Asaf Avidan - Different Pulses (2012)

Een nieuwe plaat!
Een modernere cover = een andere sound?? Ben benieuwd......

The Mojos zijn thuisgebleven zie ik. Of misschien alleen een verandering in bandnaam? Even checken....

The Mojos zijn ontbonden en deze nieuwe klinkt zeker anders! Een mooi fris geluid afgaande op de twee singles en de samples van het album die ik nu gehoord heb.
Mijn cd is verzonden (waarschijnlijk met handtekening van Asaf).

In Europa zal dit album pas in januari een release krijgen maar sinds vandaag is dit wel legaal te downloaden en in Israel is ie sinds deze week uit (vandaar dat mijn exemplaar onderweg is en even wat tijd nodig heeft om in mijn brievenbus te belanden).

Overigens komt Asaf op 27 maart naar Ancienne in Brussel. Nederlandse data zijn vooralsnog niet bekend en daar hoop ik wel op want live is de man een enorme belevenis. Zijn optreden met Mojos in Amsterdam beschouw ik als één van de beste die ik heb meegemaakt.

Op de artiestenpagina van Asaf heb ik een link geplaatst naar waar je samples kunt beluisteren indien interesse

Dat is nog eens de moeite om naar Brussel te karren
De single Different pulses klinkt in ieder geval weer veelbelovend.
Eric, Heb je dit album via zijn facebook pagina besteld of...?

Inderdaad via zijn Facebook pagina. Maar het gaat daar nogal vreemd. Het album werd te koop aangeboden en opeens was het weer verdwenen (ik had hem inmiddels besteld). Het kan zijn dat dat met die handtekeningactie te maken heeft.
Gisteren verscheen ineens de download versie op zijn pagina en die was er na een paar uur ineens weer vanaf.

Het is overigens ook te bestellen bij webshops in Israel. En zoals gezegd pas in januari in Europa.

Drie jaar geleden maakte ik kennis met Asaf Avidan & the Mojos. Hun album Poor Boy / Lucky Man was net uitgekomen en ik was er in één klap verliefd op. Een nieuwe artiest werd aan mijn rijtje enorme favorieten toegevoegd, artiesten waar mijn hart net even sneller van en voor klopt.
The Reckoning bleek eveneens favoriet en ik was een jaar later (2010) maar wat gelukkig met een verplaatsing van datum van hun optreden in Paradiso. De oorspronkelijke avond was onmogelijk voor mij en ineens kon ik toch gaan en wat voor een optreden was het.
User archangel9 en ik kwamen allebei verdwaasd naar buiten van hetgeen we gezien en vooral gehoord hadden. Temidden van een zaal vol Israëlieten waren we getuige van een gedreven band waarvan voorman Asaf uiteraard de show stal met zijn stem die veel weg heeft van Janis Joplin alleen schreeuwt hij nog vaker de longen uit zijn iele lijf.

Later dat jaar verscheen het korte album Through the Gale. Hierop verdwenen de smerige blues en folk invloeden wat meer naar de achtergrond en bleek het een conceptalbum met wat donkerder composities en dat niet alleen; het bleek de zwanenzang van de begeleidingsband The Mojos. No more Mojolove. Ieder ging zijn eigen weg.
Zo ging bassist Ran Nir op de solo tour waarvan het resultaat Tales of a Drunken Man eerder dit jaar het levenslicht zag.

Leuk natuurlijk maar alle ogen en oren waren toch vooral gericht op waar Asaf mee zou komen.
Single en tevens titeltrack Different Pulses liet een nieuw en fris geluid horen. Het leek erop dat Asaf nieuwe richtingen op wilde gaan en daar zijn Mojos niet voor nodig had. Het nummer werd hier op de site opgepikt in het topic Maak kennis met... 2012 en kreeg een behoorlijk goede waardering en nog beter: mensen gingen naar de albums van Asaf Avidan & the Mojos luisteren.
Dat laatste gebeurde ook ineens in half Europa waar ene DJ Wankelmut een remix voor zijn eigen lol maakte van het nummer Reckoning Song dat voor het gemak werd omgetoverd tot One Day / Reckoning Song. Het werd een groot succes op Soundcloud en na wat twisten met de platenmaatschappij kreeg het nummer groen licht om officieel uitgebracht te worden met alle gevolgen van dien. Het nummer werd dé zomerhit van 2012 en stond of staat nummer 1 in landen als Oostenrijk, Duitsland, Zwitserland Nederland en België. Ook in Zweden, Frankrijk en Luxemburg werd het nummer opgepikt en ongetwijfeld zullen meer landen volgen.
Ergens ietwat zuur als juist zo'n remix ervoor moet zorgen dat je naamsbekendheid krijgt maar aan de andere kant wel zo plezierig want ik schreef bij het album The Reckoning in 2009 al:

Het antwoord weten we nu. Zijn afkomst werkte inderdaad beperkend maar DJ Wankelmut zorgde ervoor dat Asaf nu meer naamsbekendheid geniet waardoor hij toch meer fans om zich heen weet te verzamelen.

