Animal Collective - Centipede Hz (2012)

Monkey Riches is een nummer op dit album

NOW LE LE LE LE LE LE GO

Animal Collective zou Animcal Collective niet zijn als ze niet zouden verassen. Al jaren wordt het Amerikaanse collectief gezien als een van de meest experimentele en vernieuwde bands uit het indielandschap. Het is een band die eigen grenzen weet te verleggen en met iets nieuws weten te komen. Merriweather Post Pavillion was drie jaar terug het langverwachte doorbraakalbum én een internationaal succes. Inmiddels is de band weer herenigd als viertal en dus slaat de band uit Brooklyn op Centipede Hz weer een nieuwe weg in.

Máár waar leid dat nieuwe pad ons ditmaal heen? Centipede Hz is een avontuurlijke plaat geworden waarin het experiment de overhand neemt. Je kan dus zeggen dat Centipede Hz meer neigt naar het solowerk van Avey Tare (experimenteel) dan dat van Panda Bear (die meer vage en mooie liedjes maakt). Goed, Animal Collective klinkt weer compleet ongrijpbaar en eigenzinnig. "Hoera!" hoor ik u al denken, maar helaas brengt dat dit maal wel een kanttekening met zich mee. Hoe uniek en onnavolgbaar Animal Collective ook mag zijn, op Centipede Hz klinkt deze band toch vooral als een kopie van zichzelf. De plaat klinkt nerveus en ik hoor dit maal te veel artistiek geneuzel. Natuurlijk zijn bands die de artistieke grenzen opzoeken tof, maar je kan er ook in doorstijgen. Het maakt van Centipede Hz een moeilijk volgbaar album, die veelal leunt op de volgepropte en geluidsgolf van artistieke bliepjes, piepjes en tikjes. Het kwartje wil maar niet vallen. Er zijn op Centipede Hz te weinig goede liedjes, en te veel vage en opvullende drukke geluiden om mij te overtuigen. Toch maken de nummers 'Today's Supernatural' 'Monkey Riches' en het geweldige Pulleys Centipede Hz de plaat nog enigszins de moeite waard.

Op Merriweather Post Pavillion was de balans tussen experimenteel en liedjes perfect in balans. Het leverde tal van prachtige liedjes op. Op Centipede Hz is alles meer vorm dan inhoud.

van: http://daanmuziek.blogspot....

recensent van Pitchfork zit wel erg raak hoor: erg veel onzinnige muzikale opsmuk, percussieve laagjes om de laagjes waardoor het juist een afstandelijke leegte krijgt...ware het niet dat na 5-10 keer beluisteren er verdomd catchy zanglijntjes/melodietjes uit naar boven komen drijven...onweerstaanbaar; heb dit jaar nauwelijks betere popdeuntjes voorbij horen komen, behalve dit en Goat. Jammer dat het muzikaal grotendeels bagger is. Zie je ze dit al live doen? Gewoon een hele zooi loops op een computer aanzetten en doen of je een showtje geeft...magoe, zoals ik zei; verdomd goeie popdeuntjes.

Titels. Niet mijn sterkste kant

Na drie jaar weer een nieuwe Animal Collective. En dat gaat dan gewoon bijna langs me heen. Nieuw materiaal van de beste band van het afgelopen decennium. Natuurlijk schept dat verwachtingen, in mijn geval huizenhoge, want als er één band is waar ik mezelf fan van zou kunnen noemen, dan is dat dit collectief uit Baltimore.

Met Animal Collective lag een nieuwe richting in de lijn der verwachtingen, want Merriweather Post Pavilion was in mijn ogen het doorzetten van de lijn van hun absolute meesterwerk Strawberry Jam. Freakfolk door de blender met beats en synthloops, wat in zijn geheel een zomers en dansbaar spektakel biedt. Om die beide albums op die manier over één kam te scheren is natuurlijk veel te makkelijk, MPP is tegelijk elektronischer en toegankelijker. Wel zijn het de fantastische harmonieën die op beide albums de hoofdrol spelen en van alle laagjes één groot feestelijk geheel maken.

