Led Zeppelin - Led Zeppelin (1969)

Ik denk dat het kwartje eindelijk helemaal gevallen is bij mij. Ik vond het altijd al een goed album, maar toch niet zo heel erg overtuigend. Vond het vooral hard, af en toe een rustig nummer.. nog een beetje underground. Ik heb de LP weer eens opgezet. Het staat toch bomvol mooie nummers.

Good Times Bad Times is een geweldige rocker. Babe I'm Gonna Leave You is geweldig, schitterend rustige muziek (prachtig akoestisch gitaarwerk) gaat over in ruige hardrock. Hoe ze dit voor elkaar krijgen is me een raadsel, maar het is fenomenaal! En wat een emotie in Robert Plant's stem, wat zingt die man hier ontiegelijk mooi!

You Shook Me laat de bluesroots van de heren zien, en blues gaat er bij mij ook altijd wel in. Plant op de klagende tour, ook hier is z'n stem uitermate geschikt voor. Vooral vanaf het moment dat het orgeltje invalt (zo zie je hoe nuttig John Paul Jones was) is het nummer geweldig en dan daarna die prachtige mondharmonica solo van Plant, vervolgens neemt Jimmy Page het over. 3 verschillende solo's achter elkaar!! Vervolgens nog even lekker slepen en dan plotseling een 'duel' tussen Plant en Page.

Dazed and Confused is een experimenteler en meer psychedelisch bluesrock/hardrock nummer. Eerst slepend, maar daarna horen we Jimmy Page met een strijkstok (voor violen dus) aan de gang, Bonham's energie opwekkende drumwerk, een gitaarsolo.. Vooral live erg boeiend om te zien (zoals op de DVD The Song Remains the Same) zeker ook omdat het dan een lange experimentele jam werd.

Even de LP omdraaien, en snel door met Your Time is Gonna Come. Op zich geen heel erg sterk nummer, maar het werkt hier perfect na het ruige werk dat we hiervoor hoorden. Ook blijft die zin gewoon lekker in je hoofd hangen. Black Mountain Side vind ik ook een goed nummer, erg interessant omdat hier al wat latere invloeden in te horen zijn. Het oosterse sfeertje, akoestische folk tokkeltjes..

Communication Breakdown is een hardrock song van de bovenste plank die ondanks zijn eenvoud ontiegelijk 'catchy' is. Wederom geweldig gitaarspel van Page. Zelfs de band zelf heeft niet vaak een nummer in deze stijl van zulke kwaliteit gemaakt.

I Can't Quit You Baby toont wederom de bluesroots. Jimmy Page steelt hier echt de show! Zou die dit uitgewerkt hebben, of schudde hij het zo uit de mouw? Wat een geweldige gitarist! How Many More Times is weer een heerlijke rocker, geweldig riff. Erg pakkende drums ook, verder houdt Plant het uitermate boeiend met z'n stem. Dan zo'n tussenstuk waarin Page weer aan de gang gaat en de experimentele stukken, schitterend!

Mijn 4* maar even in 4,5* veranderen, maar kijk niet raar op mocht ik binnenkort de maximale 5* geven.

page heeft in zijn hele carrierre de ene na de andere riff schaamteloos gejat van andere artiesten, echt origineel werk uit zijn hoofd zit er niet bij, zelfs stairway to heaven niet

Kan je daar dan enkele bewijzen van voorleggen adhv youtube-filmpjes ofzo??

Dat er op dit album en op Led Zeppelin II het een en ander gejat is wist ik. Ik ben echter wel heel erg benieuwd waarvan Stairway to Heaven gejat is...

http://nl.youtube.com/watch?v=ogTFdlbup24

en nog wat jatwerk

http://nl.youtube.com/watch?v=HjPAEPFaxoM&feature=related

http://nl.youtube.com/watch?v=BCMDR0yrxMw&feature=related

maakt led zep er niet minder om want de nummers werden door hen uitgesponnen en uiteengetrokken tot ware klassiekers als ze dat al niet waren

hoedanook gaf zep er een lekkere draai aan

Het lijkt inderdaad erg veel op het eerste stukje van Stairway.

Led Zeppelin heeft verder wel aan al deze fragmenten een duidelijke eigen draai gegeven en ze sterk verbeterd. Op de een of andere manier hebben ze hier mee weg kunnen komen (ze hebben ook nooit betaald voor die riffs toch?).

Black Mountain Side vind ik trouwens wel een beetje te ver gezocht, ze lijken een klein beetje op elkaar.

