The Damned - Damned Damned Damned (1977)

De allereerste punkplaat!

Mijn favoriete track is Feel The Pain. Het intro hiervan is 22 jaar na dato door de Peppers 'geleend' voor Californication.

ahum...

The Stooges - The Stooges (1969)
En deze dan?

Jullie hebben gelijk, Amerika rules!

De allereerste Britse punkplaat dan, nog net vóór de Sex Pistols and The Clash?

Wát een geweldige plaat zeg, dit vind ik toch wel even stukken beter dan The Sex Pistols en Ramones bijvoorbeeld. Wat een energie!

Ah, ken deze plaat al best lang, maar gaat gewoon m'n top 10 in..Geweldig!

Feel the painnnnnn!

Geniale plaat inderdaad, eindelijk wat beweging, en hoe!

Ik heb ze onlangs nog gezien in Zaandam. Ze speelden voornamelijk hun oude punkwerk, een en al energie (zie foto's op het forum).

....vond dit altijd, binnen de punk, een 'cross-over' tussen de Britse (Pistols, Clash) en de Amerikaanse (Ramones, Dead Kennedy's) punk...

Voor mij nu toch enigzins gedateerd, maar in de tijd zeker een 'mile-stone plaat' binnen de punkstroming.

Net wat leuker als tijdgenoten Never Mind the Bollocks van de Sex Pistols en het gelijknamige debuut van de Ramones. De nummer klinken lekker ruig en de band speelt met veel energie, jammer genoeg is het net als zijn hierboven genoemde tijdgenoten allemaal erg eentonig en ongeinspreerd allemaal.

3 sterren

Punk was de bedoeling om eentonig te zijn. Geen ellenlange solo`s en moeilijke dingen. En ongeinspireerd is het zeker niet. Ik denk dat ze gewoon niet echt goed hun instrumenten beheersden en zodoende maar een paar akkoorden gebruikten. Maar het is wel degelijk met veel passie en weinig kunde gemaakt. Heerlijk plaatje nog steeds

Is she really going out with him?

Wat een ontdekking zeg! En dan ook nog die geweldige cover van The Stooges om mee af te sluiten.

Om maar even een leukere versie te pakken: YouTube - GUMBALL - New Rose - Music Video 1992.mp4 , maja dat vind ik dan he!

Tja smaak blijft smaak natuurlijk maar om dit beter te vinden dan Ramones debuut snap ik echt helemaal niets van. En omdat het de eerste uitgebrachte Punk plaat was (ik tel de Stooges niet mee want toen heette het nog geen punk) is het dan meteen een klassieker? Ligt mijlenver achter de Clash (maar dat is dan ook de beste debuut punk plaat), Buzzcocks en ook de Pistols. New Rose is waanzinnig< stab your back is echte punk, maar de rest is gemiddeld EN wat ik ook bij de Pistols kut vind zijn de gitaar solo's die horen wat mij betreft niet bij punk thuis.

Wat wel of niet bij punk hoort, bepaalt iedereen zelf, daar is het tenslotte punk voor, beste Grootfaas. Maar je geeft zelf al aan dat solo`s wat JOU BETREFT niet bij punk horen. maar on topic: Meteen in 1976 deze plaat gekocht, en is was verkocht. Punk is sinds the Damned een groot deel van mijn leven geworden en gebleven. Wat dat betreft voor mij een legendarische plaat, lekker rammelend en ongecontroleerd, maar niet al te serieus, precies zoals punk in 1976 pretendeerde te zijn....

Ik kan me helemaal in nachtschade's bericht vinden; hele goeie punkplaat van het eerste uur (volgens mij was New Rose ook de eerste Engelse punksingle), vol vuur en energie.

Ook na dit album te hebben beluisterd (nr. 29 in de Oorlijst van 1977) ligt mijn voorkeur bij The Boys.
Ramones en Damned vind ik net wat minder, maar wel goed voor 3,5*.
Feel the Pain valt een beetje uit de (punk)toon
Wat klinkt punk eigenlijk tam als je het nu na 40 jaar weer eens draait. Zet een album van de Beatles op 45 toeren en voila...

"Made to be played loud at low volume", vermeldt de hoes.