Hopelijk weten die fans zijn eerste echte solo-album (in 2006 verscheen de EP Now That You're Leaving) nu ook te vinden.
Op moment van schrijven ben ik nog steeds in afwachting van de cd (hopelijk met handtekening van Asaf himself) maar dankzij user en mede-liefhebber joramhoogink die qua smaak niet ver van mij vandaan zit zowel met albums als concerten kan ik het dan toch al beluisteren en waar ik al stiekem op hoopte lijkt waarheid te gaan worden: Different Pulses is een ijzersterk album die je heel snel in een ijzeren greep weet te houden.

De start is al geweldig met single Different Pulses. Hierop hoor je dat Asaf een nieuwe koers vaart, een koers die al was ingezet op het laatste album met The Mojos: donker, broeierig en vooral spannend met het subtiele trompetje halverwege het nummer.
Weg rauwe blues maar graag een warm welkom voor de vernieuwde sound: zuigend en zompend kruipt dit nummer langzaam onder je huid om er nooit meer vandaan te gaan. We horen een artiest die niet stil blijft staan.
Setting Scalpels Free is al net zo zompig als de titeltrack en ademt zweterige gospel. Als je nog niet ingepakt bent door de opener dan gebeurt dat nu wel. Qua sfeer doet het me een beetje denken aan Soulsavers. Mochten zij Mark Lanegan of David Gahan niet meer bereid zien om mee te werken aan een nieuw album dan lijkt me Asaf Avidan een bijzondere keuze. Succes verzekerd! En misschien heeft Quentin Tarantino nog wel een lekker nummer nodig voor een soundtrack bij één van zijn films. Mag ik hem dit nummer dan aanraden?!
Love It Or Leave It is iets lichter van klankkleur en is de meest recente single. Akoestische gitaar en handjeklap geven dit nummer de folk inslag zoals we die ook konden horen op Poor Boy / Lucky Man. Toch komt het gospelgevoel ook op deze track terug. Uiterst meezingbaar, meeslepend en catchy.
Opvallend is dat Asaf zijn stem redelijk onder controle houdt. Iets wat hij het hele album wel doet. Het 'krijsgehalte' is niet hoog. Enigszins jammer misschien maar het past ook niet goed in de sfeer en daarbij is en blijft die stem uiterst markant.
Cyclamen is de tweede single en borduurt voort op het nummer Different Pulses. Ook dit nummer is zo ongelooflijk sterk: het verenigt veel dingen in een song die het voor mij goed maken: de zang hoef ik niet meer te noemen, het catchy ritme, de gospel broeierigheid (ja het is een rode draad), de instrumenten die als puzzelstukjes perfect samenvallen. Alles klopt en als klap op de vuurpijl het ietwat dreinerige 'la la la' koortje die me doet denken aan de gekte van de band Man Man.
En dan komt mijn persoonlijke hoogtepunt van deze nieuwe cd genaamd 613. Dit exotisch klinkende nummer zweept me op, betovert me en brengt me in hogere sferen. Wat een vakmanschap horen we hier en het knappe van alles is dat het nergens vervalt in pretentieus geneuzel. 613 weet z'n popgehalte te behouden waardoor heel veel mensen hier gelukkig van kunnen worden. Ik weet het zeker. De nieuwe koers van Asaf laat zich hier het beste horen en ik vind het geweldig. Mojos? Welke Mojos?
Thumbtacks in My Marrow klinkt weer wat donkerder. Elk moment denk je dat iemand als Mark Lanegan gaat zingen maar dan horen we weer dat kenmerkende stemgeluid van Asaf en weet je dat we weer wat moois voorgeschoteld krijgen.
Mooi is het zeker, triest klinkend ook. De electronica is een welkome en subtiele toevoeging aan de nieuwe sound. Thumbtacks in My Marrow ontvouwt zich als een desolaat nummer dat hier en daar stekelig klinkt om het uiterst spannend te houden. Vernieuwend is het misschien niet maar ik vind de combinatie met subtiel gespeelde gitaar en de in de verte klinkende trompet bloedstollend.
Dat geluid zet hij voort op Conspiratory Vision of Gomorrah. Dreigende klanken in de vorm van electronica en allerlei andere geluiden waarvan de trompetsolo de meeste indruk maakt en er een lichte Ennio Morricone sfeer aan geeft. Twin Peaks is ook niet ver weg trouwens. En dan dat koortje.... heerlijk!
Ineens valt me ook op dat dit hele album erg filmisch klinkt en daar is dit nummer een duidelijk voorbeeld van. Maar wat is dit een ongelooflijk lekker nummer. Dit raakt mij behoorlijk. Daar zijn dus geen woorden voor zoals we dan plegen te zeggen. Gewoon zelf luisteren dus.
A Gun & a Choice opent op piano met rollende drums en blazers (die wederom niet op de voorgrond gemixed zijn). Het ontvouwt zich tot een soort van wiegelied dat zich meer en meer opbouwt zonder een uiteindelijk symfonisch hoogtepunt te krijgen terwijl je toch continue het gevoel krijgt dat het dat gaat worden. Kwestie van op tijd stoppen; een truukje dat Sigur Rós (andere helden van mij) ook zo goed beheerst.
Turn heeft ook een heel klein beetje dat country / Ennio Morricone gevoel in zich. Stoer en kwetsbaar tegelijk. Precies waar Asaf Avidan voor staat als je hem ziet optreden. Op het eerste gehoor een tussendoortje, een minder opvallende broeder op dit album maar vergis je niet. Dit is uiterst subtiel opgebouwd waardoor het ongetwijfeld snel onder je huid zal kruipen. Vooral bijzonder als je het met je koptelefoon beluistert.
Sirenenzang vormt het intro van The Disciple. Het feest lijkt langzaam ten einde te komen. Nog maar weinig gasten zijn aanwezig op het feestje en maken het niet al te bewust meer mee. Zo komt het op mij over. Je voelt het einde gewoon naderen en het geeft je een ietwat onaangenaam gevoel. En die stem.... die stem blijft gewoon overheersen. Oppermachtig!
Is This It? is de perfecte vraag die gesteld kan worden na de drie kwartier die dit album duurt. Het is een droevig klinkend einde van een uiterst avontuurlijk album dat me vanaf de eerste tot de laatste seconde wist te boeien.

