KISS - Monster (2012)

Vandaag het album in huis gehaald en zojuist beluisterd. Mijn eerste indruk van dit album is dat Kiss vergeleken met Sonic Boom een iets andere weg is ingeslagen. De op de 70's geschoolde rock is hier iets minder aanwezig en Kiss heeft gekozen voor een wat ruiger geluid. Toch is het een typisch Kiss album. Verwacht geen jaren 70 of 80 Kiss maar een album dat meer neigt naar Creatures of the night en Revenge!

Het valt helemaal niet tegen. Het koortje-intro van Eat Your Heart Out wel, VH of Queen komt hiermee weg, bij Kiss vind ik het raar. Rockt goed weg, dit album. Later meer, eerst wat meer draaibeurten.

Ik ben nu net 1 minuut onderweg tijdens mijn eerste luister beurt! It feels good!

Inmiddels heb ik het album meerdere keren beluisterd en moet zeggen dat dit het beste album is sinds Revenge! Vergeet het "grunge" uitstapje van Carnival of souls, het allergaartje van Psycho circus en de back to the roots van Sonic boom! Het nieuwe album Monster is een van de hardste platen die de band ooit heeft opgenomen. Als dit de opvolger van Revenge was geweest dan had Kiss de gehele reunie niet nodig gehad. Het album rockt als een bezetene. Kiss is terug. En hoe!!

Hoogtepunten:

Hell or hallelujah
Freak
The devil is me

Ik sluit me aan bij aarrtentonny , hoogtepunt is de gehele cd.
Krijg kippenvel van deze plaat omdat hij me erg doet denken aan Revenge, en dat was mijn eerste kiss plaat.

Prachtige album (5 stars).
Beter dan Sonic Boom(die kan terug naar 4.5 stars) .

Dit is inderdaad een stevig KISS album, veel beter dan ik in eerste instantie dacht. KISS kan nog zeker 20 jaar mee in deze vorm! Beste album sinds Revenge!

Hoogtepunten:

- Back to the Stone Age
- Eat Your Heart Out
- Last Chance

Hoe is het nu dan met de stem van Paul Stanley? Op Sonic Boom vind ik die nog wel oké, maar toch al wat dunner, minder krachtig geworden.

Zijn stem is er in ieder geval niet beter op geworden. Qua leeftijd zullen ze het hooguit nog een jaartje of 3 kunnen uithouden daarna lijkt mij het niet meer op te brengen als je tegen die tijd tegen de 70 bent. Qua muziek zit er nog wel veel pit in.

Ik ga 'm zeker eens beluisteren.

Na nog een paar luisterbeurten verhoog ik mijn score tot het maximum. Dit is toch een van de beste albums die de band heeft geproduceerd. Ik ben gek op de eerste 6 studioalbums, de eerste 2 livealbums. Daarna heeft kis eigenlijk nog maar 4 albums gemaakt die van begin tot eind echt goed zijn. Dit zijn Creatures of the night, Revenge, Sonic boom! en Monster. Wie alleen deze albums in bezit heeft, heeft het beste in huis van wat Kiss te bieden heeft.

Raar dat het album vandaag al in de Album top 100 staat terwijl hij feitelijk vandaag pas officieel te krijgen is....

Hitlijsten Album top 100 - 3FM - Serious Radio

Hoi Von Helsing.

Hier in Rotterdam was het album afgelopen woensdag 03-10-2012 al verkrijgbaar bij verschillende winkels. Als dit in meer steden in Nederland het geval is dan kan het best zo zijn dat dit album, dankzij de verkoop bij deze winkels, op 27 binnen is gekomen,

Pre orders zullen ook meetellen, aangezien deze vandaag verstuurd worden

Heb hem eergisteren gewoon bij FRS gekocht. Lekker, dat nummer Shout Mercy; intro-drumroffel geleend van Creatures of the Night, lekker koortje à la the Stones (vind ik). Ja, er us veel goeds te beleven op dit album. The Devil Is Me is lekker. Vuig ook.
Lekker hard aanzetten, er zijn leuke dingen te beleven op Monster.

Goh.. het is werkelijk goed....Rock "n Roll

Deze explosie had ik niet verwacht....

Maar Von als Gene en Paul er mee ophouden dan hijsen ze toch gewoon twee nieuwe mannen in die pakken. The show must go on.

Duss.. skipmomenten: Eat Your Heart Out en Take Me Down Below. Het was één van de redenen om af te haken mid jaren 80, maar in deze twee nummers vind ik de refreintjes om... Brrr, te gladjes.

Heb het album nu een paar keer beluistert. Ik vind het een stevig album. Eric Singer is echt een heerlijke drummer. Zijn drumsound komt ook goed naar voren. Gene en Paul zijn toch wel goed bij stem. Het nummer wat Tommy zingt is ook prima.
Ik kom wel tot de conclusie dar er weinig variatie zit in de nummers of het moet het Eagles-achtige begin van "Eat your heart out"zijn. Krijg het gevoel dat het album niet helemaal in balans is( afwisseling),

Maar voorlopig zal ik hem regelmatig draaien want hij bevalt me prima

Heb m nu vanaf donderdag op schijf gebrand(bestelde versie nog steeds niet binnen).

2 volledige nachten in de truck gedraaid en verveeld geen moment.
De boxen hebben het zwaar te voorduren.
Enige nummer wat ik soms skip is "outta this world".

Eat your heart out en take me down below vind ik helemaal geweldig .

Maaandag morgen 0600 gaat hij weer volop aan.

