Sting - The Dream of the Blue Turtles (1985)

Nu ik dit -fijne- album beluister, besef ik dat ik de 0,5 bonus vanwege uitstekende nostalgische herinneringen niet meegeteld heb. Snel naar 4,5.

Waar is de sinas en paprikachips?

Aardig covertje bij de uitreiking van de prestigieuze Polar Music Prize aan Sting: Jennie Abrahamsson – We Work the Black Seam

Russians was ik al een lange tijd vergeten, onvoorstelbaar omdat dit toen een lievelingsliedje was. Op zo'n jonge leeftijd is de tekst niet echt te vatten, ik had uiteraard wel een idee waar het ongeveer over ging, maar zeg nou zelf "little boy" was tevens een code voor de bom op Hiroshima. Een nagespeeld zangloze cover door Ed Starink (Star Inc.) beviel me even goed. Nu moest ik momenteel ook aan Russians denken door "het valse alarm van 1983". De situatie was toen zwaar gespannen door het neerschieten van een Koreaans passagiersvliegtuig. Ik heb nooit meegekregen dat er destijds een werkelijke WWIII had kunnen uitbreken, dat maakt bepaalde ellende toch een heel stuk minder erg.

extra: De actuele situatie stelt natuurlijk niet gerust, fijn dat dit even wordt gemeld. Het ging me er even om dat het in 1983 een haar had gescheeld of er gingen kernkoppen over en weer. Dan had ik als kind ieder geval de jaren tachtig niet zo meegemaakt wat ik nog altijd beschouw als een bruisend, veelbelovende periode waar ik almaar naar terugkijk. Dan is zeuren over teleurstellende muziek een stuk minder erg, dat bedoelde ik. Dat wat er nu gaande is kan ook vreselijk desastreus gaan uitpakken, daar kan ik het een en ander over toevoegen, maar dan dwaal ik veel te ver af.

Je kan vinden wat je wil van 'Russians', aan de gladde kant, maar het nummer blijkt zomaar behoorlijk actueel te zijn (hoewel ik het liever niet zo zou zien).

Gelukkig is de tekst nog redelijk neutraal. Uitgangspunt is dat een oorlog geen winnaar kent. En ja Sting de Russen houden ook van hun kinderen. [modknip: laatste deel bericht verwijderd]

I hope MuMe loves their children too
Heerlijk album btw

Voor mij is dit album meteen het hoogtepunt wat Sting solo heeft gemaakt.
Een flinke stijlverandering t.o.v. de periode toen hij frontman was bij The Police. Dit album neigt meer naar pop/jazzy-achtige muziek.

Voor mij zit er geen zwak nummer tussen en helaas het is het nummer "Russians" nog steeds actueel.
Overigens een schitterend nummer die nooit verveeld.

Nog steeds een geweldig album. Verveeld nog steeds niet.

Begin jij nou ook al?

Synchronicity was toch ook al een duidelijke move naar wat uiteindelijk zijn sound zou worden vind ik.

Ja, vind ik ook. Met name kant 2 van dat album is al bijna Sting solo, met Andy en Stu als begeleiders. De sfeer binnen de band werd er mede daardoor niet beter op...

Luister nu singletje van Russians, is nu ontluisterend om naar te luisteren

Als ik je een tip mag geven, los van de huidige politieke context, en gesteld dat je ze nog hebt: herlees 'ns een eigen opstel van de middelbare school

Ik snap je punt wel: Ria Valk - De liefde van de man gaat door de maag ("worstjes op m'n borstjes, preitjes op m'n dijtjes, karbonades en salades op m'n bil") is te silly voor woorden.

Hoezo ‘nu’? Was dat niet altijd al zo?

Soms kan het geen kwaad om even langer stil te staan bij de inhoud van een song: eenieder met een beetje historische kennis weet dat er geen synchroon platform is voor "Mister Krushchev" en "Mister Reagan" - beiden in zekere zin beoefenaar van de ferme retoriek. Tijdens het bewind van Reagan was Krushchev nl al zo'n 15 jaar wijlen.

De song gaat over de gevoelde existentiële angst, net zoals Decades over de doorvoelde existentiële berusting gaat.

D'r zouden niet alleen parental advisory stickers moeten bestaan

Ik ben 60 dus ken de historie, mij gaat het er nu om dat er daadwerkelijk tienduizenden mensen dood gaan in deze oorlog waar Rusland en Europa bij betrokken zijn, het komt nu dichtbij

Ben net iets ouder - heb ooit Geschiedenis gestudeerd - maar het ging mij erom dat die song meer dan 35 jaar geleden is geschreven uit een soort persoonlijk existentieel angstgevoel en het gaat gewoon te ver om die nu toepasselijk te laten zijn op de huidige situatie. Dan krijg je precies datgene waar iedereen hier een hekel aan heeft, de zgn 'cancel-cultuur'

Daarom kwam ik ook met Ria Valk op de proppen: in deze tijd van "me too" en "the Voice of ...." schandalen, is de tekst daarvan ook niet fijn.