KISS - Monster (2012)

Oeps de tweede persoon die kritiek durft te uiten naar de nieuwe kiss cd. Nu weet ik niet of je oud bent en/of ooit gekrenkt bent door kiss. Maar het is maar al te goed dat je niet schrijft dat het achterhaald is want dan zijn de poppen pas echt aan het dansen bij sommige jongere ouderen ha.

De productie is idd niet super, het had idd de revenge sound moeten hebben.
Gelukkig stoor ik mij er niet aan.

En wat teksten betreft, luister eens naar steel panther haha

Hier is natuurlijk van alles op aan te merken, je hoeft daar geen oudere jongere oudere voor te zijn... het plaatje valt mij echter wel alleszins mee, zo rock & roll klonk KISS in geen jaren.... de nummers zijn voor KISS begrippen ook van een heel behoorlijk niveau, en nee, natuurlijk is dit geen 5* plaat, voor mij alleen voorbehouden aan geniale meesterwerken... en dat is dit nu eenmaal niet.....

Mooie opwindende, no nosense rockplaat, dat wel, niet meer, niet minder....

En Steel Panther.... tsja....

Ik ben totaal geen kiss fan en vond hun vorige werkjes 90 % kut, maar deze is echt waanzinnig. Eindelijk een goed album. Shout mercy draai ik constant, maar feitelijk knallen alle songs je boxen uit . Geen slappe rockdeuntjes, maar echte rocktracks. Wie had dat nog gedacht na zo'n lange tijd

Wat een lekkere Rock 'N Roll plaat! Met Hell Or Hallelujah wordt die toon gelijk gezet. Een lekker nummer met nog veel lekkerder gitaren. En Kiss gaat vrolijk verder op volle snelheid op Wall of Sound. Er word door anderen geklaagd over de harde productie, maar volgens mij past het juist prima bij deze plaat en dus al helemaal bij een nummer als en met de titel Wall of Sound. Dit moet uit je speakers knallen en dat doet het.

Op Freak gaat het tempo iets naar beneden, wat een wat ander best aardig nummer oplevert tot de gitaarsolo komt: die is briljant. En daar gaan we weer de achtbaan in: Back to the Stone Age & Shout Mercy, prima uptempo rock 'n roll. Long Way Down is een tempootje lager, maar wat een goed nummer is dat, met steengoede gitaren.

Bij Eat Your Heart Out Baby komt het AC/DC gevoel (alweer) opzetten. Dat is natuurlijk helemaal niet verkeerd, ik vind dit een fantastisch nummer, en ook die oude rockers hebben nog steeds succes. Zoals de titel al voorspelt gaat het er behoorlijk stevig aan toe op The Devil is Me. De gitaarsolo op Outta This World is erg goed. All For the Love of Rock 'N Roll is wat meer gladdere poprock tussendoor.
Take Me Down Below is echt stevig, maar het refrein is wat meer....jaren '80. Wel één van de betere nummers van dit album. Net als slotnummer Last Chance, wat een steengoede baslijn heeft.

Kiss levert dus met deze plaat in 2012. Natuurlijk is het vaak recht toe recht aan rock 'n roll, maar daar zijn zij nou eenmaal erg goed in en het klinkt vaak wel erg lekker op Monster.

Nu vaker beluisterd, hoef niks meer te skippen, het is een overall goed album. Het moest even groeien, Thayer soleert lekker weg op het album, moet gezegd. Zou het wel jammer vinden erachter te komen na een paar jaar dat het Dick Wagner was die hier zijn solo's gespeeld heeft

Voor nu 4*

Ken alleen de single Hell or hallelujah nog maar. Dat nummer vind ik prima! Sluit aardig aan bij Sonic boom. De rest ook maar eens binnenhalen en kijken aan welke kant ik sta

Onvervalste rock and roll. De productie van Stanley is open en recht door zee. Ik volg Kiss al jaren op afstand en vond er muzikaal vaak geen zak meer aan, maar ik moet eerlijk zijn, Monster is voor mij toch een verassing. Ze hebben in 20 jaar niet meer zo fris en dynamisch geklonken.