In deze tijd zouden ze daar nooit mee weg gekomen zijn, de originele artiesten hadden in die tijd geen poot om op te staan. Nu word zoiets even op een blog geplant en het krijgt wereldwijde aandacht. Maar genoeg over dat, echt een top album.

ze zijn tig keer voor het gerecht gesleept, en tig keer de rechtszaak verloren, maar dat gebeurde pas veel later, jaren 80

wrange randje wat er aan zit is dat men nergens credits vermelde van oorspronkelijke componisten, op geen enkele platenhoes

page ontkende zelfs vaak ooit maar van de originele artiesten gehoord te hebben

dus, als je jat, wel zo netjes om dan te vermelden van wie

plaatst de muziek toch in ene heel ander daglicht en de vraag is of zep dan net zo popi zou zijn geworden

maar ja, fleetwood mac jatte net als zep ook veel van robert johnsson, kweet allen niet of zij wel bronvermeldden, en zoja, johnnson is al decennia lang dood dus daar valt nis te halen

Tja, het blijven geweldige muzikanten dat sowieso. Netjes en geinspireerd is het echter niet. Origineel vind ik het eigenlijk wel weer, het is toch erg moeilijk om nummers een echte eigen draai te geven.. En zoals bij Stairway dat is maar 1 riffje, nergens zijn solo's gejat etc. etc.

Er is nu toch niks meer aan te doen, ik geniet vrolijk verder van de muziek.

Heb ook even op mijn LP gekeken en die twee nummers van Willie Dixon staan inderdaad vermeld (maar dan zijn er in eerste instantie geen royalties betaald???). En bij Babe I'm Gonna Leave You staat wel Trad. Arrangement (By Jimmy Page).

Op de LP van Led Zeppelin II staat trouwens wel bij The Lemon Song de naam Burnett (is Howlin Wolf), maar geen Robert Johnson. Bij Heartbreaker en Moby Dick staat Baldwin (geen idee wie dat is).

Een paar dingen zijn blijkbaar wel (onvolledig) vermeld, maar toch ook veel niet (Whole Lotta Love bijv.)

kijk, ze worden wakker, en dat was de bedoeling;)

men deed er niet moeilijk over om gewoon niets te vermelden en doodleuk page onder ene nummer te zetten, al was het door een ander geschreven, en page deed of zijn neus bloedde

nee niet altijd, maar te vaak wel

Ik vind sommige van die achter elkaar geplaatste muziekjes op YouTube nogal ver gezocht eerlijk gezegd. Het is duidelijk dat Page hier en daar een basisidee van een ander verder heeft uitgewerkt, maar iedereen heeft de mosterd ergens vandaan.

Om hoeveel werkelijke rip-offs, dus schaamteloos gepikt zonder enige vermelding van de oorspronkelijke artiest, gaat het nu eigenlijk?

Lijkt me vooral een soort van internet-hypje voor diegenen die nog wat verder in hun internet-slaapje willen dommelen. Het 'bewijsmateriaal' dat ik tot hiertoe gezien heb stelt echt te weinig voor. Much ado about nothing.

joeptoep gekeken met 1 oog dicht en de ander op slaapstand?

er kwamen er 10 voorbij, waarvan ik er bij 2 dacht, mm, een standaard bluesriff jatten tel ik niet mee

Voor mij is dit eigenlijk allemaal oud nieuws Joy. En muziek stelen is ook al zo oud als er muziek gemaakt wordt. Sommigen zijn er eerlijk over en weer anderen liegen. But the song remains the same. Dat bedoel ik dan op een andere manier als de maker van dat youtube-filmpje.

En even ter herinnering, dit is wat jij schreef:


Je 'bewijsmateriaal' is toch wel erg dunnetjes om dit te onderbouwen hè.

Oh ja, maar je bedoeling hiermee was de anderen wakker te maken.

iemand vroeg naar joeptoep links en die gaf ik

voor meer info

zelf ff googlen

Ik bij iedere band wel een paar dingen kunnen opzoeken, die er heel erg op lijken. Ik vind het soms zelf wel erg ver gezocht. En Dazed and Confused gejat van The Yardbirds? Led Zeppelin is ontstaan uit de Yard Birds, dus echt jatten kan ik het niet noemen.

Over de teksten die Ian Curtis heeft gejat uit boeken, word ook niet moeilijk gedaan.
Dat word helemaal de hemel ingeprezen.

Waar staat dat Dazed and Confused is gejat van The Yardbirds, Schizophrenia?

Ik plaats dit nog maar eens om misverstanden te voorkomen.

Het debuut van Led Zeppelin is meteen de start van een glansrijke carrière. Op dit album introduceert Black Sabbath hun eigen vorm van hardrock al dan niet met blues vermengd en is daarmee één van de meest invloedrijke en succesvolle bands ooit. Het is vooral de virtuositeit van de bandleden die dit album tot een topper maken en natuurlijk de composities die over de hele lijn sterk zijn zoals "Dazed and Confused" en "Communication Breakdown". Al zal Led Zeppelin zich verder ontwikkelen en nog betere albums uitbrengen.

we weten nu iig waar de zep sound voor een heel groot deel vandaan komt

de waardering wordt toch iets minder als je wat research doet over oorsprong van nummers

ian curtis doet iets heel anders, slechts woorden gebruiken uit boeken, weinig mis mee zolang je daar gewoon voor uit komt

We wisten dat al want we kennen zo'n beetje de muziekgeschiedenis en wie waar de mosterd vandaan heeft. We plaatsen veranderingen in de muziek ook een beetje in de context van veranderingen die zich gelijkertijd in de maatschappij voordoen. Kortom, onze waardering is vrij van idolaat gedweep en komt in de eerste plaats voort uit het luisterplezier die de muziek zelf weet op te wekken.