Nu valt dat met die nieuwe richting eigenlijk erg sterk tegen. Toegegeven, de sound is veel directer dan op MPP het geval was met alle waterige effecten, maar in de basis blijft toch veel bij het oude. Popsongs overgoten met lagen synths, beats en effecten, om die typische Animal Collective gekte te krijgen. Werkte dat op MPP vanaf de eerste luisterbeurt zeer goed, en is Strawberry Jam op dat gebied nog beter (Fireworks!), daar mist Centipede Hz voorlopig een beetje richting. Applesauce en Rosie Oh lijden daar wat mij betreft het meest onder en klinken nog wat als schetsen van songs, en de zangstem van Deakin op Wide Eyed kan mij ook niet geheel overtuigen.

Daar tegenover staan een paar nummers die zeker wel volledig raak zijn. De single Today's Supernatural is ouderwets verslavend en binnen het knip-en-plakwerk van Monkey Riches valt alles juist wel op zijn plek, maar op dit album zijn die volledig rake tracks toch de uitzonderingen. Maakt dat Centipede Hz dan een matig album? Wat mij betreft niet, daarvoor houd ik toch te veel van dit type muziek. Een grote stap terug ten opzichte van het voorgaande werk is het echter wel.

Ik weet eigenlijk nog niet wat ik van dit album moet vinden. Het klinkt allemaal zo verwarrend aan. De ene keer klinkt het goed, maar de andere keren zet ik mijn vraagtekens bij hoe het klinkt. De tijd zal het moeten uitwijzen wat mijn uiteindelijke mening wordt.

Lekker in het gehoor klinkende zwelgende herrie.

Na het overdonderende MPP-album kon een opvolger alleen maar teleurstellen. En dat doet dit Centipede Hz dan ook. Voor een meesterwerk moet je hier nog niet zijn.
Daar dus geen verrassing. Maar AC kan me nog steeds bekoren. Ik word erg vrolijk van de sound, die zo ontzettend lekker over the top is dat het stuurloos klinkt, maar ontzettend aanstekelijk werkt.
Eigenlijk ben ik wel blij met de ietwat andere aanpak ten opzichte van MPP, en je zou haast kunnen zeggen dat dit album een meer logische opvolger van Strawberry Jam was geweest... De evolutie van deze band is, net als de muziek, gewoon lekker fucked up....

Alhoewel ik nog mijn twijfels heb, klinkt de plaat na de luisterbeurt van daarnet een stuk beter. Laten we hopen dat het enkel maar beter zal worden.

Toch net wat té rommelig en volgeramd met allerhande opsmuk en geluidjes. Moonjock (vooral de laatste twee minuten, krachtig!), Today's Supernatural en Wide Eyed horen nog op het bekende Animal Collective niveau, maar voor de rest kan ik naar meerdere keren dit grootse circus gehoord te hebben, concluderen dat we voorlopig met de minste van de groep te maken hebben. Neemt niet weg dat de paar toppertjes een fijne aanvulling op hun waanzinnige oeuvre zijn natuurlijk.

Ik kan Moonjock en in iets minder mate Todays Supernatural nauwelijks aanhoren... Daarna wordt het beter met voor mij de hoogtepunten Rosie Oh en vooral Wide Eyed!!

Ik weet eigenlijk nog niet wat ik moet vinden van dit album, ondanks dat ik hem nu al meerdere keren heb beluisterd. In het begin klinkt de plaat matig, maar hoe langer de plaat duurt des te beter die wordt.