Vorig weekend 'Monster' gekocht. Mijn verwachtingen waren hooggespannen. Ik volg de heren al sinds hun doorbraak met 'I was made for loving you' in 1979. Sindsdien zijn heel wat muzikale stijlen de revue gepasseerd. Disco invloeden op 'Dynasty', pop(rock) op 'Unmasked', een conceptalbum 'Music from the Elder' tot ze in 1982 besloten terug te keren naar de hardrock met 'Creatures of the night' en daarmee de hardste plaat in hun bestaan maakten. Voor 'Creatures' vond ik Kiss helemaal niet zo hard. Het vreemde is nu dat ik 'Sonic boom' eigenlijk te soft vond klinken. Maar ik heb 'Monster' nu een paar keer beluisterd en eigenlijk vind ik deze té hard en ligt 'Sonic boom' me juist weer prettiger in het gehoor. Op zich is 'Monster' geen slechte plaat, maar de productie had beter gekund. Ik ben het dus wel eens met sommige anderen hier die ook vinden dat het geluid niet goed is. Het is een massief dichtgeplamuurd geluid. Monsterachtig zou ik willen zeggen. De nummers zijn in principe wel goed maar als de sound nu net zo klonk als op 'Creatures' of 'Revenge' hadden ze mijns inziens met 'Monster' een werkelijk meesterwerk gemaakt.
Een gemiste kans.

Monster is een heerlijk rock album geworden en alle songs zijn even goed. Ik hoor invloeden uit alle jaren dat KISS actief is, van Hotther Than Hell, Rock And Roll Over, Asylum, Sonic Boom, Psycho Circus, it goes in full circle. Enige kritiek is dat het niet nog eens 40 jaar zal overleven, deze waanzinnige band.

Nooit gedacht dat ik weer eens een Kiss album zou kopen. Eind jaren zeventig kreeg ik via een mede leerling op school een cassette bandje met daarop vier beschilderde heren met als titel: Kiss - Destroyer. Meteen het eerste nummer had een enorm eimpact. Wow, dit was toch wel erg goed. En dan die pakken en beschilderingen: geweldig, lkker over the top! Ik kocht vervolgens alle platen die er waren zoals o.a. Hotter Than Hell, Rock and Roll over, de Alive I en II albums. Na Dynastie ben ik grotendeels afgehaakt zoals meer Kiss fans toendertijd. Sonic Boom heb ik stukjes van gehoort maar kon mij niet zo bekoren.
Deze plaat lijkt mij een stuk steviger. De nummers zijn allemaal zonder uitzondering goed te noemen. De zang van Simmons klinkt ook aardig dit keer, maar zal wellicht in de studio aan gesleuteld zijn. Natuurlijk, de zang van Stanley is wat minder geworden, maar nog steeds is het een prettige stem om naar te luisteren. Het eerste nummer en last chance zijn wat mij betreft de leukste. Ik geef 3.5 sterren.

Fijn hardrockplaatje en tevens de tweede full-length die ik van deze grootheden hoor, na Destroyer. Ik denk niet dat ik dit nog veel ga draaien, maar naar heavy metal neigende hardrock klinkt vaak lekker catchy en zelfs fris. Sterk schijfje, al mis ik net die paar grote knallers die maken dat ik een plaat als deze in de repeat ga gooien.

Zo, kwam er achter dat ik er al ff tussenuit was en zie dat er nu al aardig wat - uiteenlopende - meningen zijn over de nieuwe KISS plaat "Monster". En natuurlijk! Want zo moet het zijn, controversieel..voor of tegen! Meelopers zijn er genoeg
Wat ik er van vind? Is dat belangrijk? Nee, maar ik wil toch kwijt dat ik het een heerlijke plaat vind waarop KISS veel teruggrijpt op eerdere periodes en dat samenvoegt tot een lekker classic rock album.


Leuk omschreven, zo denk ik er ook over!


Simmons zet inderdaad z'n beste beentje voor op "Monster", zo gedreven heb ik 'em lang niet gehoord..ook niet op "Sonic Boom".
Vergeet niet dat zowel Singer als Thayer in een rol zitten zoals die werd vervuld door Criss en Frehley. Als je het zo bekijkt doen ze het eigenlijk prima. "All For The Love Of Rock 'n Roll" is Singer z'n eigen "Mainline" en "Outta This World" klinkt misschien niet zo vet als "Shock Me" maar het is wel een nummer in Frehley-stijl.


