Donald Fagen - Sunken Condos (2012)

Goeie Hoes. Het is een album vol met liefdesverdriet ( "HET" schijnt nooit op te houden ) Kwestie van je hormonen temmen : wie is er nou de baas IK of mijn hormonen !?

'I'm Not the Same Without You' is alvast te beluisteren via YouTube. Bericht ging gisteren rond op FaceBook vanuit het profiel van Donald.

YouTube - Donald Fagen - I'm Not The Same Without You

Hey nieuwe Fagen. Altijd leuk.

Heerlijk, als alles in lijn is met het vorige album en/of met "I'm not the same without you", dan kan het niet meer missen. Zin in! Kan niet wachten tot 16 oktober.

Geweldige cover, en natuurlijk klinkt 'I'm Not The Same Without You' vertrouwd als een warm bad. Ik hoor een vleugje 'Green Flower Street', dus wellicht gaan we terug naar de 80's en The Nightfly. Alles beter dan het gezapige Morph The Cat.

Ooit Nightfly op lp gehad, vond dat toendertijd een miskoop, het was mij veel te glad. Misschien kan deze cd mij meer bekoren.

Nightfly was juist super top. Deze nieuwe is ook gewoon weer echt Fagen, Heerlijk ))

Helemaal met Bobbiemarley eens, superglad bubblegum ook nog een nepsound, raakte mij compleet niet , miskoop.

Heerlijk nieuw Fagen album. Vergeleken mijn zijn voorganger is het wat meer 'terug in de tijd', maar dan wel in positieve zin. Meer laid back en hints naar het vroegere werk (ook Steely Dan).
Ik word hier wel blij van!

Je gaat inderdaad altijd vergelijken. Was the Nightfly voor mij een topper!!. Dit album lijkt enigszisn op de automatische piloot gemaakt te zijn. maar misschien mot hij nog groeien. Ik mis een beetje variatie van deze alles kunner

Sunken Condos is weer een typische Donald Fagen plaat, maar is wat mij betreft niet op de automatische piloot gemaakt, al is het maar door de funky invloeden die de muziek van Fagen alleen maar extra aangenaam maken.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Donald Fagen - Sunken Condos - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Hé Erwin, weet jij wie hem op dit album begeleid?

Ja, vooral Michael Leonhart

Ik vind echt dat Donald Fagen het met deze Sunken Condos (gave titel overigens) weer flikt. Als geen ander is hij in staat om popmuziek zo sophisticated te laten klinken dat het bijzonder is. Een mix aan stijlen die zijn werk en dat Steely Dan zo kenmerken. Dat doen veel artiesten hem niet na. Lekkere jazzy invloeden, super strakke produktie en zo mooi gespeeld. Zijn zangkwaliteiten (zo te horen althans) hebben nog niets geleden. Prachtplaat.

Fagan doet Hayes;
Out of the Ghetto een Isaac Hayes cover

Eerste paar keer beluisterd op Spotify...instrumentatie simpeler dan op Kamakiriad, thematiek volledig a la Fagen/Steely Dan inclusief de productie en geluiden. Geen verrassingen, misschien een groeibriljant, dus eerst maar 'ns 3,5 ster.
Beter dan Morph The Cat, maar teveel 'meer van hetzelfde' kan zich gaan wreken...

Exact onder woorden gebracht.
Weet iemand wie Donald begeleid?

Op Allmusic kun je onder credits precies zien wie hem begeleid hebben en meer. Krijgt overigens terecht 4,5 ster op Allmusic.

Ik heb 'm nu een paar keer beluisterd en kan me in de commentaren hier wel vinden. Deze Sunken Condos is een typisch gevalletje 'meer van hetzelfde'.... Ontwikkeling zit er niet meer in bij Donald Fagen, hooguit zou je kunnen zeggen dat er iets meer subtiele funk en groove inzit, maar dat is vooral in Out of the Ghetto, en dat het allemaal nog meer sophisticated klinkt. Jazzy popmuziek van en voor oudere mannen.

Maar waar dat bij veel artiesten verkeerd uitpakt, zo niet voor Donald Fagen. Ik heb bijna alles van Steely Dan en Fagen solo en kan er niet genoeg van in huis hebben. Altijd van zeer hoog niveau en het verveelt nooit. Zijn stem is wat minder krachtig lijkt het, alsof hij nog nadrukkelijker fluisterzingt dan we al van hem gewend waren. Maar het werkt, het klopt, en Ik vind het weer geweldig mooi allemaal.

Ik ben wel benieuwd of ik Sunken Condos over een tijdje, als ik het album helemaal ken, blijf verkiezen boven een Nightfly of Royal Scam. Maar een meer dan welkome aanvulling van mijn collectie is deze Sunken Condos zeker.