Soms heb je van die albums waarvan je van tevoren al weet dat het wel eens die zeldzame klapper kan gaan worden waar je soms zo naar verlangt. Zo'n zeldzaam vijf sterren album.
Een album dat inslaat als een bom en je vervolgens niet loslaat.
Different Pulses is daar dus in geslaagd. Asaf Avidan heeft zichzelf overtroffen door zijn durf.
Vergeet die Wankelmut Remix nu maar, dat was leuk voor de zomer en die loopt nu langzaam ten einde.
Different Pulses is een perfecte herfstplaat; ietwat treurig nemen we afscheid van alle moois dat geweest is maar doet dat op een manier die zelf alle schoonheid overstijgt zoals de herfst dat straks ook gaat doen met al zijn kleurenpracht en mistige momenten.

Ik verwelkom Different Pulses met alle liefde in mijn rijtje favoriete albums die allen vijf fonkelende sterren hebben mogen ontvangen.

En voor degenen die dit een veel te lang stuk vinden: so be it. Noem het mijn enthousiasme dat de overhand nam

Mooi stuk Eric. Ook de lengte ervan heeft me geen moment gestoord.
Ik ben nu wel heel nieuwschierig geworden naar het nieuwe album. Normaliter ben ik tegen het downloaden van 'leaks', maar ik ben toch echt niet van plan om nog maanden te wachten voordat ie in Europa uitkomt. Toch maar eens snel binnenhalen deze week. Ben benieuwd of ik ook zonder Mojo love kan Different pulses vind ik in ieder geval een heerlijk verfrissende sound hebben.

Als het niveau even hoog is als de 3 singles dan wordt dit een prachtig album

Dat kan ik je verzekeren

En sinds vandaag eigenaar van een cd mét handtekening van Asaf himself. Ik zat dus bij de gelukkigen
Natuurlijk heeft dit weinig invloed op het album zelf maar ik merk wel dat het er eentje is die achter elkaar kan blijven draaien en dat gebeurt maar eens in de zoveel tijd met een nieuw album.
Heerlijk om dat weer eens te mogen ervaren.

Ik ga/kan geen review a la aERo schrijven, ik zeg gewoon WOW, wat een steengoed album!! Met afstand het beste album van dit jaar tot nu toe.....geen discussie mogelijk.