Het eerste (titelloze) album van Led Zeppelin is een van die zeer belangrijke albums in de gescheidenis. Er kan natuurlijk over gediscussieerd worden, maar dit is zeker een van die albums die de hardrock groot gemaakt heeft.

Het album begint gelijk erg sterk met Good Times Bad Times. Het is een typisch Led Zep nummer, met een bluesy riff, strak drumwerk en de ietwat schreeuwerige zang van Robert Plant. Precies die dingen die ik erg goed kan waarderen in deze band.
Babe I'm Gonna Leave You is tekstueel een absoluut dieptepunt in het oeuvre van Led Zeppelin. Als je Plant een paar keer baby, baby, baby hebt horen kwelen heb je al de neiging dit nummer niet helemaal serieus te nemen, maar laat dit instrumentaal nu juist een van de interessantste nummers van de band te zijn, met die heerlijke versnelling steeds tussendoor en de, ondanks de tekst, toch nog heerlijke zang.
You Shook Me is ook typerend voor het Led Zeppelin van die tijd: qua tekst lekker shockerend en een bluesy riff op de gitaar. Ook dit is tekstueel weer niet geweldig interessant, maar de erg sterke zang van Plant weet dit ruimschoots te compenseren.
Het volgende nummer, Dazed and Confused, is een van de grote klassiekers van Led Zeppelin. Ik vind het zelf ook een van de betere nummers van het album, met een iets voller geluid door het gebruik van een synthesizer en mooie harde stukken op de gitaar en ongelofelijk goed drumwerk van John Bonham.
Your Time Is Gonna Come begint, onverwacht, met een orgeltje. Het is eigenlijk een nummer dat totaal niet bij de rest van het album past, het is veel te rustig in vergelijking met de rest. Het is een mooi rustpunt in het album, maar verder is het niet zo overdonderd als de rest. Het nummer wordt vervolgd in het instrumentale Black Mountain Side. Ook dit is een iets rustiger nummer en valt nog in dat rustpunt.
Daarna gaat de band gelukkig weer verder met Communication Breakdown, een sterk en stevig nummer met dezelfde stijl als de eerste vijf nummers. Het nummer is eigenlijk veel te kort, want op deze manier mogen ze van mij wel een heel album vullen.
I Can't Quit You Baby is dan een echt bluesy nummer, zonder de typische snelle drums en het snelle gitaarwerk van de hardrock. Het is allemaal iets minder hard en snel, maar in dit geval is dat geen probleem, als er zo'n mooi nummer uit weet te komen.
How Many More Times is een van de betere afsluiters die ik gehoord heb en begint met een tamelijk apart intro. Daarna pakt de band het weer snel op en maakt nog even een spreekwoordelijk feestje van het laatste nummer.

Het moge wel duidelijk zijn dat ik dit een erg goed album vind. Het heeft alles wat ik wil horen als ik een keer zin heb om wat harders te luisteren en bedelft je er gelukkig ook niet onder, met de nummers zes en zeven als prettige rustpunten. Al met al is dit mijn favoriete album van Led Zeppelin, dankzij het ontbreken van de iets mindere nummers die de andere albums wel bezitten. Van mij dus 5*.

Het mooiste nummer vind ik Dazed and confused, knap hoe ze deze traditional gecoverd hebben. Deze plaat hebben ze niet meer weten te evenaren, wel hebben ze constant kwaliteit geleverd.

Zegt de naam Jake Holmes je iets ? Zo te zien niet. Hoogste tijd om de eerdere entries bij deze plaat maar eens te lezen !!

Lees je altijd zinnen door woorden eruit weg te laten?
Nota bene het woord áchter 'traditional' is 'gecoverd'!

Of dat woord er staat of niet, Dazed and Confused is geen traditional.

Hoe definiëren jullie een traditional? Volgens mij bedoelde vin13 dat Dazed and Confused van Jake Holmes een traditional is/was.

Een traditional is volgens mij een folk nummer dat niet is genoteerd en vooral oraal van generatie aan generatie wordt doorgegeven. Jake Holmes heeft Dazed and Confused in 1967 geschreven, twee jaar voor deze opname.

Een traditional is volgens mij een folk nummer dat niet is genoteerd en vooral oraal van generatie aan generatie wordt doorgegeven. Jake Holmes heeft Dazed and Confused in 1967 geschreven, twee jaar voor deze opname.

Ik dacht dat het nummer ouder was dan 1967 en door Jake opnieuw herschreven was. Ik lees niet alle 300 voorgaande pagina's door voordat ik iets plaats.

Page en co hebben flink gejat zo rond 1970, dat is onbetwistbaar na het luisteren van die twee joeptoep stukjes. De interpretatie van Page en co vind ik in vrijwel alle gevallen superieur, dus ik maak me niet erg druk.
Het is wel erg leuk om te lezen dat Plant 40 jaar na dato nog steeds de halve mensheid op de kast kan krijgen met You shook me. Dat krijgen de Sex Pistols toch niet meer voor elkaar.

Foei, vin13!
Lees dan minstens de 'meningen'