Sting - The Dream of the Blue Turtles (1985)

Ik geef het eerlijk toe: ik had vroeger altijd een enorme hekel aan de muziek van Sting. Noem het een allergische reactie.
Maar een allergie kan over gaan, zo ook bij Sting. Pas later ben ik dit album goed gaan waarderen en kon ook ik concluderen dat zijn eerste stappen op solo-gebied zeer goed uit de verf kwamen.

Ik heb de muziek van Sting en The Police altijd gemogen. Maar tegenwoordig valt zijn muziek erg tegen. Dit album was toch wel een hoogtepunt.

Zijn eerste soloplaat, en wat mij betreft ook zijn beste, met Nothing Like The Sun en THe Soul Cages al goed 2den en 3den...

Op THE DREAM OF THE BLUE TURTLES straalt het spelplezier er af, zeker in de jazzy nummers..

Hoogtepunten, het naar de keel grijpende, magistrale Children's Crusade, het adembenemend mooie Moon Over Bourbon Street, de pure jazzpop in Consider Me Gone en We Work The Black Seam, en niet te vegeten Stings knappe jazzy interpretatie van de The Police klassieker Shadows in the Rain!!!

Ook Russians, waarvoor Sting een thema van Sergei Prokoview ontleende, is natuurlijk prachtig.

Fortress Around Your Heart doet me nog een beetje aan The Police denken, en If You Love Somebody is die knappe eerste single van het album...

Prachtplaat! 5/5

Dit meesterwerk ligt nu eindelijk voor een midprice in de winkels. Meteen kopen als je 'm nog niet hebt.

Of voor 2 euro (!) op vinyl: http://cgi.benl.ebay.be/ws/eBayISAPI.dll?ViewItem&item=4817350836&rd=1&sspagename=STRK%3AMESE%3AIT&rd=1

Ja, vind ook dat dit het hoogtepunt van Sting is (gebleven). Alles erna staat in het teken van vervlakking. Shadows in the Rain vind ik matig, daarom geen 5. Wel 4,5.

... en dan was "Shadows In The Rain" nog een 'jazz-remake' van de song die hij al met The Police opnam in 1980 voor het album "Zenyatta Mondatta"...

Ben trouwens wél zeer te spreken over dit nummer, zie ook mijn bespreking hierboven

een juweeltje vooral russians en fortress around your heart zijn ijzersterke song en van love is the seventh wave krijg ik altijd weer zo'n zomer gevoel

Die clip van Love Is The Seventh Wave vind ik ook nog steeds erg leuk gedaan. Zo heerlijk kinderlijk

Inderdaad mooi album, moest hier nog op stemmen. Russians is zowat de Engelse versie van over de muur. Op het irritante af gezongen, maar zo dat het net mooi blijft. Children's Crusade en Moon over Bourbon Street mogen er ook meer dan wezen. 4*

Ik vind Nothing Like the Sun overigens wel een streepje beter, met twee absolute topnummers (Fragile en Englishman in New York) en daaromheen diverse muzikaal zeer rijke nummers. Jammer dat de tweede helft van die plaat wat minder is.

Laatst deze plaat eens opgezocht en wat bleek, ik kende hem allang. Dit is blijkbaar typisch zo'n plaat die langskwam op familiefeestjes ed. Staan zeker een aantal juweeltjes op ook.

Al met al zeker geen slechte plaat, maar ook wel een beetje saai. Daarom 3*.

Mooi album van Sting, vooral de teksten zijn prachtig.
Lekkere nummertjes zijn Shadows in the Rain, Fortress Around Your Heart, Consider Me Gone.

Russians en Children's Crusade zijn ook prachtig. Diepzinnige teksten.

4*

volwassen plaat van Sting na zijn police tijdperk...vergelijk dit dan ook niet met een Police plaat.

een mooie plaat, jazzinvloeden klassiekers als If you love somebody en Russians. Mede door dit laatste nummer komt het bij mij wat gedateert over...

Toch 4*

Als ventje van 11 kocht ik dit album met de wetenschap dat ik m'n oudere zus d'r Police-albums tof vond. Dat bleek dus een bittere pil te zijn. Ik heb het na de eerste draaibeurten eigenlijk nauwelijks nog gedraait, omdat ik dit gewoon saai en gladgestreken vind vergeleken met zijn oude band.

2,5.

Méér dan 22 jaar is het nu al geleden dat Sting zijn eerste soloplaat uitbracht !
En wàt voor één ! Meteen één van zijn beste !
De single If You Love Somebody... was op geen enkel radiostation weg te denken - terecht trouwens -, daarna kwamen nog leuke singles : Love is the Seventh Wave, Russians.
Maar de leukste songs vind ik dat nummer over de weerwolf "Moon Over Bourbon Street", en het erg jazzy Consider Me Gone.
We Work the Black Seem Together is ook erg meeslepend !
4.5 sterren ! **** 1/2

Dit album laatst nog 'ns beluisterd...het viel me niet mee! De composities zijn redelijk, al riekt het nogal naar Stings warme betrokkenheid bij allerlei Onrecht in de Wereld. Wat me het meest opviel is de verouderde productie; hij wordt hier begeleid door een droomband, maar het klinkt alsof hij gesponsord werd door Yamaha synths. Waarom zo'n briljante ritmesectie laten klinken als een drummachine.
De alomtegenwoordige sopraansax van Marsalis was op dit album nog net niet irritant (en zelfs voor die tijd iets nieuws), op het Nothing Like the Sun was ik wel klaar met dit soundje.