Waarom geen 5*? Misschien geloof ik nog niet helemaal wat ik hoor Zou zo maar op 5* kunnen belanden na een week, we'll see....

*zet koptelefoon weer op*

Bij mij overheerst de WOW factor ook behoorlijk, draaibeurt na draaibeurt (en inderdaad met koptelefoon krijg je weer een heel andere beleving).

Ik hoop echt dat mensen zich nu over die remix heen kunnen zetten. Dat is geen Asaf Avidan dat is Wankelmut. Toch een enorm verschil.
Different Pulses is Asaf Avidan nu; ook een verschil t.o.v. zijn werk met The Mojos.

The Reckoning is ook een extreem sterk album. Eigenlijk was alleen Through The Gale wat minder, voor de rest kan onze Israelische vriend zich kwalitatief meten met de groteren der aarde in dit tijdvak

Turn

Wat een prachtig avontuurlijk album. Instrumentaal heel sterk en die stem is ook fantastisch !

1 van de betere albums van dit jaar en ik vond het al een sterk jaar.

oke 10 dagen te laat, gezien mijn reputaite is dat behoorlijk laat(had je wel even kunnen melden aero ! Had niet verwacht dat na in a box zosnel weer een album zou verschijnen. maargoed ga is ff snel beluisteren

spelen in Anciene Brussel las ik, die hebben smaak daar. ga daar ook al naar benjamin biolay in april 2013..

En 30 november in Keulen, is wat dichterbij voor het grootste deel van Nederland

Hij moet gewoon terug naar Nederland komen. Ik wil hem wel weer zien

Mwah, veel Nederlanders zijn sneller in Keulen dan in Amsterdam. Daarbij is het parkeren een stuk beter te doen en zijn de mensen vriendelijker Mensen in het zuiden of oosten van Nederland hebben de tenten van Utrecht of A'dam niet perse nodig gelukkig

Ik dus wel. Het is niet anders. Van mij mag ie naar Rotterdam komen

Aan de andere kant heb ik zeer goede herinneringen aan zijn optreden in Amsterdam met de Mojos dus de noodzaak om hem te zien is daardoor iets minder. Maar het nog een keer meemaken wil ik graag en zeker door deze cd die overigens nog niet erg veel navolging krijgt op deze site waarschijnlijk omdat deze moeilijk verkrijgbaar is.

Ik hoop dat ze er in januari een goede reclame campagne tegenaan gooien want anders blijft deze artiest zwaar onderbelicht en gaat ie straks nog de geschiedenis in als one hit wonder uit de top 40

Aan de andere kant, hoe mooi zou het zijn dat deze artiest klein blijft en in kleine zalen te bewonderen blijft?

Ik kan me nog herinneren dat ik het verschrikkelijk vond dat Coldplay bekend werd (enkele maanden na de verschijning van hun debuutalbum). Vanaf dat moment was het alleen nog mogelijk om ze in onpersoonlijke settings te bezoeken.

Ik verwacht niet dat deze Israelische artiest de status van Coldplay zal gaan behalen

Sterker: ik verwacht niet dat deze artiest überhaupt groot gaat worden in Nederland. In landen als Frankrijk en Duitsland is hij een stuk populairder (en ook dat zal nog wel meevallen).
Bij zijn laatste optreden in Amsterdam een paar jaar terug stond de zaal ook vol met Hebreeuws sprekende mensen. Zegt al genoeg.
Die remix heeft wel wat naamsbekendheid opgeleverd maar voor top 40 liefhebbers zal het daar bij blijven en het publiek dat daar niet naar luistert zal niet en masse op zoek gaan naar dit album.

M.a.w. ik verwacht niet dat Different Pulses in de eindejaarslijsten terecht gaat komen laat staan dat we hem in de grote zalen gaan tegenkomen.
Het is even afwachten wat er gaat gebeuren in januari als de Europese release een feit is. Ook op de sites met illegale downloads ben ik dit album niet echt tegengekomen (ik weet dat ie gestaan heeft op 1 vrij ontoegankelijke, afgeschermde site en dat was het).
Dus ook op dat gebied krijgt hij niet bepaald veel reclame.

Ach je weet het nooit. Vorig jaar heb ik deze artiest nog lopen pluggen bij m'n omgeving, maar die negeerde het of moesten er niks van weten. Nu is die remix inmiddels een tijdje uit, en raad eens wie er afgelopen week in de kroeg naar me toe kwam met de vraag of ik wel eens van Asaf Avidan gehoord had.... precies, een van die personen in kwestie. 'Wist je dat hij nog meer cd's gemaakt heeft?' pffff...

