Leftfield - Leftism (1995)

Dat het album alweer 22 jaar oud is, getting old grandpa... Nu besnuffelen of de mixen ern her aankoop waard zijn

(in 2006)

bijna 11 jaar later denk ik er toch anders over. Wat rest is een bovengemiddeld goed album

De 10 nieuwe mixen / bonustracks aangehoord, na eerst de originele versies te hebben beluisterd. Daar zitten wel een paar leuke mixen tussen maar voor mij zijn de originelen toch favoriet.

Op deze release staan dus 10 nieuwe bonustracks / remixen en de remixen van de vorige heruitgave staan hier dus niet meer op.

De meeste remixes zijn wel aardig, maar er zit niet echt een kraker tussen. Sommigen blijven ook erg dicht bij het geluid van het origineel, zoals de Quiet Village remix van Melt en de Voiski remix van Space Shanty, hoewel je ook wel kunt doorslaan in het veranderen. Zo herken ik bijna niets meer van het origineel in de Skream remix van Open Up. Nu ik het nog eens beluister zijn de uitschieters voor mij de Adesse Versions remix van Original en de Ben Simms remix van Black Flute. De remaster klinkt wel prima. Ik hoor nu allerlei geluiden die kennelijk op de oude master waren weggevallen. Leftism heeft in 22 jaar nog niets aan kracht ingeboet en dat wordt dankzij deze remaster nog eens extra versterkt en duidelijk gemaakt.

Deze RA-review verwoordt precies mijn gevoel bij het originele album. De remixes wekken mijn interesse verder niet.

Van de week maar weer eens opgezet, en Release the Pressure trek ik gewoon niet. Ik vind de vocalen echt alles verpesten, en niet te zuinig. Zelfde geldt voor Open Up, vreselijke lyrics van Johnny Rotten met z'n geschreeuw (terwijl het in potentie juist weer één van de betere tracks is), het brengt de muziek compleet om zeep, jammer. Melt, Song of Life, Original, Black Flute, Inspection zijn allemaal lekkere tracks. Dat dit het beste electronische album ooit wordt genoemd door sommige mensen neem ik dan ook niet echt serieus. Gewoon een aardig album voor de tijd, maar dus erg jammer van de vreselijke vocalen in sommige nummers. Van de nieuwe mixes vind ik eigenlijk alleen de Dungeon Meat mix wel aardig en de Maffi mix van Inspection is wel geinig.

Je houdt niet van reggae?

Na het sublieme optreden in Paradiso van donderdag ook het laatste halfje erbij.

Goede recensie inderdaad.
Wat mij betreft is dit wat een platte en gedateerde sound, zelfs toen al volgens mij. Slecht is het ook niet, maar er zijn veel interessantere acts uit die tijd.

Inderdaad een goed album maar verder niet uniek. Dat hoeft ook niet. Er zijn vele elektronische albums uit die tijd die ik minstens zo graag draai. Underworld, Orbital, Moby, Chemical Brothers, en ook de minder dansbare dingen zoals Future Sound of London, Boards of canada, Plaid...
Overigens interessant dat je mening in 11 jaar is veranderd. Specifiek dit album of geldt het voor je muziekvoorkeur als totaal?

Toch wel het beste dance album wat ik in ieder geval ken hoor. Qua keuze van geluiden, diepgang en ritmes vind ik het album perfect in balans. Niet zo oppervlakkig als 2 Unlimited, niet zo ingewikkeld als Autechre. Geluiden komen overal vandaan, van synthesizers tot gesampelde Bulgaarse panfluiten. Ook als het om de beats gaat ben ik zeer te spreken over hun keuze, niet extreem, gewoon mooi gemiddeld.

Wat ook mooi is aan dit album is dat echt elk geluid een doel heeft. In tegenstelling tot de hedendaagse dance dat vol zit met opvulgeluiden. Ik mis Leftfield echt.

Lifeforms vind ik ook geweldig hoor, maar beschouw ik niet als dance.

De single versie van Release the Pressure uit 1996 mag er trouwens ook wezen. Werd regelmatig op Kink FM gedraaid.

In een recent Youtube comment deelt een piloot van een aanvalshelikopter van de US Marines met de wereld dat hij Storm 3000 luisterde terwijl hij vlak over de grond vloog in Irak in 2003. "Greatest memory of my life."

Fantastisch album. Recentelijk live in Paradiso gezien en nog weinig aan kracht ingeleverd. Nummers staan als een huis waardoor de plaat als 1 geheel voelt. ‘Release the pressure’ en ‘Open up’ met Johnny Lydon als uitschieters.