomaar op The ideal Crash kunnen staan. Vraag me alleen af wat er met Paper Bones is gebeurd. Dacht dat dit ook van de keep you close- sessies af kwam?

Paper Bones = Quatre Mains

In interviews wordt duidelijk dat Following Sea het restafval van Keep You Close is. Dat is te horen. Keep You Close had geen memorabele songs, maar de aanwezigheid van Greg Dulli was zeer plezierig. Het enige hoogtepunt van het album, eigenlijk. Following Sea heeft zelfs dat niet. Following Sea is gebruikt spoelwater. En wat doen we daarmee? De stop uit de afwasbak en weg ermee. Zoals ook dEUS het beste de stop eruit kan trekken.

Ik moet zeggen dat het live ook erg slecht was..

Nou nou, live was het heel behoorlijk. Dit laatste album is wat minder fris dan de vorige en er zitten inderdaad een paar "left-overs" tussen, maar kwalitatief is het nog altijd beter dan de meeste andere muziek uit de Lage Landen naar mijn mening.

Minder fris is niet mijn beleving. Integendeel zelfs. Andere albums van dEUS zijn net wat zwaarder, hebben meer diepgang en zijn in die zin beter te noemen wat mij betreft. Die grote ambities blijven hier achterwege.

Maar het is juist die losse, zomerse en luchtige aanpak die mij zo aanspreekt op Following Sea. Alsof je er bij was daar in Portugal aan zee en samen met de jongens een verkoelende coctail drinkt.

Je leest net zo slecht als dat je luistert....

Heb jij een programma geschreven dat elke 2 weken hetzelfde onzinbericht de wereld instuurt? We weten ondertussen dat je liefst elke band die zich niet met elk album verbetert, liever op pensioen zou sturen. Ik vind dit echter een belediging voor deze artiesten, die nog steeds uitstekende muziek maken, toch zeker dEUS dan.

De nieuwe dEUS, was een verrassing voor iedereen.
Uit het niets releasde dEUS, de nieuwe plaat Following Sea.
10 songs, met "restjes" bij van Keep You Close, al zijn die "restjes" een pak beter dan hun vorig jaar uitgebrachte Keep You Close.

Het opent met Quatre Mains, een donkere song die schitterend in het Frans wordt gezongen door Tom Barman. Het zit vol electronica, en verborgen sterke riffjes.
Sirens is de perfecte popsong, een sterke tekst, goede zang en instrumentaal is het ook allemaal erg goed.

Hidden Wounds, vond ik aanvankelijk één van de minste songs maar is uitgegroeid naar één van mijn favorieten. De erg sterke compositie, het erg mooie samenspel en zang zorgen ervoor dat Hidden Wounds je geen seconde doet vervelen.

Girls Keep Drinking, bestaat voornamelijk uit fantastisch basspel en zeer sterke synths.
Barman zingt origineel, en het refrein is gewoon een meezinger.
Nothings is kort maar o zo mooi. Jammer genoeg is het al voorbij voor je het weet.

The Soft Fall is voor velen één van de favorieten, voor mij is het één van de minderen.
Het is zeker niet slecht, maar het doet me opvallend minder. Crazy About You is dan weer wat beter, het is duidelijk wat commercieler, maar omdat het zo goed is uitgevoerd en me van begin tot eind weet te boeien is het zeker een mooie song.

The Give Up Gene, is als dobberen op een eindeloze zee.
Geweldig beeldende track, met de spoken word net zoals in Hidden Wounds.
Jammer van dat refrein, maar voor de rest erg goed.
Fire Up the Google Beast Algorithm is chaotisch maar na meerdere luisterbeurten begon ik het toch te waarderen.

One Thing About Waves, is mijn favoriet.
Het bouwt erg sterk op. En heeft een erg mooie climax.
Het gitaarwerk is trouwens schitterend.

Kortom: ik snap niet waarom Following Sea maar zo weinig scoort hier op Mume.
Na hun eerste drie platen is Following Sea gewoon hun beste plaat.

3,7 gemiddeld over ruim 200 stemmen is niet middelmatig hoor. MuMe erkent dit gewoon als een sterke plaat. (en gelijk heeft MuMe )

In een interview met dEUS in de OOR merkte de journalist op dat Crazy About You iets van Lou Reed in zijn hoogtijdagen weg had, terwijl Barman het nummer meer op een Dylan-compositie vond lijken (I Want You?). Uiteraard open deuren, lees vergelijkingen, die worden ingetrapt, want ik vind het toch echt een typische Barman-compositie; charmant en elegant met een ondeugende bijsmaak.