Van het weekend een aantal keren "Monster" beluistert. En natuurlijk is het voorspelbaar dat een aantal fanboys hier weer met 5en loopt te strooien, maar wat klinkt deze plaat beroerd zeg.
Tijdens het beluisteren van de iTune versies viel het mij al op, maar de CD klinkt net zo beroerd. een overstuurde modderige geluidsbrei waar alles in de middenregionen is geplaatst en het laag ontbreekt. De drums missen punch en het zou voortaan verboden moet worden dat Paul noog één plaat gaat produceren
Op een aantal Kissforums is dat al meer mensen opgevallen overigens

Voor de rest leuk dat sommige songs tamelijk "heavy" voor Kiss begrippen zijn, maar door de matige productie klinkt het niet lekker om naar te luisteren. Een pakkende melodielijn ontbreekt hier terwijl bij "Sonic Boom" hiernog wel sprake van was ondanks de tevens slechte geluidsmix. een hoop riffs, maar niks blijft hangen

Verder Tommy Thayer is met afstand de meest fantasieloze gitarist die Kiss in de gelederen heeft. Probeersels die qua frasering een beetje in de richting van een Ace Frehley solo willen geraken, maar daarna weer hopeloos in een notenbrei blijven steken.
Tel daarbij op dat de stem van Paul Stanley nu echt wel er doorheen zit kan ik me niet voorstellen dat iemand hier een 5 voor wil geven.

In de buurt van "Revenge"of ""CotN" komt dit m.i. echt niet op die platen waren nog memorable melodieën en gitaarsolo's. En hoe droef is het om te moeten horen hoe een 60 jarige man een vrouw nat maakt ("Take Me Down Below")
Deze plaat valt bij mij eerder in het rijtje van "Crazy Nights"of "Hot In The Shade"

Benieuwd wat sommige mensen van deze plaat nou echt vinden als de eerste opwinding is verdwenen

Maar je hebt er nog wel iets van opgestoken?

Ik ben geen fanboy, maar maakt niet uit.

Komt er ooit wel eens wat positiefs uit jou mond?
Straks sta je waarschijnlijk te duwen om vooraan te staan.

Lachen weer. Een nieuw Kissalbum is altijd goed voor de zonder meer vermakelijke schrijfselen van oude, verzuurde ex-fans die ondanks alle haat vanwege het vermeende persoonlijke leed dat hen is aangedaan door Gene en Paul, hun oude idolen toch nog op de voet blijven volgen. Meestal zijn de albums die zij afbranden juist de albums die ik het leukst vind. In die zin ben ik nieuwsgierig geworden naar Monster. Ik moet nog even knopen tellen want ik heb zojuist voorrang gegeven aan wat ander spul dat ik graag in huis wilde hebben.

Hell Or Hallelujah klapte er in elk geval al lekker op in huize Edwynn.

Ja, van Kiss mag je geen muziek a la Dream Theater verwachten, maar lekkere stevige rock and roll, heerlijke plaat, veel beter dan Revenge.

Wat zou ik moeten leren van iemand die vanwege imagoproblemen al jaren niet uit de kast durft te komen

In ieder geval hoe je in de kast moet blijven!

Ik vind het een alleraardigst album. Noisecommando heeft een punt met het overdonderende geluid; als ik in de auto radio aan heb staan en ik switch naar CD Monster, klappen de arme speakertjes bijna. Wel lekkere nummers, Sonic Boom vind ik -eerlijk vergelijk qua bezetting en productie- beter. Dit gezegd hebbende geniet ik wel hoor, vooral Simmons' nummers bekoren het meest. Singers liedje skip ik, jammerlijk braaf. Thayers eigen liedje vind ik op M beter geslaagd dan op SB, maar vooral bij deze twee nummers (die hij ook zingt) blijft bij mij toch altijd een gevoel van 'waarom doe je Ace zo na?' hangen. Beste jongen hoor, maar toch.

Misschien had je eerst even mijn reacties bij platen zoals "Dressed to Kill", "Love Gun", "Lick It Up" en "Animalize" moeten lezen i.p.v. dat je nu voorbarige conclussies gaat lopen roeptoeteren

Hear, hear! Monster klinkt naar mijn mening als een gemiste kans. Goede ideeen, aanzetten tot prima songs worden vernaggeld door Stanley, die meent ook een meester te zijn achter de knoppen (blijf eens met je poten van de treble af, Paultje). In plaats van te zorgen voor een goede balans, verwordt Monster door Stanley tot een eenheidsworst. De nummers lijken door de vreselijke productie inwisselbaar, terwijl er onder de oppervlakte best goed spul zit. Het album heeft geen kop en staart. Had een Ezrin, Kramer of Poncia achter het stuur gezeten, dan had Monster zich wellicht mogen meten met Revenge en het crimineel ondergewaardeerde Carnival of Souls.

Monster vind ik wel beter dan zijn voorgangers Psycho Circus (complete wanprestatie) en Sonic Boom (krampachtige poging om de 70-ies feel terug te krijgen). Met name Shout Mercy en Long Way Down weten me te bekoren. Kromme tenen krijg ik wel bij sommige teksten. Ja, je moet bij KISS eigenlijk niet zeuren over teksten, maar af en toe maken ze het wel heel bont. You and me, we're like TNT....pfff, hou op, schei uit, doe da nou es nie.

Voor goede teksten lees ik wel een boek van Fjodor Dostrojevski. KISS staat nu niet bepaald bekend om hun teksten.

Ik deel de mening over de productie en dan met name halverwege. Ik vind echter Back To The Stone Age, Wall Of Sound, Freak, Last Change erg goed.

Bevalt me wel dit nieuwe album.