Mee eens! Er is een KISS cover band in Amerika met een donkere jongen in de rol van Paul Stanley en die heeft een goeie stem...


Ho! Dan is Gene 83!!


Of van "Rock and Roll over"..
Maar dat wist jij al vroeg dan..?

Doet me denken aan die slechte film..

Het feit dat je dit vraagt zegt genoeg.


Tsja, KISS staat niet bekend als zijnde een band met ondoorgrondelijke songtitels of diepgravende teksten, maar daar geven de fans ook niet om, toch?
Het zou wat zijn als dat wel gebeurde..moet er niet aan denken. Beetje luchtig, niet te moeilijk.."Rock 'n Roll all night and party every day", rock zonder pretenties maar wel lekker!

KISS net binnengekomen op #3 in Amerika, met 60,000 exemplaren verkocht..... een daling van 50% ten opzichte van Sonic Boom die binnenkwam op 2. Hoezo de muziekindustrie is dood....

Dit betreft CD's toch, Von Helsing?
Want ik las dat mensen wel bereid zijn om te betalen voor media als Spotify en Deezer. Met andere woorden de CD is dood, niet zozeer de muziekindustrie..ja, zoals we die lange gekend hebben met de LP en de CD als geluiddragers.
Omdat lange tijd geen duidelijkheid was over rechten en er massaal werd gedownload liepen artiesten veel inkomsten mis, maar ik heb het idee dat het allemaal een beetje op z'n plaats gaat vallen. Over enkele jaren is de CD uit beeld en zijn we er - wellicht - aan gewend

Maar het gaat hier over KISS, en die halen hun $'s toch wel binnen..al doen ze het waarschijnlijk niet eens voor de munten..
"Monster" is een fijne plaat, hij groeit nog steeds en ik luister er echt graag naar!

Nooit gedacht dat de band zoveel positieve reacties zou krijgen voor deze cd want wie zit er nu te wachten op 13 simpele rock `n roll deuntjes ( met als dieptepunt het vreselijke All for the love of rock `n roll) waar af en toe nog eens een aardige gitaarsolo te horen is. En dan de teksten, alleen Status Quo was nog van een iets lager niveau,

Sommige mensem houden van rock & roll, da's alles...

Tjonge, je zal maar met zo'n immense ervaring in het vak weer eens sinds tijden een album opnemen waarvan de nummers eigenlijk best heel erg goed zijn, maar de uitvoering toch wat belabberd uit de speakers komt. Ze kozen expres voor oude analoge meuk in de studio, maar laten ze de plaat producen door Paul Stanley, die dat ooit ook wel eens beter heeft gedaan.
Dat geldt trouwens ook voor zijn zang. Hij heeft zijn stem de afgelopen jaren helemaal kapot gezongen, niet genoeg tijd genomen om te herstellen van de operatie.

Jammer, jammer, jammer... dit had wel eens één van de allerbeste Kiss-platen kunnen worden. Nu stoor ik me toch aan het rafelige karakter van het geluid.

Outta This World, 0:38: '... You got a fire burnin' in your ass'? Outta this world indeed..

Album v/d maand in Aardschok met en 8,7. Ik stoor mij niet zo aan de wollige productie, als je het lekker hard draait dan klinkt het juist perfect. Erg goed album van KISS.

Ik heb 'Monster' nog eens een paar keer beluisterd. Het geheel had misschien nog net iets beter geproduceerd kunnen worden, maar heel erg storend is het eigenlijk ook niet. Conclusie: toch best een goede hardrockplaat. Ik verhoog mijn stem met een halfje naar drieëneenhalf.

Beste heer Dream Theater.

Ieder heeft zijn eigen smaak, wat had je dan verwacht van deze band.
Veel KISS nummers maken mij vrolijk, lekker simpel.
Teksten boeien me nooit zo, ik vind Steel Panther namelijk ook erg goed .

Na revenge is dit toch wel de beste plaat, zoniet beter.
En ik vind echt niet alles goed.

Dream Theater is goed maar kan mij niet bekoren.
Ik kijk bijvoorbeeld liever uit naar de nieuwe Led Zeppelin film.


Iemand die dit album minder dan 3 sterren geeft is waarschijnlijk heel volwassenen en durft niet meer los te gaan op Rock n Roll.