Deze restjes smaken mij toch echt beter dan Keep You Close. Daar heb ik gisteren nog eens naar geluisterd, vlakke songs met een dikke saus van kunstmatige strijkers.

Wat mij betreft hadden ze in ieder geval Hidden Wounds en One Thing About Waves op Keep You Close kunnen zetten. Die nummers zijn echt van immense kwaliteit. Ik vind het maar vreemd.

Quatre Mains............geniaaal goed

Ik vind het een goed album, maar ik mis iets bij dEUS. Het is lastig om te omschrijven, maar het is in feite alsof muziek voor dEUS een doel op zich is geworden in plaats van een vorm van expressie.

Tevens is de stem van Tom Barman gewoon stukken minder dan ten tijde van Pocket Revolution (wat ik als het laatste écht goede album beschouw), dat is live erg goed te horen. Ook spelen ze live tegenwoordig heel gehaast i.p.v. echt de tijd ervoor te nemen.

Maargoed, ik vergelijk automatisch alles met nummers als Nothing Really Ends, Instant Street en Magdalena, misschien niet helemaal fair.

Wat mij betreft kunnen One Thing About Waves en The Soft Fall de kwaliteit van de oude nummers bijbenen.

Allemaal leuk, aardig en zeer schattig, maar het geheel doet mij nogal zoutloos aan. Het kabbelt wat, wordt bij wijlen aardig, dan juist weer beduidend minder (Crazy About You ) maar nergens echt geweldig. Er kan net een voldoende vanaf.

Dit geloof ik ook. Nou heb ik ze maar één keer live gezien, dit jaar op Rockin' Park, maar ik vond het geheel inderdaad wat gehaast overkomen en ietwat rommelig (kan aan geluidsman liggen). Toch jammer, want ik keek heel erg uit naar dat ene uurtje dEUS(, wat in zijn geheel ook niet tegenviel hoor). Speelden wel veel van Following Sea dat ik toen nog niet kende, dus zou ik ze nu opnieuw zien met hetzelfde optreden zal ik er wellicht nog meer van genieten.

Misschien ben je teveel zout gewend. Verfijnde smaken gaan verloren door een teveel aan zout.

Wat een flauwe uitspraak

Zo zie je maar.

Following Sea is lichtjes onderkoeld en tegelijk zomers zwoel, een tikkeltje wrang en best sexy soms.

Live gezien in 2008 en onlangs weer: allebei topoptredens. Werd niet afgeraffeld of zo, integendeel.

Hidden Wounds had een meesterwerkje kunnen worden, nu is het gewoon een erg goed nummer. Ergens naar het einde van het nummer toe hoor je de mogelijkheid die er is om een extra laag te crëeren binnen het nummer, maar dat gebeurt niet en de outro is een soort herhaling.
Hadden ze dit nummer 15 jaar geleden uitgebracht zou het die "paranoid android" twist wel gehad hebben. Waar ze ook mee grossieren in "the ideal crash"

Dat maakt hun laatste albums allemaal zowat 4 sterren materiaal.
Live is het door de huidige samenstelling van de groep moeilijk om de meer creatieve oude nummers nog oprecht te brengen. (en of het grote publiek daarop zit te wachten is ook maar de vraag).

Toch laat Tom Barman zich weer door topmuzikanten omringen, zo bleek ook gisteren op de Lokerse Feesten, waar de Braziliaanse? percussionist een lekkere touch meegaf aan "Fell of the floor, man"
De opbouw van hun set vind ik wel goed om iedereen te kunnen bekoren, ook al is er geen plaats voor rustige nummers (die ze ook niet brachten). Openen met allemaal recente nummers en maken het wat herkenbaarder met "the architect" en "instant street", dan graven ze dieper hun hits uit en eindigen met oa "roses", wat altijd geapprecieerd wordt.

Prachtige nieuwe cd van dEUS.

Misschien wel hun meest toegangkelijke cd.

Helaas wat minder chaotisch en daardoor iets minder typisch dEUS dan hun vorige maar de uitstekende "Quatre mains" maakt veel goed. Het nummer doet me aan de betere Gainsbourg denken.

Wie het optreden op de Lokerse feesten heeft gezien was zeker bij de gelukkigen. Zelden heb ik een beter concert van hen meegemaakt!!!

Gehaast is niet per se hetzelfde als afraffelen, ik merk bijvoorbeeld dat ze live alle nummers beduidend sneller spelen dan op de albums. Maargoed, als jij er van genoten hebt is dat natuurlijk prima, maar ik vond ze in 2008 in de Melkweg 10x zo goed als vorig jaar in Off Corso.

De niuewst clip van dEUS, The Soft Fall, kan je nu al bekijken op de website van De Standaard.