Queensrÿche - Promised Land (1994)

gelukkig bepaal ik nog altijd zelf of ik iets ok vind of niet, ongeacht of de heren queensryche wel of niet weten hoe hun muziek hoort te zijn



wat betreft die verwachting, je hoopt dat er toch nog wat spannends gaat gebeuren, dat blijft echter volledig uit

Nee, ik verwacht noch hoop dat er iets spannends gaat gebeuren.
Ik laat mij meevoeren door de fijngevoelige sfeer van het nummer.

moe jij weten

ik zet um af

@ricardo

dit lijkt in weinig op empire

dit is toegankelijker, rustiger, veel ballades , rechttoerechtaan nummers, en de sfeer is donkerder

nummers an sich zitten wel ok in elkaar, maar vanwege de donkere sfeer draai ik deze never

dit is idd een hele goei plaat zo bedenk ik me nu

alleen vind ik het gitaargeluid wat soft / mat, verder niks op aan te merken

Wellicht gaat deze in het licht van de nieuwe release nog in waardering stijgen bij verschillende mensen.

Daar zeg je me wat.
Daar moest ik ook aandenken, toen ik de nieuwe plaat gisteravond opzette.

Ligt in elkaars verlengde, mede dankzij de productie en het gebruik van de sax.

Prachtig album deze van Queensryche, en zeker niet minder dan Empire en OM. Iets minder heavy en meer ballads, maar de duistere sfeer zorgt toch voor een erg lekker te beluisteren album die eigenlijk nergens verveelt, en van begin tot eind gewoon super blijft. Het gitaargeluid is inderdaad minder virtuoos dan op OM of Empire, maar dat stoort mij zeker niet. Ik heb deze nu ongeveer 5 keer totaal beluistert, maar dit is zeker 1 van de beste werken van deze heren.

Dan moet je wellicht de full-band versie eens een kans geven. Die is op de remaster van dit album te vinden.

Precies de full-band versie, da's weer een verhaal apart.

Echter vind ik de versie zoals het op de reguliere plaat wordt aangeboden ook niet misselijk. Erg fijn.

wat is het verschil?

De versie die op het album staat als track #11 is enkel Tate begeleidt met piano. De Full-band is met de gehele band en dus ook met snarenplukkerij van de heren DeGarmo en Wilton

En het klokt rond de 7 minuten

Icing on the cake, my friend

Ik heb ook de versie met 4 bonusnummers erop. Meestal vind ik bonusnummers gewoon overbodig en geldklopperij, maar deze 4 zijn meer dan ok. Ik heb op track 12 het nummer Real World staan en op 13 het nummer Someone Else staan met full band staat erachter. Verder staat op 14. Damaged en op 15. Real World en dat zijn gewoon live nummers van een concert volgens mij. Recorded At The Astoria Theatre, London, England 10/20/94. Voor mij wel de moeite waard die 3 bonusnummers, net als dit album zeer de moeite waard is.

Ricardo, nu wordt het eens tijd dat je the Warning gaat beluisteren! of het legendarische EP'tje.

Het was alweer een flink jaar geleden dat dit album nog eens de cd-speler invloog en ik doe het met opzet, want dit album blijft heerlijk maar zware kost. Het titelnummer is een geweldige dreun in de maag, bestudeer eens goed de lyrics. De saxofoon is verre van mijn favoriet instrument, maar in het titelnummer is deze bangelijk. Ik ervaar nog maar eens een dip bij Disconnected, maar de rest als geheel is zo goed en ... een halfje erbij. Wat is Lady Jane een geweldig nummer! Klasse, klasse, klasse van een groep die veel meer is dan Operation: Mindcrime. Een aantal keren per jaar, niet meer, niet minder en het blijft genieten. Hun meest progressieve en a-commercieel album?

Lady Jane vind ik ook een super nummer. Het beste nummer van dit album denk ik wel. Ik beluister deze ook niet al te vaak, dan blijf ik er het meeste van genieten. Operation Mindcrime en Empire heb ik heel wat vaker afgespeeld, omdat mijn stemming daarbij niet zo heel erg veel uitmaakt, en die gaan er altijd wel in. Bij deze moet je er echt zin in hebben.