New Rose was de eerste punksingle die het kersverse Stiff uitbracht, hun derde single in successie. Dit in oktober 1976, geproduceerd door Nick Lowe. De elpee Damned Damned Damned verscheen op 18 februari 1977 als eerste Britse punkelpee, nadat de maand ervoor de EP Spiral Scratch van The Buzzcocks uit de regio Manchester uitkwam.
Andere voortrekkers: uiteraard de New Yorkse Ramones met The Blizkrieg Bop!! zoals dat in februari 1976 op hun single stond afgedrukt, The Saints uit Brisbane, Australië met single (I'm) Stranded in september 1976 en Sex Pistols met Anarchy in the U.K. in november.
Die laatste groep gaf in Londen in juni 1976 een concert dat velen inspireerde ook een band te beginnen, zeker toen Ramones de maand erop in de stad optraden, net als The Damned dat live debuteerde als opener voor Sex Pistols.
The Damned behoort dus tot de absolute voortrekkers van punk. Sterker nog, drie van de leden speelden eerder in Masters of the Backside, een eerste poging van manager Malcolm McLaren om in Londen verder te gaan in het voetspoor van "zijn" New York Dolls. In die groep ook Chrissie Hynde, later bekend geworden als frontvrouw van The Pretenders.

Heel veel namen. Is Damned Damned Damned, eveneens voor Stiff met knoppenman Nick Lowe opgenomen, werkelijk een nieuw jaar 0 in de pophistorie, zoals de licht-hysterische Britse pers ons indertijd voorhield?
Nee, natuurlijk niet. In de kalmere momenten zoals Fan Club en Feel the Pain hoor je bijvoorbeeld echo's van The Who. Maar het furieuze drumwerk van Rat Scabies is voor dan ongekend en de nummers waarop hij dat etaleert zijn mijn favorieten.
New Rose hoorde ik indertijd zowaar op Hilversum 3 en rond dezelfde tijd ontdekte deze beginnende tiener Down Down (1974) van Status Quo; tot op de dag van vandaag vind ik ze qua slaggitaren sterk op elkaar lijken. Pure, harde rock 'n' roll in de voetsporen van Chuck Berry, waarbij de versterkers bij The Damned klinken alsof ze ieder moment kunnen worden opgeblazen.
Het is het heftigste nummer van de plaat, elders zijn versterkers meer beheerst afgesteld. Zoals op opener Neat Neat Neat, dat desalniettemin ferm uit de boxen knalt. Hier al de eerste gitaarsolo, bewijzend dat Brian James technisch onderlegd was, haaks op de punkfilosofie. Je hoort ze in bijna in ieder nummer met Fish als langste voorbeeld, terwijl het intro van See Her Tonite zelfs snelle gitaarloopjes bevat. Waar komt toch die rare stelling vandaan dat punk geen solo’s mag bevatten? I Feel Alright besluit opgewekt de plaat, waarbij de bekkens je weer om de oren vliegen.

In 2017, toen het album 40 kaarsjes uitblies, blikten twee van de leden terug in de British Library, hier te zien. In twee dagen opgenomen, in twee dagen gemixt, zo herinnert één van hen zich. Nick Lowe beperkte zich tot opnemen: geen overdubs.

Ik kwam hier vanaf de eerste single van Stiff, van de hand van diezelfde Nick Lowe. En nu naar de eerste stappen van The Saints: de reis door punk en new wave gaat verder.

Oh, 1 van mijn meest favoriete LP's. PURE energie. (met de 2e lp een setje)
Ja was by far de beste punkband (technisch ook).
Gelukkig hebben ze sid vicious niet als zanger aangenomen.
Alle verhalen van cap sensible nu wel aangehoord over de begin periode, maar blijft leuk.
Ik kan alle nummers nog meespelen. (veel geleerd van de gitaar partijen)
Cap wilde zo graag gitaar spelen maar moest beginnen op de bas. Al heel snel verliet de toemalige gitarist (drugsprobleem?) de band en kon hij los gaan op de gitaar. Vreemd genoeg speelt hij de laatste jaren weer bas (???)

Interessant ook ergens te horen wat voor platen Brian James (cap S) de meest invloedrijke vond. Een ervan was Beach boys/pet shop.

Tip: onlangs weer teruggevonden, band die ook die energie had, The Nosebleeds met single "I Ain't Been to No Music School" / "Fascist Pigs"
gr.

ps helaas optreden in paradiso (1979 of 1980?) gemist...