Ik heb het altijd prima naar mijn zin als ik Kiss hoor en vooral "live" zie

Dat zou ik maar doen! (Ik heb 'm op Imax gezien, het is nog beter dan je al verwacht...)

Beste west,ik mag dan wel 53 zijn maar ik ga heeeeeel vaak los op mijn favoriete muziek, helaas kan ik dat niet met de nieuwe Kiss. Gun jullie daar en tegen zeker veel luisterplezier met deze Kiss cd.
Led Zeppelin overigens heeft voor mijn gevoel meer rock`n roll dan Kiss maar zij behoren dan ook tot de grondleggers van de hardrock.

Ik ben al jaren een echte KISS liefhebber, maar ik had de laatste jaren ook geen hoge verwachtingen meer voor wat betreft een studioalbum van KISS. Ze hebben dan ook wel een aantal minder goede albums uitgebracht, waarvan ik Unmasked wel het absolute dieptepunt vind. Na Revenge zijn er eigenlijk naar mening geen echte goede studio albums meer door KISS uitgebracht. Sonic Boom zal ik echter nog eens aan een luistertest onderwerpen, die valt op zich nog wel mee. Maar ik moet zeggen dat ik, na een paar keer luisteren, Monster wel degelijk een goed album vind.

De sound is lekker hard, wat ik meestal niet als vervelend ervaar, en doet meer denken aan Revenge en de hardere c.q. betere albums uit de jaren tachtig. Ik vind de productie van Paul Stanley wel goed, maar de bass-drum had van mij heel ietsjes harder in de mix mogen staan.

De muziek lijkt een dwarsdoorsnede van het gehele hardere KISS oeuvre. Zo doet de meeste muziek mij eerder aan de jaren 80 denken, maar ik hoor ook jaren 70 invloeden. "All for the Love of Rock & Roll" doet bijvoorbeeld qua gitaar-riff sterk denken aan Mr. Speed die op Rock and Roll over staat.

Een aantal albums van KISS valt zeker niet te overtreffen, maar Monster is een zeer geslaagd album geworden.

Monster kan mij maar moeilijk overtuigen. Sonic Boom knetterde aan alle kanten en dat gevoel mis ik ernstig op Monster. De nummers zijn zoals altijd puntig en pretentieloos maar ze doen me eigenlijk nergens opveren. Alleen Hell Of Hallelujah en Freak zijn nummers die me even oppakken en meenemen. Precies de nummers die een beetje de bravoure van de jaren 80 in zich hebben. De overige nummers zetten me daarna direct weer op de grond.

Het is allemaal alleraardigst dat wel. Zo vind ik de algehele sixties en seventiesuitstraling een hele aardige vondst om het Kissgeluid weer eens op te baseren maar het levert ditmaal maar zelden memorabele songs op. Of er moet nog het één en ander gaan groeien natuurlijk. Al denk ik dat na een luisterbeurt of zeven menig Kissalbum zijn geheimen wel prijs gegeven heeft...

Waar albums als Love Gun of voor mijn part Lick It Up juist de langere stomende seksessies op de luxere hotelkamers representeren, is Monster net dat snelvergeten vluggertje in het hoekje van de kleedkamer.

Was niks persoonlijks hoor! Ik vond het grappig geformuleerd. En ik ga zeker niet in leeftijd discrimineren, want inmiddels ben ik ook al aardig onderweg met mijn 46 jaar. Het leuke is juist dat je op concerten steeds meer 'ouwe lullen' ziet: het is ook hun muziek! Ik bedoel ook mijn muziek...

En weer een heerlijk album van Kiss. Zij behoren echt wel tot de groten der aarde.
Ze hebben heus wel eens wat minder albums gemaakt:
-Hot in the Shade
-Asylum

Ik geef wel al hun albums een voldoende, dat kan ik van vele andere zo genaamde
grote bands niet zeggen. Natuurlijk smaken verschillen. Ik mag graag naar Kiss luisteren.

Ze weten me altijd weer te boeien.

Verhoogd naar 4,5. Sonic Boom toch een tikkie beter.
Ik vind Monster zéér geslaagd, vooral lekker hard zetten!

Favorieten: Hell or Hallelujah, The Devil Is Me, Freak, Back To The Stoneage, Long Way Down.