Led Zeppelin - Led Zeppelin (1969)

Ik moet me hier wel bij aansluiten, Geniale blues afgewisseld met geweldige hard rock! Dit album gaat echt in mijn top 10!

Over de gehele linie te gek. Of het nu de emotie is van 'Babe i'm gonna leave you', het gekerm van Robert Plant in 'You Shook Me' of de knallende finale van 'Dazed and Confused', alles weet zo'n energie in mij los te maken. Dat is moeilijk in woorden te bevatten. Tuurlijk, later werd het muzikaal spannender maar het experiment vloog ook weleens uit de bocht. Dan kies ik voor deze met haar sinistere sfeer.

Ik leer Led Zeppelin nu pas kennen en na een eerste luisterbeurt geef ik hem 3,5*

Babe is idd een zeer sterk nummer, de rest moet ik nog wat herbeluisteren.

Binnenkort dus de definitieve stem

Bangelijk sterk debuutalbum!

Zonder twijfel geef ik hem nu 5*

Dit was mijn kennismaking met Zeppelin.
Hard, rauw en bluesy.
Precies wat je van een band als Zeppelin verwacht.
Deze cd is beter dan de cd's na deeltje 4, maar het scheelt niet veel.
Alleen deel 4 en deel 2 vind ik nog beter.
Net zoals alle Zeppelin albums t/m Physical Graffiti 5*!

Lekker onbevangen rauw debuut.Je hoort al dit een heel goede band is en verdomd hard kunnen spelen.
De songs steken goed inelkaar en er speelt een echte eenheid.
Doch ben ik van mening dat ze voorlopig per plaat groeide.Later kwamen de steeds meer toenemende afwisseling in de nummers.
Hier is het voornamelijk de klok op rock.
Ondanks dat dit een voorbeeldig debuut is,ben ik meer gecharmeerd van de latere werkjes.In elk geval t/m Physical Graffiti.

Dit album heeft wel geweldige riffs zeg!

Ondanks dat ik niet alle nummers ontzettend sterk vind (de afsluiter blijft een beetje tevel hangen in het midden), toch een 5*. Want de sfeer, de afwisselende nummers, destem van Plant en de instrumenten van de band, alles eigenlijk klinkt gewoon (al helemaal voor '69) geniaal. Paar erg sterke nummers met als hoogtepunt nummer 2. Wat een plaat, wat een band. 5*

Voor dit review heb ik de grote zwarte schijf weer even tevoorschijn getoverd. Natuurlijk ben ik de laatste jaren verwend met de geremasterde CD's en vooral op de dubbelaar onder de naam Remasters staan de meeste nummers van dit eerste album van Led Zeppelin. Het vinyl wordt weinig gedraaid maar als het er dan een keer van komt is het wel weer fijn. De aanlooptikjes klinken vertrouwd in de oren en eigenlijk storen ze niet. Hoe anders is het als ik een krasje op een CD hoor...

Dit debuut van Led Zeppelin was ook mijn eerste kennismaking met deze band en met het genre dat we toen nog hard rock noemden.

De hoes met de brandende Hindenburg als fallussymbool was wel een eyecatcher. Mijn vader wist er een verhaal over te vertellen omdat hij als klein jongetje het live verslag van een huilende reporter op de radio had gehoord toen de zeppelin in de brand vloog. Dit verslag was eigenlijk bedoeld om de Hindenburg na een lange tocht vanuit het europese continent, veilig te zien landen in New Jersey, Amerika. Ik heb zelf, veel later, in filmbeelden gezien hoe plotseling de vlam er in sloeg. Uiteindelijk zijn 36 mensen omgekomen.

Dat dit luchtschip dertig jaar na dato het beeldmerk van Zep werd schijnt het resultaat van een woordgrapje te zijn. Volgens de Wiki waren Page, Beck en de leden van the Who het formeren van een band aan het bespreken: Keith Moon joked "It would probably go over like a lead balloon". To which Entwistle allegedly replied, "...a Lead Zeppelin".

