dEUS - Following Sea (2012)

Het beste nummer van dit album, The Soft Fall. Dus imo een goede keuze als single. youtube link

Beste album van "het" dEUS in de huidig bezetting,en de afsluiter "one thing about waves" is fenomenaal,er staat trouwens geen enkel zwak nummer op deze cd.

The Soft Fall is inderdaad een mooi en dromerig nummer...

Ik vind The Soft Fall juist een van de mindere nummers van het album. Veel te veel 13-in-een-dozijn-pop.

Quatre Mains, Sirens en The Give Up Gene zijn de toppers op dit album vind ik.

Geweldige clip!

Volledig mee eens al blijft het natuurlijk wel vermakelijk nummer.
Maar wel de minste van de plaat.

Hidden wounds vind ik persoonlijk de minste
hoewel het wel mooi eindigt

The give up gene is ook fijn...

Niet bepaald mijn genre, maar wel een erg goed album!

Het is helemaal mijn genre, maar ik vind het een beroerd album. Ik heb 'm na maanden nog een keer opnieuw beluisterd. Mijn hemel, het was nog erger, ziellozer dan ik me het had herinnerd. Ik hoor er in m'n omgeving ook niemand meer over. Hij is vrij snel leeggebloed. Er zit ook geen enkel nummer bij dat ik live wil horen. Jammer.

Op het eerste gehoor is dit de minste dEUS plaat ooit. Gelukkig wil ik hem nog niet direct afschrijven en zal ik hem met lichte tegenzin nog wat luisterbeurten gunnen.

Een halve ster? En de laatste uitwerpselen van Muse vier en half? Hmm..

Prachtige plaat alweer. En veel beter dan het gros van de indiebandjes die door de Britse en Amerikaanse pers gehyped worden. "Hidden Wounds" vind ik echt leuk nummer. "Girls Keep Drinking" vond ik aanvankelijk niet goed, maar begin ik nu ook te appreciëren.

Ik ben pas op de helft maar dit is best wel een geinig album!

Ik kijk al vol verwachting uit naar het vervolg van je mening.

Zoals ik al eerder zei is dit de minste dEUS plaat die de heren al hebben uitgebracht. Waar de platen van dEUS vroeger nog een experimentele en speelse karakter hadden is dit nu omgeruild op deze plaat voor lusteloze nummer en nummers met een te serieuze ondertoon. Het voelt aan als herkauwde muziek en alhoewel ik en dEUS niet de beste kameraden zijn vind ik dat toch wel heel jammer. Wat ik trouwens nog vreemder vind is dat Tom Barman ooit zei op Rock Werchter dat hij niet de beste zanger is en hij daarom zo vaak mogelijk probeert te experimenteren, maar dan nog komen ze met een plaat waar de drang net tegenovergesteld is.

Tom Barman zingt ook niet echt veel op dit album, het is meer praten op het ritme. Dat klinkt trouwens wel erg lekker.

Ik weet niet waar Ome Tom het over heeft, maar ik vind het echt een goede zanger. Geweldig stemgeluid, veel gevoel. Technisch hoeft het allemaal niet zo bijzonder te zijn.

Inderdaad, mijn favoriete zangers zijn stuk per stuk technisch niet echt goed.
Maar ze behoren wel tot m'n favoriete zangers dankzij hun mooie stemgeluid en het gevoel dat ze in hun zang leggen. Voorbeelden: Jeff Mangum, Tom Waits, Phil Elvrum, Jónsi (al valt die technisch zeker mee), ...
Tom Barman vind ik ook geweldige zanger, zowel zijn 'Spoken Word' als gewone zang.

Het probleem met de laatste drie, vier platen van dEUS is dat de ongeïnspireerde nummers eigenlijk beter te verteren zijn dan de nummers waar ze diep voor zijn gegaan. De songs op Following Sea horen eigenlijk allemaal bij de eerste categorie. Achteloze routineuze dertien in een dozijn deuntjes met jazzy arrangementen en suggestieve spoken words die erin gaan als borrelnootjes met bier.

Een geweldig wisselvallige plaat is mijn eindconclusie. Ik heb dEUS geweldig hoog zitten en heb tot nu toe alle platen 4 of meer sterren gegeven; maar dit is voor mij duidelijk de minste plaat die Tom en consorten hebben uitgebracht. Wat dat betreft kan ik me wel vinden in bovenstaande opmerking van Dix; allemaal net wat te doorsnee, een woord dat absoluut niet bij dEus past. En dan nog neig ik naar 3.5*, kun je nagaan....Maar ik ga proberen heel objectief te zijn en met pijn in het hart worden het nu 3*. Misschien valt de Frank nog, want dEUS blijft toch zeer regelmatig gedraaid worden in huize weltevree.