Maar goed, dat probleem heb ik wel vaker met mensen uit mijn omgeving. Wat de boer niet kent dat vreet die niet, tenzij het in de top40 staat of op 3fm gedraaid wordt. Erg jammer.

Aan de andere kant hoeft hij voor mij ook niet té bekend te worden. Maar ik gun het hem wel. Al was het alleen maar omdat ie dan eindelijk weer eens naar Nederland kan komen.
Maar Keulen ligt voor mij inderdaad dichterbij dan A'dam.

'Different Pulses' gisteren op SoulSeek tegengekomen (helaas .wma bestanden). Ik heb nog niet geluisterd omdat ik pas twee dagen bekend ben met Asaf Avidan... Yep! Spuit11 en ja, eerlijk toegeven; ontdekt door die remix. Ik ga eerst 'The Reckoning', 'Through the Gale' en 'Poor Boy / Lucky Man' tijd gunnen en laten indalen voordat ik aan 'Different Pulses' begin. Maar van wat ik tot nu toe heb gehoord verwacht ik inderdaad niet dat dit voor een breed publiek is weggelegd. En dat is hélémaal niet erg

Nu wil ik op deze plek Eric danken voor bovenstaande - en vele andere - recensies hier op MusicMeter. Als je gaat kijken lijkt het alsof ik nieuwe MuMe gebruiker ben, maar via een oud en inmiddels gedelete profiel, kom ik hier al jaren 'lurken' Jouw recensies van bijvoorbeeld 'The Irrepressibles' en 'Lost In The Trees' waren echt super om te lezen. Vaak erg herkenbaar en soms gaf het inzicht om net even anders naar een bepaald nummer te luisteren zodat het toch op z'n plaats valt. Dat had ik bijvoorbeeld heel erg met 'In This Shirt'....

Sorry voor deze off-topic alinea maar vond dat aERo dat wel heeft verdiend. En hier komt hij zeker lezen .. En dus weer verder over 'Differrent Pulses'.

Het is gewoon enthousiasme over iets dat ik waardeer en dat neemt soms wat de overhand

Maar het is natuurlijk leuk als anderen daarmee bereikt worden wat niet eens een doel op zich is. Bedankt voor het compliment (*zoekt naar de bloos smiley*).

moet toch even kwijt dat ik deze beduidend minder vind dan the reckoning. beon al met de hoes. Allemaal net te mainstream voor mij. ieder zijn thee tuurijk

Ik moet het album nog steeds beluisteren, maar dat van die hoes ben ik wel met je eens. Tot nu toe waren album covers ware kunstwerkjes. Dus deze is een beetje een domper. Maar hey, never judge a book by it's cover zullen we maar zeggen.

Hebben jullie de hoes zelf gezien?

Of het je smaak is ja of nee is wat anders (ik vind hem ook niet mooi) maar het is wel een zeer bijzondere vormgeving met over elkaar schuifbare hoesjes waardoor je dat effect in lettertype gaat krijgen.

Via deze link te zien: YONIL.com — v.2.0 — Illustration & Graphic Design by Jonathan Lax:

Mainstream? Dit album? Ik vind the Reckoning dan eigenlijk minder bijzonder als je het zo bekijkt omdat het meer rechttoe rechtaan blues rock was (wat ik overigens heerlijk vind).
Dat liefhebbers van de Mojo albums dit minder kunnen gaan vinden vind ik niet meer dan logisch omdat het anders is en dat moet je bevallen.

Asaf Avidan is mogelijk de beste zanger waar een vrouw in verscholen gaat.

tja ben niet zo van de leuke truukjeshoezen. Geef mij maar een mooie foto. Maar begrijp me niet verkeerd vind deze zeker niet slecht. Maar vond juist de enorme dynamiek bij reckoning zijn charme hebben(dat nummer in een nummer zeg maar). die had wat meer power ook de ballads. Maar je kan wel horen dat hij kwa sound gegroeid is deze klinkt professioneler. Ach en soms is juist dat beetje krakkemikkige geluid mooi toch? Maargoed deze blijft bij mij voorlopig in de mp3 speler. Overigens grappig dat dit zo tegenovergesteld is als In the box die juist zo ruw is opgenomen.

Asaf is dol op truukjeshoezen; zo moest ik de hoes van Poor Boy / Lucky Man enigszins slopen om het te openen. Wat een lol.
Ben het dus met je eens voor wat betreft mooie foto's die de voorkeur krijgen.

Vreemd, mijn Poor Boy / Lucky man is een oversized digipack. Die @#$% niet in mijn cd kast past!