Donald Fagen SWINGT ! ! Dit is een KLASSE-album.Goeie teksten met af en toe een muzikaal elementje uit een andere compo van Donald. De drums relaxed en niet zo op de voorgrond als op Morph The Cat en de achtergrondzangeresjes op de achtergrond ( zoals het hoort ) , Donald zijn stem klinkt supervet. 5 sterren * * * * *

degelijk goed album....maar het haalt het niveau van de *nightfly* nooit.
ik heb er thuis gewoon een paar goede nummers van *steelydan* er achter aan gezet!

Het album groeit en wordt alsmaar beter. Iedere keer ontdek ik weer een nieuw favoriet nummer. Zo hoort het. Eigenlijk geen één slecht nummer, zoals we van Donald Fagen gewend zijn. Hoogtepunten: Miss Marlene / Out Of The Ghetto.

Super album met een echte Steely Dan sound. Naast dat de muziek zeer goed is, is het album (de vinyl versie) geweldig. Een dubbel LP op clear vinyl, een waar pareltje.

Is de vinyl versie echt de moeite waard? Kwaliteit van de cd is ook al erg goed. Mooi album om op vinyl te hebben lijkt me.

Persoonlijk zeg ik ja, het is een klaphoes met clear vinyl en 3kanten dus 1 kant is blanco. Nu koop ik alleen maar vinyl (tenzij alleen op cd is te verkrijgen) maar ja ben er zeer blij mee en zoals ik vernomen heb is dit een beperkte oplage en zijn ze straks zwart vinyl.

Titel van de plaat krijgt ineens en andere lading...

Op "Sunken Condos" horen we geen verrassend geluid van Donald Fagen. Sterker nog, deze plaat had zo een productie van zijn eigen creatie Steely Dan kunnen zijn. Juist daarom is "Sunken Condos" een heerlijke plaat in de beste Steely Dan traditie. Zoals gewoonlijk laat Fagen een prettige mix horen tussen jazz, funk en rock. De productie is als te doen gebruikelijk perfect, maar in het geval van Donald Fagen stoor ik me nergens aan het gelikte karakter. De instrumentatie is heerlijk in balans en gitarist Jon Herington laat prima gitaarwerk horen. Producer en multi-instrumentalist Michael Leonhart staat Fagen bij en de samenwerking leidt tot ongekende synergie. Op "Sunken Condos" laat Fagen enerzijds horen welke invloed hij in het verleden heeft gehad en anderzijds dat hij anno 2012 wat mij betreft nog steeds relevant is.

Donald Fagen en zijn maatje Walter Becker trekken gerust een jaar studio uit om de perfecte plaat op te nemen. Vandaar dat hun producties altijd uitminutend klinken. Deze werkwijze is dacht ingezet bij Aja

Een nieuwe Donald Fagen. Weer geen Steely Dan plaat, maar maakt het eigenlijk uit ?
Qua inhoud wel degelijk, want Fagen heeft een turbulente tijd in zijn persoonlijke leven achter de rug.
Een echtscheiding,de daaruit volgende ''blues''. Zijn meest persoonlijke plaat.

Muzikaal is er eigenlijk niets verandert. Verwacht geen sombere nummers. Nee er wordt uit het zelfde vaatje getapt als anders.
Funky pop met jazzy structuren, de blazertjes en een strakke swingende ritmesectie.
Feitelijk valt er ook weer niets aan te merken op het gebodende, want de songs zitten sterk inelkaar en het luistert allemaal weer lekker weg.
Toch valt het me op dat ik bij de vroege '' Dan'' albums opgeveert bleef en dat het het mijn aandacht vast hield.
Die tijd lijkt een beetje voorbij. Echt verrassen kan Fagen mij niet meer.
Het avontuur is minder, de structuurtjes doorzichtiger en ik moet concluderen dat de muziek heerlijk op de achtergrond prima dienst doet.


En dat kan nooit de bedoeling zijn als je weer waar dit album grotendeels over gaat.
Een 3,5 vanwege de muzikale kwaliteit, maar Donald zal echt met iets spannenders moeten komen de volgende keer.
Maar ik vermoed dat deze muzikale koers voortgezet zal worden. Oftewel op een nieuwe Steely Dan plaat , dan wel op een nieuwe Fagen.

Tja, het klinkt allemaal weer fantastisch, en het lijkt Fagen ook niets uit te maken welke muzikanten hij gebruikt, hij kan het toch allemaal laten klinken als Gaucho en The nightfly. Kwalitatief zoals altijd zeer hoogstaand, maar dat het precies zo klinkt als 30 jaar geleden ("Jive Miguel, he's in from Bogota...") is toch ook wel een beetje benauwend. Ik blijf luisteren en schort mijn oordeel nog even op. (En die hoes, die heeft met de kwaliteit van de muziek natuurlijk niets te maken maar is inderdaad wel pràchtig.)