Op Girls Keep Drinking na een dijk van een plaat, dEUS stelt nooit teleur

Nummers als Girls Keep Drinking, The Soft Fall en Crazy About You klinken zo heerlijk bij dit weer!

Wat is One Thing About Waves toch een prachtig nummer!

Ik kan hier precies ook niet echt inkomen. Ik heb dit allemaal al eens eerder gehoord. Maar dan beter, jonger, meer gedreven. Dit is een routineuze plaat, overschotjes waar ze nog snel wat geld uit willen slagen. Niet slecht, maar dEUS kan veel beter.

3 nummers die ik zeer de moeite waard vind, en van het niveau van Pocket revolution (mijn favoriete dEUS).
Quatre Mains, Girls Keep Drinking en The Give Up Gene.

Ik weet niet zo goed wat ik met dEUS aan moet. Soms klinkt het mij allemaal wat te geforceerd en gezocht. Ik hoor dat het een degelijke band is, die ws. redelijke consistente albums afleverd, maar van de albums die ik gehoord heb, is er niet eentje echt bijgebleven die over de gehele linie wist te boeien. Deze Following Sea klinkt weer vrij open en toegankelijk, maar ook hier zijn het een aantal nummers die ik wel aardig vind, maar gaanderweg verlies ik wederom mijn aandacht. dEUS is het voor mij net niet.

Gewoon de eerste albums van deze bijzondere band beluisteren, Madjack71. Worst Case Scenario en In A Bar, Under The Sea zijn mijn favorieten, al zijn die voor een deel wel experimentele herrie. The Ideal Crash lijkt me meer iets voor jou: een uitstekende compromis tussen de vroege en latere dEUS.

Duidelijk overschotjes van de de 'Keep You Close'-sessies. Mij klinkt het allemaal inspiratieloos en saai.

Sowieso het minste album dat dEUS tot nu toe heeft gemaakt. Het klinkt vrij inspiratieloos en veilig. Er staan wat nummers op die net op het randje van de irritatiegrens balanceren, zoals 'Girls Keep Drinking' en 'Crazy About You'. En ook één die het ruimschoots overschrijdt: 'Fire Up The Google Beast Algorithm', dat trouwens totaal niet past op dit album omdat het de sfeer verziekt.

De hoogtepunten hierop, dat zijn overduidelijk 'Sirens' en 'The Soft Fall', geen twijfel mogelijk. Een schande dat deze twee pareltjes ontbreken op hun recente verzamelaar 'Selected Songs 1994-2014'.

Dan had ik toch liever die twee nummers erop gehad in plaats van 'Quatre Mains' (dat eerst wel leuk klinkt maar na een aantal luisterbeurten toch een beetje gaat vervelen) en het aardige maar nietszeggende 'Nothings' (een ene-oor-in-andere-oor-uit nummer).

Na 'The Soft Fall' is de koek grotendeels op. 'The Give Up Gene' klinkt namelijk vrij vlak en saai en over het Google-beest en 'Crazy About You' (Clouseau-cover?) heb ik het al eerder gehad. 'One Thing About Waves' is dan wel nog een mooie afsluiter maar kan het album helaas niet helemaal van de verdrinkingsdood redden. De golven zijn te sterk.

Nog steeds een voldoende voor deze plaat, maar vergeleken met de andere werkjes van dEUS is het dus een magere voldoende. Hopelijk herpakken ze zich met hun volgende wapenfeit, en nemen ze er iets meer hun tijd voor. Twee platen in één jaar uitgeven is toch echt niet meer van deze tijd, en ik trek de uitspraak van m'n voorganger pdonidvie ook niet meteen in twijfel als hij het heeft over 'overschotjes' van het vorige album 'Keep You Close'.

De plaat doet dus helaas zijn naam alle eer aan, het is vergelijkbaar met een voortkabbelende zee. Maar hier en daar komt er een golf voorbij die toch weer erg leuk aanvoelt. En dat is zeker en vast een knipoog naar 'Sirens' en 'The Soft Fall'...en ook een beetje naar 'One Thing About Waves'. Oh de ironie...

Ik vind eigenlijk alleen Crazy About You een minder nummer dan de rest. En eerlijk gezegd kan ik wel wat met Fire Up The Google Beast Algorithm. En als nummers op staan als One Thing About Waves en 3 gewoon hele goede singles op staan, is dit gewoon een prima album. Zijn dit de overblijfselen van het vorige album. Terecht dat ze daar een heel nieuw album van maken.