De mooiste nummers van dit album zijn voor mij Babe I'm Gonna Leave You and Dazed and Confused. Dazed and Confused, in de live uitvoering zoals hij ooit door een Luxemburgse piraat is uitgezonden, heeft mij toentertijd volledig omver geblazen en werd bepalend voor hoe mijn muzikale smaak zich zou ontwikkelen. Deze live versie staat op de BBC sessions die op de eerste plaats in mijn top tien staat.

Uiteraard heb ik altijd gedacht dat de meeste muziek door Page was gecomponeerd maar in latere jaren is duidelijk geworden dat er behoorlijk werd gepikt. Bij Babe wordt vermeld dat het een traditional is, zonder verdere naamsverwijziging en bij Dazed staat dat Page de componist is.

Een beetje naughty van Jimmy, de componist van Dazed and Confused is namelijk ene Jake Holmes en zijn oorspronkelijke versie is hier te beluisteren. In dit clipje staan nog meer originele versies van "Zep" songs.

Good Times Bad Times en Communication Breakdown zijn recht toe recht aan rocknummers en zijn vele bands in latere tijden tot voorbeeld geweest. In het instrumentale Black Mountain Side daarentegen laat Jimmy zijn acoustische gitaar als een sitar spelen onder begeleiding van Viram Jasani, een traditionele Indiase muzikant, op tabla.

You Shook Me en I Can't Quit You Baby zijn oorspronkelijk van Willie Dixon en dat staat ook keurig vermeld. Vooral in Can't Quit You Baby rolt een blues uit Jimmy's gitaar om van te kwijlen en als Plant in het laatste stuk een beetje gaat gillen beantwoordt Jimmy dat door zijn gitaar te laten hikken. De lovebirds

How Many More Times is een nummer dat ik zelf al jaren niet meer gehoord had. Het begint met gewone recht op en neer rock maar halverwege gaat Jimmy helemaal los en last hij er een improvisatie in waarin Robert als natuurlijk gewoon meegaat en de leiding overneemt met zijn kreten "How many more times?" om de laatste maten weer terug te keren in het monotone ritme.


Met als gevolg veertig jaar rockgeschiedenis en 5* van mij voor dit prachtige album!

Dat is dè reden dat ik mijn pick-up nog steeds niet heb opgeruimd. Het wordt langzamerhand wel lastig om de naald te vervangen. Vandaar dat ik mijn lp's, w.o. Led Zeppelin I, nog slechts bij wijze van traktatie draai.
Voor de rest..... mooi bericht Sheplays!!

Prachtige recensie over een prachtig album.

Ik ben sinds een paar maanden pas Led Zep-liefhebber geworden, maar dan echt wel liefhebber! Hier kan weinig tegenop naar mijn mening.

Thanks! Luister gerust eens naar die versie van Jake Holmes die ik hieronder geplaatst heb, die is toch wel leuk! Hij zingt heel ingetogen met kleine accenten in de begeleiding en toch hoor je precies hoe Page dat later heeft uitgebouwd.

Ooverigens heb ik inmiddels toch wel de CD versie aangeschaft, anders duurt het weer zolang voor ik hem weer hoor!

*edit: leuke spam, Sir Spamalot!

@Sheplays: respect voor uw prachtrecensie.

Zeker. Alleen zijn er maar een paar door mijnheer Page zelf bedacht. Ik heb net naar Jake Holmes' Dazed and Confused geluisterd. Ik weet niet of JH een schadevergoeding heeft ontvangen, maar ik denk dat hij voor de rechter een uitstekende kans zou hebben. Vrijwel alle ideeën zijn rechtstreeks overgenomen.
Begrijp me goed, LZ heeft het nummer flink uitgebreid met nieuwe ideeën. De tekst is volledig anders, maar Plant's melodie en zangstijl is vrijwel hetzelfde.

of noem het inspiratie

zonder de geweldige led zep muzikanten was dat 'jatwerk' nooit zo prachtig tot wasdom gekomen

van mij mogen ze

wat is dit toch lekkere rock 'N Roll. Niks byzonders, gewoon oer oude rock.