????

geen idee waar dit vandaan komt, maar mijn suggestie: luister nog een keer. heeft weinig van doen met een drummachine.

Misschien wat ongenuanceerd, inderdaad...maar door de vele echo en de synths hoor ik er nauwelijks aan af dat er zulke virtuozen in de band zitten. Waarom al die nep-violen in Russians? Laat Kenny Kirkland iets moois op een piano spelen; op Childrens' Crusade dreigt bijna de vlam in de pan de slaan in de aanloop naar de (ahem...)sopraansolo als bassist Daryll Jones ineens opveert en Omar Hakim een interessant drumpatroon neerlegt...maar gelukkig is er altijd die wollige echo-deken die alles platstrijkt Op live-platen met deze bezetting (Bring on the night) is de balans al een stuk beter.
Als iemand tijdens deze sessies de stekker eruit had getrokken (letterlijk) was het een 4****-geweest.

ok. nu begrijp ik wat je bedoelt. ik vind de band op Bring on the Night inderdaad ook veel beter uit de verf komen. het enige nummer waarop ze hier een beetje 'loos' gaan is 'shadows in the rain'.

Sting slechtste tekstschrijver van de rock


Zanger Sting, de frontman van het herboren rocktrio The Police, is door het magazine Blender uitgeroepen tot de slechtste tekstschrijver van de rock wegens teksten die een "gigantische hoogdravendheid en walgelijke spiritualiteit uitstralen

Gebaseerd op zijn solo-werk mag ik hopen? Zijn teksten bij The Police zijn fe-no-me-naal

wel dat vind ik ook, niets mis mee

na Q magazine blijkt ook blender een onnozel geval te zijn

Ja, die popbladen slaan eigenlijk de plank alleen maar herhaaldelijk mis heb ik het gevoel. Beetje overbodige dingen geworden ook..

We hebben het wel over de man die 'cough' laat rijmen op "Nabokov"...in de muziekpers heet dat een 'stuntrijm'...Ik denk dat de Simpele Sting (1e Drie Police-albums) beter te volgen was dan de Pretentieuze Sting (vanaf Ghost in the Machine)

Geheel onterecht, wie dingen kan schrijven zoals dit ;

Walked out this morning, dont believe what I saw
Hundred billion bottles washed up on the shore
Seems I'm not alone at being alone
Hundred billion castaways, looking for a home


(Uit ; Message in a Bottle, 1978)

die verdient gewoon een STANDBEELD voor mij, raker en beter kun je het gevoel van eenzaamheid niet weergeven !

En dat was nog maar één voorbeeld.

Ook in zijn soloplaten zit er méér dan voldoende moois, zowel qua tekst als wat de muziek betreft.

Velen kunnen er niet mee om dat The Police méér rockte en dat Sting solo meer experimenteerde met jazz en de jazz zijn muziek liet insluipen.
Ik vond die evolutie uiterst interessant. Sting is gelukkig niet STATUS QUO die al vijfhonderd jaar dezelfde plaat uitbrengen.
In Stings's muziek zit gelukkig altijd PROGRESSIE, iets wat je van veel artiesten niet kunt zeggen.

STING, I adore you !

héél terecht EVANS

dat bewijst dat zowel Q magazine als blender absoluut niet te geloven zijn, grote schande zelfs

Prachtig solodebuut van Sting waarmee hij op dezelfde hoogte staat als the Police in hun beste dagen.
Sommige nummers liggen nog enigzins in het velengde van de Police-sound, op andere gaat Sting meer de jazzy toer op. Het levert 10 sterke songs op, waarvan ik "Moon over Bourbon Street" en "Russians" de beste vind.

Stem met een half verhoogd, voor een debuut is deze zeer geslaagd.

Een geweldig solodebuut van Sting met een paar behoorlijke uitschieters waarvan 'Fortress Around Your Heart' er 1 van is..

Goede debuutplaat waar destijds naar uitgekeken werd. Als geheel prima genietbaar en dat is juist het manco van het latere werk van Sting. Door het zo mooi mogelijk te wilen maken wordt het wat steriel waarbij ook de keuze om anders muziekstijlen te integreren niet lekker uitpakken. Op deze plaat valt alles goed in elkaar. Het is de plaat geworden van iemand die laat horen dat hij The Police was en hier klinkt zoals dat in zijn band niet mogelijk was. Het latere werk van Sting laten zich omschrijven als matige platen van een groot talent, en van dat manco blijven wij hier verstoken.