Inderdaad, al een paar keer gezegd hier, meer het vervolg op 'Strawberry Jam' dan op het hemelse 'Merriweather Post Pavillion'. Het stuitert en springt weer meer op en neer en dat pakt de ene keer beter uit dan de andere. De liedjes gaan langzaam aan wel in je hoofd zitten, maar ik vind het allemaal nogal fragmentarisch. Prima plaat, maar de voorganger blies me omver. Dat mis ik hier volop. Het nummer 'Father Time' sluit nog het meest aan bij MPP, en bevalt me direct uitstekend. Dit keer geen eindejaarslijstjesmateriaal, maar dat kan en hoeft ook niet elke keer.

Vind het album juist ijzersterk openen met Moonjock, Today's Supernatural en Applesauce. Daarna kabbelt het album wat voort, maar verveelt nauwelijks. Wide Eyed en Monkey Riches klinken ook erg goed.

Drie en een half vind ik eigenlijk de beste score van wat ik allemaal gehoord heb. Het begin klinkt nu wel een stuk beter, al is Moonjock af en toe nog kantje boord. De rest klinkt soms wisselvallig, maar dat betekent allesbehalve negatief. Eigenlijk heb ik niets meer op deze plaat aan te merken.

Ik vind het echt een heerlijk album. Ben blijkbaar één van de weinigen die dit alum beter vind dan MPP. Moonjock, Today's Supernatural, Applesauce en Monkey Riches zijn top. De rest doet daar nauwelijks voor onder. Het album wordt trouwens beter met elke luisterbeurt.

Het album is zeer chaotisch, maar in elk nummer zitten weldegelijk goede melodieën verborgen. De nummers passen allemaal goed bij elkaar en vormen zo een mooi geheel. De lyrics zijn spectaculair goed. Ze passen echter goed bij dit album en zijn soms nog grappig ook.

Deze zal zeker hoog komen in mijn top 10 van het jaar.

Toch een half puntje eraf. Het is een sterk album maar het gat met MPP is toch te groot. Morgenavond staan ze in de Tivoli, ben benieuwd hoe ze dit live brengen. Misschien komt dat halfje er dan wel weer bij

Wat een fantastisch optreden was dat zeg! Al bleek ook live dat ik Today's Supernatural toch wel het minste vind van dit nieuwe album. Maar ik heb verder ontzettend genoten.
In ieder geval ben ik door dit optreden dit album wel een stuk meer gaan waarderen. Wat brachten ze het allemaal goed!
Niet zo goed als de tweede voorgaande albums. Maar de intense drukte die soms in wat nummers op duikt kan ik wel erg waarderen.

Jammer dat ik maar 3 nummers als fav kan aanvinken. Rosie Oh, Amanita en Moonjock had ik namelijk ook nog wel een ster willen geven.

ik begin het album meer te waarderen, ook na het optreden eergister, geweldig inderdaad, vooral NTB was geweldig, naast Brothersport/Peacebone/COBWEEEEBS.

Ze speelde Today's Supernatural als tweede nummer dus dan staat iedereen nog een beetje suf te wezen. Ik denk dat als je het als laatste nummer speelt dat het toch anders overkomt. Vond het jammer dat In The Flowers niet voorbij kwam, maar het was iig een geweldig optreden. Leuk ook dat ze Honeycomb speelden. En Peacebone is echt sick live

Maar hoe leuk het ook was, het album blijft voor mij definitief 4 sterren houden.

new town burnout hoort trouwens zeker bij mijn favoriete nummers van dit jaar. ja. fantastisch.

No more at the wrong time
No more at the wrong place
No more getting through
Trials in sight
No more little fights
Never more a broke mess at night

Out of my body
Out of my mind
Out of my body
Out of my mind

Liiiiiiiiiiiiiift this weight
Leave my light on

opvallend hoe de belangstelling weer gezakt is na de vorige

Pulleys, wat een heerlijk nummer zeg!

Tragisch laag gemiddelde hier zeg. Vind deze toch wel een slag beter dan MPP hoor

echt waar? heb je MPP dan wel goed en vaak beluisterd?