Nou.. niets bijzonders Dan toch één van de beste Rock & Roll platen ooit. Ik ben nog steeds lyrisch over de sfeer die dit document met zich meebrengt. Herfstig, licht sinister en vol energie.

't Is maar goed dat je die erbij gezet hebt want toen deze plaat uitkwam was het wel degelijk wat bijzonders. Ik neem aan dat de toch wat rudimentaire opname techniek geen pluspunt is in het bepalen van de eeuwigheids waarde. Ik kan me ook niet voorstellen hoe het zou zijn deze plaat tig jaren na het verschijnen voor het eerst te horen en natuurlijk is mijn waardering gekleurd door jeugdsentiment. Blijft het feit dattie destijds insloeg als een bom ( of als een Loden Zeppelin natuurlijk ) en dat de daardoor veroorzaakte golven het muzikale landschap ingrijpend veranderd hebben ....... Dus zelfs met een zeik nummer als You're Time Is Gonna Come tussen de parels de maximale score van uh-deze-uh jongen .....

Ik heb hem dit jaar pas voor het eerste helemaal gehoord en zie waar hij staat bij mij. Zegt genoeg over deze plaat.

1969 ...... bijna 40 jaar geleden alweer....poe.

Moet wat zijn als je in 2234 leeft en naar muziek kan luisteren en kijken uit 1969....

De toekomstige generaties krijgen wel een reusachtige kaleidoscoop om uit te putten.

Ok sorry...dwaal af.

babe i'm gonna leave you is echt een prachtig nummer

Volledig akkoord! Het is ook mijn lievelingsnummer van dit album. Vooral de zang is prachtig.

you shook me is het mooiste liedje over sex dat er is

You shook me is veruit het minste nummer; ik sla het bijna altijd over.

Je wilt dat heerlijke gekerm van Plant toch niet aan je voorbij laten gaan?

Niets liever. Ik vind het een erg vervelend nummer.

Voor jou is het minste nummer, dat kan. Ik vind juist het 'bluesgevoel' het mooiste eraan en juist de manier waarop Plant het zingt/ kermt/zuigt; maar ja, smaken.....

Op dit album skip ik NOOIT een nummer. Vol nummers van goudwaarde voor mij

Ik ben nooit zo kapot geweest van het eerste album van Led Zeppelin, hoewel ik best kan begrijpen dat dit album invloedrijk was (en is) voor het hard rock en heavy metal-genre. Vooral in het openingsnummer Good Times Bad Times is de invloed goed te horen: Het is een lekker hard nummer, met John Bonham die lekker hard op zijn drumstel mept, een scheurende gitaarsolo van Jimmy Page, de ondersteunende baslijnen van John Paul Jones en een krijsende Robert Plant (Die ik overigens niet altijd kan waarderen, zijn ge-'baby' en zijn 'a-au's (luister maar naar het einde van You Shook Me ) werken bij mij nogal op mijn zenuwen. Ik vind het bijna net zo irritant als Ronnie James Dio (van Rainbow en Black Sabbath) met zijn ge-'oh yeah' en 'all right').

Het album als geheel vind ik niet echt super (hoewel Good Times Bad Times en Communication Breakdown steengoede nummers zijn en Babe I'm Gonna Leave You en Dazed And Confused best aardig zijn), er is niet echt veel variatie, het zijn veelal langzame bluesnummers/ballads die hierop staan. Opzich is het allemaal prima aan te horen, maar nergens weet het mij echt te raken. En zoals ik al een paar keer eerder zei bij andere albums: ik beoordeel een album níet op basis van hoe invloedrijk het is (geweest), maar of het album mij 'pakt', en dat doet dit album niet echt. Meer dan 3* kan ik echt niet geven. Ik vind Led Zeppelin IV beter.

Onbegrijpelijk dat ik hier al zo lang een 3,5 heb staan...
Gauw een 4,5 van maken