Deze heb nog eens opgezet. Maar erg fijn album inderdaad. Het laatste nummer is ook echt geweldig, daar zingt Tate echt de longen uit zijn lijf. Zo intens hoor je hem niet vaak zingen. Super nummer gewoon.

Inderdaad Someone Else is werelds

De albumversie met alleen pianobegeleiding vind ik nog veel mooier dan de fullband b-kant, die ook op de remaster als bonus verscheen.

eens; vind origineel ook mooier.

cd trouwens maar eens op 5* gezet. Is elke ster meer dan waard.

De tekst van het titelnummer. Zanger Geoff Tate die erover nadenkt er de brui aan te geven? Dit album slaat meer en meer zijn weerhaken in mijn karkas!

Watching the sand fall, listening for the knock
upon my door,
and waiting...for Promised Land.

Standing neck deep in life, my ring of brass
lay rusting on the floor.Is this all?
Because it's not what I expected.

Somewhere along the way
friends I once held close
fled the fast lane.
I didn't notice,
I just had to make it.
Head down, nose in the grindstone;
the kiss of life
placed on my brow
kept sliddin' to the ground
and now it's buried six feet under.

Preaching from the floor again
the same old sad song,
"Bartender... bring another drink for their favorite son."

Where did it all go wrong?
What's the use in even holding on?
Here's to love, hate... and promises.

Almost called it today.
Turned to face "The Void"
numb with the suffering
and the question,
"Why am I...?"
So many times I've
tried and failed to
gather my courage, reach again for that nail.
Life's been like
dragging feet through sand,
and never finding... Promised Land.

Preaching from the floor again
the same old sad song,
"Bartender... bring another drink for their favorite song."
Where did it all go wrong?
I feel like I'm dying.
Here's to love, to hate,
to promises and Promised Land lies.

ik vind het meer een zeikerige klaagzang van iemand op leeftijd, over tijden van weleer, barstensvol cliches

altijd wat te mekkeren he?

prachtige melancholische tekst.

zal er maar nie op ingaan anders wordt het weer zon 1 op 1 non discusie

tis mijn mening, meer niet

Er werd hier al gezegd dat ze het moeilijk hadden met het onverwachte explosieve succes van het album Empire. Wellicht is dit gewoon een reactie, ze hebben al altijd speciale tekstonderwerpen en meningen gehad. Wat ozwald zegt, klopt voor mij: melancholie ten top. Melancholie = verlangen naar de vorige / oude / wat dan ook tijden. Sterke plaat en dat ik dat na al die jaren als Queensrÿche-adept kan zegggen ... het heeft zijn tijd vereist, niet spek voor eenieders bek maar mooi album. Klassegroep, niettegenstaande hun latere missers.

muzikaal is het best in orde

ik luister weinig naar teksten, als het gevoel bij de muziek maar klopt en dat doet het

Ik vind dit wel een mooi duister en mysterieus klinkend album van Queensryche. Niet om vaak af te spelen, maar zo op zijn tijd mag ik hier graag naar luisteren. Ik heb hetzelfde als Joy, ik hoef ook niet zonodig een wetenschap van ieder album te maken wat de texten betreft. Als inderdaad je gevoel maar klopt bij de muziek.

Goed album, al vind ik dat het niveau van operation Mindcrime zeker niet meer gehaald word, en dat hoeft natuurlijk ook niet, want een OM maak je natuurlijk maar 1 keer in je carriere.

Wat is de afsluiter Someone Else toch een prachtig emotioneel nummer. Wat gaat de zangstem van Tate daar bij mij door merg en been. Volgens mij wel zowat zijn beste zangprestatie ooit.

Kippevel verzekerd.

Heel mooi gedaan inderdaad. Het bereik was al wat minder dan in de Warning/Order dagen maar qua gevoel overtreft Tate al zijn prestaties.

Promised Land nog meer anders dan alle andere albums, die al zoveel verschillen onderling. Vooral de donkere, haast depressieve sfeer waarop alle nummers drijven, maakt het een echte parel in de Queensrÿche discografie. Met name effectief tijdens de late uurtjes.